(၈) ႏွစ္အတြင္း ဇြဲကပင္ပညာဒါနအသင္းရဲ႕ ေျခလွမ္း



၂၀၀၅-ခုႏွစ္မွစတင္ခဲ့ေသာ ဇြဲကပင္ပညာဒါနအသင္းသည္ ယခုဆိုလွ်င္ ၂၀၁၂-ခုႏွစ္သို႔ပင္ ေရာက္ရွိလာခဲ့ျပီးျဖစ္ ပါတယ္။ သက္တမ္းအားျဖင့္ဆိုရလွ်င္ (၈)ႏွစ္ရွိလာျပီးျဖစ္ပါတယ္။ က်ေနာ္တို႔ ဇြဲကပင္ပညာဒါနအသင္းရဲ႕လုပ္ငန္း
စဥ္ (activity), မ်ားနဲ႔ပတ္သက္ျပီး တစ္ခ်ိဳ႕ပုဂၢိဳလ္မ်ား သိျပီးျဖစ္သလို မသိေသးေသာပုဂၢိဳလ္မ်ားလည္း ေျမာက္
မ်ားစြာရွိပါလိမ့္မယ္။ ဒီဘေလာ့ေပၚမွာ အသင္းရဲ႕ ဖြဲ႕စည္းပုံ (constitution), လုပ္ထံုးလုပ္နည္း (procedure)မ်ား
လည္း လြင့္တင္ထားျပီးသားျဖစ္ပါတယ္။ ဘာသာေရးအဖြဲ႕အစည္းတစ္ခုျဖစ္ေသာ္လည္း အသင္းရဲ႕ ရည္ရြယ္ခ်က္
(purpose, aim) ေတြဟာ ဘယ္အထိပန္းတိုင္ (target) ရွိေနသလဲဆိုတာ ဖြဲ႕စည္းပံုထဲမွာ ပါရွိျပီးသားျဖစ္တယ္။
တစ္ခ်ိဳ႕က က်ေနာ့္ကိုမၾကာၾကာေမးၾကပါတယ္။

ဇြဲကပင္ပညာဒါနအသင္းရဲ႕ ရည္ရြယ္ခ်က္၊ လုပ္ေဆာင္ခ်က္ပန္းတိုင္ဟာ-ဘာလဲေပါ့ ။ ။

က်ေနာ္ေျဖေပးလိုက္ပါတယ္။ အဓိကရည္ရြယ္ခ်က္က မိမိကရင္လူမ်ိဳးမ်ားအတြက္ပါပဲလို႔ေျဖေပးလိုက္တယ္။
အဲလိုေျဖေပးရံုနဲ႔ တစ္ခ်ိဳ႕က သေဘာသိပ္မတြ႕သလိုပါပဲ။ ကရင္လူမ်ိဳးအတြက္ဆိုေတာ့ ဘာေတြလုပ္ေပးႏိုင္မလဲ
ဒါေတြကို သူတို႔သံသယရွိပံုရပါတယ္။ ဟုတ္ပါတယ္။ ဒီအသင္းက ကရင္လူမ်ိဳးမ်ားအတြက္ဆိုတဲ့ေနရာမွာ အခု
မ်က္ေမာက္အခ်ိန္မွာ မိမိလူမ်ိဳးမ်ားအတြက္ အေရးၾကီးဆံုးလိုအပ္ခ်က္ကဘာလဲ။ က်ေနာ္တို႔ေျပးျမင္မိတာက
education section, ပညာေရးအခန္းက႑ပဲ။ စစ္ေဘးစစ္ဒဏ္ခံခဲ့ရတဲ့ က်ေနာ္တို႔လူမ်ိဳးေတြဟာ ပညာေရးဖက္
မွာ မ်ားစြာေနာက္က်က်န္ရစ္ေနပါတယ္။ ဒီအပိုင္းမွာလဲ အခ်ိဳ႕ပုဂၢိဳလ္မ်ားက အျမင္မတူတာေလးရွိေကာင္းရွိႏိုင္ပါ
တယ္။ ဒါေပမယ့္ practically, လက္ေတြ႕က်က်သံုးသပ္ဖို႔လိုပါလိမ့္မယ္။ ဒီအသင္းရဲ႕အဓိက (main target) က
ေတာ့ မိမိလူမ်ိဳးမ်ား တေဒါင့္တေနရာကေန ျဖစ္ႏိုင္သမွ်ပညာေရးျမင့္တင္ဖို႔ပါပဲ။

အသင္းကိုျပင္ဆင္ဖြဲ႕စည္းျခင္း

၂၀၀၈-ခုတြင္ ဇြဲကပင္ပညာဒါနအသင္းသည္ အဖြဲ႕အစည္းအတြက္ ပိုျပီးက်စ္လစ္ေအာင္ဆိုျပီး ဖြဲ႕စည္းပံုတစ္ခ်ိဳ႕
ကိုျပင္ဆင္ဖြဲ႕စည္းခဲ့ပါတယ္။ (ဖြဲ႔စည္းပံုကို ဒီေနရာမွာသြားေရာက္
ေလ့လာႏိုင္ပါတယ္)

ေနာက္ထပ္ activity လုပ္ေဆာင္ခ်က္တစ္ခုတိုးခ်က္ျခင္း

၂၀၁၀-ခုႏွစ္တြင္ အဖြဲ႕အစည္းေကာ္မတီမ်ားညိွႏႈိင္းတိုင္ပင္ျပီး ျပည္ပပညာေတာ္ သင္ ကရင္ရဟန္းေတာ္မ်ားအား ပညာစရိတ္ေထာက္ပံ့လွဴဒါန္းျခင္းတစ္မ်ိဳးတည္းသာ လုပ္ေဆာင္တာမ်ိဳးမဟုတ္ေတာ့ဘဲ အသင္းရဲ႕ေရရွည္ Run
ႏိုင္င္မယ့္ အစီအစဥ္တစ္ခ်ိဳ႕ကို ေဆြးေႏြးခဲ့ၾကပါတယ္။ အဲဒါနဲ႔ ဘားအံျမိဳ႕မွာ ေျမတေနရာရွာျပီး အေဆာက္အဦး
(ေက်ာင္း)တစ္လံုးကိုေဆာက္ဖို႔ ဆံုးျဖတ္ခဲ့ၾကပါတယ္။ ေက်ာင္းကိုေဆာက္မည့္ ရည္ရြယ္ခ်က္က ျပည္ပပညာ
ေတာ္သင္ရဟန္းေတာ္မ်ား ပညာသင္ျပီးဆံုးလို႔ အမိေျမျပန္လာတဲ့အခါက်ရင္ အတူ တကြ မိမိ generation, လူငယ္မ်ားအတြက္ ပညာျဖန္႔ေ၀ႏိုင္ေအာင္ ဆိုတဲ့ရည္ရြယ္ခ်က္နဲ႔ ဒီအေဆာက္အဦးကိုတည္ေဆာက္ခဲ့ျခင္းျဖစ္ပါ
တယ္။ ဒီေနရာမွာ နည္းနည္းေျပာခ်င္ပါတယ္။ အမွန္က ဒီေက်ာင္းသည္ ျပည္ပက ျပန္လာတဲ့ကရင္ရဟန္းေတာ္
မ်ားသာ ပညာေရးျဖန္႔ေ၀ဖို႔ ေဆာက္ထားတာမဟုတ္ပါ။ ျပည္တြင္း၊ ျပည္ပ အသိပညာရွင္၊ အတတ္ပညာရွင္ ကရင္မ်ားအားလံုးနဲ႔သက္ဆိုင္တဲ့ေနရာတစ္ခုျဖစ္ပါတယ္။ မိမိရဲ႕အသိပညာ၊ အတတ္ပညာေတြကို ျဖန္႔ေ၀ခ်င္တယ္
ဆိုရင္ ဒီ ´ခြယ္ကေဘာင္ပညာဥယာဥ္ေက်ာင္း´မွာ အားလံုးကို ၾကိဳဆိုေနမွာျဖစ္ပါတယ္။
ေနာက္ျပီး ဒီေက်ာင္းဟာ တစ္ဦးတစ္ေယာက္ပိုင္တဲ့ေက်ာင္းမ်ိဳးမဟုတ္ပါ။ ဘားအံ၊ လိုင္းဘြဲ၊ ေကာ့ကရိတ္၊ ၾကာ
အင္းဆိပ္ၾကီး၊ ျမ၀တီစတဲ့ ေဒသေန ကရင္လူမ်ိဳးထုတစ္ရပ္လံုး ေခၽြးနည္းစာနဲ႔ တည္ေထာင္ထားတဲ့ေက်ာင္းေန
ရာျဖစ္ပါတယ္။

သို႔ေသာ္အခုခ်ိန္မွာ ေက်ာင္းေဆာက္လုပ္ဆဲသက္တမ္းဟာ ႏွစ္နွစ္ကာလာမွ်သာရွိပါေသးတယ္။ လက္ရွိေက်ာင္း
ျဖစ္ေျမာက္ေရးအတြက္ တာ၀န္ယူဦးစီးလုပ္ေဆာင္ေပးတဲ့ပုဂၢိဳလ္က မာန္နာဲနာဂ၀ံသ (ကစို-လိုင္းဘြဲ) ျဖစ္ပါတယ္။
သူ႔အေနနဲ႔ ေနရာသစ္တစ္ခုျဖစ္ေျမာက္ဖုိ႔ ျပီးစီးဖို႔လုပ္ေဆာင္ေပးတဲ့ေနရာမွာ ဘယ္ေလာက္အခက္အခဲရွိမလဲဆို
တာ ေနရာသစ္တစ္ခုစတင္ပုဂၢိဳလ္တိုင္းသေဘာေပါက္ ကိုယ္ခ်င္းစာနားလည္ပါလိမ့္မယ္။ ဘာပဲေျပာေျပာက်ေနာ္
အေနနဲ႔ လုပ္ေပးႏိုင္တဲ့ပုဂၢိဳလ္ေတြကို ေလးစားျပီးသားျဖစ္ပါတယ္။ ကိုယ္မလုပ္ႏိုင္တဲ့အလုပ္တစ္ခုကို ေ၀ဖန္ေန
ရံုနဲ႔ သိပ္ျပီးသဘာ၀က်မယ္မထင္ပါ။

ေနာက္ျပီး ေက်ာင္းရဲ႕ျပီးစီးမႈအေျခအေနေပၚမူတည္ျပီး အသင္းရဲ႕အမႈေဆာင္ေကာ္မတီမ်ား ပညာေတာ္သင္
ရဟန္းေတာ္မ်ားအစည္းအေ၀းကိုေခၚျပီး အနာဂါတ္ပညာေရး အစီအမံေတြ education future
plan ေတြကို တိုင္ပင္ညွိႏႈိင္းသြားမွာျဖစ္ပါတယ္။

အသင္းရဲ႕ အဓိက main လုပ္ေဆာင္ခ်က္ activity
အသင္းရဲ႕ အဓိက main လုပ္ေဆာင္ခ်က္ activity အေနနဲ႔ ေအာက္ပါ အခ်က္ (၂) ခုကို ဦးတည္လုပ္ေဆာင္ လွ်က္ရွိပါတယ္။

၁။ ျပည္ပမွာ ပညာေတာ္သင္ကရင္ရဟန္းေတာ္မ်ားအား ပညာသင္စရိတ္ေထာက္ပံ့ျခင္း
၂။ ဘားအံျမိဳ႕၊ အမွတ္ (၉)ရပ္ကြက္တြင္ ´ခြယ္ကေဘာင္ပညာဥယာဥ္ေက်ာင္း´ တည္ေဆာက္ျခင္း


အစည္းအေ၀း meeting က်င္းပျခင္း

ဇြဲကပကပင္ပညာဒါနအသင္းသည္ ေျခာက္လတစ္ၾကိမ္ တစ္နွစ္လွ်င္ႏွစ္ၾကိမ္ျဖင့္ အစည္းအေ၀းကိုက်င္းပခဲ့ပါသည္။
ဇန္န၀ါရီ (၁)လပိုင္းမွာ ၀တ္နခြန္အင္ (ႏြန္ထဘူရီ) မာန္နာဲကုေ၀ရေက်ာင္းမွာ အစည္းအေ၀းကိုက်င္းျပပျပီး ဇူလိုင္
လမွာေတာ့ ၀တ္က်ာဒယ္ (ဖရပဒယ္) မာန္နာဲပုညေက်ာင္းမွာ က်င္းပခဲ့ၾကပါသည္။ အသင္းရဲ႕၀င္ေငြ၊ ထြက္ေငြစာ
ရင္းကိုလဲ အစည္းအေ၀းမွာ ပံုမွန္ရွင္းလင္းတင္ျပေပးပါတယ္။

ခြယ္ကေဘာင္ပညာဥယာဥ္ေက်ာင္းတည္ေဆာက္ျပီးစီးမႈအေျခအေန

တည္ေဆာက္ေနဆဲေက်ာင္းရဲ႕ ျပီးစီးမႈအေျခအေနက ႏွစ္ႏွစ္အတြင္း ႏွစ္ဧကပတ္လည္ အုဌ္တံတိုင္းမ်ား ပတ္
လည္၊ အ၀ီစိေရတြင္းႏွင့္ ဇရပ္တစ္ေဆာင္ ျပီးသြားပါျပီး။ ေနာက္ျပီး အခုသံုးထပ္ေဆာင္သိမ္ကိုလည္းကထိန္ ေေရစက္ခ် အမွီ တည္ေဆာက္လွ်က္ရွိပါတယ္။ ေနာက္ထပ္ အေနာက္ဖက္က ေပ ၄၀ + ၂၀ သံုးထပ္ေက်ာင္း
ေဆာင္တစ္လံုးကိုလည္း ကထိန္ျပီးတာနဲ႔ဆက္လက္တည္ေဆာက္ဖို႔ လွ်ာထားလွ်က္ရွိပါတယ္။ အဲဒါေတြျပီး
ျပီဆိုရင္ ေက်ာင္းတြင္းမွာ ပညာေရးပိုင္းကိုစတင္လုပ္ေဆာင္ႏိုင္မွာျဖစ္ပါတယ္။ အခုေတာ့ တပိုင္တႏိုင္ပရိယ
တၱိပညာေရးပိုင္းကိုသာလုပ္ေဆာင္ေနပါေသးတယ္။

ေက်ာင္း၀င္းပရ၀ုဏ္ႏွင့္အုဌ္တံတိုင္းပံု...








ေရွ႕ဆက္လုပ္ငန္းစဥ္မ်ား ညွိႏႈိင္းတိုင္းျခင္း


ျပီးစီးသြားတဲ့ဇရပ္ေဆာင္...


သိမ္ေဆာင္စတင္တည္ေဆာက္ပံု...


အခုလက္ရွိသိမ္ေဆာင္ျပီးစီးမႈအေျခအေန...


အသင္းအတြက္ ရံပံုေငြ fun ရွာေဖြျခင္း

အသင္းအတြက္ ရံပံုေငြရွာေဖြတဲ့ေနရာမွာ
၁။ ေငြပေဒသာပင္ထားျပီး ရံပံုေငြရွာေဖြျခင္း
၂။ လစဥ္အသင္း၀င္မ်ားထံမွ ရံပံုေငြရွာျခင္း (အသင္း၀င္တစ္ေယာက္ကို တစ္လလွ်င္ ဘတ္ေငြ ၁၀၀ ျဖင့္ေကာက္ ခံျပီး ေျခာက္လလွ်င္ တစ္ၾကိမ္ျဖင့္ လွဴဒါန္းျခင္း)။ အခုအခ်ိန္တြင္ လစဥ္အလွဴရွင္မ်ားသံုးရာေက်ာ္ရွိေသာ္လည္း အေျခအေနအမ်ိဳးအမ်ိဳးေၾကာင့္ ပံုမွန္ တစ္ရာေက်ာ္သာထည့္၀င္လွဴဒါန္းႏိုင္ပါသည္။ ဒါကလဲ စည္းကမ္းသတ္မွတ္
ထားတာမ်ိဳးမရွိပါ။ မိမိအဆင္ေျပလွ်င္ လွဴဒါန္းႏိုင္ျပီး အဆင္မေျပလွ်င္ မလွဴဒါန္းလည္းရပါသည္။
၃။ အက်ၤ ီေရာင္းျပီး ရံပံုေငြရွာေဖြျခင္း (ႏွစ္တိုင္း ဒီဇိုင္းတစ္မ်ိဳးျဖင့္ အက်ၤ ီကိုထုတ္ျပီး အသင္းရဲ႕ရံပံုေငြကိုရွာေဖြ သည္။ အက်ၤ ီတစ္ထည္ရိုက္ခမွာ ဘတ္ေငြ ၇၅ ျဖစ္ျပီး ေရာင္းေစ်းမွာ ၁၀၀ ဘတ္ျဖစ္ပါတယ္။ တစ္ႏွစ္လွ်င္ အထည္ေပါင္း ၄ ေထာင္ေက်ာ္ေလာက္ေရာင္းရျပီး အသင္းအတြက္ အမွ်ေငြ တစ္ႏွစ္လွ်င္ ဘတ္တစ္သိန္းထိရႏိုင္
ပါသည္)
၄။ စာအိတ္ျဖင့္ရံပံုေငြရွာေဖြျခင္း (အခ်ိန္သင့္သလို စာအိတ္မ်ားျဖင့္ အလွဴရွင္မ်ားထံစာအိတ္မ်ားေ၀ငွျပီး ရံပံုေငြ ရွာေဖြတာမ်ိဳးလဲရွိပါသည္။

အထက္ပါ ရံပံုေငြ fun ရရွိေရးအတြက္ ပါ၀င္လွဴဒါန္းေသာပုဂၢိဳလ္မ်ား၊ အက်ိဳးေဆာင္ေပးေသာပုဂၢိဳလ္မ်ားအား လံုးကို ဇြဲကပင္ပညာဒါနအသင္းကေန အထူးပဲေက်းဇူးတင္ရွိပါတယ္။ အသင္းအဖြဲ႕ပုဂၢိဳလ္မ်ားအတြက္သေဘာ
မထားဘဲ မိမိလူမ်ိဳးမ်ားအတြက္ ပညာေရးတေဒါင့္တေနရာကေန မိမိစြမ္းႏိုင္သေလာက္လုပ္ေပးတယ္လို႔ သ
ေဘာထားေစခ်င္ပါတယ္။

နိဂံုးခ်ဳပ္…

နိဂံုးခ်ဳပ္အားျဖင့္ဆိုရလွ်င္ ဇြဲကပင္ပညာဒါနအသင္းသည္ ကရင္ျပည္နယ္ ေဒသေပါင္းစံုမွ မိမိေခၽြးနည္းစာျဖင့္ စုေပါင္းျပီး မိမိလူမ်ိဳးမ်ားတစိတ္တေဒသအသိပညာ၊ အတတ္ပညာျမင့္လာေရးအတြက္ ဦးတည္လုပ္ေဆာင္တဲ့ အဖြဲ႕အစည္းတစ္ခုျဖစ္ပါတယ္။ ေနာက္ျပီး အလုပ္တစ္ခုလုပ္တိုင္း ေအာင္ျမင္မယ္။ မေအာင္ျမင္ဘူးဆိုတာ ခ်က္ခ်င္းလက္ေငးေျပာလို႔မရႏိုင္ပါ။ အနာဂါတ္ရဲ႕သေဘာတရားသည္ ၾကိဳတင္ျပီးမျမင္မသိႏိုင္ပါ (invisible in the future), လက္ရွိအခ်ိန္ကိုပဲ မွန္ကန္မွန္ကန္သဘာ၀က်က်လုပ္ဖို႔လိုပါလိမ့္မယ္။
ျဖည့္စြက္ေျပာခ်င္တာက က်ေနာ္တို႔ကရင္မ်ားဟာ တထီးတနန္းကိုယ္ထင္ရာကိုယ္ဆိုင္းတာေလးေတြ ေတာ္ေတာ္မ်ား
ပါတယ္။ သဘာ၀အေျခခံ က်က် မဆင္ျခင္မေတြးေတာျခင္း၊ စံခ်ိန္စံညြန္းကိုက္ညီမည့္ အေျခခံဥပေဒမ်ားမေလ့လာဘဲ ကိုယ္လုပ္ခ်င္တာလုပ္ေဆာင္ေနျခင္းစသည္တို႔သည္ မိမိတို႔ရဲ႕အားနည္းခ်က္ျဖစ္ေၾကာင္းကို က်ေနာ္ရဲ၀ံ့စြာေျပာခ်င္ပါသည္။
ဒီအခ်က္မ်ား အခ်ိန္မွီမျပဳျပင္ႏိုင္ပါက တထီးတနန္း တစ္ဘုရင္စနစ္ဟာ ဒီထက္မက ပြားလာမွာေသခ်ာလွပါသည္။
ငါမွငါ ဆိုတဲ့အတၱ selfish ကိုစြန္႔ခြါႏိုင္ပါမွ မိမိအတြက္ေရာ သူတစ္ပါးအတြက္ပါ အက်ိဳးမ်ားႏိုင္ပါေၾကာင္းကို (၈)
ႏွစ္တာ ကာလအတြင္း ဇြဲကပင္ပညာဒါနအသင္းရဲ႕ လုပ္ငန္းေဆာင္တာမ်ားကိုတင္ျပရင္း မိမိမွာ ရွိတဲ့စြမ္းအား ေလးနဲ႔ သူတစ္ပါးအတြက္ ေကာင္းက်ိဳးမ်ားသယ္ပိုးႏိုင္ၾကပါေစ…

နာဲေမဓာ (ထီ့ေဖါဟ္စင္)

အက်ၤ ီပူေဇာ္၀ယ္လိုေသာပုဂၢိဳလ္မ်ားႏွင့္ လစဥ္အလွဴရွင္ျဖစ္လိုေသာပုဂၢိဳလ္မ်ားဆက္သြယ္ရန္ဖုန္း...

မာန္နာဲကုေ၀ရ (ႏြန္ထဘူရီ) အခုအေမရိကန္ေရာက္ေနသည္။ ဖုန္း = 0851377946
မာန္နာဲေသာဘိတ (ေလာင္းကိုင္) ဖုန္း = 0851258935
မာန္နာဲေမဓာနႏၵ (ထီ့ေဖါဟ္စင္)ဖုန္း = 0867827741
ေဒၚလွ၀င္းၾကည္ (က်ံဳပကို) ဖုန္း = 0814566206

ခြယ္ကေဘာင္ပညာဥယာဥ္ေက်ာင္းလိပ္စာ...

ခြယ္ကေဘာင္ပညာဥယာဥ္ေက်ာင္း
သိမ္ေတာ္ၾကီးလမ္း၊ ဘားအံတကၠသိုလ္အနီး
အမွတ္ (၉)ရပ္ကြက္၊ ဇြဲကပင္ကုန္း
ဘားအံျမိဳ႕
[Read More...]


ေနာင္တ မရေၾကး




လူတိုင္းလူတိုင္းမွာ အခက္အခဲ အၾကပ္အတည္းနဲ႕ နဖူးေတြ႔ဒူးေတြ႔ ၾကံဳရတဲ႕အခ်ိန္မ်ိဳး ရွိခဲ႕ၾကဖူးမွာပါေနာ္.. ေရြးခ်ယ္စရာတစ္ခုခုကို ဘယ္လမ္းကို ေရြးခ်ယ္ရမွန္းမသိ ဗ်ာမ်ားခဲ႕ၾကဖူးပါလိမ္႕မယ္.. အဲဒီေရြးခ်ယ္စရာ ၂ခုထဲမွာမွ တစ္ခုခုကို ေရြးခ်ယ္ျပီးျပီဆိုခဲ႕ရင္ေတာ႕ ဘာေၾကာင္႕ဘဲ ျဖစ္ျဖစ္ ျပတ္သားတဲ႕ ဆံုးျဖတ္ခ်က္နဲ႕ ေရြးခ်ယ္တာ ျဖစ္လို႕ ေနာင္တ မရေၾကးက အေကာင္းဆံုး မဟုတ္လား.. ေရြးခ်ယ္ေတာ႕မယ္ဆိုရင္ ဘ၀မွာ အဓိက ဦးစားေပးသင္႕တာကို ေသခ်ာစဥ္းစားျပီး ေရြးခ်ယ္ရမွာပါဘဲ.. ေရြးျပီးျပီ ဆိုရင္ေတာ႕ ဘယ္လိုရလာဒ္ကို ရလာသည္ျဖစ္ေစ၊ ေက်နပ္စြာ လက္ခံရမွာဘဲ ျဖစ္ပါတယ္…. ဒီေနရာမွာ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ခ်တာနဲ႕ စပ္လ်ဥ္းျပီးေတာ႕ ဖတ္ခဲ႕ဖူးတဲ႕ စာတစ္ပုဒ္ထဲက လူတစ္ေယာက္ အေၾကာင္းကို ျပန္ေျပာင္းျပီး ေျပာျပခ်င္ပါတယ္..

၁၉၂၄ ခုႏွစ္က ပဲရစ္မွာ က်င္းပတဲ႕ အိုလံပစ္ျပိဳင္ပြဲမွာ ပထမဦးဆံုးအေနနဲ႕ ႏိုင္ငံတကာ ကႏူးေလွေလွာ္ျပိဳင္ပြဲကို စျပီးထည္႕သြင္းက်င္းပဖို႕ ေၾကာ္ျငာပါတယ္.. အဲဒီကႏူးေလွျပိဳင္ပြဲမွာ ပါ၀င္တဲ႕ အားကစားသမား ေလးေယာက္ ေလွာ္ရတဲ႕ ကစားနည္းမွာမွ အႏိုင္ရမယ္လို႕ ေရပန္းစား ထင္ေၾကးေပး ခံရဆံုး အသင္းက USA အသင္းဘဲ ျဖစ္ပါတယ္.. အဲဒီ ျပိဳင္ပြဲ၀င္ဦးေရ ၄ေယာက္ပါ၀င္ယွဥ္ျပိဳင္ရတဲ႕ ကႏူးေလွေလွာ္ အသင္းထဲမွာ ပါ၀င္တဲ႕ အငယ္ဆံုး အားကစားသမားက ဘီလ္ ေဟဗင္ ျဖစ္ပါတယ္..

အိုလံပစ္ျပိဳင္ပြဲ နီးလာတဲ႕အခ်ိန္မွာ တိုက္ဆိုင္တာက ဘီလ္ရဲ႕ ဇနီးဟာ ပထမဆံုး သားဦး ကိုယ္၀န္ကို မီးဖြားဖို႕ အဆင္သင္႕ျဖစ္ေနပါျပီ. သူမ မီးဖြားမဲ႕ရက္ဟာလည္း ဘီလ္တို႕ ပဲရစ္ကို ျပိဳင္ပြဲ သြား၀င္မဲ႕အခ်ိန္ ျဖစ္ေနပါတယ္.. ၁၉၂၄ခုႏွစ္အခ်ိန္ဆိုတာ အေမရိကနဲ႕ ျပင္သစ္ျပည္တို႕ဟာ ေလေၾကာင္းလိုင္းေတြ မရွိေသးတဲ႔အခ်ိန္ ျဖစ္ပါတယ္.. ျပိဳင္ပြဲ၀င္ဖို႕ သြားမယ္ဆိုရင္ သမုဒၵရာကိုျဖတ္လို႕ သေဘာၤနဲ႕ ရက္အေတာ္ၾကာ သြားရတဲ႕ ေရေၾကာင္းခရီးသာ ရွိပါတယ္.. ဒီေတာ႕ ဘီလ္ခင္မ်ာ ျပိဳင္ပြဲနဲ႕ ဇနီး မီးဖြားမဲ႕အေရးၾကားမွာ ဗ်ာမ်ားျပီး အက်ပ္ရိုက္ေနရွာပါေတာ႕တယ္.. သူ႕ဇနီး သားဦးေလးေမြးဖြားမဲ႕အခ်ိန္ကို လစ္လ်ဴရႈျပီး ျပိဳင္ပြဲကိုပဲ ဆက္၀င္ရမလား.. ဒါမွမဟုတ္ ျပိဳင္ပြဲကို သြားမျပိဳင္ေတာ႕ပဲ ဇနီးမီးဖြားတာကို ေစာင္႕ဖို႕ ျပိဳင္ပြဲက ႏႈတ္ထြက္လိုက္ရမလား ဆိုတာ ေ၀ခြဲမရ ျဖစ္ေနပါတယ္..

ဘီလ္ရဲ႕ ဇနီးကေတာ႕ ျပိဳင္ပြဲကို သြားေရာက္ယွဥ္ျပိဳင္ဖို႕ သူ႕ကို တြန္းအားေတြ ေပးရွာပါတယ္.. ဘာလို႕ဆိုေတာ႕ ဒီအိုလံပစ္ ျပိဳင္ပြဲမွာ သြားေရာက္ ယွဥ္ျပိဳင္ခြင္႕ရဖို႕ဆိုတာဟာလည္း ဘီလ္အေမွ်ာ္လင္႕ခဲ႕ဆံုး စိတ္ကူးအိပ္မက္တစ္ခုလည္း ျဖစ္ခဲ႕တာကို သူ႕ဇနီးက သိထားျပီးသားပါ။ ဒါေၾကာင္႕လည္း ဘီလ္အတြက္ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ခ်ဖို႕ ေတြေ၀ေနတာ၊ ခက္ခဲေနတာ ျဖစ္ပါတယ္.. ေနာက္ဆံုးမွာေတာ႕ အၾကိမ္ၾကိမ္ အဖန္ဖန္ ေသခ်ာစဥ္းစားျပီး ျပိဳင္ပြဲကေန ႏႈတ္ထြက္လို႕ သူ႕မိန္းမ မီးဖြားခ်ိန္မွာ သူကိုယ္တိုင္ ေဘးနားမွာ ရွိေနဖို႕ကို ေရြးခ်ယ္လိုက္ပါေတာ႕တယ္.. သူ႕ဘ၀မွာ သူဘာကို ဦးစားေပး ေရြးခ်ယ္သင္႕တယ္ဆိုတာ သူသိပါတယ္.. ေမြးလာမဲ႕ ကေလးေလးအတြက္ သူ႕မက္ခဲ႕ရတဲ႕ စိတ္ကူးအိပ္မက္ေတြကို စြန္႕လႊတ္ဖို႕ သူဆံုးျဖတ္လိုက္တာပါ..

သူသြားမျပိဳင္ျဖစ္လိုက္တဲ႕ ၄ေယာက္ေလွာ္ ကႏူးေလွျပိဳင္ပြဲမွာ ဘီလ္မပါ၀င္ခဲ႕ေပမဲ႕ သူတို႕ အေမရိကန္ႏိုင္ငံ အသင္းက ေရႊတံဆိပ္ ရရွိသြားခဲ႕ပါတယ္.. ဒါေပမဲ႕ ဘီလ္ရဲ႔ ဇနီးကလည္း ကေလးေလးကို ေတာ္ေတာ္ေနာက္က်ျပီးမွ မီးဖြားခဲ႕တာေၾကာင္႕ တကယ္တမ္း ဘီလ္ျပိဳင္ပြဲကို သြားျပိဳင္ခဲ႕မယ္ ဆိုရင္ေတာင္ ျပန္လာတဲ႕အခ်ိန္နဲ႕ ကေလးမီးဖြားခ်ိန္ဟာ အခ်ိန္မွီႏိုင္တဲ႕ အေနအထားပါ။ လူေတြအားလံုးက ဘီလ္ရဲ႕ အျဖစ္အပ်က္ကိုၾကည္႕ျပီး ရွက္စရာ ေကာင္းတယ္.. ဘီလ္ ဆံုးျဖတ္ခ်က္မွားတယ္လို႕ ေ၀ဖန္ၾကေပမဲ႕ ဘီလ္ေဟဗင္က “သူ႕ဘ၀မွာ ဘယ္ဟာက အေရးအၾကီးဆံုးဆိုတာ သူ႕ကိုယ္သူသိပါတယ္.. ေမြးဖြားလာမဲ႕ သူ႕သားအတြက္၊ သူ႕မိသားစုအတြက္ အေကာင္းဆံုး ဖခင္တစ္ေယာက္ ျဖစ္ခ်င္ပါတယ္.. ေရႊတံဆိပ္ဆိုတာ အခြင္႕သင္႕ရင္ ေနာက္တစ္ၾကိမ္မွာ ရေအာင္ယူႏိုင္ေပမဲ႕ သူ႕သားေမြးဖြားခ်ိန္ကို သူ႕ဘ၀မွာ ေနာက္တစ္ၾကိမ္ ထပ္ၾကံဳမွာ မဟုတ္ေတာ႕ပါဘူး… ဒါေၾကာင္႕ သူမွန္တယ္ထင္လို႕ စဥ္းစားေရြးခ်ယ္ခဲ႕တဲ႕ ဆံုးျဖတ္ခ်က္အတြက္ နည္းနည္းမွ ေနာင္တမရပါဘူး” လို႕ေျပာပါတယ္..

ဘီလ္ေဟဗင္ရဲ႕ စိတ္၀င္စားစရာ ေနာက္ဆက္တြဲအေၾကာင္းအရာက သူ႕မိန္းမဟာ သားေယာက်္ားေလးကို ေမြးဖြားခဲ႔ျပီး သားေလးကို ဖရန္ခ္႕ေဟဗင္ လို႕ နံမည္ေပးလိုက္ၾကပါတယ္.. ေနာင္ႏွစ္ေပါင္း ၂၈ႏွစ္ၾကာလို႕ ၁၉၅၂ခုႏွစ္ေရာက္တဲ႕အခ်ိန္မွာေတာ႕ ဘီလ္ဟာ ႏိုင္ငံရပ္ျခားက ေၾကးနန္းတစ္ေစာင္ လက္ခံရရွိပါတယ္.. အဲဒီေၾကးနန္းဟာ ၁၉၅၂ခုႏွစ္ အိုလံပစ္ပြဲေတာ္ကို အိမ္ရွင္ႏိုင္ငံအျဖစ္ လက္ခံက်င္းပတဲ႕ ဖင္လန္ႏိုင္ငံကေန သူ႕သားဖရန္ခ္႕က ပို႕လိုက္တာ ျဖစ္ပါတယ္… ေၾကးနန္းထဲမွာ ပါတာက “ ဒယ္ဒီ…. သား ေမြးဖြားမဲ႕အခ်ိန္နဲ႕ တိုက္ေနတာေၾကာင္႕ ဒက္ဒီ လက္လြတ္ဆံုးရံႈးခဲ႕ရတဲ႕ ေရႊတံဆိပ္ကို သား အရယူလိုက္ပါျပီ.. မၾကာခင္ ေရႊတံဆိပ္နဲ႕အတူ အိမ္ျပန္လာပါေတာ႕မယ္..” ဆိုတဲ႕ စာသားေတြဘဲ ျဖစ္ပါတယ္..

ဟုတ္ပါတယ္.. ဖရန္ခ္႕ဟာ ကႏူးေလွျပိဳင္ပြဲမွာ အေမရိကန္ႏိုင္ငံအတြက္ ေရႊတံဆိပ္ ဆြတ္ခူးေပးခဲ႕ပါျပီ. သူ႕အေဖ အျမဲမက္ခဲ႕ရေပမဲ႕ သားျဖစ္သူ ဖရန္ခ္႕ေၾကာင္႕ စြန္႔လႊတ္လိုက္ရတဲ႕ အိပ္မက္၊ ဖခင္ျဖစ္သူ အေကာင္အထည္မေဖာ္ျဖစ္ခဲ႕တဲ႕ အိပ္မက္ကို သား ဖရန္ခ္႕ကဘဲ အသက္သြင္းျပီး ေရႊတံဆိပ္ကို ဆြတ္ခူးေပးလိုက္တာ ျဖစ္ပါတယ္..

ဒါေၾကာင္႕လဲ ဘီလ္အျမဲေျပာတာက “လုပ္သင္႕လုပ္ထိုက္တာ တစ္ခုကို လုပ္မယ္လို႕ အေကာင္းဆံုး ဆံုးျဖတ္ျပီးျပီဆိုရင္ ဘယ္ေတာ႕မွ ေနာင္တ မရပါနဲ႕တဲ႕”

Steve Goodier ရဲ႕ No Regrets ကို ဘာသာျပန္ မွ်ေ၀ပါသည္။

(အစိမ္းေရာင္လြင္ျပင္မွ ကူးယူတင္ျပထားသည္)
[Read More...]


၀ါေခါင္လခ်ည္ျဖဴဖြဲ ့မဂၤလာပြဲ သမုိင္းအက်ဥ္း



အွ္ဆံင္းလာဆာ္ကို၀္ဟွာေဍ...

႓ုဂ္ထင္းထါင္ လာခုဂ္ခါင္ၟစူးယုိ၀္ ဟွယ့္စါင္းကုိဲ႓း ထုိင့္ဖူၟ၀ါဲသယ္လု္ဖး ေဏ၀္ၟ႓းလာၟ ဆု္သာထံင္ဏါင္း ဏင္စယ္အု္ဟွင္ၟ လု္ skykaren ႓ု္လ၀့္ဖုိင္ မာေဏ၀္ၟထဟွံင္ ေဍာဟ္လင္ထါင္ အု္သင့္ ဍဳဂ္လင္႓းယုိ၀္ေဆ၀္ၟလွ္။


ဖႜံဳဆုိဒ္ေဖါဟ္လာခုဂ္ခါင္စူး ထူ႔ရူ႕ယုိ၀္ ကာလာစါင္းထင္း တာကစၥတန္ မူၟထင္းလု္ဖါခ၀့္ (BC-1864)၊ ကာလာလု္ထံင္ဍာ္႓း တိ႓က္ခါန္ၟဖုိင္ (BC-1866) ဏိင္း၊ ထံင္ၟထီ့ခါန္ၟဏီ့႓ိင္းအု္႓ုိင္ဆုိင္ဏွ္ အွ္ပု္ထုက္ေ၀့(ဏီ့)ဏိင္းခါ့ ကို၀္ေ၀့ ကႏၱာရ၀တီ ႓ီက်ံင္ကိက္ေခႜါဟ္ ထီ့ေဆ၀္ေမံယြာ ဆု္လင္ဍာဏွ္ ကဲထင္းေ၀့လာခုဂ္ခါင္စူး ဆု္ဖၚဆု္မာ (BC-1865) ဏိင္းခါ့ဏွ္ေဆ၀္လွ္။

ေဍာဟ္ေထာတ္ေနာတ္၀း ေယွာတ္၀ီးလာၟၟၟအင္းသံင္းဆ၀့္ပ၀္ပ်ဳက္ေ၀့ဏွ္ဟွး….
.ႃပႜဴးလာဟွယ့္ထါင္ ဟွယ့္ထါင္ ဟွယ့္ထါင္အွ္လု္ဟွိင္း၊ ဟွယ့္ထါင္အွ္လု္ဃွင့္၊ ဟွယ့္ထါင္အွ္ေဍေမာ၀္ၟဖါၟ၊ ဟွယ့္ထါင္အွ္ေဍဖူၟ၀ါဲ၊ ဟွယ့္ထါင္အွ္ေဍထီသို၀္၊ ဟွယ့္ထါင္အွ္ လု္ဍံဳတု္၀ါန္႔၊ အွ္႓းေခါဟ္လံင္ဆုဂ္လု္ေဃွ၀္၊ အွ္႓းမိင္လးကႜာလု္ေဃွ၀္၊ အွ္႓းသြးေခါဟ္လံင့္ထာ္လု္ေဃွ၀္၊ အွ္႓းဍံဳလင့္ဖင့္က်ာလု္ေဃွ၀္၊ ဏယ္မိင္လု္ေဃွ၀္၊ ဏယ္ဖႜိဳ၀္လု္ေဃွ၀္၊ ဟွယ့္ထါင္အွ္ကံု၊ ဟွယ့္ထါင္အွ္ရံု႕ လု္ဟွိင္းလု္ဃွင့္၊ ဟွယ့္ထါင္အွ္ေဍေမာ၀္ၟဖါၟဖူၟ၀ါဲ ကို၀္စုိ၀္ေဍပႜဴးလာ ဟွယ့္ထါင္ ဟွယ့္ထါင္႗။

မု္ခါင္စူးဏွ္ဍ၀္ ခါြဖုိင္တာင္လင္ေ၀့ဍး ေမ၀္ထံုဍဴး ႏဦု႔ဍဴး၊ ေမ၀္အါင္ထံင္ ႏဦု႔႓ိင္း၊ သာကဲုသး ႏဦု႔ဖႜံဳး၊ ဆီ့ေဖါဟ္ ႏဦု႔ကုဂ္၊ ဖ၀့္၀ီၟလး ႏဦု႔ထါင္၊ လူးအြာယါင္ ႏဦု႔ယါင္၊ ထီ့လု္ထဦု႔ခံု ႏဦု႔မိင္ဏွ္လွ္။ ခါင္ၟစူးဟွင္ၟ ႓းဆူ႔လင္ ႏဦု႕မိင္ဍဳဂ္ပါင္ဏွ္ မြာဲ႓းဏွ္လယ့္စာ္႓ို၀္ ေကာ၀္ၾကင္ဟု္မႝီၟမူးခါြ႕လုက္ဆိင့္လု္ဖး အွ္ေ၀့ဍး မူၟႏဦု႕မူၟအု္ေခါဟ္က်ံင္ ပါလၜလင္ေ၀့ ဟု္ႏဦု႕မူး၊ ဟု္ႏဦု႕ခါြ႕ ႏဦု႔ဟွာဏွ္ေဆ၀္လွ္။

ေမ၀္ထံုဍဴး ႏဦု႕ဍဴး၊ ေမ၀္ထံင္ႏဦု႔ထံင္သယ္ဏွ္ဍ၀္ မြာဲေ၀့ဍး၀ီးလာႏဦု႕ဟွာဟု္စၚ ေမံသးဆု္ေသွ္ယာ၊့ ဏါၟဆု္ေသွ္ယာ့၊ ႏုိ၀္ေဖႜ၀္ဆု္ေသွ္ယာ့၊ ဏင့္ဆာဆု္ေသွ္ယာ့၊ သုင္းသာအွ္လင္ၟဍာ ႏဦု႔မိင္ဏွ္လွ္။

(၁)ေ႓့ေမ၀္ထံုဍဴးအွ္ကံု ဆိက္ပႝိက္သုိ၀္ ေဖါဟ္လီလု္ဖး အွ္ကံုအွ္ရံု႕ သၞ၀့္ဃွဴ႕ဃွင္အွ္ တု္တြယ္စူးဆိက္ပႝိက္လာၟကို၀္႓ႜင္ေဍ…။

(၂)ေ႓့ေမ၀္ထံင္ဏီ့႓ံင္းကာထိက္သာသို၀္ ေမာ၀္ၟထာ္ ဖါၟထာ္ ေဖါဟ္လီဏီ့ခ၀့္လု္ဖး လင္ဖါဆိင္းျပာလု္ေဃွ၀္၊ အွ္ကာထိက္သာကို၀္ဆုိ၀္ေဍ…။

(၃)ေ႓့သာကဲုသးသို၀္ ထုိင့္ဖူ.၀ါဲ ေမာ၀္ၟထာ္ ဖါၟထာ္လု္ဖး အဲကဲုေလာဟ္သာ၊ သာကဲုေလာဟ္သာ၊ သာထိင္ၟေလာဟ္သာ၊ သုင္းသာဆါင္းကၚလု္အွ္ သုင္းသာဆုိင့္လာၟ ကို၀္႓ႜင္ေဍ….။

(၄)ေ႓့ဆီ့ေဖါဟ္သို၀္ မဲထင္းလု္ေမ့ထာ္ လင္ေထံလု္အွိ၀္ အု္၀ီ.လင္လု္အုိ၀္ အု္လးထင္း အု္ေဖါဟ္ထင္းေဆ၀္ၟ၊ အ္ုေဖါဟ္ေဍာဟ္ထင္းယွာၟထင္း ဟူၟထင္းေ၀့ဍးကုိ၀္႓ႜင္ေဍ…။

(၅)ေ႓့ဖ၀့္၀ီၟသို၀္ ဍိင္ယိက္ထင္း ဍိင္ႏုိင္ၟမုိင့္စြးထင္းသို၀္ ေဖါဟ္လီေမာ၀္ၟထာ္ ဖါၟထာ္လု္ဖး ဍိင္ယိက္ထင္း လင္ေဖါဟ္လင္လီ ထု္ယ၀္.ျပာထာ့ အု္ရၜႏိုင္ၟမုိင့္ဍးေ၀့ ကို၀္႓ႜင္ေဍ…။

(၆)ေ႓့ထီ့ခႜိင္းသို၀္ ေဖါဟ္လီေမာ၀္ၟထာ္ ဖါၟထာ္သယ္လု္ဖး အွ္ဆံင္းအွ္ခႜါင့္၊ ယွဴးခႜိင္း႓ွ္ယ၀့္လာ.ကို၀္ဆုိ၀္ေဍ…။

(၇)ေ႓့လူးအြာသို၀္ ေမာ၀္ၟထာ္ ဖါၟထာ္ေဖါဟ္လီသယ္လု္ဖး သုင္းသာေဟွ၀္အြာလာၟကို၀္ဟွာေဍ၊ ဆု္ဖၚဆု္မာလု္အု္ေဟွ၀္အြာဏွ္ မာပၱံင္ကဲလာၟဆာ္ ကို၀္ဆုိ၀္ေဍ….။

ေဍာဟ္ေထာတ္ေနာတ္၀း ေယွာတ္၀ီးလာဟွံင္ သုင္းေကသာယွာၟ ေမာ၀္ၟေဍာဟ္မာန္ထ၀့္သယ္ဏွ္ ကိက္လင္ေ၀့ လူးယါင္ ခဦု႕ (ခြ)ထင္းစးေခါဟ္ ေဆာတ္ဖးရာဓနာၟ ခါင္.ေဖွ္စူးဏွ္ေဆ၀္ၟလွ္။

ႃပႜဴးလာ ဟွယ့္ထါင္ ဟွယ့္ထါင္၊ အွ္႓းေခါဟ္လံင္ဆုဂ္လု္ေဃွ၀္၊ အွ္႓းမိင္လးကႜာလု္ေဃွ၀္၊ အွ္႓းသြးေခါဟ္လု္ေဃွ၀္၊ အွ္႓းလံင့္ထာ္လု္ေဃွ၀္၊ အွ္႓းဍံဳလင့္လု္ေဃွ၀္၊ အွ္႓းဖင့္က်ာလု္ေဃွ၀္၊ ဏယ္မိင္လု္ေဃွ၀္၊ ဏယ္ဖႜိဳ၀္လု္ေဃွ၀္၊ ဏယ္႓းဏင္ၟလ၀့္လု္ေဃွ၀္၊ ဏယ္႓းဏင္ၟခႜယ္လု္ေဃွ၀္၊ ဏယ္႓းခႜံဳးဆါင္းလု္ေဃွ၀္၊ ဏယ္႓းက်ာမာန္လု္ေဃွ၀္၊ ဟွယ့္ထါင္လု္ဍံဳ၊ ဟွယ့္ထါင္လု္တု္၀ါန္႔၊ ဟွယ့္ထါင္လု္ဟွိင္း၊ ဟွယ့္ထါင္လု္ဃွင့္၊ ဟွယ့္ထါင္အွ္ ေဍေမာ၀္ၟဖါၟ၊ ဟွယ့္ထါင္အွ္ေဍဖူၟ၀ါဲ၊ ဟွယ့္ထါင္အွ္ ေဍ႓ုဂ္ထိင္ၟဆါင့္ဆာ၊ ဟွယ့္ထါင္အွ္ေဍထီသို၀္၊ ဟွယ့္ထါင္သုင္းဃွဳဲ႕သာယြာ၊ ဏင့္ဆာၟဆံင္းခႜါင့္၊ အါင္းလံုၟေထံဖါ၊ အါင္းထာေထံ၊ ဆံင္းေ႓့ခႜီ႕ ဖႜိဳ၀္ေ႓့ဖႜါၟ၊ ဟွယ့္ထါင္ေဆာတ္ေဆ၀္၊ ဟွယ့္ထါင္ေဆာတ္ဓံင့္၊ ဟွယ့္ထါင္ေဆာတ္မႝိက္သိင္ၟလာ့၊ ဟွယ့္ထါင္ေဆာတ္ဆု္ေသွ္ဆု္႓း၊ ဟွယ့္ထါင္ဟွယ္ဆု္ဖၚဆု္မာ၊ ဟွယ့္ထါင္ကုက္ကု္လံု႕ကါင္ကာ၊ ဟွယ့္ထါင္ပၱံင္ဆု္ဖၚဆု္မာ၊ ဟွယ့္ထါင္တာင္ေဍာဟ္ ေမာ၀္ၟဖါၟ၊ ဟွယ့္ထါင္တာင္ေဍာဟ္ဟွိင္းဃွင့္၊ ဟွယ့္ထါင္တာင္ေဍာဟ္ဍံဳတု္၀ါန္႔၊ ဟွယ့္ထါင္တာင္ေဍာဟ္အု္ဆုိဒ္အု္ဆ၊ ကဲလာၟေ၀့ကို၀္႓ႜင္ေဍ...႗။

ပ်ဳင္းေထံခြိက္လူးထုိ၀္ဟွံင္ အင္းမာေဏ၀္ၟေမ၀္လု္စယ္ ေမ၀္အါင္ သာကဲုသး ဆီ့ေဖါဟ္သယ္ေဍလူးထုိ၀္ဏွ္ ေဆာတ္ဖးပ်ဳက္ေ၀့….ႃပႜဴးလာ ဟွယ့္ထါင္ ဟွယ့္ထါင္ ဟွယ့္ထါင္အွ္ လု္ေခါဟ္ထီးေခါဟ္ဍံင္ယုိ၀္၊ ေခါဟ္အြာယင္လူးထုိ၀္…႗ ဍီးထင္းေ၀့ေမ၀္သယ္ ေခါဟ္ဍံင္လံင္ဏွ္ဟွံင္ ခါင္ၟစူးဟွံင္ေ၀့ဍးေဆ၀္ၟလွ္။

ဖႜံဳဆုိဒ္ေဖါဟ္သီး လု္ဏိင္းလု္႓ႜင္ လာခုဂ္ဖုိင္ ကို၀္ဍံဳကို၀္တု္၀ါန္႔ေဍ ခါင္ၟကံုစူးေဆာတ္၀ီးလာ ဆု္ပု္ေယာတ္ဏွ္ လု္ဏိင္းလု္႓ႜင္ ဍးကံုေလာဟ္သာေဖါဟ္လီသယ္ ဟွယ့္ထါင္အွ္ကံု အွ္လာၟေအဃွဴ႕ဃွင္၊ အွ္လာၟသုင္းေအေဟွ၀္၊ သာေအဖါန္၊ ဆု္ဟွယ့္လ၀္ဏွ္ ဏယ္ယ၀့္႓းလု္ေဃွ၀္၊ ပ်ဳက္လာၟေမာ၀္ၟဖါၟ ထူ႕ရူ႕မုင္ၟ႓်ာ ေကႜစိုဒ္ကုက္လာၟ ကု္လံု႕ကါင္ကာ၊ ေဍာဟ္ယွာၟထင္းထ၀့္၊ ယုက္ထ၀့္လာၟ ထံင္ၟသာယွာၟေခါဟ္အြာ၊ အင္းသံင္းဆ၀့္ပ၀္ လ၀္ဟွိဳင့္ေဖါဟ္လီ ရာဓနာၟေဖွ္ေ၀့ မြာဲ႓ို၀္လွ္။

ေမာ၀္ၟဖါၟ သုင္းေကသာယွာၟလု္ဖး အင္းသံင္းဆ၀့္ပ၀္ လ၀္ဟွိဳင့္မာေလာဟ္၀ယ္ ေဖါဟ္လီစူးေခါဟ္လံင္ ခါင္ၟေဖွ္ေဍလူးအြာ လု္ဏိင္းလု္႓ႜင္ လာခုဂ္ဖုိင္ ကို၀္ဏိင္းေဍဏွ္ ကဲထင္းေ၀့ လာခုဂ္ခါင္ၟစူး လင္ေဖါဟ္လင္လီ အု္ထ၀္ထ၀္ အွ္လင္ေထံေဏ၀္ၟမိင္ေ၀့ ထူ႕ရူ႕လု္မိင္ဏွ္ေဆ၀္ၟလွ္။

မူ.ယံင့္ဖါန္

၀ါေခါင္လခ်ည္ျဖဴဖြဲ ့မဂၤလာပြဲ သမုိင္းအက်ဥ္း

ကရင္အမ်ဳိးသားမ်ား၏ မဂၤလာရွိေသာ ရုိးရာဓေလ့မ်ားအနက္ ကရင့္ရုိးရာ၀ါေခါင္လ ခ်ည္ျဖဴဖြဲ ့ မဂၤလာပြဲေတာ္ အလြန္မြန္ျမတ္ေသာ ရုိးရာပြဲေတာ္တစ္ခု ျဖစ္ပါသည္။ ဤမဂၤလာပြဲေတာ္သည္ ဘာသာေရးပြဲေတာ္တစ္ခုမဟုတ္ပါ။ ေရွးဘုိးေဘးဘီဘင္ ကရင္လူၾကီးမ်ား၏ အဆုိအမိန္ ့အရ ၀ါေခါင္လသည္ မေကာင္းဆုိး၀ါးမ်ား၏ ျမဴးတူးေပ်ာ္ပါးသည့္ လရာသီျဖစ္သည္။ ထုိမေကာင္းဆုိး၀ါး ၀ိဉာဥ္(လိပ္ျပာ)မ်ားသည္ လူသားတုိ ့၏ ၀ိဉာဥ္ (လိပ္ျပာ)မ်ားထံ ခုိ၀င္ ပူးကပ္မႈျပဳတတ္သည့္အေပၚ လူသားမ်ား၏ ၀ိဉာဥ္ (လိပ္ျပာ)ႏွင့္ ပူးကပ္ကၽြမ္း၀င္မည္ကုိ အလြန္စုိးရြံသျဖင့္ မိဘဘုိးဘြားမ်ားမွာ သားသမီးေျမးျမစ္မ်ား၏ ၀ိဉာဥ္ (လိပ္ျပာ)ကုိ ေခၚျပီး သန္ ့ရွင္းျဖဴစင္သည့္ ခ်ည္ျဖဴျဖင့္ တုတ္ခ်ည္ ခ်ဳပ္ေႏွာင္လုိက္ျခင္းျဖစ္သည္။

ကရင္လူမ်ဳိးမ်ားသည္ ျမန္မာျပည္ဟု ယခုေခၚဆုိေသာေဒသသုိ ့ မေရာက္ရွိလာမွီအခ်ိန္ကာလကတည္းကပင္ မြန္ဂုိးလီးယားႏုိင္ငံရွိ ကုန္းျပင္ျမင့္မွေန၍ ကရင့္ရုိးရာခ်ည္ျဖဴဖြဲ ့အဂၤလာပြဲေတာ္ကုိ ႏွစ္စဥ္ ဆင္ႏႊဲလာခဲ့ၾကပါသည္။ ဟုိးေရွးေခတ္ ဘုိးေဘးဘီဘင္မ်ားသည္ ယခုေခတ္ ကၽြႏု္ပ္တုိ ့ေခတ္ကာလ လူမ်ားႏွင့္ အလြန္ကြဲျပားျခားနားစြာျဖင့္ အသက္ရွည္ၾကာၾကပါသည္။ ေခတ္မွီေဆး၀ါးမ်ားကုိ ရယူသုံးစြဲျပီး အသက္ရွည္ၾကာၾကျခင္းမဟုတ္ေခ်။ ထုိသုိ ့ အသက္ရွည္ၾကာၾကသည့္အတြက္ (ေဖါဟ္လု္ဆီ့ – လီလု္ယာ) (သားသမီးတက်ိတ္ ေျမးတရာ) ဟူ၍ ဘုိးဘြားမ်ား ေျပာစမွတ္ရွိသည္ကုိ ေတြ ့ ရွိမွတ္သားမိပါသည္။ အဆုိပါအဆက္ဆက္ အမ်ားအျပားေသာ သားသမီးမ်ားသည္ နိယာမအရ အခ်ိန္တန္အရြယ္ေရာက္ အိမ္ေထာင္သားေမြးျပဳၾကျပီး ေရာၾကည္ရာ၊ မ်က္ႏုရာ မိမိတုိ ့ ကၽြမ္းက်င္ခုံမင္သည့္ လုပ္ငန္းအစုစုျဖင့္ အရပ္ေဒသအသီးသီးသုိ ့ထြက္ခြါလႈပ္ရွား အသက္ေမြး၀မ္းျပဳၾကသည့္အခါ မိဘဘုိးဘြားမ်ားႏွင့္ အလွမ္းေ၀းကြာၾကျပီး မြန္ဂုိးလီးယားသားအႏြယ္၀င္ မ်ားႏွင့္ ထုိင္း၊ တရုတ္အႏြယ္၀င္လူမ်ဳိးမ်ားတုိ ့ႏွင့္အတူ ေရာေႏွာေနထုိင္လာၾကသည့္အတြက္ မိဘဘုိးဘြားမ်ားက မိမိ၏ သားသမီးေျမးျမစ္မ်ား ကြဲျပား ေပ်ာက္ကြယ္သြားမည္ကုိ စုိးရိမ္ပူပန္ၾက၍ ၀ါေခါင္လျပည့္ေရာက္သည့္အခါ တနယ္တေက်းသုိ ့ေနထုိင္ၾကသည့္ သားသမီးေျမးျမစ္မ်ား၏ စီးပြားေရး၊ က်န္းမာေရး၊ ပညာေရး အစရွိသည္အားျဖင့္ မည္ကဲ့သုိ ့ ျဖစ္ရွိေနသည္မ်ားကုိ ကုိယ္တုိင္ကုိယ္က် ေတြ ့ျမင္သိရွိႏုိင္ရန္ႏွင့္ စီမံေဆာင္ရြက္ေပးႏုိင္ရန္အတြက္ စုစည္းကာ တခ်ိန္တေနရာတည္း၌ပင္ လုိအပ္သလုိ စီမံေဆာင္ရြက္ေပးျခင္းျဖစ္ပါသည္။ သားသမီးေျမးျမစ္မ်ားအတြင္း အျပန္အလွန္ ခ်စ္ၾကည္ရင္းႏွီးျပီး စိတ္၀မ္းကြဲျပားမႈမရွိေစရန္ တစုတစည္းတည္း ဆုံးမဩ၀ါဒေပးႏုိင္ရန္လည္း ျဖစ္ပါသည္။

ကရင္လူမ်ဳိးမ်ားသည္ ေရၾကည္ရာ၊ မ်က္ႏုရာ ျမန္မာျပည္သုိ ့ ဆင္းသက္ထြက္ခြါလာၾကသည့္အခါ အုပ္စုခြဲ၍ “ေမာ၀္ထၚ”(အမိဘက္) “ဖါထၚ” (အဖဘက္)အုပ္စုႏွစ္စု ျဖစ္ေပၚခဲ့ၾကသည္။ ထုိသုိ ့အုပ္မကြဲမွီကတည္းက တဦးႏွင့္တဦး ျပန္လည္မွတ္မိေစရန္ႏွင့္ အခ်င္းခ်င္း အသိအမွတ္ျပဳေစာင့္ေရွာက္ႏုိင္ေရးကုိ ရည္ရြယ္ျပီး မိဘဘုိးဘြားမ်ားျဖစ္သည့္ ကရင့္ေခါင္းေဆာင္မ်ားက မိမိ၏ လက္ေကာက္၀တ္အသီးသီးတြင္ အမွတ္သညာအျဖစ္ ခ်ည္ဖြဲ ့ေႏွာင္ေပးခဲ့ၾကသည္။ ကရင္လူမ်ဳိးမ်ားသည္ ကုိဘီသႏၱာရအား ျဖတ္သန္းရာတြင္ မုိးအမ်ားဆုံးရြာေသာလျဖစ္သည့္ ၀ါေခါင္လတြင္ ျဖတ္သန္းလာခဲ့ၾကသည္။ အဘယ္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ သဲကႏၱရအား ျဖတ္သန္းရာတြင္ မုိးမ်ားရြာသည့္အတြက္ အပူဒဏ္ခံႏုိင္ျခင္း၊ ေသာက္သုံးေရမ်ား အလြယ္တကူ ရရွိျခင္းတုိ ့ေၾကာင့္ ျဖစ္သည္။ ထုိသုိ ့ သဲကႏၱရာမျဖတ္သန္းမွီ တဦးႏွင့္တဦး ျပန္လည္မွတ္မိၾကေစရန္ ရည္ရြယ္၍ လက္ေကာက္၀တ္တြင္ အမွတ္အသားအျဖစ္ ခ်ည္ျဖဴဖြဲ ့ေႏွာင္ေပးျခင္းျဖစ္သည္ဟု ယူဆၾကသည္။ ထုိ ့အျပင္ ၀ါေခါင္လတြင္ ကရင္လူမ်ဳိးတုိ ့သည္ လယ္ယာလုပ္ငန္းခြင္အတြင္းသုိ ့၀င္ ေရာက္လုပ္ကုိင္ၾကသည့္ အခ်ိန္အခါျဖစ္သည့္အေလွ်ာက္ အလြန္ပင္ပန္းသျဖင့္ မေကာင္းဆုိး ၀ါးမ်ား ပူးကပ္သည့္အခါ လူ၏ခႏၶာကုိယ္၌ရွိေသာ ၀ိဉာဥ္ (လိပ္ျပာ)မ်ား လႊင့္ပါးမသြားေစဘဲ အစားအေသာက္မ်ားမ်ား ပုိမုိစားသုံးႏုိင္ရန္ရည္ရြယ္၍ ခ်ည္ျဖဴဖြဲ ့ျခင္း ျပဳလုပ္ၾကသည္ဟု ယုံၾကည္ၾကသည္။

ကရင္ရုိးရာခ်ည္ျဖဴဖြဲ ့မဂၤလာပြဲေတာ္သည္ စင္စစ္အားျဖင့္ အလြန္ေကာင္းျမတ္သည့္ အႏွစ္သာရႏွင့္ ရည္ရြယ္ခ်က္မ်ား ပါရွိပါသည္။ ကရင္လူမ်ဳိးသည္ စိတ္ထားျဖဴစင္သန္ ့ရွင္းျပီး၊ ကံတရားအေပၚ သက္၀င္ယုံၾကည္အားကုိးေသာ လူမ်ဳိးတမ်ဳိးျဖစ္သည္ႏွင့္အညီ အစဥ္သျဖင့္ ကံေကာင္းအေၾကာင္းလွေစရန္ႏွင့္ မေကာင္းသည့္အေၾကာင္းတရားမ်ား ၾကဳံေတြ ့ ခံစားရျခင္းမ်ဳိး မရွိေစရန္အတြက္ မိဘဘုိးဘြားမ်ားမွ ေမတၱာပုိ ့သ ဆုေတာင္းပထနာ ျပဳေပးျခင္းလည္းျဖစ္ပါသည္။ အခ်ဳပ္အားျဖင့္ ဆုိရပါလွ်င္ ကရင္အမ်ဳိးသားထုအတြင္း စည္းလုံးညီညြတ္စြာျဖင့္ ေနထုိင္လႈပ္ရွားျခင္း၊ ေကာင္းျမတ္သည့္ ကုိယ္က်င့္တရားႏွင့္ျပည့္စုံရန္ အားထုတ္ၾကဳိးပမ္းေစျခင္း၊ မိမိ၏အမ်ဳိးသားေရးစိတ္ဓါတ္မ်ား ယဥ္ေက်းမႈအေမြအႏွစ္မ်ား တုိးတက္ပြားမ်ား ရွင္သန္ႏုိးၾကားေစျခင္းမ်ားကုိ ျပည္လည္လွစ္ဟႏုိးဆြေပးသည့္ ကရင့္ရုိးရာ ၀ါေခါင္လ ခ်ည္ျဖဴဖြဲ ့ မဂၤလာပြဲေတာ္ကုိ အစဥ္အလာမပ်က္ ႏွစ္စဥ္ႏွစ္တုိင္း က်င္းပလုပ္ေဆာင္ျခင္းျဖစ္ပါသည္။
ကရင့္ရုိးရာ၀ါေခါင္လ ခ်ည္ျဖဴဖြဲ ့မဂၤလာပြဲေတာ္သည္ ေတာင္ေပၚ၊ ေျမျပန္ ့ ကရင္တစ္မ်ဳိးသားလုံး၏ မဂၤလာရွိေသာေန ့ၾကီးတေန ့ ျဖစ္ပါသည္။ ဤကဲ့သုိ ့ ကရင္မိဘဘုိးဘြာားမ်ား၏ တစ္ခုတည္းေသာ ရုိးရာအေမြအႏွစ္ၾကီးျဖစ္ျပီး ကရင္အမ်ဳိးသားအားလုံး၏ စည္းလုံးညီညြတ္ေရးကုိ တည္ေဆာက္ေပးခဲ့ေသာ ေန ့ၾကီးတေန ့ လည္းျဖစ္ပါသည္။
ကရင့္ရုိးရာ၀ါေခါင္လ ခ်ည္ျဖဴဖြဲ ့မဂၤလာပြဲေတာ္သည္ ၀ါေခါင္လဆန္း ၁ ရက္မွ ၁၅ ရက္ လျပည့္ေန ့အထိ ႏွစ္စဥ္ က်င္းပလုပ္ေဆာင္ခဲ့ၾကျပီး လမည့္ ကရင့္သကၠရာဇ္ ၂၇၄၈ ခုႏွစ္၊ ၀ါေခါင္လဆန္း ၁၅ ရက္ လျပည့္ေန ့တြင္ ျပည္တြင္း၊ ျပည္ပမွ ကရင္အမ်ဳိးသားမ်ား ၀ါေခါင္လခ်ည္ျဖဴဖြဲ ့မဂၤလာပြဲေတာ္အား စည္ကားသုိက္ျမဳိက္စြာက်င္းပလုပ္ေဆာင္မည္ျဖစ္ပါသည္။
ဖားစည္သံမွ ကူးယူတင္ၿပထားသည္။

ဖါးစည္သံ
[Read More...]


၂၁-ရာစု၏ သမိုင္းစာမ်က္ႏွာသစ္တစ္ခု



`မေန႕ကလုပ္ရပ္မ်ားသည္ ယေန႕အတြက္ သမိုင္းျဖစ္သကဲ့သို႕ ယေန႕လုပ္ရပ္မ်ားသည္လည္း မနက္ျဖန္အတြက္ သမိုင္းတစ္ခုျဖစ္၏´ ဟူေသာ အဆိုသည္ အခ်ိန္ကာလ၏ သမိုင္းနိယာမတစ္ခုပင္ ျဖစ္ေပသည္။ တစ္သြင္သြင္စီးဆင္းေနသည့္ သကၠရာဇ္မ်ားမွာ သမိုင္းကိုယ္စီႏွင့္ စီးေမွ်ာေနၾကသည္ ျဖစ္သည္။ သကၠရာဇ္၏ စီးဆင္းမႈေအာက္မွာ အလုိက္သင့္ခိုတဲြစီးေမွ်ာေနရျခင္းသည္ သတၱေလာကၾကီး၏သဘာ၀ပင္ ျဖစ္ေပသည္။ သကၠရာဇ္မ်ားႏွင့္အတူ အသိညာဏ္ရွိရွိ စီးေမွ်ာေနၾကရသည့္ အရာသည္ကား လူဟူေသာ သတၱ၀ါပင္တည္း။

လူသားတိုင္းလူသားတိုင္းသည္သမိုင္းကိုယ္စီရွိၾကပါသည္။လူသားတို႕၏ေန႕စဥ္လုပ္ရပ္မ်ားသည္ပင္ လူသားအတြက္ သမိုင္းျဖစ္လာရပါသည္။ လူသားတို႕၏ ေန႕စဥ္လုပ္ရပ္ကြဲျပားမႈေၾကာင့္ သမိုင္းသည္လည္း ျခားနားေနမည္ ျဖစ္ပါသည္။ တစ္ဦးတစ္ေယာက္ သမိုင္းမွသည္ အစုအဖြဲ႕သမိုင္း၊ လူမ်ိဳးေရးသမိုင္း၊ ႏိုင္ငံေရးသမိုင္း၊ ဘာသာေရးသမိုင္းစသည္ျဖင့္ သမိုင္းအသြင္ အမ်ိဳးမ်ိဳး ကြဲျပားျခားနားလာရျခင္း ျဖစ္ေပသည္။

လြန္ခဲ့သည့္ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာကတည္းက လူသားတို႔၏ လုပ္ရပ္မ်ားသည္ မ်က္ေမွာက္ေခတ္အတြက္ သမိုင္းမ်ားပင္ ျဖစ္ေပေတာ့သည္။ သမိုင္း၏ေက်းဇူးေၾကာင့္ပင္ ေရွးလူမ်ား၏ လုပ္ရပ္မ်ားကို ယေန႕ေခတ္ လူသားမ်ား သိရွိရျခင္း ျဖစ္ပါသည္။ ဘယ္အရာမ်ိဳးမဆို သမိုင္းႏွင့္ ကင္း၍ မရပ္တည္နိုင္ေပ။ သူ႕နည္း သူ႕ဟန္ႏွင့္ သမိုင္းကိုယ္စီ တည္ရွိၾကမွာ ျဖစ္ပါသည္။သမိုင္းဆိုသည္မွာလည္း လူသားတို႕၏ ပေယာဂ ေၾကာင့္သာ ျဖစ္ေပၚလာရျခင္း ျဖစ္သည္။ လူသားတို႕၏ ဖန္တီးမႈေၾကာင့္ ဘာသာတိုင္း၊ လူမ်ိဳးတိုင္း၊ ႏိုင္ငံ တိုင္းမွာ သမိုင္းကိုယ္စီျဖင့္ ရပ္တည္လာရျခင္း ျဖစ္ေပသည္။

ဤေနရာ၌ တင္ျပမည့္ ``၂၁-ရာစု၏ သမိုင္းစာမ်က္ႏွာသစ္တစ္ခု´´ဟူသည္ အမ်ိဳး၊ ဘာသာ၊ သာသနာအတြက္ အက်ိဳးေက်းဇူးမ်ား ျဖစ္ေပၚေစမည့္ ``ဇြဲကပင္ပညာဒါနအသင္း´´ မည္ေသာ သမိုင္းစာ မ်က္ႏွာသစ္တစ္ခုပင္ ျဖစ္ေပသည္။

``ဇြဲကပင္ပညာဒါနအသင္း´´၏ လုပ္ရပ္မ်ားသည္ ေနာင္အနာဂတ္ တစ္ခ်ိန္ခ်ိန္တြင္ သမိုင္းတစ္ခု အသြင္ျဖင့္ အမွန္တကယ္ တည္ရွိေနမည္ ျဖစ္ပါသည္။ ဤအသင္းသည္ ႏွစ္ေပါင္းဘယ္၍ဘယ္မွ် တည္တံ့ခိုင္ျမဲ မည္ကိုကား အတိအက် ေဟာကိန္းထုတ္လို႔ မရနိုင္ေပ။ ထိန္းသိမ္းေစာင့္ေရွာက္သူ အဖြဲ႕သူ/သားတို႕၏ ကာယ အား၊ ညာဏအား၊ ဓနအားႏွင့္အတူ ေစတနာထားျခင္း အႏွစ္နာ ခံနိုင္ျခင္းအေလ်ာက္ ရွင္သန္ေနမည္ ျဖစ္ေပသည္။ မည္သို႕ပင္ျဖစ္ေစ ေနာင္အနာဂါတ္ရဲ႕ တစ္ခိ်န္ခ်ိန္မွာ ”၂၁.ရာစုေခတ္တုန္းက ကရင္လူမ်ိဳးတို႕၏အင္အားအပိုင္း အစမ်ားစည္လံုးျခင္းမွ ေပါက္ဖြားလာသည့္ ``ဇြဲကပင္ပညာဒါနအသင္း´´ မည္ေသာ သမိုင္းတြင္ လုပ္ရပ္တစ္ခု ရွိခဲ့ဖူးေၾကာင္း ေနာင္ရာစုသစ္ စာမ်က္ႏွာမ်ားတြင္ ရွင္သန္ေနဦးမည္ဟု ရဲ၀ံ့စြာ ေျပာဆိုနုိင္ပါသည္။ ရဲ၀ံ့စြာ ေျပာဆိုႏိုင္ရျခင္းအေၾကာင္းမွာ-
``ဇြဲကပင္ပညာဒါနအသင္း´´၏ စည္းလံုးျခင္းအင္အားျဖင့္ ဖူးပြင့္လာသည့္ အက်ိဳးေက်းဇူးရလဒ္မ်ား အခိုင္အမာ ရွိေနျခင္းေၾကာင့္ ျဖစ္ေပသည္။

``ဇြဲကပင္ပညာဒါနအသင္း´´၏ သက္တမ္းမွာ ၁၀-စုႏွစ္တစ္ခု၏ တစ္၀က္မွ်သာ ရွိပါေသးသည္။ သို႔ေပမယ့္ အနာဂတ္သမိုင္းေကာင္းက်န္ရစ္ဖုိ႔ ``ဇြဲကပင္ပညာဥယ်ာဥ္ေက်ာင္း´´ဟူေသာ အမည္ျဖင့္ ကရင္ ျပည္နယ္၏ ျမိဳ႕ေတာ္ဘားအံတြင္ အသီးအပြင့္ရလဒ္တစ္ခု ဖူးပြင့္လာျခင္းကို အသင္းသူ/သားမ်ား အသိပင္ ျဖစ္ေပသည္။ သက္တမ္းႏု ဥယ်ာဥ္တြင္းမွာ ယခုကဲ့သို႔ အသီးအပြင့္ရလဒ္တစ္ခု ဖူးပြင့္လာႏိုင္ျခင္းသည္ အမွန္တကယ္ပင္ ၀မ္းေျမာက္၀မ္းသာ ေကာင္းလွပါသည္။

``ဇြဲကပင္ပညာဒါနအသင္း´´၏ ပညာေတာ္သင္ေထာက္ပံ့ေရးဟူေသာ ရည္ရြယ္ခ်က္အတိုင္း ျပည္ပ ထြက္ပီး ပညာေရးကို ဦးစားေပး ရွာေဖြစုေဆာင္းေနၾကသည့္ ကရင္ရဟန္းေတာ္မ်ားကိုလဲ ႏွစ္စဥ္ႏွစ္တိုင္း စြမ္းနိုင္သမွ် ေထာက္ပံ့အားေပးနိုင္ၾကျခင္းကိုလည္း အသင္းသူ/သားအားလံုး သိႏွင့္ျပီးသားပင္ ျဖစ္ေပသည္။ အသင္းသူ/ သားတို႕၏ စုစည္းမႈရလဒ္မ်ားႏွင့္ ပညာေတာ္သင္ရဟန္းေတာ္မ်ားကို အားေပးေထာက္ပံ့ ရျခင္းသည္လည္း ``ဇြဲကပင္ပညာဒါနအသင္း´´အတြက္ ဂုဏ္ယူ၀မ္းေျမာက္စရာပင္ ျဖစ္ပါသည္။ ``ဇြဲကပင္ပညာဒါနအသင္း´´ ၏အားေပးေထာက္ပံ့မႈမ်ားသည္ ပညာေတာ္သင္ရဟန္းေတာ္မ်ား ပညာေရး စရိတ္အတြက္ အျပည့္အ၀ မရွိေသာ္လည္း ျဖဴစင္ျမင့္ျမတ္သည့္ ေစတနာ၊ သဒၶါတရား အရင္းခံမ်ား ျဖစ္သည့္ အတြက္ေၾကာင့္ ပညာဆည္းပူးေနၾကေသာ ရဟန္းေတာ္မ်ားအတြက္ အမွန္တကယ္ မဟာအားေဆး တစ္ခြက္ပင္ ျဖစ္ပါသည္။

အသင္းသူ/သားမ်ား၏ ေစတနာ ေမတၱာထားျခင္းေၾကာင့္ ပညာဆည္းပူးေနၾကသည့္ ရဟန္းေတာ္မ်ား သည္လည္း အားထုတ္မႈကိုယ္စီျဖင့္ ဘြဲ႕ဒီဂရီအမ်ိဳးမ်ိဳးကို ရရွိပိုင္ဆိုင္ဖို႔ လက္လွမ္းေနၾကလ်က္ ရွိေပသည္။ အခ်ိဳ႕ေသာ ရဟန္းေတာ္မ်ားသည္လည္း (BA.MA) ဘြဲ႕ဒီဂရီေအာင္ပန္းကို ဆြတ္ခူးျပီး (PH.D) ဘြဲ႕ကို ပိုင္ဆိုင္ရဖို႔ ေရွ႕ဆက္ျပီး ခ်ီတက္ေနၾကဆဲပင္ ျဖစ္သည္။ ယခုလို ရဟန္းေတာ္မ်ား ေအာင္ပန္းကို ဆြတ္ခူးနိုင္ျခင္းသည္ ``ဇြဲကပင္ပညာဒါနအသင္း´´၏ အားေပးေထာက္ပံ့မႈမ်ား တစ္စိတ္တစ္ပိုင္းအေနျဖင့္ ပါ၀င္လ်က္ရွိပါသည္။ ဤေအာင္ပန္းမ်ားသည္လည္း သက္တမ္းႏုဥယ်ာဥ္အတြင္းမွ ပြင့္လန္းလာသည့္ အက်ိဳးရလဒ္မ်ားပင္ျဖစ္ပါသည္။ အေၾကာင္းတရားအမ်ိဳးမ်ိဳးေၾကာင့္ ပြင့္လန္းျပီး ႏြမ္းလ်သြားသည့္ ပ်ိဳးပင္မ်ားလည္း မလြဲမေသြရွိမွာ အမွန္ပင္ ျဖစ္သည္။ ႏြမ္းလ်မႈမ်ားကို အမႈမထားဘဲ ပြင္းလန္းေနသည့္ ပ်ိဳးပင္ေလးေတြကို ၾကည့္ျပီး ပီတိေ၀ျဖာ သာယာၾကည္ႏူးေနရျခင္းသည္ ျမင့္ျမတ္ေသာ ဥယ်ာဥ္မွဴးတို႕၏ ျဖဴစင္ေသာလုပ္ရပ္ပါေပတည္း။

ေနာက္လာမည့္ ၁၀-စုႏွစ္တစ္ခုအတြင္းမွာ ယခုလက္ရွိပညာဆည္းပူးေနၾကသည့္ ရဟန္းေတာ္ မ်ားသည္ ဘြဲ႕ဒီဂရီကိုယ္စီႏွင့္ အမ်ိဳး၊ ဘာသာ၊ သာသနာအတြက္ မိမိတို႕စြမ္းနိုင္ရာဘက္ကို လိုက္ျပီး အားက်ိဳးမာန္တက္ ေဆာင္ရြက္ၾကမည္မွာ ၾကိဳတင္ေတြးရင္း ၀မ္းေျမာက္ပီတိ ျဖစ္မိပါသည္။ အသင္းသူ/သားမ်ားလည္း ပီတိကိုယ္စီႏွင့္ ၀မ္းေျမာက္လိမ့္မည္ဟု စာေရးသူ ေမွ်ာ္လင့္မိပါသည္…။

``ဇြဲကပင္ပညာဒါနအသင္း´´၏ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္မွာ အနာဂတ္လူငယ္မ်ား ပညာႏို႕ရည္ ေသာက္စို႔ရျခင္း အခ်က္တစ္ခ်က္ ပါ၀င္ေနသည္ကို အသင္းသူ/သားအားလံုး သိႏွင့္ျပီးသား ျဖစ္ပါသည္။ ဤေမွ်ာ္လင့္ခ်က္သည္ လည္း မၾကာေတာ့သည့္ အနာဂတ္တစ္ခ်ိန္ခ်ိန္မွာ ျပည့္၀လာလိမ့္မည္ဟု စာေရးသူ ယံုၾကည္မိပါသည္။ အေၾကာင္းမွာ- လက္ရွိပညာဆည္းပူးေနၾကသည့္ ရဟန္းေတာ္မ်ားသည္ ဘြဲ႕ဒီဂရီမ်ားကို ကိုယ္စီပိုက္ျပီး သက္မဲ့ အသြင္မ်ိဳးျဖင့္ ရပ္တည္ေနၾကလိမ့္မည္ မဟုတ္ေခ်။ မိမိတို႕စြမ္းနိုင္ရာ အခန္းက႑ကေနျပီး မိမိတို႕ တတ္ေျမာက္ထားသည့္ ပညာမ်ားကို အနာဂတ္လူငယ္မ်ားအတြက္ လက္ဆင့္ကမ္း ျဖန္႕ေ၀ၾကလိမ့္မည္ဟု အျပည့္အ၀ ယံုၾကည္မိပါသည္။

ဤမွ်ေသာ အက်ိဳးရလဒ္ႏွင့္ပင္ ``၂၁-ရာစု၏ သမိုင္းစာမ်က္ႏွာသစ္တစ္ခု´´ဟု ဆိုနိုင္ပါသည္။ ယခုတင္ျပေရးသားထားသည့္ အနည္းငယ္ေသာအက်ိဳးရလဒ္မ်ားသည္ ဘယ္ေခတ္ကာလတုန္းကမွ ကရင္ လူမ်ိဳးတို႕ မေရးျဖစ္လိုက္သည့္ သမိုင္းစာမ်က္ဟုဆိုလ်င္ မွားနိုင္မည္မဟုတ္ေပ။ ယခုအခ်ိန္တြင္မူ ``ဇြဲကပင္ပညာ ဒါနအသင္း´´ဟူေသာ ကေလာင္ရွင္က ၂၁-ရာစု၏ စာမ်က္ႏွာသစ္ကို ေရးသားလိုက္ျခင္း ျဖစ္ေပသည္။ သို႕ျဖစ္၍ ``ဇြဲကပင္ပညာဒါနအသင္း´´ကုိ ``၂၁-ရာစု၏ သမိုင္းစာမ်က္ႏွာသစ္ တစ္ခု´´ဟု တင္စားျပီး ေရးသားလိုက္ရျခင္း ျဖစ္ေပသည္။

ဤအသင္းကို တစ္ဦးတစ္ေယာက္စြမ္းအားႏွင့္ တည္ေဆာက္ထားျခင္း မဟုတ္ေၾကာင္းကို အသင္းသူ၊ အသင္းသားမ်ား အားလံုးအသိပင္ ျဖစ္ပါသည္။ အနည္းငယ္ေသာအားမာန္မ်ားကို စုစည္းေပါင္းစပ္ျပီးမွ ``ဇြဲကပင္ပညာဒါနအသင္း´´ဟူသည္မွာ ေပါက္ဖြားလာရျခင္း ျဖစ္ေပသည္။ သို႕အတြက္ေၾကာင့္ ကိုယ္စီ ကိုယ္စီ စြမ္းႏိုင္သမွ် ၀ိုင္း၀န္းထိန္းသိမ္းႏိုင္မွသာ ေရရွည္တည္တ့ံခိုင္ျမဲမည္ ျဖစ္သည္။ ေရွရွည္တည္တ့ံ ခိုင္ျမဲမွသာ အနာဂတ္တစ္ခ်ိန္ခ်ိန္မွာ သမိုင္းေကာင္းဂုဏ္ျဒပ္ေတြ ပိုမိုေပၚလြင္ေနမည္ ျဖစ္သည္။ အသင္းသူ၊ အသင္းသားမ်ား၏ စုေပါင္းစြမ္းအားျဖင့္ တည္ေထာင္ဖြဲ႕စည္းထားသည့္ အသင္းကုိ တစ္စံုတစ္ေယာက္ေသာ အဖ်က္သမားပေယာဂေၾကာင့္ အပ်က္ခံ၍ မသင့္ျမတ္ေပ။ ပ်က္စီးမႈကို ကိုယ္စီကိုယ္ငွ ၀ိုင္း၀န္းထိန္းသိမ္း ေစာင့္ေရွာက္သင့္ေပသည္။

``သခၤါရနိယာမေအာက္မွာ တည္ျမဲျခင္းမရွိ´´ဟူေသာ သီအိုရီကို အသင္းသူ၊ အသင္းသားမ်ား လက္ခံရမည့္ အခ်က္တစ္ခ်က္ပင္ ျဖစ္ေပသည္။ သုိ႔ေပမယ့္ လူသားတို႕၏ ကံ၊ ညာဏ္၊ ၀ီရိယအားမာန္ႏွင့္ ၀ိုင္း၀န္းထိန္းသိမ္းေစာင့္ေရွာက္ၾကလွ်င္ ခိုင္ျမဲသင့္သည့္ အခိုက္အတန္႕တစ္ခုအေနျဖင့္ ခိုင္ျမဲေနမည္ကိုေတာ့ ေမ့မထားသင့္ေခ်။ ကံ၊ ညာဏ္၊ ၀ီရိယ တို႕၏ တန္ျပန္မႈအက်ိဳးရလဒ္မ်ားကို မုခ်ခံစားရမည္ဟူေသာအခ်က္ကို ယံုၾကည္ရမည္ ျဖစ္ေပသည္။ ယခုမိမိတို႕ စိုက္ထုတ္လိုက္သည့္ ကံ၊ ညာဏ္၊ ၀ီရိယအားမာန္သည္ ေနာင္ တစ္ခ်ိန္တြင္ ရွိၾကသည့္ အနာဂတ္လူငယ္မ်ား မလြဲမေသြ ရရွိခံစားၾကမည္ ျဖစ္ေပသည္။

လြန္ခဲ့သည့္ ႏွစ္ေပါင္း ၂၅၀၀-ေက်ာ္ကာလတုန္းက မဇၥ်ိမေဒသတစ္ခြင္လံုး ေနအသြင္လအသြင္ပမာ ဘုန္းေတာ္တန္းခိုးေတာ္ ေတာက္ပခဲ့သည့္ ရွင္ေတာ္ဗုဒၶသည္ပင္ မတည္ျမဲျခင္းသေဘာတရားကို မလြန္ဆန္နိုင္ ခဲ့သည္ မဟုတ္ပါေလာ။ သို႕ေသာ္လည္း ရွင္ေတာ္ဗုဒၶ၏ ၄၅-၀ါကာလပတ္လံုး စိုက္ထုတ္ခဲ့သည့္ လုံ႕လ၀ီရီယ မ်ားသည္ အခ်ည္းႏွီးမျဖစ္ခဲ့ေခ်။ ရွင္ေတာ္ဗုဒၶ စိုက္ထုတ္ခဲ့သည့္ ၀ီရိယအက်ိဳးဆက္အေနျဖင့္ ယေန႕ထက္တိုင္ ကမၻာ့လူသားမ်ားအလယ္မွာ ၾကီးက်ယ္ျမင့္ျမတ္သည့္ ``ဗုဒၶဘာသာ´´ဟူ၍ သမိုင္းေကာင္းတစ္ခု ရွင္သန္ေန လ်က္ပင္ ရွိပါသည္။

ရွင္ေတာ္ဗုဒၶ၏ သာသနာ့သမိုင္းမွာ နာမည္ေက်ာ္ၾကားလူသိမ်ားသည့္ အေသာကရွင္ဘုရင္သည္လည္း သခၤါရနိယာမေအာက္မွာ ဆိတ္သုဥ္းခဲ့ရသည္ မဟုတ္ပါေလာ။ သို႕ေပမယ့္ ရွင္ဘုရင္၏ စိုက္ထုတ္ထားခဲ့သည့္ ဘာသာ၊ သာသနာအတြက္ ၀ီရိယမ်ားသည္ အက်ိဳးမဲ့မျဖစ္ေစဘဲ ယေန႕ထက္တုိင္ ခန္းနားသည့္ သမိုင္းတစ္ခု အေနျဖင့္ ရွင္သန္ေနလ်က္ပင္ ရွိပါသည္။
သို႕အတြက္ေၾကာင့္ ``ဇြဲကပင္ပညာဒါနအသင္း´´သည္လည္း သခၤါရနိယာမေအာက္မွာ ရပ္တည္ေနရ သည့္ အသင္းတစ္ခုျဖစ္သျဖင့္ ဆိတ္သုဥ္းျခင္းသေဘာတရားႏွင့္ တစ္ခ်ိန္ခ်ိန္မွာ ရင္ဆိုင္ရမည္ ျဖစ္ေပသည္။
ပ်က္သုဥ္းျခင္းသေဘာတရားႏွင့္ ရင္ဆိုင္ရေစကာမူ ေပ်ာက္ဆံုးျခင္းအျဖစ္သုိ႔ လြယ္လြယ္ကူကူ မေရာက္နိုင္ ေၾကာင္းကို ရဲ၀ံ့စြာ ဆိုခ်င္ပါသည္။ အေၾကာင္းမွာ- ``ဇြဲကပင္ပညာဒါနအသင္း´´၏ အားထုတ္မႈမ်ားသည္ ေနာင္အနာဂတ္တစ္ခ်ိန္ခ်ိန္တြင္ သမိုင္းေကာင္းတစ္ခုအသြင္ျဖင့္ ဂုဏ္ျဒပ္ေတြ ဆက္လက္ထင္ဟပ္ေနဦးမည္ ျဖစ္ျခင္းေၾကာင့္ေပတည္း။

နိဂံုးခ်ဳပ္အေနျဖင့္ ``ဇြဲကပင္ပညာဒါနအသင္း´´သည္ ၂၁-ရာစု၏ သမိုင္းစာမ်က္ႏွာသစ္တစ္ခုကို ေရးသားေနျပီး ျဖစ္သည္။ သမိုင္းစာမ်က္ႏွာ ေရရွည္တည္တ့ံနိုင္ဖို႔အေရးတြင္ အသင္းသူ၊ အသင္းသားအားလံုး တာ၀န္ကိုယ္စီရွိၾကပါသည္။ မိမိတို႕စြမ္းနိုင္ရာအခန္းက႑ကေန ေစတနာ၊ ေမတၱာထားျပီး ၀ိုင္း၀န္းထိန္းသိမ္း ေစာင့္ေရွာက္ၾကပါလို႔ တိုက္တြန္းရင္း နိဂံုးခ်ဳပ္အပ္ပါသည္။

(အမွားထဲတြင္ ရွိေနသည့္ လူသားတစ္ေယာက္မို႕ အမွားမ်ားကို ခြင့္လြတ္ေစခ်င္ပါသည္။)
အျဖဴေရာင္ေစတနာျဖင့္……..
(အဲတ္ုယွာ)

(အျဖဴေရာင္အလင္းတန္း၏ ေရာင္ျပန္ဟပ္မႈသည္ အေမွာင္ထု မျဖစ္ႏိုင္ေပ။)
အသင္းသူ၊ အသင္းသားမ်ားအားလံုး ကိုယ္စိတ္ႏွစ္ျဖာေဘးရန္ကြာ၍ ေမတၱာႏွလံုး ကိုယ္စီသံုးျပီး ဇြဲကပင္ပညာဒါနအသင္း၏ ေရရွည္တည့္တံ့မႈကို အားက်ိဳးမာန္တက္ ေဆာင္ရြက္ႏိုင္ၾကပါေစလို႔ ေမတၱာပို႔သ ဆႏၵျပဳရင္း………………………….။
[Read More...]


ဇြဲကပင္နဲ႔ က်ေနာ္




ဇြဲကပင္ပညာဒါနအသင္းသည္ ၂၀၀၅-ခုႏွစ္တြင္ ကရင္ရဟန္းငယ္မ်ား (Karen Sangha Community) စတင္တည္ေထာင္
ဖြဲ႕စည္းခဲ့ေသာအဖြဲ႕အစည္းတစ္ခုျဖစ္ပါသည္။ ထိုစဥ္တုန္းကအဖြဲ႕အစည္းျဖစ္ေပၚလာရန္ အဓိကစတင္ေဖၚေဆာင္ခဲ့ေသာ
ပုဂၢိဳလ္မ်ားမွာ...
၁။ ဦးပုည
၂။ ဦးကုေ၀ရ
၃။ ဦးေခမာစာရ
၄။ ဦးကုေ၀ရ (ေနာင္ျမလြဲ)တို႔ျဖစ္ၾကပါသည္။

ဇြဲကပင္ပညာဒါနအသင္း၏ဖြ႕ဲစည္းရျခင္းအဓိကရည္ရြယ္ခ်က္သည္ ကရင္ရဟန္းငယ္မ်ားေခတ္ပညာတတ္ေျမာက္ေစေရး
ႏွင့္ေနာင္တစ္ခ်ိန္ကရင္မ်ိဳးဆက္သစ္လူငယ္မ်ား (generation) အားကိုးအားထားျပဳျပီး အျခားတိုင္းရင္းသားမ်ားနည္းတူ
ေခတ္ပညာတတ္ေျမာက္ေစေရးျဖစ္ပါသည္။ အဲဒီစတင္ဖြဲ႕စည္းလိုက္တဲ့အခ်ိန္တုန္းက က်ေနာ္သည္အဲဒီပုဂၢိဳလ္မ်ားနဲ႔အတူ
ရွိခဲ့ပါသည္။ ၂၀၀၅-ခုႏွစ္မွာ ဇြဲကပင္ပညာဒါနအသင္းစတင္ရုပ္လံုးေပၚလာခဲ့ျပီး ထိုဆရာေတာ္မ်ားနဲ႔အတူ ထိုင္းႏိုင္ငံတြင္
လာေရာက္အလုပ္လုပ္ကိုင္ၾကေသာ ကရင္ျပည္နယ္ရွိကရင္အမ်ိဳးသား၊အမ်ိဳးသမီးအားလံုးလိုလို တတတ္တအားအားေပး
ကူညီလွဴဒါန္းၾကပါသည္။ ဟုတ္ပါသည္...တကယ္ေတာ့ဒီအဖြဲ႕အစည္းသည္ ကရင္ျပည္သူမ်ားအားလံုးကိုယ္စားျပဳသလို
ကိုယ္စားျပဳႏုိင္ေအာင္လည္း ဖြဲ႕စည္းထားေသာအဖြဲ႕အစည္းတစ္ခုျဖစ္ပါသည္။ အဖြဲ႕အစည္းတိုင္းတြင္ ရည္မွန္းခ်က္ပန္း
တိုင္ (target) ကိုယ္စီရွိၾကရမည္သာ၊ ရွိသမွ်လုပ္ေဆာက္ခ်က္အားလံုး လိုက္လုပ္ႏိုင္မည္မဟုတ္ေပ။ ဒီအဖြဲ႕အစည္း၏
အဓိကရည္မွန္းခ်က္သည္ အထက္မွာေျပာခဲ့အတိုင္းပင္ျဖစ္သည္။

တစ္ခ်ိဳ႕ကေမးခဲ့ဖူးသည္....”ဒီအဖြဲ႕အစည္းသည္ ကရင္အမ်ိဳးသားမ်ားအတြက္ ဘာလုပ္ေဆာင္ေပးႏိုင္မလဲ” ေပါ့။ ဟုတ္ပါ
သည္...”ဒီအဖြဲ႕အစည္းရဲ႕ ရည္ရြယ္ခ်က္ (target) ဟာ ”ကရင္ရဟန္းငယ္မ်ားေခတ္ပညာတတ္ေျမာက္ေစေရးႏွင့္ ေနာင္
တစ္ခ်ိန္ကရင္မ်ိဳးဆက္သစ္လူငယ္(generation)မ်ား အားကိုးအားထားျပဳျပီး အျခားတိုင္းရင္းသားမ်ားနည္းတူ ေခတ္ပညာ
တတ္ေျမာက္ေစေရးျဖစ္ပါသည္”။ အျခားေသာအခန္းက႑ (chapter) ေျမာက္မ်ားစြာရွိေသာ္လည္း က်ေနာ္တို႔အားလံုး
လိုက္လုပ္ႏိုင္မွာမဟုတ္ေပ။ မိမိဖြဲ႕စည္းလိုက္တဲ့ အဖြဲ႕အစည္းတစ္ခုသည္ ရည္မွန္းခ်က္ပန္းတုိင္ (goal)ရွိရစျမဲပင္ျဖစ္သည္။
အဖြဲ႕အစည္းတစ္ခုဟာ က႑ေပါင္းမ်ားစြာလုပ္ႏိုင္ဖို႔ဆိုတာ အင္မတန္မလြယ္ကူလွပါ။ NGO (None Government Orgni
zation), Unicef တို႔လို အဖြဲ႕အစည္းမ်ားေတာင္မွ လုိက္ျပီးမလုပ္ေဆာင္ႏိုင္ၾကပါ။ဥပမာ...Save Children တို႔လို
NGOမ်ိဳးေတာင္ သူတို႔နဲ႔သက္ဆိုင္တဲ့ ကေလးသူငယ္အတြက္မွ်သာ သူတုိ႔ကူညီေပးႏိုင္ခဲ့တာ။ ဒါဆို ဒီေသးငယ္ေသာလူအင္
အားေတြနဲ႔ ဖြဲ႕စတည္ေထာင္ခဲ့တဲ့ ”ဇြဲကပင္ပညာဒါနအသင္း” လို အဖြဲ႕အစည္းမ်ိဳးမွာ မိမိလုပ္ႏိုင္မည့္ ပန္းတိုင္ကိုသာဦး
တည္ရမည္ျဖစ္ပါသည္။ ေအ...အဖြဲ႕အစည္းတစ္ခုက ေနရာတိုင္လုိက္လုပ္ေပး၊ လိုက္ကူညီေပးႏိုင္တယ္ဆိုရင္ေတာ့
အတိုင္းထက္အလြန္၀မ္းသာရမွာေပါ့ဗ်ာ။

တစ္ခ်ိဳကလည္း ေျပာခ်င္ေျပာၾကမွာပါ...ဒီအဖြဲ႕အစည္းဟာ ဘာသာေရးအဖြဲ႕အစည္းပဲ။ ဘုန္းၾကီးေတြဦးေဆာင္တယ္
ဆိုေတာ့ အဲလိုျမင္ျပီးေျပာမယ့္လူေတြက ေျပာမွာပဲ။ တကယ္ေတာ့ ေသခ်ာစဥ္းစားၪာဏ္နဲ႔ၾကည့္ျပီးေျပာရင္ပိုျပီးသင့္ေတာ္
လိမ့္မယ္။ က်ေနာ္တို႔ကရင္ျပည္သူေတြရဲ႕အတြင္းမွာ ကိုးကြယ္ယံုမႈမိန္းအားျဖင့္ (၂)ခုရွိပါတယ္။ ဒါနဲ႔ပတ္သက္ျပီးက်ေနာ္
ဆက္ျပီးမေဆြးေႏြးျခင္ဘူး။ က်ေနာ့္အျမင္အရဘာသာေရး religion ဆိုသည္မွာပညတ္စကားလံုးတစ္ခုမွ်သာျဖစ္ပါတယ္။
မိမိတို႔က အဲဒီပညတ္အေပၚမွာ စြဲလမ္းျပီး အေကာင္း၊ အဆိုး(ဘာသာေရးနဲ႔ လူမ်ိဳးေရး) မခြဲျခားတတ္ဘူးဆိုလွ်င္ ထိုသူ၏
အျပစ္သာျဖစ္သည္။ ဟုတ္...ဘာသာေရးကိုပင္နင္လား ငါလားလြန္စြဲေျပာေနမည္ဆိုလွ်င္ ကရင္လူမ်ိဴးတို႔ရဲ႕ကံၾကမၼာသည္
အနာဂါတ္မွာလွပႏိုင္ေတာ့မည္မဟုတ္ပါ။ ကိုးကြယ္မႈသည္ freedom ျဖစ္ပါေစ၊ လူမ်ိဴးအတြက္သည္လည္း ေစတနာမွန္
မွန္နဲ႔ freedom ျဖစ္ၾကပါေစလို႔ပဲ က်ေနာ္ေျပာခ်င္တယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဒီအဖြဲ႕အစည္းသည္ ဘုန္းေတာ္ၾကီးမ်ား ဦးေဆာင္
သည္ဆိုေသာ္လည္း ဘာသာေရးအသြင္းသ႑ာန္ျဖင့္အတင္းအဓမၼသြပ္သြင္းစည္းရႈံးျခင္း၊ ေဟာေျပာျခင္း၊ အျခားဘသာ
မ်ားကို ေ၀ဖန္တိုက္ခိုက္ျခင္းမ်ိဳးလုပ္ေဆာင္ေသာအဖြဲ႕အစည္းမ်ိဳးမဟုတ္ပါ။ ခြင့္လဲခြင့္ျပဳမည္မဟုတ္ပါ။ ျခြင္းခ်က္အားျဖင့္
ရွိနင့္ေနျပီးျဖစ္ေသာလက္ရွိဗုဒၶဘာသာမ်ားကိုေတာ့ အျမင္မွန္ေအာင္၊ လူမႈေလာက communityအတြက္ေဆာင္ရြက္တတ္
ေအာင္ ေျပာဆိုခ်မွတ္ေပးေရးဟာ ဦးေဆာင္လုပ္ရွားသူမ်ားတာ၀န္ျဖစ္ပါတယ္။သူမ်ားကိုအျပစ္ေျပာျပီး ကိုယ့္ကိုအမြမ္းတင္
တတ္တဲ့လူစားမ်ိဳးဟာ ဘာသာေရးေခါင္းေဆာင္ေကာင္းတစ္ေယာက္မဟုတ္တာေတာ့ေသခ်ာသည္။

ဇြဲကပင္ပညာဒါနအသင္းသည္ အိႏၵိယ၊ သီရိလကၤာ၊ ထိုင္း (၃)ႏိုင္ငံမွာ ကရင္ရဟန္းေတာ္မ်ားကို တစ္ႏွစ္လွ်င္တစ္ၾကိမ္၊
B.A/ M.Aေက်ာင္းသားမ်ား ေဒၚလာ (၁၅၀)၊ Ph.D ေက်ာင္းသားမ်ား ေဒၚလာ (၃၀၀) ႏႈန္းျဖင့္ လွဴဒါန္းလွ်က္ရွိပါသည္။
အခု က်ေနာ္လည္း”ဇြဲကပင္ပညာဒါနအသင္း” ရဲ႕ ေထာက္ပံ့မႈကိုရယူထားျခင္းအားျဖင့္ ဇြဲကပင္ပညာဒါနအသင္းရဲ႕ ေက်း
ဇူးကို က်ေနာ့္အေပၚရွိေနတာေသခ်ာျပီ။ ဒီေနရာမွာ က်ေနာ္စဥ္းစားရေတာ့မည္...အဲဒီေက်းဇူးတရားမ်ားကိုဘယ္လိုျပန္
ဆပ္မလဲ...ဟုတ္ကဲ့...ကရင္အမ်ိဳးသားမ်ားအတြက္ က်ေနာ္စြမ္းႏိုင္တဲ့အခန္းက႑ကဘာလဲ။ အဲဒီအခ်ိန္ကေနစျပီး ကြန္
ပ်ဴတာနဲ႔ ဘေလာ့ဖရီးဆိုက္ေတြကို တဆိုက္မတ္မတ္ေလ့လာေတာ့သည္။ အဲဒီအခ်ိန္တုန္းကဆိုလွ်င္ ကရင္ဘေလာ့ဂါ၊
ကရင္ဆိုက္ေတြမေတြ႕ရသေလာက္ပါပဲ။ က်ေနာ္ေလ့လာလို႔လုပ္တတ္ကိုင္တတ္နည္းနည္းေလးရွိလာတာနဲ႔ ၀က္ဆိုက္
ေတြေပၚမွာ ကရင္ဘေလာ့ေဂါမ်ားေပၚေပါက္လာေစရန္ဆုိျပီး က်ေနာ္အခ်ိန္ရိွတိုင္းလုပ္ခိုင္းတဲ့ကရင္မွန္သမွ် က်ေနာ္လုပ္
ေပးခဲ့ပါတယ္။ တစ္ခ်ိဳ႕ဘေလာ့ဂါမ်ား အခုထိဆက္ update ျဖစ္ေနဆဲ။ အလားတူ...က်ေနာ့္ဘေလာ့ဂါဆိုက္၊ မာလတီပ
လိုိင္းဆိုက္တို႔မွာ က်ေနာ္သိတဲ့ကြန္ပ်ဴတာအေၾကာင္းေလးေတြကို တင္ထားေပးပါတယ္။ ေနာက္ျပီး ျပင္ပမွာလည္းကြန္
ပ်ဴတာသိခ်င္တဲ့ပုဂၢိဳလ္မ်ားကို က်ေနာ္သိသေလာက္ျပန္ရွယ္ယာေပးခဲ့ပါတယ္။ ဒါေတြအားလံုးသည္ ”ဇြဲကပင္ပညာဒါန
အသင္း” ရဲ႕ေက်းဇူးကို တေထာင့္တေနရာကေန ျပန္လည္ေပးဆပ္ျခင္းပဲျဖစ္ပါတယ္။

”ကြင္းဆက္” ဆိုတဲ့ စကားလံုးဟာ လူတိုင္းၾကားဖူၾကမွာပါ။ ဒါဆို ဇြဲကပင္ပညာဒါနအသင္းရဲ႕ေထာက္ပံ့ထားတဲ့ မ်ားစြား
ေသာ ကရင္ရဟန္းငယ္မ်ားမွာ က်ေနာ္အနည္းငယ္လုပ္ေပးႏိုင္ခဲ့တဲ့ လုပ္ေဆာင္ခ်က္ activity မ်ိဳးလို အျခားရဟန္းငယ္
မ်ားလည္း က်ေနာ္လုပ္ႏိုင္တာထက္၊ က်ေနာ္စြမ္းႏိုင္တာထက္ သူတို႔ေတြမွာ အသိပညာ၊ အတတ္ပညာမ်ားစြာရွိေနမွာ
ေသခ်ာသည္။ သူတို႔တစ္ေတြဟာ တစ္ခ်ိန္ခ်ိန္တြင္ ကရင္အမ်ိဳးသားမ်ားအတြက္ျပန္လည္လုပ္ေပးၾကမည္ဆိုလွ်င္ ”ဒို႔
ကရင္မ်ားအတြက္ အက်ိဳးမ်ားမွာ ေသခ်ာပါသည္”။ ဒါေၾကာင့္”ကြင္းဟာ တစ္ခုနဲ႔တစ္ခုဆက္စပ္ေနပါတယ္” အလားတူ
...ဇြဲကပင္ပညာဒါနအသင္းသည္ ကရင္ရဟန္းငယ္မ်ားေထာက္ပံ့သည္ဟုဆိုထားေသာ္လည္း တကယ္လက္ေတြ႕မွာ
ကရင္လူမ်ိဳးႏွင့္ ကရင္လူငယ္မ်ားအတြက္သာတိုက္ရိုက္အက်ိဳးျပဳေနပါသည္။ ဒါဆို ဇြဲကပင္ပညာဒါနအသင္း၏လုပ္ေဆာင္
ခ်က္ဟာ ဘာလဲ...ဆိုတာ သေဘာေပါက္သိႏိုင္ၾကမည္ထင္ပါသည္။

”ဇြဲကပင္နဲ႔ က်ေနာ္” ေရးရျခင္းရဲ႕ အဓိကရည္ရြယ္ခ်က္မွာ (၁)ဇြဲကပင္ပညာဒါနအသင္း၏ လုပ္ရွားမႈသရုပ္သ႑ာန္
(၂) ဇြဲကပင္အသင္းသားကရင္ရဟန္းငယ္မ်ားအားလံုး မေပါ့မဆနဲ႔ တစ္ခ်ိန္ခ်ိန္တြင္ ငါတို႔ရဲ႕ဇြဲကပင္ပညာဒါနအသင္း
ေက်းဇူးကိုျပန္လည္ေပးဆပ္ႏိုင္ရန္၊ မိမိကရင္အမ်ိဳးသားလူငယ္မ်ားအတြက္ ေခတ္ႏွင့္ေလွ်ာ္ကန္ေသာအတတ္ပညာ
မ်ား ေ၀ငွႏိုင္ရန္ျဖစ္ပါတယ္။

ေနာက္ဆံုးအားျဖင့္ အထက္ပါေရးခဲ့တဲ့အေၾကာင္းအရားအားလံုး မွားယြင္းမႈရွိခဲ့ေသာ္ သည္းခံခြင့္လြတ္နားလည္ေပးေစျခင္
သည္။

အားလံုးေပ်ာ္ရြင္ႏိုင္ပါေစ.....

အားလံုးေလးစားလွ်က္...

ေစာလင္းနက္စ္
[Read More...]


သိမွတ္ဖြယ္ရာ ကရင္ယဥ္ေက်းမွဳ အျဖာျဖာ အပိုင္း(၃)



ကရင္လူမ်ိဳးတုိ႔၏ စကားအုပ္စုမ်ား

ျမန္မာႏုိင္ငံတြင္ တုိင္းရင္းသားလူမ်ိဳးေပါင္း(၁၃၅) မ်ိဳးရွိသည့္အနက္ ကရင္မ်ိဳးႏြယ္စု (၁၁) မ်ိဳးပါ၀င္သည္။
၁၉၃၁-ခုႏွစ္၊ ျမန္မာႏုိင္ငံ သန္းေခါင္ စာရင္းအရ ကရင္မ်ိဳးႏြယ္စု (၁၇) မ်ိဳးကို ေအာက္ပါအတုိင္း အစီရင္ခံတင္ျပသည္။

၁၉၃၁-ခုႏွစ္၌ သတ္မွတ္ထားေသာ ကရင္မ်ိဳးႏြယ္စု…
သီးျခားမေဖာ္ျပထားေသာ ကရင္မ်ိဳးႏြယ္စု၊
-စေကာကရင္၊
-ပကူးကရင္၊
-ေ၀ေ၀ၚကရင္၊
-မုိးေ၀ပၸါကရင္၊
-ဘြဲကရင္၊
-ပရင္းေဘာ္ကရင္၊
-မုိပၸါကရင္၊
-ပအုိ႔၀္ကရင္၊
-ပေဒါက္ကရင္၊
-ကရင္ျဖဴ၊
-ကရင္နီ၊
-ဂဲခုိဂဲဘားကရင္၊
-ဇယိမ္းကရင္(ပေဒါင္ေခါင္းတုိ)
-တလုိင္းတလစီကရင္ ဟူ၍ ခြဲျခား သတ္မွတ္ထားသည္။


ယေန႔သတ္မွတ္ထားေသာ ကရင္မ်ိဳးႏြယ္စု…

-ပိုးကရင္ (မြန္ကရင္)၊
-စေကာကရင္၊
-ဘြဲကရင္၊
-ပကူးကရင္၊
-တလပၸါကရင္၊
-ေမာ္ေနပၸကရင္၊
-ကရင္ျဖဴ၊
-ကရင္နီ၊
-ပေလၾကီး(ခေလခ်ီ)၊
-ပိုးကရင္ (အေနာက္)၊
-ဖုိးပၸါ (မုိပၸါ)။

သီးျခား ေဖာ္ျပမထားေသာ ကရင္…

ယေန႔တြင္ ကရင္မ်ိဳးႏြယ္စုကို (၁၁) မ်ိဳး သတ္မွတ္ထားသည္။ ရွမ္းျပည္နယ္၊ ကယားျပည္နယ္တုိ႔တြင္ ေနထုိင္ၾကေသာ အျခားကရင္မ်ိဳးႏြယ္စုမ်ား မပါ၀င္ေသးပါ။ ကရင္လူမ်ိဳးတုိ႔တြင္ ဘာသာစကားအေနျဖင့္ တခ်ိဳ႕မွာ နီးစပ္မွဳရွိျပီး ကြဲျပားျခားနားမွဳလည္း ရွိပါသည္။

+ Read more

ရုိးရာဓေလ့ထံုးစံမ်ား

ကရင္လူမ်ိဳးတုိ႔သည္ ဘာသာစကားႏွင့္ ေတာ္ေပၚေျမျပန္႔ေနထုိင္မွဳ ကြာျခားျခင္းေၾကာင့္ ရိုးရာဓေလ့ထံုးစံမ်ား အနည္းငယ္ ကြဲျပားမွဳရွိေသာ္လည္း အမ်ားစုမွာ တူညီၾကပါသည္။
ရုိးရာဓေလ့ အနည္းငယ္ေဖာ္ျပရလွ်င္…
(၁)အုပ္ခ်ဳပ္ေရးဆုိင္ရာႏွင့္ပတ္သက္ေသာ ရုိးရာဓေလ့မ်ား၊
(၂)ယဥ္ေက်းမွဳဆုိင္ရာ ရိုးရာဓေလ့မ်ား၊
(၃)လူမ်ိဳးေရးဆုိင္ရာ ရုိးရာဓေလ့မ်ား၊
(၄)ဘာသာေရးဆုိ္င္ရာ ရုိးရာဓေလ့မ်ား၊
(၅)ရုိးရာနတ္ႏွင့္ဆုိင္ေသာ ရုိးရာဓေလ့မ်ား၊
(၆)ပြဲလမ္းသဘင္ႏွင့္ဆုိင္ေသာ ရုိးရာဓေလ့မ်ား၊
(၇)ေက်းရြာႏွင့္ဆုိင္ေသာ ရုိးရာဓေလ့မ်ား၊
(၈)မ်ိဳးႏြယ္စုႏွင့္ဆုိင္ေသာ ရုိးရာဓေလ့မ်ား၊
(၉)အေရွာင္/အေဆာင္ႏွင့္ ပတ္သက္ေသာ ရုိးရာဓေလ့မ်ား ဟူ၍ ခြဲျခားသတ္မွတ္ႏုိင္ပါသည္။

ကရင္လူမ်ိဳးတုိ႔သည္ အစြဲအလမ္းၾကီးသည္။ ယံုၾကည္လြယ္သည္။ မေကာင္းမွဳျပဳရမည္ကို လြန္စြာ၀န္ေလးသူမ်ားျဖစ္ပါသည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ရုိးရာဓေလ့ထံုးစံအခ်ိဳ႕သည္ ေခတ္ကာလႏွင့္ မဆီမေလ်ာ္ျဖစ္သည္။ ေရွးရုိးကိုူလည္း မပယ္ဖ်က္ႏွင့္၊ ဆုိေသာစကားအရ အရုိးကို အရြက္မဖံုးေစရန္ႏွင့္ လက္ခံသင့္သည္ကိုသာ လက္ခံ၍ ေခတ္ေနာက္က်ျပီး ေဆြးေျမ႔ေနေသာ အယူအဆမ်ားကို ပစ္ပယ္သင့္က ပစ္ပယ္ရမည္ျဖစ္သည္။

ကရင္လူမ်ိဳးတုိ႔၏ ၀တ္စားဆင္ယင္မွဳ

ကရင္လူမ်ိဳးတုိ႔သည္ မ်ိဳးႏြယ္စုမ်ားသလုိ ၀တ္စားဆင္ယင္မွဳလည္း အေရာင္အဆင္း စံုလင္သည္။ လူမ်ိဳးႏြယ္စုအလိုက္ ၀တ္ဆင္သည့္ အေရာင္အဆင္းကို မူတည္ျပီး ကရင္လူမ်ိဳးစုမ်ားကို ခြဲျခားသိသာႏုိင္ပါသည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ေရွးက ကရင္နီ၊ ကရင္ျဖဴ၊ ကရင္နက္၊ လိပ္ျပာၾကီး၊ လိပ္ျပာငယ္၊ ေတာျပာၾကီး အစရွိသည့္နာမည္မ်ားျဖင့္ ကရင္လူမ်ိဳးစုမ်ားကို ကြဲျပားေခၚေ၀ၚသတ္မွတ္ေလသည္။
ကရင္လူမ်ိဳးမ်ားတြင္ ထြင္းသင္တုိင္းသည္ အဓိကျဖစ္သည္။သင္တုိင္းအတုိအရွည္ရွိသည္။ သင္တုိင္းႏွင့္ ေဘာင္းဘီ၀တ္ေသာအမ်ိဳးႏွင့္ သင္တုိင္းႏွင့္ လံုခ်ည္၀တ္ေသာအမ်ိဳး ဟူ၍ ခြဲျခားႏုိင္သည္။သံေတာင္နယ္ ေျမာက္ပိုင္းမွစ၍ အေရွ႕ဘက္ ကယားျပည္နယ္ ေျမာက္ဘက္ရွမ္းျပည္နယ္၊ ေတာင္ပိုင္းႏွင့္ ပ်ည္းမနာ၊ ရမည္းသင္း၊ အေရွ႕ဘက္တြင္ ေနထုိင္ၾကေသာ မ်ိဳးႏြယ္စု အမ်ိဳးသားမ်ားသည္ ေဘာင္ဘီတုိ၊ ေဘာင္းဘီရွည္မ်ား ၀တ္ဆင္ၾကျပီး သင္တုိင္း(သို႔) ကိုယ္ထည္ ၾကဳတ္က်ယ္ေပၚ အတုိမ်ားကို ၀တ္ဆင္ၾကသည္။အမ်ိဳးသမီးမ်ားသည္ သင္တုိင္းခါးျပတ္ႏွင့္ အနီ၊ အနက္နွင့္အျဖဴေရာင္ အဆင္းရွိ ထမီတုိ႔ကို ၀တ္ဆင္ၾကသည္။

လက္၀တ္ရတနာအျဖစ္ ေၾကးႏွင့္ေငြတုိ႔ကို အသံုးျပဳၾကသည္။ ေက်ာက္ေရာင္စံုပုတီးမ်ား သံုးၾကသည္။ နားေထာင္း၊ လည္ဆြဲ၊ လက္ေကာက္၀တ္မ်ားႏွင့္ ေငြေခါင္းပတ္မ်ား ေငြသားမ်ား ျဖစ္ၾကသည္။ ကရင္လူမ်ိဳးမ်ားမွာ ပဲခူးရုိးမ ရွိ စေကာကရင္ႏွင့္ ပုိးကရင္တုိ႔ ျဖစ္ၾကသည္။ ကရင္အမ်ိဳးသားမ်ားသည္ သင္တုိင္းအနီ ေခါင္းေပါင္းႏွင့္ ပုဆုိးမ်ား ၀တ္ဆင္ေနဆဲျဖစ္သည္။ အမ်ိဳးသမီးမ်ားမွာလည္း သင္တုိင္းတုိ၊ သင္တုိင္းရွည္ ေခါင္းေပါင္းထမီမ်ားကို ၀တ္ဆင္ႏွစ္သက္ဆဲျဖစ္သည္။

အမ်ိဳးသမီးထမီမ်ားကို ေအာက္ပါအတုိင္း ခြဲျခားထားသည္။
(၁)ရုိးရာထမီ( ထူရူ႕နီး)
(၂)လူငယ္၀တ္ထမီ(နီးဂူထူ)
(၃)အပ်ိဳေဘာ္၀င္စထမီ (နီးသိုင္းဆက္)
(၄)မပ်ိဳ၀တ္ထမီ(နီးေလာင္းေ၀ၚ) ဟူ၍ (၄) မ်ိဳးခြဲျခားထားသည္။
ရွမ္းျပည္နယ္ႏွင့္ နီးစပ္ေသာေဒသရွိ ကရင္လူမ်ိဳးႏြယ္စုသည္ ရွမ္းဆန္ဆန္၀တ္လာျပီး ျမန္မာလူမ်ိဳးတုိ႔ႏွင့္ နီးစပ္ေရာေႏွာ ေနထုိင္သူတုိ႔မွာ ျမန္မာဆန္ဆန္၀တ္လာၾကသည္။ ေရႊက်င္ေက်ာက္ၾကီး အေရွ႕ဖာပြန္၊ လွိဳင္းဘြဲ႔ ေဒါနေတာင္ေျခတစ္ေလွ်ာက္ရွိ အမ်ိဳးသမီးတုိ႔သည္ သင္တုိင္းရွည္အျဖဴကိုသာ ၀တ္ဆင္ၾကသည္။အိမေထာင္က်မွသာ သင္တုိင္းတုိႏွင့္ အျခားအေရာင္အဆင္းရွိေသာ သင္တုိင္းမ်ားကို ေရြးခ်ယ္၀တ္ဆင္ေလ့ရွိသည္။

ယခင္ ကရင္အမ်ိဳးသမီးမ်ားသည္ မိမိမဂၤလာေဆာင္ရာတြင္ ၀တ္ဆင္မည့္ သင္တုိင္ႏွင့္ ထမီအား မိမိကိုယ္တုိင္ အလွပဆံုးေသာ ဆန္းသစ္ေသာ ဒီဇုိင္းမ်ား ကိုယ္တုိင္ရက္လုပ္သည္။ တစ္သက္လံုး သိမ္းဆည္းထားသည္။ အမ်ိဳးသမီးျခံဳမည့္ေဆာင္၊ အမ်ိဳးသားျခံဳမည့္ေဆာင္ကိုလည္း ကိုယ္တုိင္ရက္လုပ္သည္။ ထုိ သင္တုိ္င္းထမီမ်ား၊ ေျမး၊ျမစ္အထိ အျမတ္တႏုိး ကိုင္တြယ္၍ လြန္စြာ တန္ဖုိးထားၾကသည္။

ဆက္လက္ေဖာ္ျပပါဦးမည္...။
[Read More...]


စာေပစိတ္ဓာတ္ကို သံုးသပ္မိျခင္း...



ကရင္လူမ်ိဳးသည္ စာေပယဥ္ေက်းမွဳ ျပည့္စံုစြာရွိသည့္ လူမ်ိဳးတစ္မ်ိဳးျဖစ္သည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ တုိင္းရင္းသား
လူမ်ိဳးတစ္မ်ိဳးအျဖစ္ အသိအမွတ္ျပဳခံရျခင္းျဖစ္သည္။ သို႔ေသာ္ စာေပယဥ္ေက်းမွဳကေတာ့ ရွိသည္။ တုိးတက္မွဳကား မရွိ၊ တုိးတက္ေအာင္လည္း စိတ္မကူးၾက၊ စာေပစိတ္ဓာတ္ျပည့္၀သူ အလြန္ရွားသည္။ ဒါေၾကာင့္ ကရင္သည္ လူဦးေရနဲ႔ ၾကည့္လွ်င္ စာေပစိတ္ဓာတ္ နည္းေသးသည္ဟု ဆုိလ်ွင္ မွားမည္မထင္။

စာရွဳသူအေနျဖင့္ ကရင္သည္ စာေပစိတ္ဓာတ္နည္းသည္ကို လက္မခံႏုိင္လွ်င္ လက္ရွိ ကရင္စာေပအဆင့္အတန္းႏွင့္ ကရင္လူမ်ိဳးတုိ႔ ေန႔စဥ္သြားလာလွဳပ္ရွားေနသည္ ဆန္းစစ္ၾကည့္လွ်င္ အေျဖေပၚပါလိမ့္မည္။
သို႔အတြက္ စာေပစိတ္ဓာတ္ ရွိမရွိ သိခ်င္လွ်င္ ကရင္တစ္ေယာက္ကို ကရင္စာေရးခုိင္းၾကည့္ပါ။ ဒါမွမဟုတ္ ဖတ္ခုိင္းၾကည့္ပါ။ အေျဖမည္သို႔ ထြက္လာမည္နည္း။ ထုိ႔ထက္ပို၍ သိသာသည္က ကရင္ေတြ ေနထုိင္ၾကသည့္
ျမိဳ႕၊ရြာေတြမွာ ကရင္စာေပ ဖြင့္လွစ္သင္ၾကားျခင္း၊ အလြန္နည္းလုိ႔ပါပဲ။ ဒါ ဘယ္သူမွ ျငင္းလုိ႔မရသည့္ သာဓကတစ္ခုပါ။ ကရင္ျဖစ္ျပီး ကရင္စာကို ျပန္ေလ့လာသင္ယူရန္ ၀န္ေလးေနလွ်င္ စာေပစိတ္ဓာတ္ မရွိသူပင္ျဖစ္သည္။ ´စာေပစိတ္ဓာတ္ဟူသည္ မ်ိဳးခ်စ္စိတ္ဓာတ္ရဲ႕ အေျခခံျဖစ္၍ စာေပစိတ္ဓာတ္မရွိလွ်င္ မ်ိဳးခ်စ္စိတ္ဓာတ္မရွိျခင္းႏွင့္ အတူတူပင္ျဖစ္သည္´။


ဒါေၾကာင့္လည္း အမ်ိဳးခ်စ္သူတုိင္း မိမိစာေပကို ျမွင့္တင္ၾကသည္ ဟု စာေပပုဂၢိဳလ္ၾကီးမ်ားက ဆုိစမွတ္ျပဳၾကသည္။ ကရင္လူမ်ိဳးသည္ မိမိ၏စာေပကို အထင္ေသး၏။ ကိုယ့္ကိုယ္ကို အထင္ေသးလွ်င္ ဘယ္ေသာအခါမွ ေအာင္ျမင္မွဳမရွိႏုိင္ေပ။ ကိုယ့္ေျခေထာက္ကို ျပန္ရုိက္လွ်င္ ကိုယ္ပဲ အသားနာမည္။ ကိုယ့္မိသားစုကို ကိုယ္မခ်စ္လွ်င္ အဘယ္သူ လာခ်စ္မည္နည္း။ ကိုယ့္မိသားစု အခက္အခဲကို ကိုယ္မကူညီလွ်င္ ကိုယ္ပဲ ဒုကၡေရာက္ႏုိင္သည္။ ကိုယ့္စာေပ
ကို အထင္ေသးလွ်င္ ကိုယ့္ကိုယ္ကို အထင္ေသးသည္ႏွင့္ အတူတူပင္။

ကရင္လူမ်ိဳးသည္ ပညာတတ္ၾကီး၊ ပညာရွင္ၾကီး မဟုတ္သည့္တုိင္ ပညာတတ္ေတ့ာ ရွိပါသည္။ ပညာတတ္ဟု ဆုိရာမွာ ယေန႔ ကရင္လူမ်ိဳးထဲမွ ပညာေရး၀န္ထမ္းမ်ား၊ က်န္းမာေရး၀န္ထမ္းမ်ား၊ ဘြဲ႔ရပုဂၢိဳလ္မ်ားႏွင့္ ဘာသာေရးေခါင္ေဆာင္မ်ား စသူတုိ႔ကို ဆုိလုိပါသည္။
၎ပုဂၢိဳလ္တုိ႔သည္ အမ်ိဳးသား စာေပအတြက္ ဘာေတြ လုပ္ေဆာင္ေနသနည္း။ ရွင္းပါသည္။ ဘာမွ လုပ္ေဆာင္ျခင္း မေတြ႔ရေသးေပ။ ေနာင္လည္း ေတြ႔ရမည့္ပံုမေပၚ။ အဘယ့္ေၾကာင့္ဆုိေသာ္ ယေန႔ ေခတ္ပညာ
ဆည္းပူးေနေသာ ကရင္လူငယ္ ေမာင္မယ္မ်ားသည္ မိမိစာေပကို လံုး၀စိတ္မ၀င္စားလုိ႔ပါပဲ။

သို႔ေသာ္ အနည္းစုေတာ့ ရွိေကာင္းရွိမည္။ တစ္ဦးတစ္ေယာက္သာ စာေပကို စိတ္၀င္စားမည္ဆုိလွ်င္ အမ်ားကို
လႊမ္းျခံဳႏုိင္မည္မဟုတ္ေပ။ တစ္နည္းေျပာရလွ်င္ စာေပတုိးတက္ေအာင္ မလုပ္ေဆာင္ႏုိင္ျခင္းပင္ ျဖစ္သည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ကရင္လူမ်ိဳးသည္ စာေပစိတ္ဓာတ္ မရွင္နုိင္ေသးဟု ေကာက္ခ်က္ခ်ရပါလိမ့္မည္။
စာေပစိတ္ဓာတ္ႏွင့္ပတ္သက္လုိ႔ စာေရးသူေတြ႔ရသေလာက္ ေခတ္ပညာတတ္ လူငယ္ေတြကို တီးေခါက္ၾကည့္ေသာအခါ စာေပစိတ္ဓာတ္ မရွိမွန္းသိရသည္။ဘာေၾကာင့္လဲဆုိေတာ့ သူတုိ႔ႏွဳတ္ဖ်ားမွ စာေပအေၾကာင္း ထြက္မလာလုိ႔ပါပဲ။ စာေရးသူသည္ ကရင့္ဓေလ့မေပ်ာက္ပ်က္ရန္ ရည္သန္ျပီး တတ္ႏုိင္သေလာက္ ကရင္ေရးရာ စာအုပ္ေတြကို မၾကာမၾကာ ပံုႏွိပ္ထုတ္ေ၀ျဖစ္သည္။
တစ္ေန႔တြင္ စာေရးသူ ထုတ္ေ၀ထားေသာ စာအုပ္ေတြကို ကရင္လူမ်ိဳးအမ်ား ေလ့လာဖတ္ရွဳႏုိင္ရန္ အမ်ားျမင္ႏုိင္သည့္ ေနရာတစ္ခုမွာ ခ်ထားပါသည္။အဲသည္အခ်ိန္မွာ ဥပေဒေက်ာင္းသားတစ္ဦးက စာအုပ္ခ်ထားသည္ကိုေတြ႔ေတာ့ တရွိန္ထုိးေျပးလာၾကည့္ကာ အနားေရာက္မွ ကရင္စာအုပ္မွန္းသိေတာ့ ၾကည့္ေတာင္ မၾကည့္ေတာ့ဘဲ လွည့္ထြက္သြားသည္။
ေနာက္တစ္ေယာက္က ေဆးေက်ာင္းသားတစ္ဦးပါ။

သူနဲ႔စာေရးသူ စကားစပ္မိရာ စာေပအေၾကာင္းဘက္သို႔
ေရာက္သြားသည္။ သူက `ကရင္စာဟာ ဘယ္ေနရာမွ အသံုးမ၀င္ပါဘူးကြာ၊ကရင္စာ မတတ္ေတာ့လည္း ဘာျဖစ္လဲ၊ ကရင္စာတတ္ေတာ့လည္း စီးပြါးေရး အေထာက္အကူျပဳတာ မဟုတ္ဘူး၊ ေခတ္မမွီတဲ့ ပညာေရးတစ္ခုကို ၾကိဳးစားပမ္းစား သင္ယူေနလွ်င္ အခ်ိန္းျဖဳန္းတာနဲ႔ အတူတူပဲ။ အခ်ိန္ကို အက်ဳိးရွိရွိ အသံုးခ်စမ္းပါ`…လုိ႔ေျပာသြားပါတယ္။ သူ႔အျမင္မ်ိဳး ကရင္လူငယ္ေမာင္မယ္မ်ားထဲမွာ ဘယ္ေလာက္ရွိေနျပီလဲ ဟု မေျပာတတ္ေတာ့ေပ။ မ်ားမ်ားသာ ရွိလွ်င္ေတာ့ ကရင္လူမ်ိဴး ျမန္ျမန္ေပ်ာက္ကြယ္သြားမည္မွာ ေသခ်ာသည္။

ေခတ္ပညာ ဘယ္ေလာက္ေတာ္ေတာ္၊ ဘယ္ေလာက္တတ္တတ္၊ အမ်ိဳးသားဘာသာစကားႏွင့္ စာေပကို
စိတ္၀င္စားမွဳ မရွိသေရြ႕ စာေပစိတ္ဓာတ္ရွိသူဟု မဆုိထုိက္ေပ။ ပညာတတ္တစ္ေယာက္အျဖစ္ေတာ့ အသိအမွတ္ျပဳ ခံရေကာင္းခံရပါလိမ့္မည္။ သို႔ေသာ္ တန္ဖုိးရွိေသာ သူတစ္ေယာက္အျဖစ္ေတာ့ သမုိင္းတြင္ရစ္မည္ မဟုတ္။
စာေရးသူ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ရွိေလသည္။ သူက အေ၀းသင္တကၠသိုလ္ေက်ာင္းသားပါ။ ကရင္စာေပနည္းျပလုပ္ခဲ့သလုိ လုပ္အားေပးဆရာလည္း လုပ္ခဲ့ဖူးသည္။ ရုတ္တရက္ၾကည့္လွ်င္ေတာ့ စာေပစိတ္ဓာတ္ အေတာ္ရွိပံု ထင္ရသည္။ ဘယ္မွာဟုတ္မွာတုန္း။ ေနာက္မွ သူ႔မွာ စာေပစိတ္ဓာတ္ ေလးေလးနက္နက္ မရွိမွန္း သိလုိက္ရသည္။ ျဖစ္ပံုက ဒီလုိပါ။သူနဲ႔ စာေရးသူသည္ ေျပာမနာ ဆုိမနာ တစ္ေယာက္အေၾကာင္းတစ္ေယာက္သိသူေတြ ျဖစ္သည္။ ကိစၥတစ္ခုေပၚတုိင္း ဆက္သြယ္ၾကသည္။

တုိင္ပင္ၾကသည္။ သူက စာေရးသူကို ဆက္သြယ္ရန္ အျမဲလုိလုိ စာေရးအေၾကာင္းၾကားေလ့ ရွိသည္။
သူ႔စာက ကရင္လုိ တစ္ခါမွ မေတြ႔ရပါ။ တကယ္လုိ႔ စာေပစိတ္ဓာတ္ရွိလွ်င္ ပိုးကရင္အခ်င္းခ်င္း ပိုးကရင္လုိသာ ေရးသင့္သည္။
ထုိနည္းတူ ကရင္အမ်ားစုသည္ တစ္ဦးႏွင့္တစ္ဦး ဆက္သြယ္ရာမွာ ကိုယ့္ဘာသာစကားစာေပေရးထံုးႏွင့္ ဆက္သြယ္သည့္အေလ့အထ အလြန္နည္းေသးသည္။ ဒါေတြကို ၾကည့္လွ်င္ ကိုယ့္စာေပကို ခ်စ္ရာမေရာက္ဘဲ ႏွစ္ရာေရာက္သည္။ ကိုယ့္စကား၊ ကိုယ့္စာေပ ေျပာတတ္၊ ေရးတတ္လ်က္သားနဲ႕ မေျပာ၊ မရးဘူးဆုိလွ်င္ ကိုယ့္လူမ်ိဳးတံုးေအာင္လုပ္ျခင္းႏွင့္ ဘာျခားဦးမည္နည္း…။

ဒါေၾကာင့္ `ငါ စာေပစိတ္ဓာတ္ရွိသည္ `ဟု ေအာ္ရံုႏွင့္မျပီး၊ အေျပာနွင့္အလုပ္ တစ္ထပ္တည္းက်ေအာင္ လုပ္သင့္ပါသည္။ ေနာက္ျဖစ္ရပ္တစ္ခုကား ေႏြရာသီ ေက်ာင္းပိတ္သည့္အေတာအတြင္း စာေပစိတ္ဓာတ္ရွိေသာ ရြာေတြက ကရင္စာေပသင္တန္း ဖြင့္လွစ္ၾကသည္။ သင္တန္းဖြင့္ေတာ့ ျပႆနာႏွင့္ တုိးျပန္သည္။ အေၾကာင္းကား ပညာတတ္ သမီးတစ္ေယာက္က ကရင္စာ လာသင္သည္။ သူမ စာလာသင္သည္ကို မိဘေတြက မၾကိဳက္ၾက၊ မသင္ရန္ တားျမစ္သည္။ ေနာက္ေတာ့ သူမ၏ အေမက `ကိုယ့္အလုပ္ကိုယ္လုပ္တာ အေကာင္းဆံုးပဲ သမီး၊ ကရင္စာေပနည္းျပေတြလုိ ေလလြင့္မေနနဲ႔၊ သူတုိ႔ေတြက အျမင္က်ဥ္း၊ အယူသီး၊ အစြန္းေရာက္ေတြ၊ ကရင္စာသင္ေနမယ့္အစား ဂ်ဴရွင္ၾကိဳတက္ထားႏုိင္ရင္ သမီးအတြက္ ပိုေကာင္းေသးတယ္။ သမီးက ကရင္စာကို ၾကိဳးစားပမ္းစား သင္ယူေနတာ ဘ၀ေရွးေရးအတြက္ ဘာအေထာက္အကူျပဳမွာမုိ႔လုိ႔လဲ` စသည္ျဖင့္ သူ႕သမီးေလးကို တရေဟာ ေျပာခ်သြားသည္။

ျပီးေတာ့ သူမအေဖကလည္း စာေပနည္းျပေတြဆီသြားကာ `နင္တုိ႔သင္တန္းဖြင့္တာ ဘယ္သူဖြင့္ခုိင္းလုိ႔လဲ၊ သင္တန္းေၾကာင့္ ကေလးေတြ ပ်က္စီးကုန္ျပီ၊ နင္တုိ႔သင္တန္းက ဘယ္မွာ တကၠသုိလ္ ရွိလုိ႔လဲ၊ ကရင္စာေပသင္တန္းေအာင္ျမင္ရင္ေရာ အလုပ္ခန္႔စရာ ရွိလုိ႔လား၊ အဓိပၸါယ္မရွိတဲ့ အလုပ္ေတြ ေလွ်ာက္မလုပ္ပါနဲ႔၊ နင္တုိ႔လုပ္ရပ္ကို ရပ္တန္းက ရပ္ပါေတာ့` စသည္ျဖင့္ ေျပာသြားသည္။
သူတုိ႔စကားေၾကာင့္ အားလံုးက ဇေ၀ဇ၀ါ ကေမာက္ကမ ျဖစ္ကုန္သည္။ တရြာလံုးက သူတုိ႔ကို ဘယ္သူမွ မလြန္ဆန္ရဲေပ။ ေနာက္ေတာ့ သင္တန္းရက္မေစ့ဘဲ တစ္၀က္တစ္ျပက္ႏွင့္သာ အဆံုးသတ္လုိက္ရသည္။
ထုိ႔ျပင္ စာေပစိတ္ဓာတ္ မရွိသည္ထက္ မသိတာက ပို၍ပင္ ခက္ေသးသည္။ ေက်းလက္ေဒသ တစ္ခ်ိဳ႕ ရြာေတြဆုိလွ်င္ ေအးေဆးလြန္းလွသည္။ ပညာေရးအသိ၊ က်န္းမာေရးအသိ၊ ႏုိင္ငံေရးအသိ၊ အမ်ိဳးသားေရးအသိ၊ စာေပအသိစသည့္ အသိဟူသမွ် မရွိေသးေခ်။ ရုိးရာဓေလ့ေတာင္မွ လုပ္သာလုပ္ျပီး ဦးတည္ခ်က္ မသိၾကေခ်။

အခ်ိန္တန္လွ်င္ လယ္လုပ္သူက လယ္ထဲဆင္း၊ ျခံသမားက ျခံထဲ၀င္၊ အေရာင္းအ၀ယ္သမားက အေရာင္းအ၀ယ္ရွာ သည္လုိႏွင့္ပဲ လည္ပတ္ၾကသည္။ စာေပသင္ရေကာင္းမွန္း မသိၾကေခ်။ စာေပအသိ မရွိေတာ့ စာေပစိတ္ဓာတ္ကား အဘယ္မွာ ရွိမည္နည္း။ အမ်ားစုက ကရင္စာေပကို မတတ္ၾကေပ။ အဲလုိရြားလည္း ရွိေသးသည္။ တစ္ခ်ိဳ႕က ေရးထံုးကြဲ၍ မသင္ယူႏုိင္ဟု ဆင္ေျခလက္ေျခေပးတတ္ေသးသည္။ စာေပေရးထံုး ဘယ္လုိပဲ ကြဲျပားကြဲျပား၊ စာေပစိတ္ဓာတ္ ရွိလွ်င္ေတာ့ ကိုယ့္ဘာသာစကားႏွင့္ သင့္ေတာ္သည့္ ေရးထံုးတစ္ခုေတာ့ တတ္ထားရန္ လုိအပ္ပါသည္။ ဥပမာ -စေကာကရင္ဆုိလွ်င္ စေကာကရင္စာ တတ္ရမည္။ အလားတူ ပိုးကရင္လည္း ပိုးကရင္စာ တတ္ရမည္ျဖစ္သည္။

စာေပေရးထံုး အမ်ိဳးမ်ိဳးထဲမွ အေရွ႕ပိုးကရင္ ေရးထံုး(ေရွးေဟာင္း၊ကရင္စာ)နွင့္ ယေန႔ ကရင္သံဃာေတာ္မ်ား အခန္းက႑ကို အလ်ဥ္းသင့္လုိ႔ အက်ဥ္းမွ် ေျပာလုိပါသည္။(ပုတ္ခတ္ေ၀ဖန္ျခင္း မဟုတ္ပါ)
ျမိဳ႕ၾကီးျပၾကီးမွာ ကရင္သံဃာေတာ္မ်ား ဦးစီးဦးေဆာင္သည့္ ပရိယတၱိစာသင္တုိက္ေတြ ရွိပါသည္။ ကရင္ဘုန္းၾကီးေတြ ထုိင္သည့္ေက်ာင္းဆုိလွ်င္ စာသင္သား အမ်ားစုကေတာ့ ကရင္ေတြခ်ည္းသာ ျဖစ္သည္။
သို႔ေသာ္ သူတုိ႔ေလးေတြ ကရင္စာ မတတ္ရွာေပ။ေက်ာင္းထုိင္ဆရာေတာ္ကိုယ္တုိင္က ကရင္စာ ေရးႏုိင္၊ဖတ္ႏုိင္မွဳ အားနည္းေလေတာ့ အမ်ိဳးသားအက်ိဳး၊ စာေပအက်ိဳး ဘယ္လုိထမ္းေဆာင္မည္နည္း။
(ပရိယတၱိ ထူေထာင္ျခင္း၊ စာေပသင္ၾကား ပို႔ခ်ျခင္းသည္ စာေပမ်ိဳးဆက္သစ္ ေမြးထုတ္ျခင္း မဟုတ္ဟု မဆုိလုိပါ) စာေပ တသီတတန္းတတ္ျပီး ကရင္စာေပ စိတ္ဓာတ္ မရွိသည္ကို ဆုိခ်င္ပါသည္။ ျမိဳ႕၌ ကရင္ေက်ာင္း ဆုိင္းဘုတ္ေတြကိုၾကည့္ပါ။ ကရင္ဘာသာႏွင့္ ဆုိင္ဘုတ္တင္တာ သိပ္မေတြ႔ရေပ။

တစ္ေက်ာင္းတစ္ေလေတာ့ ရွိေကာင္းရွိႏိုင္ပါသည္။ မ်ားမ်ားစားစား မရွိေသး။ ကရင္ေက်ာင္းသည္ ကရင္ဘာသာလုိ ဆုိင္းဘုတ္တင္ထားျခင္းအားျဖင့္ အျခားလူမ်ိဳး၊အျခားဘာသာစကားကို ထိခုိက္စရာအေၾကာင္းမရွိေပ။ ကိုယ့္ဘာသာစကားကိုလည္း ျမွင့္တင္ရာ ေရာက္သည္။ ကုိယ့္မွာ စာေပေရးထံုးရွိေၾကာင္း၊ တျခားတုိင္းရင္းသားညီေနာင္ေတြကို သိခြင့္ေပးသလုိ တုိင္းရင္းသားအခ်င္းခ်င္း နားလည္မွဳလည္း ရရွိလာမွာျဖစ္ပါသည္။
ေတာမွာ ကရင္ရြာ၊ ကရင္ေက်ာင္း၊ ကရင္ဘုန္းၾကီးေတြကို ျပန္ၾကည့္ေတာ့လည္း ကရင္စာေပစိတ္ဓာတ္ႏွင့္ပတ္သက္လွ်င္ ရင္ေလးစရာပင္။ အမ်ားစုက အလွဴခံျခင္း၊ ေက်ာင္းေဆာက္ျခင္း၊ဘုရားတည္ျခင္း၊ ေက်ာင့္ေစာင့္ျခင္း၊ ဇာတ္ပြဲသဘင္ငွါးျခင္း စသည့္ျဖင့္ လုပ္ၾကသည္။

စာေပသင္တန္းဖြင့္ျခင္းကား ရွိေသာ္လည္း တနယ္မွာ တစ္ေက်ာင္း၊ တစ္ပါးတစ္ေလသာ ရွိတတ္သည္။
အမွန္မွာေတာ့ ဘုန္းၾကီးေတြက ၾသဇာအာဏာသက္ေရာက္မွဳရွိပါသည္။ အမွဳအခင္းကလြဲျပီး ဘုန္းၾကီးေျပာလွ်င္ အားလံုးျပီးသည္။သုိ႔ျဖစ္၍ ေက်ာင္းထုိင္ဘုန္းၾကီးေတြက စာေပစိတ္ဓာတ္သာ ရွိလွ်င္ ကရင္စာေပသင္ၾကမည္လုိ႔ တစ္ခြန္းေျပာလုိက္သည္ႏွင့္ တစ္ရြာလံုးလုိလုိ စာလာသင္ၾကမည္မွာျဖစ္သည္။
အဲသည္လုိ ႏွိဳးေဆာ္ရန္ေနေနသာသာ တစ္ဦးတစ္ေယာက္က စာေပသင္တန္းဖြင့္ခ်င္လုိ႔ သြားတင္ေလွ်ာက္တာေတာင္မွ မလုိလား၊ ခြင့္မျပဳသည့္ ဘုန္းၾကီးကလည္း ရွိေသးသည္။

စာေရးသူအေတြ႔အၾကံဳအရ တခ်ိဳ႕ဘုန္းၾကီးဆုိလွ်င္ ဇာတ္ပြဲငွါးဖုိ႔ အခ်ိန္ေပးႏုိင္သည္။ ကရင္စာေပသင္တန္းဖြင္ဖုိ႔က်ေတာ့ အခ်ိန္မေပးႏုိင္။ ေဘာလံုးပြဲျဖစ္ေျမာက္ေရးအတြက္ ပိုက္ဆံသန္းႏွင့္ခ်ီျပီး မတည္ႏုိင္သည္။ စာေပသင္တန္းအတြက္က်ေတာ့ ေသာင္းဂဏန္းေလာက္ေတာင္မွ အကုန္အက်မခံႏုိင္။ အေျခအေနက အဲသည္လုိရွိသည္။ အလြန္အံုၾသဖုိ႔ ေကာင္းလွသည္။ စာေရးသူ ေ၀ဖန္ပုတ္ခတ္ေျပာဆုိျခင္း မဟုတ္ပါ။ စာေပစိတ္ဓာတ္ႏွင့္ ပတ္သက္ျပီး တင္ျပျခင္းသာျဖစ္ပါသည္။

တကယ္ေတာ့ ကရင္သည္ ဘာသာေရးေခါင္းေဆာင္ျဖစ္ျဖစ္၊ ပညာတတ္အလႊာျဖစ္ျဖစ္၊ သာမန္လူတန္းစားအလႊာျဖစ္ျဖစ္ စာေပစိတ္ဓာတ္ရွိသူ အနည္းစုသာ ျဖစ္သည္။ စာေပစိတ္ဓာတ္သာ ရွိခဲ့ပါမူ ယခုလုိမ်ိဳး စာေပ ေအာက္က်ေနာက္က် ရွိေနမည္မဟုတ္ပါ။ တုိးတက္ေအာင္ မလုပ္ႏုိင္သည့္တုိင္ တတ္ေအာင္ေတာ့ သင္ယူၾကရမည္ျဖစ္သည္။ ယခုက်ေတာ့ ဆယ္ပံုတစ္ပံုသာ မိမိစာေပကို ေရးႏုိင္ဖတ္ႏုိင္သူရွိ၍ ကရင္လူမ်ိဳး စာေပစိတ္ဓာတ္ ရွိသည္၊ မရွိဘူးဆိုတာ သံုးသပ္ရင္း လုိအပ္ေနေသာ ကရင္စာေပစိတ္ဓာတ္တစ္ခုကို ၀ိုင္း၀န္းျဖည့္စြက္ၾကေစလုိေၾကာင္း……။

ပိုးဖလံ(ယမ္းေငြ႔ေျမ)
2749-ခုႏွစ္ ကရင္နွစ္သစ္ကူးပြဲေတာ္၊ သထံုျမိဳ႕နယ္၊ အထိန္းအမွတ္စာေစာင္မွ။
[Read More...]


တူညီေသာ ခ်စ္ျခင္းတစ္စုံ



လူတိုင္းလူတိုင္းမွာေတာ႕ စိတ္မၾကည္မသာ ျဖစ္တဲ႕အခ်ိန္၊ စိတ္ညစ္တဲ႕အခ်ိန္၊ စိတ္ဓာတ္က်တဲ႕အခ်ိန္ေတြ၊ ၀မ္းနည္း နာက်င္ေနတဲ႕အခ်ိန္ေတြ တစ္ခါမဟုတ္ တစ္ခါေတာ႔ ရွိတတ္ၾကမွာဘဲေနာ္.. အဲဒီအခ်ိန္ေတြကို ဘယ္လိုမ်ား ေက်ာ္ျဖတ္ၾကပါသလဲ.. လူတစ္ေယာက္နဲ႕တစ္ေယာက္ ေက်ာ္ျဖတ္ပံု၊ ရင္ဆိုင္ၾကပံုခ်င္းေတာ႕ တူၾကမယ္ မထင္ပါဘူး။ တစ္ခ်ိဳ႕က်ေတာ႕ စိတ္ဓာတ္က်ရင္ ၀မ္းနည္းနာက်င္ရင္ ငိုေၾကြးၾကတယ္.. အခ်ိဳ႕က မိမိမိတ္ေဆြ၊ မိဘေဆြမ်ိဳးေတြဆီ ရင္ဖြင္႕ ေျပာျပၾကတယ္.. အခ်ိဳ႕က်ေတာ႕လည္း စိတ္ခြန္အားျဖစ္မဲ႕စာေတြ၊ စိတ္ကို တည္ျငိမ္ေစမဲ႕ အဆံုးအမ တရားစာေတြ ဖတ္ၾကတယ္.. တရားထိုင္ၾကတယ္.. တစ္ခ်ိဳ႕က်ေတာ႕ သီခ်င္းေတြ ေအာ္ဟစ္ သီဆို တတ္ၾကပါတယ္.. ဒါက တစ္ေယာက္နဲ႕တစ္ေယာက္ စိတ္ညစ္ႏြမ္းခ်ိန္ကို ရင္ဆိုင္ ျဖတ္သန္းပံုခ်င္း မတူညီတာကို ေျပာျပခ်င္တာပါ..


ကၽြန္မစိတ္ညစ္ရင္၊ စိတ္မၾကည္မသာျဖစ္ရင္ ေအးခ်မ္းဆိတ္ျငိမ္တဲ႕ ရႈခင္းေတြ တစ္ေမွ်ာ္တစ္ေခၚၾကီးကို ေငးေမာလို႕ရႏိုင္မဲ႕ ၊ အခ်ိန္အၾကာၾကီး ကိုယ္႕စိတ္အာရံုေတြကို အဆံုးမရွိ လြတ္ေပးလိုက္လို႕ရတဲ႕ ေနရာမ်ိဳးမွာ ထိုင္ေနရတာကို သေဘာက် ႏွစ္သက္မိတယ္.. ဒီအခ်ိန္မွာ ဖုန္းေတြကို ပိတ္ခ်င္ပိတ္ထားမယ္.. ျပင္ပ အဆက္အသြယ္ေတြ အကုန္ျဖတ္ေတာက္လို႕ ကိုယ္မသိ၊ ကိုယ္မရင္းႏွီးတဲ႕ မ်က္စိတစ္ဆံုးျမင္ေနရတဲ႕ ေတာင္တန္းၾကီးေတြေပၚကို ေက်ာ္ျဖတ္ျပီး အေ၀းဆံုးထိ စိတ္ကို ျဖန္႕က်က္လို႕ ခရီးႏွင္ရတာက ကၽြန္မရဲ႕ စိတ္အာရံုကို ျပန္လည္ လန္းဆန္းလာေအာင္၊ စိတ္ေတြ ျပန္လည္တည္ျငိမ္လာေအာင္ ကုစားတဲ႕နည္းတစ္မ်ိဳးပါဘဲ.. အဲဒီခ်ိန္မ်ိဳးမွာ အိမ္ထဲမွာ ေနေနတာထက္စာရင္ အိမ္ျပင္ပကိုထြက္ျပီး လန္းဆန္း သန္႕စင္တဲ႕ ေလေျပရဲ႕ အေပြ႕အဖက္ကို ခံယူလို႕ ၾကည္လင္လွပတဲ႕ ရႈခင္းေလးေတြကို ၾကည္႕လိုက္ျပီ ဆိုရင္ ကိုယ္႕မွာ ရွိေနတဲ႕ ေသာကစိတ္ေတြ အနည္းနဲ႕အမ်ားေတာ႕ ေအးခ်မ္းသြားတတ္ပါတယ္..

ဒီညေနလဲ တစ္စံုတစ္ရာေသာ အေၾကာင္းေၾကာင္႔ ေနာက္က်ိညစ္ႏြမ္းေနတဲ႕၊ ၀မ္းနည္းပင္ပန္းေနတဲ႕ စိတ္အာရံုေတြကို ေဆးေၾကာဖို႕ ကၽြန္မထိုင္ေနက် ေနရာေလးတစ္ခုျဖစ္တဲ႕ ျမစ္ဆိပ္ကမ္းေဘးက တာရိုးေလးကို ထြက္လာခဲ႕မိပါတယ္.. တာရိုးေလးက ျမစ္ေရမေက်ာ္ေအာင္ ေျမဖို႕ထားတဲ႕ ေနရာေပမဲ႕ ကားသြားလို႕ရတဲ႔ အထိ လမ္းအက်ယ္ရွိျပီးေတာ႕ တာရိုးတစ္ေလွ်ာက္ကိုလည္း အုတ္တံတိုင္း ကာထားပါတယ္.. အုတ္တံတိုင္းဆိုေပမဲ႕လို႕ အလံုပိတ္တံတိုင္းမ်ိဳး မဟုတ္ဘဲ အကြက္က်ဲက်ဲ ကာထားတဲ႕ အရံအတားသေဘာမ်ိဳးပါဘဲ.. တံတိုင္းနဲ႕ကပ္ရပ္မွာ ထိုင္စရာ ကြန္ကရိ ခံုကေလးမ်ား ခပ္က်ဲက်ဲ ရွိေနျပီး တာရိုးေပၚက လမ္းကေလးကေတာ႕ ကတၱရာ ခင္းထားတဲ႕ လမ္းကေလးလဲ ျဖစ္ပါတယ္.. အရိပ္ရ အပင္ေတြကို အရြယ္ညီညီ စီရီလွပစြာ လမ္းေဘး၀ဲယာ စိုက္ပ်ိဳးထားပါတယ္.. သစ္ရြက္စိမ္းတို႕ရဲ႕ ရနံ႕ကလည္း စိတ္ကိုလတ္ဆတ္ ၾကည္ျမေစႏိုင္တယ္ မဟုတ္ပါလား… တာရိုးေအာက္ကို ဆင္းလိုက္တာနဲ႕ စိမ္းလန္းစိုေျပေနတဲ႕ ျမက္ခင္းျပင္က်ယ္ၾကီးနဲ႕အတူ ျပဳျပင္ထားတဲ႕ အရြယ္မ်ိဳးစံု၊ အပင္မ်ိဳးစံုတို႕ကို စံနစ္တက် စိုက္ပ်ိဳးထိန္းသိမ္းထားတဲ႕ အပန္းေျဖစရာေနရာ ရွိပါတယ္.. ပန္းျခံလို႕ေခၚခ်င္ေပမဲ႕ အပြင္႕ပြင္႕တဲ႕ ပန္းပင္ဆိုလို႕ စကၠဴပန္းပင္ကလြဲလို႕ က်န္တာအားလံုးက စိမ္းစိမ္းစိုစို အရြက္ဖားဖား အပင္ၾကီး၊ အပင္လတ္ေတြ ျဖစ္တာေၾကာင္႕ ပန္းျခံလို႕လဲ ေခၚဖို႕ခက္ပါတယ္.. ျမိဳ႕ေနလူထု အပန္းေျဖနားေနစရာ ဆိုတာကမွ ပိုျပီး လိုက္ဖက္ပါတယ္..

အဲဒီေနရာမွာေတာ႕ သစ္ပင္ၾကီးေတြရဲ႕ေအာက္မွာ သဘာ၀ ေက်ာက္တံုးၾကီးေတြနဲ႕ ျပဳလုပ္ထားတဲ႕စားပြဲၾကီးေတြ၊ လူေတြထိုင္စရာ ေက်ာက္ခံုေတြ ရွိပါတယ္.. ေန႕ခင္း ေန႕လည္ဆိုရင္ အနားယူသူမ်ား၊ မဂၤလာေဆာင္ အလွဓာတ္ပံုရိုက္ၾကသူမ်ား၊ ေပ်ာ္ပြဲစားထြက္သူမ်ား ရွိေနတတ္ျပီး ညေနခင္းဆိုရင္ေတာ႕ လမ္းေလွ်ာက္လာသူမ်ား၊ ကားနဲ႕လာျပီး မိသားစုလိုက္ အပန္းေျဖ ေလေကာင္း ေလသန္႕ ရႈၾကသူမ်ားနဲ႕ ျမက္ခင္းျပင္ၾကီးမွာေရာ တာရိုးတစ္ေလွ်ာက္မွာပါ စည္ကားလွပါတယ္.. အစားအေသာက္ေရာင္းခ်တဲ႕ ဆိုင္ကေလးမ်ားလည္း ရွိေနတာေၾကာင္႕ အပန္းေျဖလာသူမ်ားအတြက္ အဆင္ေျပလွပါတယ္. ကၽြန္မကေတာ႕ ျမစ္ျပင္ကို ျဖတ္သန္းျပီး တိုက္ခတ္လာတတ္တဲ႕ ေလေျပႏုႏု ေအးေအး ေလးေတြရယ္ ဟိုးအေ၀းမွာ အဆံုးမရွိ ျမင္ေနရတဲ႕ ေတာင္ျပာတန္းၾကီးေတြရဲ႔ ညိွဳ႕ယူဆြဲေဆာင္ႏိုင္လြန္းတဲ႕ အလွအပရယ္ေၾကာင္႕ ဒီေနရာေလးကို သေဘာက်မိတာပါဘဲ.. ေတြးခ်င္တိုင္းေတြး၊ ေငးခ်င္တိုင္းေငးလို႕ ေကာင္းတဲ႕ ေနရာေလးတစ္ခုဘဲ မဟုတ္လား။


ခုလဲ တံတိုင္းနားက ထိုင္ခံုတစ္ခုေပၚထိုင္ျပီး ဟိုးေ၀းေ၀းက ဆင္႕ကာဆင္႕ကာ စီရီလွပစြာ ရွိေနတဲ႕ ျပာရီမႈိင္းမိႈင္း ေတာင္တံတိုင္းေတြကို ေက်ာ္ျဖတ္လို႔ ကၽြန္မရဲ႕စိတ္ေတြ ရြက္လႊင္႕ခ်င္တိုင္း လႊင္႕သြားေနတဲ႕အခ်ိန္မွာ အနီးနားမွာ ကပ္ျပီး ေပၚလာတဲ႕ အသံတစ္ခုေၾကာင္႕ စိတ္နဲ႕ကိုယ္ ျပန္တြဲမိရက္သား ျဖစ္သြားပါတယ္.. ဒီလို စိတ္ေတြ ရြက္လႊင္႕သြားလိုက္မိတာ ဘယ္ေလာက္ေတာင္ ၾကာျပီလဲဆိုတာ သတိမထားလိုက္မိေပမဲ႕ ျမစ္ျပင္က ေလေအးေၾကာင္႕ အကၤ်ီလက္တို၀တ္ထားတဲ႕ လက္တစ္ေလွ်ာက္လံုးေတာ႕ ေအးစက္ေနခဲ႕ပါျပီ။ အသံၾကားရာကို လွည္႕ၾကည္႕လိုက္ေတာ႕ လမ္းေလွ်ာက္ေနၾကတဲ႕ အသက္ ၇၀ေက်ာ္ ၈၀နီးပါး အဖိုးအဖြားစံုတြဲတစ္တြဲ။ အဖိုးအိုက ေတာင္ေ၀ွးေလးကို တစ္ဘက္က ကိုင္ထားရင္း လက္တစ္ဘက္က အဖြားအိုရဲ႕ လက္ကေလးေတြကို ေဖးမတြဲကူလို႕.. အဖြားအိုရဲ႕ လက္ေတြကလဲ အဖိုးရဲ႕ လက္ေပၚမွာ ျမဲျမံခိုင္မာလို႕.. ၾကည္႕ရတာနဲ႕တင္ ၾကည္ႏူးစရာ ေကာင္းေနျပီ.. ၾကားလိုက္ရတဲ႕ အဖိုးအိုရဲ႕ အၾကင္နာေမတၱာအျပည္႕နဲ႕ အသံကေရာ ကၽြန္မအာရံုေတြကို ဆြဲယူသြားခဲ႕တာဘဲမဟုတ္လား.. အဖိုးအိုက အဖြားကို ေျပာတဲ႕စကားက “အဖြားၾကီးေရ.. ေမာေနျပီလား.. ေျဖးေျဖးေလွ်ာက္ေနာ္.. ထိုင္စရာေနရာ ေတြ႔ရင္ ခနေလာက္နားရေအာင္.. ေရေရာ ဆာေနျပီလား.. ထိုင္မဲ႕ေနရာက်ရင္ အိတ္ထဲက ေရတိုက္မယ္ေနာ္” တဲ႕.. အဖြားကို ၾကည္႕ရတာ အနည္းငယ္ေတာ႕ ေမာပန္းေနပံုရပါတယ္..

တာရိုးတစ္ေလွ်ာက္ ကၽြန္မၾကည္႕လိုက္ေတာ႕ လူေတြက အေတာ္မ်ားေနတယ္.. ျပီးေတာ႕ ထိုင္ဖို႕လုပ္ေပးထားတဲ႕ ခံုေတြကလဲ ေနရာလြတ္မက်န္ေတာ႕ေအာင္ လူေတြအျပည္႕ ရွိေနပါတယ္.. အထူးသျဖင္႔ေတာ႔ ငယ္ငယ္ရြယ္ရြယ္ စံုတြဲကေလးေတြက ပိုမိုမ်ားျပားပါတယ္.. ဒီေတာ႕ မေနႏိုင္တဲ႕ကၽြန္မက ကိုယ္လက္ရွိ ထိုင္ေနတဲ႕ ကြန္ကရိခံုကေလးကေန ထလိုက္ျပီး “အဖုိးနဲ႕အဖြား ဒီမွာ ခနေလာက္နားပါလား.. ကၽြန္မ ဒီေဘးက အုတ္တံတိုင္းေပၚ ထိုင္လိုက္မယ္ေလ” လို႕ ဖိတ္ေခၚလိုက္ပါတယ္.. အုတ္တံတိုင္းရဲ႕ အျမင္႕က ခါးေလာက္ရွိတာမို႕ အဖိုးအဖြားတို႕အတြက္ အဆင္မေျပႏိုင္ေပမဲ႕ ကၽြန္မအတြက္ေတာ႔ ထိုင္လို႕ အဆင္ေျပတာေၾကာင္႔ ခံုေနရာေလး ဖယ္ေပးျပီး အနီးနားက အုတ္တံတိုင္းေပၚ တက္ထိုင္လိုက္ပါတယ္..


ခံုကေလးေပၚ ထိုင္လိုက္တဲ႕ အဖိုးအဖြားတို႕ကိုၾကည္႕ရင္း ဘာရယ္မသိတဲ႕ ခံစားခ်က္ေလးေတြနဲ႕ စိတ္၀င္တစား ေငးၾကည္႕ေနမိပါတယ္.. အဖိုးအိုက သူလြယ္လာတဲ႕ အိတ္ကေလးထဲက ေရဘူးေလးတစ္ခုကို ထုတ္လိုက္ျပီး အဖြားကို တိုက္ပါတယ္.. ဒါေပမဲ႕ အဖြားက ျငင္းလိုက္ျပီး အဖိုးကို အရင္ေသာက္ပါလို႕ ေျပာလိုက္ေတာ႕ အဖိုးအိုက ခပ္ျပံဳးျပံဳးေလးနဲ႕ ေရကို ေမာ႕ေသာက္လိုက္ျပီး အဖြားဘက္ကို ျပန္ေပးလိုက္ေတာ႕မွ အဖြားအိုက ေရကို ေျဖးေျဖးေလး ေမာ႕ေသာက္ပါတယ္.. အဖြားေရေသာက္ေနတုန္းမွာ အဖိုးအိုက အိတ္ထဲက ေနာက္ထပ္ ပစၥည္းေလးတစ္ခုကို ဆြဲထုတ္လိုက္ျပန္တယ္.. သူ႕လက္ထဲ ပါလာတာက လက္ကိုင္ပု၀ါေလး တစ္ထည္.. အဲဒီလက္ကိုင္ပု၀ါေလးနဲ႕ ေခၽြးစို႕ေနတဲ႕ အဖြားရဲ႕ နဖူးနဲ႕ လည္ပင္းတို႕ကို သာသာဖြဖြေလး သုတ္ေပးေနပါတယ္.. အိုး သိပ္ကို ရိုမန္တစ္ဆန္လွတဲ႕ ၾကည္္ႏူးဖြယ္ ျမင္ကြင္းကေလးပါဘဲလား..


အဖိုးကိုၾကည္႕ရတာ သူ႕အျပဳအမူေတြအတြက္ ရွက္ကိုးရွက္ကန္းျဖစ္ဟန္ ဘာမွ မေတြ႔ရသလို ဒီလိုလုပ္ေပးေနတာဟာလည္း သူ႕အတြက္ ဘာမွမထူးဆန္းသလို အျမဲလုပ္ေနက် အလုပ္တစ္ခုကို လုပ္ေနတဲ႕ပံုစံမ်ိဳးနဲ႕.. သက္ေတာင္႕သက္သာ ေစတနာ ေမတၱာအျပည္႕နဲ႕ပါဘဲ.. အဖြားအိုကေရာ.. သူ႕မ်က္ႏွာေပၚလည္း အဖိုးကို ခ်စ္ခင္ျမတ္ႏိုးျခင္း၊ အားကိုးယံုၾကည္ျခင္းေတြအျပည္႕နဲ႕ အဖိုးခုလို လုပ္ေပးေနတာကို ၾကည္ႏူးႏွစ္သက္ေနတဲ႕ အျပံဳးကေလးနဲ႕အတူ မ်က္ႏွာေလးက အသက္အရြယ္ေၾကာင္႕ အိုမင္းရင္႕ေရာ္ေနေပမဲ႕လို႕ ခ်စ္ျခင္း ေမတၱာရဲ႕ ေရာင္ျပန္ဟပ္မႈေၾကာင္႕ ရႊန္းစိုလင္းလက္လို႕ပါဘဲ…


ေရေသာက္ျပီး ေရဘူးေလးကို အဖိုးကိုျပန္ေပးလိုက္တဲ႕ အဖြားဟာ လက္ကိုင္ပု၀ါကို ျပန္ဆြဲယူလို႕ အဖိုးအိုကို ယုယၾကင္နာစြာနဲ႕ တစ္လွည္႕ ျပန္သုတ္ေပးေနပါတယ္.. ျပီးသြားေတာ႕မွ တစ္ေယာက္တည္းထိုင္ေနတဲ႕ ကၽြန္မဘက္ကို လွည္႕ၾကည္႕ျပီး “သမီးက တစ္ေယာက္တည္းလား.. အေဖာ္မပါဘူးလား” လို႕ ေမးလာပါတယ္.. ကၽြန္မလဲ “အဖိုးနဲ႕အဖြားတို႕လို ေပ်ာ္စရာအေဖာ္ မရွိဘူးေလ” လို႕ ရယ္ရႊင္ျပျပနဲ႕ ေနာက္ေတာက္ေတာက္ေလး ျပန္ေျဖလိုက္ပါတယ္.. သူတို႕ ၂ေယာက္ကို ၾကည္႕ျပီး ကၽြန္မရဲ႕ စိတ္ထဲမွာ ရင္းရင္းႏွီးႏွီးကို ခံစားေနမိျပီး ရႊင္ရႊင္ျမဴးျမဴးေလး ျဖစ္ေနခဲ႕တာေၾကာင္႕ပါ။ အဖိုးအဖြားတို႕က ကၽြန္မရဲ႕စကားကို ခပ္ဟက္ဟက္ေလး ရယ္ေမာ လိုက္ၾကပါတယ္.. အဖိုးနဲ႕အဖြားကို စိတ္ထဲကေန ေမးခြန္းေလးေတြ ေမးၾကည္႕ခ်င္လာတာေၾကာင္႕ စကားစလိုက္မိပါျပီ..


“အဖြားတို႕ကို ၾကည္႕ရတာ အရမ္းၾကည္ႏူးစရာ၊ အားက်စရာေကာင္းတယ္ေနာ္.. အိမ္ေထာင္သက္ ဘယ္ေလာက္ၾကာျပီလဲဟင္”


ကၽြန္မရဲ႔အေမးကို အဖြားက ျပံဳးျပံဳးကေလးနဲ႕ “အဖြားတို႕က ငယ္လင္ငယ္မယားေတြ သမီးရဲ႕ .. အဖြား ၁၆ႏွစ္ သမီးရဲ႕အဖိုး အသက္ ၂၀မွာ အိမ္ေထာင္က်တာ ဆိုေတာ႕ အခု အဖြားက ၇၆၊ အင္း ႏွစ္ ၆၀ရွိျပီေပါ႕သမီးရယ္.. ” လို႕ျပန္ေျဖပါတယ္..


“သားသမီးေတြေရာ ဘယ္ႏွေယာက္ရွိလဲ” လို႕ေမးေတာ႕ “သား၂ေယာက္ သမီး၄ေယာက္ရွိတယ္ သမီးေရ.. အားလံုး အိမ္ေထာင္က်လို႕ အဖြားတို႕မွာ ေျမးေတြခ်ည္း ၂၀ေက်ာ္ေနျပီ… အဲ ျမစ္ေတြေတာင္ တစ္ခ်ိဳ႕အိမ္ေထာင္က်သူ က်ေနျပီေလ” လို႕ျပန္ေျပာပါတယ္.. အဖြားရဲ႕အသံက အရမ္းကို ႏုညံ႕ သိမ္ေမြ႔တာပါဘဲ.. ေလသံေလးကလဲ ခ်ိဳခ်ိဳေအးေအးေလးနဲ႕ .. ၾကည္႕ရတာ သူ႕တစ္သက္မွာ ၾကမ္းၾကမ္းတမ္းတမ္း စကားတို႕ကိုပင္ ဆိုခဲ႕ဖူးပံုမေပၚပါ..


“အဖြားတို႕ၾကည္႕ရတာ တစ္ေယာက္နဲ႕တစ္ေယာက္ အရမ္းခ်စ္ခင္ၾကတာဘဲေနာ္.. အဖြားတို႕အိမ္ေထာင္သက္မွာ ရန္တစ္ခါမွ မျဖစ္ဖူးဘူးလား” လို႕ ေမးမိေတာ႕ အဖိုးက ျပန္ေျဖပါတယ္.. “သူက စိတ္သေဘာအရမ္းႏုညံ႔တယ္ သမီးရဲ႕.. အဖိုးကေတာ႕ စိတ္နည္းနည္းဆတ္တယ္.. ဒါေပမဲ႕ အဖိုးစိတ္ဆိုးမယ္ျပင္ရင္ သူက အရင္အေလွ်ာ႕ေပးလိုက္ေတာ႕ ဘယ္ေတာ႕မွ ရန္ျဖစ္စကားမ်ားတဲ႕အဆင္႕ကို မေရာက္ပါဘူးကြယ္… ”


“သူကလဲ အဖြားအေပၚ ညွာတာတာကိုးသမီးရဲ႕.. အဖြားကို စကားၾကမ္းၾကမ္းေတာင္ မေျပာခဲ႕ဖူးေတာ႕ ရန္ျဖစ္တယ္ဆိုတာလည္း ဘယ္ရွိေတာ႕မွာလဲ.. အဓိက ကေတာ႕ နားလည္မႈေပါ႕သမီးရယ္.. အဖိုးက အဖြားအေပၚ အျမဲတမ္း နားလည္မႈေပးခဲ႕တယ္.. အိမ္ေထာင္ဦးစီး ေယာက်္ားေကာင္းပီသစြာနဲ႕ အဖြားကို ေဖးေဖးမမ ၾကင္ၾကင္နာနာ ရွိတယ္.. အဖြားတို႕ မိန္းမေတြရဲ႕ စိတ္က ကိုယ္႕ေယာက်္ားကို အားကိုးတြယ္တာ တတ္တဲ႕ စိတ္မ်ိဳးရွိတယ္ေလ.. ေယာက်္ားလုပ္သူက ေကာင္းေနရင္ မိန္းမေတြကလဲ အိမ္ေထာင္ရွင္မ ေကာင္း ပီသဖို႕ ဘယ္၀န္ေလးေတာ႕မလဲ သမီးရယ္… ကိုယ္ခ်စ္လို႕ ထူေထာင္ထားတဲ႕အိမ္ေထာင္ေရးကို တစ္သက္လံုး ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္ ေအးေအးခ်မ္းခ်မ္းနဲ႕ ရိုးေျမက်တဲ႕အထိ ျဖတ္သန္းခ်င္တာေလ.. သမီးအဖိုးကလဲ ဒီလိုစိတ္မ်ိဳးဘဲရွိပါတယ္.. ဒီေတာ႕ အဖြားတို႕က မခ်မ္းသာေပမဲ႕ ဘ၀ကို နားလည္မႈေလးေတြနဲ႕ တည္ေဆာက္ၾကေတာ႕ စိတ္ေအးခ်မ္းတယ္ သမီးရဲ႕” အဖြားရဲ႕ ေလသံေအးေအးေလးက သူ႕ရဲ႕စိတ္ေလးလိုပါဘဲ ေအးခ်မ္းလိုက္တာေနာ္… သူတို႕ေျပာတဲ႕စကားေတြဟာ အမွန္ျဖစ္လိမ္႕မယ္ဆိုတာ သံသယျဖစ္စရာ မရွိေလာက္ေအာင္ ကၽြန္မရင္ထဲက ယံုၾကည္မိပါတယ္.. သူတို႕ရဲ႕ စိတ္သ႑ာန္ေတြက သူတို႕ရဲ႕ အျပဳအမူ ေပၚမွာတင္မက မ်က္ႏွာေပၚမွာပါ ေဖာ္ျပေနသားဘဲေလ..


“အဖြားတို႕အိမ္ေထာင္ေရးက သိပ္စိတ္ခ်မ္းသာစရာ ေကာင္းတာဘဲေနာ္ .. အားက်ဖို႕ေကာင္းလိုက္တာ.. အဖိုးရဲ႕ နားလည္မႈကို ရထားတဲ႕ အဖြားက ကံေကာင္းသလို အေလွ်ာ႔ေပးတတ္တဲ႕ အဖြားကို ရတာလဲ အဖိုး ကံေကာင္းတာပါဘဲေနာ္.. ”

ကၽြန္မက ေျပာလိုက္ေတာ႕ အဖြားက ကၽြန္မကို ရင္းႏွီးခင္မင္စိတ္ေၾကာင္႕ ထင္ပါရဲ႔.. ေမးခြန္းေလးတစ္ခု ျပန္ေမးပါတယ္.. “ဒီလိုဆို သမီးကေရာ သမီးရရွိထားတဲ႕အခ်စ္က ဘယ္လိုအခ်စ္မ်ိဳးလဲ.. နားလည္မႈေပးတဲ႕အခ်စ္လား.. အေလွ်ာ႕ေပးတဲ႕ အခ်စ္မ်ိဳးလား၊ အဲဒီအခ်စ္မွာ သမီးကိုယ္တိုင္ကေရာ စိတ္ခ်မ္းေျမ႕မႈ ရရဲ႕လား” တဲ႕


ကၽြန္မကသာ ေမးခြန္းေတြ ေတာက္ေလွ်ာက္ေမးလာခဲ႕ေပမဲ႕ ျပန္ေမးလိုက္တဲ႕ အဖြားရဲ႕ ေမးခြန္းမွာ ကၽြန္မႏႈတ္ေတြ ဆြံ႕အလို႕သြားခဲ႕ပါတယ္.. ျပန္ေျဖစရာစကား ရွာမရတာနဲ႕ဘဲ ခပ္ျပံဳးျပံဳးေလးသာ လုပ္ေနလိုက္မိပါေတာ႕တယ္… စိတ္ထဲက တီးတိုးေလး ေျပာေနမိတာက “သမီးလဲ အဖြားလို ကံေကာင္းခ်င္ပါတယ္.. အခ်စ္မွာ သာယာခ်မ္းေျမ႕ခ်င္တာပါဘဲ အဖြားရယ္.. ဒါေပမဲ႕…….”


“ကဲ… သမီးေရ.. မေမွာင္ခင္ အဖုိုးတို႕ ျပန္လိုက္ဦးမယ္.. ညေနတိုင္း အဖိုးတို႕က လမ္းလာလာေလွ်ာက္တယ္ေလ.. ဟိုးနားေလးက အိမ္မွာေနတယ္သမီးေရ. ေရာက္ရင္ ၀င္လာလည္ေနာ္.. သမီးအဖြားက ခုခ်ိန္ထိ အဖိုးကို ဟင္းခ်က္ေကၽြးတုန္း.. သူက ဟင္းခ်က္္သိပ္ေကာင္းတာသမီးရဲ႕… လာလည္ရင္ သမီးကို အဖြားလက္ရာနဲ႕ ထမင္းေကၽြးမယ္ေနာ္.. ”


အဖိုးက ေျပာေျပာဆိုဆို ေတာင္ေ၀ွးကိုေကာက္လို႕ အရင္ထလိုက္ျပီး လက္ကေလး ကမ္းလိုက္ကာ အဖြားထႏိုင္ေအာင္ ၾကင္ၾကင္နာနာေလး တြဲထူလိုက္ပါတယ္.. အတြဲခံရတဲ႕အဖြားရဲ႕ လက္ကေလးေတြကလည္း အဖိုးရဲ႕ လက္ေတြကို အားကိုးတၾကီး ဆုပ္ကိုင္လို႕..


“သမီးလဲ တစ္ေယာက္တည္း ဆိုေတာ႕ မေမွာင္ခင္ျပန္ေနာ္.. အၾကာၾကီးမထိုင္နဲ႕ ျမစ္ျပင္ကလာတဲ႕ေလက ေအးေတာ႕ အေအးမိမယ္.. ဒီဘက္ေရာက္ျဖစ္ရင္ အဖြားတို႕ဆီလဲ လာလည္ေနာ္” လို႕ အသံေအးေအးေလးနဲ႕ အဖြားက သံေယာဇဥ္ၾကီးတတ္စြာ ၀င္ေျပာလိုက္ပါတယ္..


တစ္ေယာက္လက္ တစ္ေယာက္တြဲျပီး တစ္ေရြ႕ေရြ႕ ေ၀းကြာသြားတဲ႕ အဖိုးနဲ႕ အဖြားကိုၾကည္႕ျပီး ခံစားခ်က္တစ္မ်ိဳးေၾကာင္႕ မ်က္ရည္စတစ္ခ်ိဳ႕ မ်က္၀န္း အိမ္မွာ ရစ္၀ဲ လာမိပါတယ္.. ၾကည္ႏူးမႈေၾကာင္႕ က်တဲ႕မ်က္ရည္လား.. ဘာအတြက္ေၾကာင္႕ က်တဲ႕ မ်က္ရည္လဲ ဆိုတာကိုေတာ႕ ကၽြန္မကိုယ္တိုင္ေတာင္ ေ၀ခြဲဖို႕ ခက္လွေပမဲ႕ နားလည္စာနာမႈ၊ အေလွ်ာ႔ေပးသိတတ္မႈ၊ ခ်စ္ခင္ၾကင္နာမႈ စသည္တို႕ျဖင္႕ ယွက္ဖြဲ႕ထားတဲ႕ အဖိုးအိုနဲ႕ အဖြားအိုတို႕ရဲ႕ ေလးစား အားက်ဖြယ္ တူညီေသာ ခ်စ္ျခင္း မ်ိဳးကိုေတာ႕ လိုခ်င္ မက္ေမာ လွပါတယ္ေလ။ အခ်စ္ဆိုတာ တစ္ဦးနဲ႕တစ္ဦး စာနာနားလည္မႈ၊ ေဖးမကူညီမႈ၊ ျမတ္ႏိုးတြယ္တာမႈ၊ ေလးစား ခ်စ္ခင္မႈေတြနဲ႕ တည္ေဆာက္ ထားမယ္ဆိုရင္ သာယာလွပလို႕ ေပ်ာ္ရႊင္ခ်မ္းေျမ႕ဖြယ္ ခ်စ္ျခင္းတစ္စံု ျဖစ္လာမွာေတာ႕ ေသခ်ာသားဘဲ မဟုတ္ပါလားေနာ္။


လူတိုင္းလူတိုင္း တူညီေသာ ခ်စ္ျခင္းေမတၱာကို ပိုင္ဆိုင္ႏိုင္ၾကပါေစ..


(အစိမ္းေရာင္လြင္ျပင္မွ ကူးယူတင္ျပသည္)
[Read More...]


သိမွတ္ဖြယ္ရာ ကရင္ယဥ္ေက်းမွဳအျဖာျဖာ အပိုင္း(၂)



ဘုိးဘုိးနတ္ကို ကရင္ဘာသာျဖင့္ `ဖူ႔ပါဒုိး´ ဟုေခၚၾကသည္။ ဗုဒၶဘာသာကိုးကြယ္ေသာ ပိုးကရင္၊ စေကာကရင္မ်ား ကိုးကြယ္ပသၾကသည္။ ရုကၡစိုးနတ္ ဟုလည္း ေခၚၾကသည္။ တစ္ႏွစ္လွ်င္(၃) ၾကိမ္ ပူေဇာ္ပသၾကသည္။တခ်ိဳ႕မွာ သက္သတ္လြတ္ အစားအစာျဖင့္ ကန္ေတာ့၍ ၾကက္၊ ဘဲ၊ ၀က္၊ ဆိတ္၊ အရက္မ်ားျဖင့္ ပူေဇာ္ကန္ေတာ့ၾကသည္။ ၀က္သားျဖဴျဖင့္ ကန္ေတာ့၍ မရပါ။ နတ္ကိုးကြယ္မွဳမ်ားတြင္
စည္းကမ္းလြန္စြာၾကီးသည္။ ရုိေသမွဳ၊ ကိုင္းရွိဳင္းမွဳရွိရသည္။ ေတြ႔ရာစကားေျပာ၍ မရပါ။ ကရင္ျပည္နယ္ အႏွံ႕အျပားတြင္ ယခုထက္တုိင္ ဆက္လက္က်င့္သံုးေနဆဲျဖစ္သည္။နတ္စားျခင္းသည္ လူတိရိစၧာန္တုိ႔ ေရာဂါကင္းေ၀း၍ ဆန္ေရစပါးျဖစ္ထြန္းသည္။ စီးပြါးတုိးတက္၍ အႏၱရာယ္ကင္းသည္ဟု ယံုၾကည္ၾကသည္။
(ခ)ဗုဒၶဘာသာယံုၾကည္ကိုးကြယ္မွဳ

ကရင္လူမ်ိဳးမ်ားသည္ ကရင္ျပည္နယ္၊ ျမစ္၀ကြ်န္းေပၚေဒသႏွင့္ ျမန္မာႏုိင္ငံအႏွံ႕အျပားတြင္ ေနထုိင္ၾကသည္။
ကရင္ျပည္နယ္တြင္ ပိုးကရင္ႏွင့္ စေကာကရင္အခ်ိဳ႕သည္ ဗုဒၶဘာသာကို သက္၀င္ယံုၾကည္ၾကသကဲ့သို႔ ဧရာ၀တီတုိင္းရွိ ပိုးကရင္ႏွင့္ စေကာကရင္အခ်ိဳ႕တုိ႔သည္လည္း ဗုဒၶဘာသာကို ကိုးကြယ္ယံုၾကည္ၾကသည္။
ေကာ့ကရိတ္ျမိဳ႕နယ္၊ဘားအံျမိဳ႕နယ္၊ လွိဳင္းဘဲြ႕ျမိဳ႕နယ္အတြင္းသို႔ ဗုဒၶဘာသာသည္ ဦးစြာ၀င္ေရာက္လာသည္ဟု ယူဆလွ်င္ မမွားႏုိင္ေပ။

ဘုိးေတာ္ အဥၥနမင္း ျဖိဳခြင္းသကၠရာဇ္ ၈၈-ခုႏွစ္တြင္ ဇယ်ျမိဳ႕ကို တည္ေထာင္ခဲ့သည္။ ထုိျမိဳ႕ကို တည္ေထာင္ခဲ့သည္မွာ မြန္လူမ်ိဳး တိႆသကၠမင္းျဖစ္သည္။ ထုိမင္းသည္ ကရင္အမ်ိဳးသား ဗ်ညားအိႏၵာ ဆုိသူကို အိႏၵာေသနရာဇာဘဲြ႕ေပး၍ မင္းေျမွာက္ခဲ့သည္။ ဗ်ညားအိႏၵာလက္ထက္တြင္ ဇယ်ျမိဳ႕ကို ပိုင္သေရာင္ဒံု ´တခါးျမိဳ႕` ဟု ေျပာင္းလဲမွည့္ေခၚခဲ့သည္။ ထုိအခ်ိန္တြင္ မြန္လူမ်ိဳးတုိ႔သည္ ဗုဒၶဘာသာကို သက္၀င္ယံုၾကည္ေနၾကျပီး ျဖစ္သည္။

ကရင္ႏွင့္ မြန္တုိ႔သည္ တစ္ေသြးတစ္သားတည္း ျဖစ္ေနေသာအခ်ိန္ျဖစ္၍ ဗုဒၶဘာသာသည္ ထုိအခ်ိန္ကပင္ အျမစ္တြယ္ေနျပီးျဖစ္ေၾကာင္း မွန္းဆႏုိင္ပါသည္။ သို႔ရာတြင္ ဦးနႏၵမာလာ ဘြဲ႕ခံ ဘုန္းေတာ္ၾကီးသည္ ခရစ္ႏွစ္ ၁၇၃၈-ခုတြင္ အင္း၀သို႔ သြားေရာက္၍ ပါ႒ိ ပိဋကတ္ေတာ္မ်ားကို သင္ၾကားတတ္ေျမာက္ခဲ့ျပီး အင္း၀ရွိ သာသနာပိုင္ထံမွ ဘြဲ႕တံဆိပ္ေတာ္မ်ား ရရွိခဲ့သည္။ဗုဒၶဘာသာစာေပမ်ားကိုလည္း ကရင္ဘာသာျဖင့္ သင္ၾကားပို႔ခ်ေပးသည္။ ဆရာေတာ္အား ၾကိဳဆုိရာတြင္ အသံုးျပဳခဲ့ေသာ ဆင္စြယ္(စြယ္စံု) သည္ ယခုအခါ ကရင္ျပည္နယ္ယဥ္ေက်းမွဳျပတုိက္တြင္ ျပသထားသည္။ ေလ့လာစရာ ေရွးေဟာင္းယဥ္ေက်းမွဳ တစ္ရပ္အေနျဖင့္ ယေန႔တုိင္ တည္ရွိခဲ့သည္။

(ဂ)ကလကုရေသ့ဂုိဏ္း

ကရင္ျပည္နယ္ရွိ ဘားအံျမိဳ႕နယ္၊လွဳိင္းဘဲြ႕ျမိဳ႕နယ္၊ ေကာ့ကရိတ္ျမိဳ႕နယ္၊ ၾကာအင္းဆိပ္ၾကီးျမိဳ႕နယ္မ်ားတြင္
အမ်ားဆံုးေနထိုင္ၾကျပီး တရားေတာ္ႏွင့္ အက်င့္သိကၡာကိုအေျခခံ၍ ေစာင့္ထိန္းၾကသည္။ ငါးပါးသီလကို အေလးထားကာ ယေန႔တုိင္ ရုိးရာ၀တ္စံုမ်ားကို ၀တ္ဆင္ေနၾကဆဲျဖစ္သည္။ ေကာ့ကရိတ္ျမိဳ႕နယ္ ရွိ ထင္ရွားလွေသာ ပြဲေတာ္မ်ားတြင္ မီးပံုပြဲသည္ တစ္ခုအပါအ၀င္ျဖစ္သည္။ တပို႔တြဲလျပည့္ေန႔တြင္ က်င္းပၾကသည္။ ၄င္းပြဲေတာ္ကို ဦးေဆာင္က်င္းပသည္မွာ ရေသ့ဂိုဏ္းကို ကိုးကြယ္ေသာ ဂုိဏ္းသားမ်ားျဖစ္ၾကသည္။ ၄င္းရေသ့သည္ ငယ္စဥ္ကာလမွစ၍ သက္ဆံုးတုိင္ သီလသမာဓိျပည့္စံုေအာင္ က်င့္ၾကံျပီး ဖန္ရည္စြန္းေသာသကၤန္းကို သက္ဆံုးတုိင္ ၀တ္ဆင္ခဲ့သည္။

(ဃ) ခရစ္ယာန္ဘာသာ

ကရင္လူမ်ိဳးမ်ားအနက္ ေဒါက္တာဂ်က္ဆင္၏ တပည့္ျဖစ္သူ ဦးသာျဖဴသည္ ၁၈၂၈-ခုႏွစ္ ေမလ(၁၆) ရက္ေန႔တြင္ ထား၀ယ္ျမိဳ႕၌ ပထမဆံုး ႏွစ္ျခင္းခံခဲ့ရေသာ ကရင္ခရစ္ယာန္ဘာသာ၀င္တစ္ဦးျဖစ္သည္။ ၁၈၂၈-ခုနွစ္မွ ၁၈၇၈-ခုႏွစ္အတြင္း ေမာ္လျမိဳင္၊ ပုသိမ္ခရုိင္၊ ေတာင္ငူနယ္မ်ားသို႔ သြား၍ သာသနာျပဳခဲ့သည္။ ကရင္လူမ်ိဳးမ်ားအတြင္း ခရစ္ယာန္သာသနာျပဳ ဂုိဏ္းေပါင္းစံု ရွိပါသည္။ခရစ္ယာန္ဘာသာ၀င္ ကရင္လူမ်ိဳးမ်ားသည္ ဧရာ၀တီတုိင္း၊ ရန္ကုန္တုိင္း၊ ဘားအံျမိဳ႕နယ္၊ သံေတာင္ျမိဳ႕နယ္၊ ဖာပြန္ျမိဳ႕နယ္မ်ားတြင္ အမ်ားဆံုးေနထုိင္ၾကသည္။ စေကာကရင္အမ်ားစုမွာ ခရစ္ယာန္ဘာသာ၀င္မ်ားျဖစ္ၾကသည္။ ခရစ္ယာန္ဘာသာ၀င္တုိ႔သည္ နတ္စားျခင္းစေသာ ကိစၥရပ္မ်ားကို ယံုၾကည္ကိုးကြယ္မွဳမရွိပါ။

(င)လဲကယ္ဘာသာ

လဲကယ္ဘာသာကို ၁၈၆၁-ခုႏွစ္တြင္ ႏွစ္ျခားေက်းရြာ၌ စတင္တည္ေထာင္ခဲ့ၾကသည္။ လဲကယ္ဘာသာ၀င္တုိ႔
သည္ ရုပ္တု၊ ရုပ္ပြါး၊ စြယ္ေတာ္မ်ားကို ကိုးကြယ္ျခင္းမရွိပါ။ အရိယာဘုရားေလာင္းအား ကိုးကြယ္ၾကသည္။ ဗုဒၶဘာသာႏွင့္ ပတ္သက္ေသာအလွဴပြဲမ်ားႏွင့္ သာေရးနာေရးကိစၥရပ္မ်ားတြင္ ၀ိုင္း၀န္းကူညီၾကသည္။ ၎တုိ႔သည္ ဗုဒၶဘာသာႏွင့္ မတူညီေသာ အခ်က္မွာ အရိယာဘုရားေလာင္းက ဗ်ာဒိတ္ေတာ္ ပိဋကတ္ေလးပံုကို ေပးအပ္သြားသည္ဟု ယံုၾကည္ၾကျခင္းသာ ကြဲျပားမွဳရွိျပီး ငါးပါးသီလႏွင့္ ပါရမီ(၁၀)ပါးကို အထူးလုိက္နာက်င့္သံုးၾကသည္။ ၎တုိ႔တြင္ ၾကက္ယက္စာျဖင့္ ေရးသားထားေသာ က်မ္းေပါင္း (၂၆) က်မ္း ရွိသည္။ ယခုအခါ လူအနည္းစုအျဖစ္သာ က်န္ရစ္ခဲ့သည္။

(စ)ျဗဟၼစိုရ္ဂိုဏ္း

ျဗဟၼစိုရ္ဂုိဏ္းမွာ ခရစ္ယာန္တရားေတာ္၊ ဗုဒၶဘာသာအယူ၀ါဒႏွင့္ ကရင့္ရုိးရာဓေလ့မ်ား ေပါင္းစပ္ထားေသာ အယူ၀ါဒဂုိဏ္းျဖစ္သည္။ေရႊက်င္နယ္၊ အေရွ႕ဖာပြန္ေဒသတြင္ ဖုိးပိုက္ဆံမွ စတင္တည္ေထာင္ခဲ့ျပီး ေစာဒါေမဖုိးမင္းက ၎၏သား ဂြ်န္ဆင္ဒီဖုိးမင္းႏွင့္ ေသာင္ဇင္၏အစ္ကို ဂြ်န္ဆင္ဖုိးမင္းက ဆက္လက္ဦးေဆာင္သည္။ ေတာင္ေပၚေဒသရွိ ဂဲဘားႏွင့္ ပေဒါင္လူမ်ိဳး၊ ေအာက္ျမန္မာျပည္ စေကာကရင္အခ်ိဳ႕ ယံုၾကည္ၾကသည္။ေမွာဘီတြင္ ဂုိဏ္းဌာနခ်ဳပ္ရွိသည္။ ဗုဒၶဘာသာတရားေတာ္ႏွင့္ ခရစ္ယာန္တရားေတာ္တုိ႔ကို မိရုိးဖလာဓေလ့အေပၚ အေရာင္တင္ျပီး တီထြင္ထားေသာ ေဒသအလုိက္ အဖြဲ႔ငယ္ ဂုိဏ္းဂဏမ်ားလည္း မၾကာခဏ ေပၚလာတတ္သည္။

စာေပႏွင့္ စကားအုပ္စုမ်ား

ကရင္စာေပသည္ ယဥ္ေက်းမွဳတြင္ က်မ္းတစ္ဆူအေနျဖင့္ မွတ္တမ္းတင္ထားခဲ့ျခင္း မရွိခဲ့ေပ။ ကရင္စာေပကို ပထမေခတ္အေနျဖင့္ ေရွးပေ၀သဏီမွ ၁၈၃၇-ခုႏွစ္အထိကာလကို သတ္မွတ္ခဲ့သည္။ ထုိေခတ္သည္ ဘာသာစကားႏွင့္စာေပကို ႏွဳတ္အားျဖင့္မွတ္တမ္းတင္ခဲ့တာေၾကာင့္ လကၤာေခတ္ဟု ေခၚဆုိႏုိင္သည္။
ဒုတိယေခတ္ကို ၁၈၄၇-ခုႏွစ္မွ ၁၉၆၄-ခုႏွစ္ကာလကို သတ္မွတ္ရေပမည္။ စက္တင္ပံုႏွိပ္ေသာေခတ္ျဖစ္ျပီး လကၤာဖြဲ႔ဆုိ သီကံုးျခင္းထက္ စကားေျပအေရးအသားမ်ားတြင္ လႊမ္းမုိးေသာေခတ္ျဖစ္သည္။ တတိယေခတ္ကို ၁၉၆၄-ခုႏွစ္ စတင္သည္ဟု သတ္မွတ္ရမည္။ အင္း၀ေနျပည္ေတာ္၌ ရဟန္းခံ၍ ကရင္ျပည္နယ္၊ ဘားအံျမိဳ႕နယ္၊ ဂ်ိဳင္းေက်ာင္း၌ သီတင္းသံုးခဲ့ေသာ ဆရာေတာ္ ဖူ႔တာမိိုက္(ဦးနႏၵမာလာ)သည္ ၁၇၅၀-ခုနွစ္တြင္ မြန္အကၡရာကိုအေျခခံ၍ ဗ်ည္းသရ အကၡရာမ်ားကို လုိတုိးပိုေလွ်ာ့ျဖင့္ တီထြင္ခဲ့ျပီး ဗိႏၵဳေတာ္က်မ္းကို ေပေပၚ၌ ေရးသားခဲ့သည္။ပထမေခတ္တြင္ စေကာကရင္၏ ခရီဖုိး အမည္ရွိ စာေပနည္းစနစ္ရွိသည္ဟု ဆုိသည္။ စာေပ အေရးအသားမရွိဘဲ ရာစုမ်ားစြာကို ေက်ာ္ျဖတ္လာေသာ စာေပနည္းပညာတစ္ရပ္ရွိသည္ကို တိက်ခုိင္လံုစြာ ေျပာဆုိႏုိင္ေပသည္။

ကရင္လူမ်ိဳးတုိ႔၏ ဒ႑ရီတစ္ခုတြင္ ေဖာ္ျပသည္မွာ ေရွးယခင္က ကရင္စာေပ ရွိခဲ့ဖူးသည္။သားေရေပၚတြင္ ေရးသားထားေသာ စာ ျဖစ္သည္။ စနစ္တက် သိမ္းဆည္းထားျခင္း မရွိသျဖင့္ ေပ်ာက္ကြယ္သြားသည္ဟု ဆုိ၏။ ယေန႔ ကရင္လူမ်ိဳးတုိ႔၏ စာေရးနည္း (၉) မ်ိဳးထက္မနည္း ရွိသည္။ ၎တုိ႔အနက္ မြန္-ျမန္မာအကၡရာကို
မွီး၍ တီထြင္ထားေသာ ကရင္စာေရးနည္း (၄) မ်ိဳးႏွင့္ ေရာမအကၡရာျဖင့္ တီထြင္ထားေသာ ဒူးဂဏန္းစာေရးနည္း အပါအ၀င္ (၄) မ်ိဳးကို ေအာက္ပါအတုိင္း ခြဲျခားေဖာ္ျပႏုိင္သည္။

(၁) မြန္အကၡရာကို အေျခခံသည့္ ပိုးကရင္စာေပ၊
(၂) ျမန္မာအကၡရာကို အေျခခံသည့္ ပိုးကရင္စာေပ၊
(၃) ျမန္မာအကၡရာကို အေျခခံသည့္ စေကာကရင္စာေပ၊
(၄) ျမိဳင္သာယာဆရာေတာ္ျပဳစုေသာ စေကာကရင္စာေပ၊
(၅) ဖာပြန္ျမိဳ႕နယ္ စေကာကရင္စာေပ၊
(၆) ဦးဘထြန္း တင္ျပျပဳစုေသာ စေကာကရင္စာေပ၊
(၇) ဒူးဂဏန္းႏွင့္ ပိုးကရင္ (လုိက္ေဆာင့္ေ၀ွ႔) ၾကက္ယက္စာေပ၊
(ဂ) ဗရင္ဂ်ီဘာသာ သံေတာင္ေျမာက္ပိုင္း ကရင္သင္ပုန္းၾကီး၊
(၉) ပအုိ၀့္အမ်ိဳးသားမ်ား၏ သင္ပုန္းၾကီး (ယခုအခါ ပအုိ၀့္လူမ်ိဳးမ်ားအား ကရင္အမ်ိဳးအႏြယ္တြင္ ထည့္သြင္းထားျခင္းမရွိပါ။)

ယခုလက္ရွိ သံုးစြဲေနေသာ ကရင္စာေပမ်ားမွာ….

(၁) မြန္အကၡရာကို အေျခခံေသာ ပိုး(အေရွ႕) ကရင္စာေပ၊
(၂) ျမန္မာအကၡရာကို အေျခခံေသာ စေကာကရင္စာေပ၊
(၃) ျမန္မာအကၡရာကို အေျခခံသည့္ ပိုး(အေနာက္) ကရင္စာေပ ဟူ၍ ျဖစ္သည္။
(က) မြန္အကၡရာကို အေျခခံသည့္ ပိုးကရင္စာေပကို ေအဒီ ၁၀၅၇ -ခုႏွစ္ ပုဂံျပည့္ရွင္ အေနာ္ရထာမင္း သိမ္းပိုက္ လုိက္သည္ႏွင့္ ႏွစ္ေပါင္း ကိုးရာခန္႔က စတင္ေပၚေပါက္သည္ဟု အဆုိရွိသည္။(သုေတသနျပဳဆဲ)။
အခ်ိဳ႕မွာ ၁၇၅၀-ခုႏွစ္တြင္ ဖူ႔တာမုိက္ ျပဳစုမွဳမွ ျဖစ္ေပၚလာသည္ဟု ကြဲလြဲမွဳရွိသည္။
(ခ) စေကာကရင္စာေပမွာ ၁၈၃၂-ခုႏွစ္ ေဒါက္တာ ဂ်ိဳနသန္၀ိတ္၏ ခရစ္ယာန္သာသနာ ျပန္႔ပြါးေဆာင္ရြက္ရာမွ ေပၚေပါက္လာခဲ့သည္။
(ဂ) ျမန္မာ အကၡရာကို အေျခခံသည့္ ပိုးကရင္စာေပမွာ ၁၈၅၂-ခုႏွစ္ ေဒါက္တာ အယ္လ္ဘေရတန္မွ ျမန္မာအကၡရာကို မွီး၍ ေရးသားခဲ့သည္။

ဆက္လက္ေဖာ္ျပပါဦးမယ္…။

[Read More...]


ေလာတ္ကုဲိဖံင္းပႝာ.မိင္




ဆု္ေလာတ္ကုိဲဖံင္းပႝာ.မိင္ယို၀္ မြာဲေ၀႔ေဖါဟ္သး ဆု္ႏိုင္႔ဆာသယ္ ဆု္ိေလာတ္ကုဲိလွ္။ အု္ယွာထုက္ ထီသုိ၀္ေအအွ္ ဏင္ၟႏုဲိံ႔ဟ႔ွာ ဃွဳိ၀္းဟွာသီးမေလာတ္ကုဦေသွ္ေ၀႔လွ္။ေဖါဟ္သး ေေပ၀္႔႓းဍာလု္ဖး ဆု္ေက၀္လင္ထ ဆိင္႔ခြင္၀င္ဍင္ဖုိင္ဏွ္ လင္အွ္ကံင္း
ေထာ၀္ခါင္႔ေ႓႔ ပႝာဏွ္သုိ၀္လွ္။ ဆု္ိလု္ပႝာၟသီးယို၀္ ေအဍးခံင္သႝာသယ္ဏွ္တာၟ ပႝာၟေမာ၀္၊ ပႝာၟေဖါဟ္၊ ပႝာၟယွာၟလု္ဖးဏွ္ အွ္ေကွ္ေ၀႔ လု္အု္ေတာ၀္ၟဖုိင္ဟွံင္ ပႝာၟေမာ၀္ဏင္႔ ၊ ပႝာၟဖါ႔ဖႜံင္၊ ပႝာၟဖါ႔ထီး.လု္ဖးဏွ္ အွ္ေထာ၀္ခါင္႔ဟွဟွလွ္။

ေခ၀္႔ ဖူထင္႔သယ္ ေအဟွယ္႔လင္ဏွ္ တ၀္ေဍဏု္္ ဏု္႓းေမ၀္.၊ တ၀္ေဍယု္ ယ္ု႓းေမ၀္၊ ေမ၀္လု္ဍဴ လု္ႏုိင္႓း ႓းေမ၀္ဆုိင္ ဏီ႔ဍဴသုိင္႔ဍဴလွ္။ ဖႜံဳဆုိဒ္ေဖါဟ္သီးယုိ၀္ ဍးေလာဟ္ဍးဍဳံင္ေဏ၀္ၟေ၀႔ ပႝာၟမိင္ အွ္ကုံေထာ၀္ခါင္႔ဏွ္ ေလာတ္ကုဦဍဳံင္ေ၀႔ ပႝာၟဏွ္လွ္။ စင္ၟ႓ုိ၀္ ေက၀္လင္ဆိင္႔ခြင္၀င္ဍင္ ဖါလာဲဟွံင္ ေဖါဟ္သးကဲပႝာၟမိင္လု္ဖး လင္အွ္ကုံဆိင္႔ခြင္ဖုိင္ ေထာ၀္ခါင္႔ဟွဟွ အွ္ခုိ၀္လင္ေ၀႔ သႝာဏွ္လွ္။ ဆု္ကဲေခ၀္႔ ဆု္ကဲဖူထင္႔ဏွ္ဍ၀္ မု္ေလ၀္ဖံင္းအင္း ပႝာၟမိင္ဏွ္တာၟခါခႜိက္ထင္း ႏုက္လင္ဆိင္႔ခြင္ဖုိင္ လယ္ဖံင္းပႝာၟမိင္ဏွ္လွ္။

ပႝာၟမိင္ဟွယ္႔ေယွာ၀္႔ေမ၀္တာၟဆူထာင္သာ ပႝာၟမိင္ထာင္အွ္ကုံထာင္တာၟ ႏုက္လင္ ဆိင္႔ခြင္ဖုိင္ လယ္ဖံင္းပႝာၟမိင္လွ္။ စါင္းထင္းေအထႜဳိင္႔ခြိက္ဆိင္႔ခြင္ဏွ္ပႝာၟမိင္လံင္ေမ၀္႓းလုိင္ေအးလွ္။ဖံင္းေဏ၀္ပႝာၟမိင္ က်ဳဂ္ေလံထင္း ေအထႜဳိင္႔ဆိင္႔ခြင္ဏွ္ မြာဲေ၀႔ပႝာၟမိင္က်ာဏွ္လွ္။ႏုက္လင္ဆိင္႔ခြင္ဖုိ္င္ဏွ္ ပႝာၟမိင္ဆာၟ ဏီ႔ဟွာ သုိင္႔ဟွာ ေယွာ၀္႔ေမ၀္ကံင္းေ၀႔ ပီပူပါဏွ္လွ္။ တုင္ၟဆာ႔ကဲဆု္ဖံင္းပႝာၟမိင္ဆာဏွ္ပႝာၟမိင္ေမ၀္႓ုိ၀္ေမ၀္ေမ၀္တုင္ၟကု္ဆုဂ္တာ္တာ္က်ဳဂ္ေလံဆံင္းေဏ၀္ၟ ပႝာၟမိင္ ေအထႜဳိင္႔ဆိင္႔ခြင္ဏွ္ ႏုိင္ေ၀႔လွ္။

အွ္ဆိင္႔ခြင္ဖုိင္ ပႝာၟမိင္လု္ဖး ဖံင္းက်ဳဂ္ေလံေဏ၀္ ထံင္အု္လုက္ဏွ္ မြာဲေ၀႔အု္ႏုိင္လွ္။ ႓းကုိ၀္ဖုိင္႔ ကုိ၀္ဖုိင္႔ လင္ဖံင္းပႝာၟမိင္ ပႝာၟမိင္ေမ၀္ိဆုိင္ ကီးထာ္ စူးေေခါဟ္ သာဏာ႔ ေမံသးသယ္ ႓းထာ္ ေယာ၀္ထင္း ႓းတုင္ၟက်ာပႝာၟမိင္သီး အွ္ကုိ၀္ဖုိ္င္႔ ကုိ၀္ဖုိင္႔ေဆ၀္ၟလု္။ အးထုက္ဏွ္ မြာဲေ၀႔လု္အု္ဖံင္းပႝာၟမိင္ ေဏ၀္လုက္ႏုိင္ေ၀႔ဏွ္လွ္။


စ၀္အဲဆုိဒ္ (႓ုံးကု္တိက္)
[Read More...]


သိမွတ္ဖြယ္ရာ ကရင္ယဥ္ေက်းမွဳအျဖာျဖာ အပိုင္း (၁)



´ယဥ္ေက်းမွဳ` ဟုဆုိလုိက္လွ်င္ အလြန္တရာက်ယ္ေျပာနက္နဲေသာ အဓိပၸါယ္မ်ားစြာႏွင့္ ျပည့္ႏွက္ေနေသာစကားစုတစ္ရပ္အေနျဖင့္ ေတြ႔ျမင္လုိက္ၾကေပသည္။ကမၻာေပၚရွိ ႏုိင္ငံတုိင္း၊ လူမ်ဳိးတုိင္းတြင္ ကိုယ္ပုိင္ယဥ္ေက်းမွဳမ်ား ရွိၾကသကဲ့သို႔ အဓိပၸါယ္အမ်ိဳးမ်ိဳးလည္း ဖြင့္ဆုိၾကေပသည္။

´ယဥ္ေက်းမွဳ` ဟူသည္ ကိုယ္ႏွဳတ္၊ႏွလံုး သံုးပါးျဖင့္ ယဥ္ေက်းသိမ္ေမြ႔စြာ သြားလာေနထုိင္ ေျပာဆုိဆက္ဆံျခင္း ဟူ၍လည္းေကာင္း၊ ယဥ္းေက်းမွဳ ဟူသည္ အတိတ္ကာလအေမြအႏွစ္မ်ား၏ အထိန္းအကြပ္၊ အနာဂတ္အင္အားသစ္တစ္ရပ္အတြက္ အေျခခံျခင္း၊ ယဥ္ေက်းမွဳ ဟူသည္ ျပဳစုပ်ိဳးေထာင္ ေစာင့္ေရွာက္ရမည့္လုပ္ငန္း၊ ယဥ္ေက်းမွဳ ဟူသည္ ရုပ္ႏွင့္နာမ္ ပူးေပါင္းဆက္ႏြယ္ျပီး တစ္ဦးကို တစ္ဦး မွီတြယ္ျပဳေနၾကသည္။ မိမိ၏ ရွဳေထာင့္ အသီးသီးမွေန၍ ေခတ္အဆက္ဆက္ တင္ျပေဆြးေႏြးခဲ့ၾကသည္။

`ဘာသာစာေပအႏုပညာသည္ ယဥ္ေက်းမွဳ၏ အဓိကေရေသာက္ျမစ္´ ဟူ၍လည္းေကာင္း၊ ယဥ္ေက်းမွဳဟူသည္ ရွဳသာျမင္သာေသာ ဓေလ့ထံုးစံ အျပဳအမူမ်ား ျဖစ္ေပၚလာေအာင္ တြန္းအားေပးေသာ အေျခအေန အေလ့အထျဖစ္ျပီး ၄င္းအျပဳအမူကို ျဖစ္ေပၚလာေအာင္ တြန္းအားေပးျခင္းသည္ ယဥ္းေက်းမွဳျဖစ္သည္။ ယဥ္ေက်းမွဳသည္ လူ႔ေဘာင္ေလာက၏ အဓိကခ်ည္တုိင္ၾကီး ျဖစ္သည္ဟု ခံယူသူလည္း ခံယူၾကသည္။ သို႔ျဖစ္ရာ ယဥ္ေက်းမွဳသည္ လူတိုိ႔အတြက္ အထူးလုိအပ္ေၾကာင္း သိသာထင္ရွားပါသည္။

လူမ်ိဳးစု (၁၃၅) မ်ိဳးႏွင့္ ဖြဲ႔စည္းထားေသာ ျမန္မာႏုိင္ငံတြင္ တုိင္းရင္းသားတုိ႔၏ ကိုယ္ပိုင္ယဥ္ေက်းမွဳ အသီးသီးရွိၾကသည္။ မည္သည့္ဘာသာမဆုိ ေကာင္းေသာျပဳမူေနထုိင္ေျပာဆုိျခင္းကိုပင္ အားေပးၾကသည္။
ကရင္လူမ်ိဳးတုိ႔၏ ယဥ္ေက်းမွဳကိုၾကည့္လွ်င္ ယံုၾကည္ကိုးကြယ္မွဳအစဥ္ျဖင့္ ဗုဒၶဘာသာ၊ ခရစ္ယာန္ဘာသာ၊ နတ္စားေသာ အယူ၀ါဒကို ယံုၾကည္ကုိးကြယ္သူ စသည္ျဖင့္ ကြဲျပားျခားနားမွဳ ရွိေၾကာင္းေတြ႔ရသည္။

ထုိ႔ေၾကာင့္ ယဥ္ေက်းမွဳ က႑ကို ခဲြျခားၾကည့္လွ်င္….

(၁)ယံုၾကည္ကိုးကြယ္မွဳ၊
(၂)စာေပႏွင့္ စကားအုပ္စုမ်ား၊
(၃)ရုိးရာဓေလ့ထံုးစံမ်ား၊
(၄)ထင္ရွားေသာ ရုိးရာပြဲေတာ္မ်ား၊
(၅)မ်ိဳးႏြယ္စုအလိုက္ ၀တ္စားဆင္ယင္မွဳ၊
(၆)လကၤာသီခ်င္းမ်ား၊
(၇)တူရိယာမ်ား၊
(၈)ေရွးေဟာင္း အေမြအႏွစ္မ်ား ထိန္းသိမ္းျခင္း၊
(၉)ရုိးရာယဥ္ေက်းမွဳအကမ်ား ေဖာ္ထုတ္ျခင္း ဟူ၍ ခြဲျခားႏုိင္ပါသည္။

တုိင္းရင္းသား လူမ်ိဳးမ်ားသည္ မိမိလူမ်ိဳးအမည္ေဖာ္ျပခ်က္(၉) ခ်က္ သိရွိနားလည္ရံုမက လက္ခံက်င့္သံုးျပီး တုိးတက္ေအာင္လည္း ၾကိဳးပမ္းေဆာင္ရြက္ရမည္ျဖစ္သည္။ တျခားယဥ္ေက်းမွဳဓေလ့မ်ားကိုလည္း စူးစမ္းေလ့လာသိရွိနားလည္ျပီး ေကာင္းႏုိးရာရာ လက္ခံအတုယူရမည္ျဖစ္သည္။
သိမွတ္ဖြယ္မ်ားအေနျဖင့္ ကရင္လူမ်ိဳးတုိ႔၏ ယဥ္ေက်းမွဳက႑ကို အပိုင္းခြဲ၍ တင္ျပလုိပါသည္။

(၁) ယံုၾကည္ကိုးကြယ္မွဳ၊
(၂) ၀ိညာဥ္လိပ္ျပာႏွင့္ ေတာေစာင့္ေတာင္ေစာင့္နတ္မ်ားအား ယံုၾကည္ျခင္း၊
၀ိညာဥ္လိပ္ျပာကို ပိုးကရင္ဘာသာျဖင့္ ´အ၀ီးအလာ`၊ စေကာကရင္ဘာသာျဖင့္ ´ကလာ`၊
ဘြဲကရင္ဘာသာျဖင့္ `ကလယ္´ ဟုေခၚပါသည္။ လိပ္ျပာေခၚျခင္း၊ လိပ္ျပာႏွင္ျခင္းတုိ႔ကို ကရင္လူမ်ဳိးအမ်ားစုမွာ ယေန႔တုိင္ ယံုၾကည္ေနဆဲ ျဖစ္သည္။စေကာကရင္အခ်ိဳ႕ စၾကာ၀ဠာအားလံုးကို ဖန္ဆင္းေသာ `ယြာ` အား ကိုးကြယ္ၾကသည္။ နတ္ကို အခ်ိဳ႕က တန္ခုိးရွင္အေနျဖင့္ ယံုၾကည္ၾကသည္။ ယံုၾကည္မွဳအရ (တန္ခုိးရွင္) ကို ပထမတန္းစားနတ္အျဖစ္ ကိုးကြယ္ၾကသည္။

ပထမတန္းစားနတ္မ်ားမွာ…

(၁) မူဟား၊ (၂) ထီးကဆာေကာ္ကဆာ၊ (၃) မူေကာ္လီ(မာန္နတ္)၊ (၄) ဖီးဘီးေယာ္၊ (၅) ခူးေသ (၆) ကာကြယ္
ဟူ၍ ယံုၾကည္ရာကိုလုိက္ျပီး ပသမွဳျပဳၾကသည္။

ဒုတိယနတ္သရဲမ်ားမွာ…..

(၁) တရဲ႕တခါ၊
(၂) တာမူဟား၊
(၃) တာကယာ ျဖစ္ျပီး ၀ဋ္မက်ြတ္ေသာ နတ္မ်ားျဖစ္သည္။

တတိယနတ္မ်ားမွာ…..

(၁) ေမာ္ယာ၊
(၂) ပသို၊
(၃) ေလာ္၊
(၄) ဘားနား၊
(၅) ေဒၚတကား နတ္မ်ားျဖစ္ျပီး ေကာင္းက်ိဳးႏွင့္ ဆုိးက်ိဳးမ်ားကို ေပးတတ္ေသာနတ္မ်ားျဖစ္သည္။
ကရင္ျပည္နယ္ႏွင့္ ကယားျပည္နယ္ နယ္စပ္ရွိ ဂဲခုိႏွင့္ ပေဒါင္ (ကယန္း) မ်ားတြင္လည္း ေအာက္ပါနတ္မ်ား ပူေဇာ္ပသမွဳျပဳၾကသည္။
(၁) က၊
(၂) လူ၊
(၃) ကန္၊
(၄) ေမာ္ခီး၊
(၅) တရာနာ၊
(၆) တကာေဒး၊
(၇) တဒြန္ဟိန္ေခါင္၊
(၈) တနဲေနာခု၊
(၉) တာ နတ္မ်ားတုိ႔ျဖစ္ၾကသည္။စပါး ရိတ္သိမ္းခ်ိန္တြင္ ပူေဇာ္ပသျခင္းကို ျပဳၾကသည္း။စပါး အထြက္တုိးျခင္း၊ လာဘ္လာဘရႊင္သည္ဟု ယံုၾကည္ၾကသည္။

ဒူေ၀ရုိးရာနတ္

ဒူေ၀ကို ရုိးရာနတ္အျဖစ္ ယခင္က သတ္မွတ္ပူေဇာ္ၾကသည္။ ဇြဲကပင္ေတာင္ေျခရွိ ကရင္လူမ်ဳိးမ်ား ရွင္ျပဳသည့္အခါ၊ ခရီးေ၀းထြက္သည့္အခါ၊ မဂၤလာေဆာင္သည့္အခါ ဒူေ၀ေစတီသို႔ သြားေရာက္၍ ကန္ေတာ့ၾကသည္။ဒူေ၀ေစတီတြင္ နတ္ဆရာၾကီးသည္ ရုိးရာဓေလ့ႏွင့္အညီ ဆုေတာင္းေမတၱာပို႔ျခင္းမ်ား ျပဳလုပ္ေပးၾကသည္။
အမွန္စင္စစ္အားျဖင့္ `ဒူေ၀´ နတ္သည္ နတ္မဟုတ္ပါ။ဗုဒၶဘာသာ၀င္ ပုိးကရင္အခ်ိဳ႕က ယံုၾကည္ကိုးကြယ္မွဳတစ္ရပ္သာ ျဖစ္သည္။ ဒူေ၀ေစတီသည္ မဂၤလာေဆာင္ၾကမည့္ သတုိ႔သား၊ သတုိ႔သမီးမ်ား၏ သစၥာျပဳရာ၊ တုိင္တည္ရာသစၥာတုိင္ ဒူေ၀ေစတီေတာ္သာျဖစ္သည္။ နတ္ဆရာၾကီးဆုိသည္မွာလည္း တစ္နည္းအားျဖင့္ ဘိသိက္ဆရာနွင့္ ခပ္ဆင္ဆင္ျဖစ္သည္။

မဂၤလာေမာင္ႏွံအား ဆံုးမၾသ၀ါဒစကား၊ ခ်ီးျမင့္ေပးျပီး စီးပြါးေရး၊ က်န္းမာေရး၊ လူမွဳေရး၊ လုပ္ငန္းအေထြေထြ တုိးတက္ေကာင္းမြန္ေအာင္ နည္းလမ္းညြန္ျပေပးျခင္းသာ ျဖစ္သည္။ အခ်ိဳ႕မွာ ရုိးရာနတ္အျဖစ္ သတ္မွတ္ယံုၾကည္ဆဲ ျဖစ္သည္။တခ်ိဳ႕ဗုဒၶဘာသာ၀င္ ပုိးကရင္မ်ားသည္ ပန္းနတ္ကို ကိုးကြယ္ၾကသည္။ တန္ခူးလႏွင့္ သီတင္းကြ်တ္လတြင္ ပန္းနတ္ ကန္ေတာ့ျခင္း၊ နတ္စားျခင္းမ်ား ျပဳလုပ္ၾကသည္။ ဘားအံျမိဳ႕နယ္ႏွင့္ လွဳိင္းဘြဲ႔ျမိဳ႕နယ္ရွိ ေက်းရြာအခ်ိဳ႕တြင္ ပန္းနတ္ကို ကိုးကြယ္ၾကသည္။ ဥေဒါင္းေက်းရြာ၊ ၀ဲကရင္ေက်းရြာ၊ ဒြန္သေရာင္ရြာမ်ားတြင္ အမ်ားဆံုး ကိုးကြယ္ၾကသည္။

ဆက္လက္ေဖာ္ျပပါဦးမယ္…။
ေစာေအာင္သိန္း
[Read More...]


သုင္းသာဆံင္းခႜာင့္အု္ဟွင္ၟ



19.03.10

လုိဒ္ၟကာေခါဟ္ဍာယုိ၀္ ဏင့္ဆာၟဆု္အွ္ဆံင္းအွ္ခႜာင့္အု္ဟွင္ၟဏွ္ မြာဲလာဘ္ဖါ ေဍာဟ္လု္မိင္ေဆ၀္ၟလွ္။ ရုပ္ခႏ (ကံင္ထ်) ဏင့္္ဆာၟကာယာယုိ၀္ ေ႓့မု္ အွ္ ဆံင္း အွ္ခႜာင့္သုိ၀္ ႓းပါလု္၀ီၟလင့္ေ၀့ဏွ္သုိ၀္ သုင္းသာဍ၀္ ေ႓့မ္ုအွ္ဆံင္း အွ္ခႜာင့္ သုိ၀္္ဏွ္ ႓းေကႜစုိဒ္ပါလု္၀ီၟမာေဖွ္ေ၀့ဍးေဆ၀္ၟလွ္။

ေ႓့ဏင့္္္ဆာၟ မု္အွ္ဆံင္းအွ္ခႜာင့္သုိ၀္ အု္အင္းဆု္အ၀္၊ ဆု္ေလ၀္ဆု္ထာင္သယ္ သီးဏွ္ စာင္းလင္ေဏ၀္ၟ၀ီၟလု္အု္ေမံယာ့လု္္္ဆင့္ ေဍပႝံင့္ေဍအု္ဖႜံင္ဟု္မာေဖွ္ကဲ ကုိ၀္မိင္ေဍသီး ေ႓့သာမု္ဆံင္းခႜာင့္သုိ၀္အု္ဟွင္ၟ ေဍပႝံင့္ေဍအု္ဖႜံင္ ဟု္မာေဖွ္သီး ကးေ၀့ဍးေဆ၀္ၟလွ္။ စင္ၟ႓ုိ၀္ ေ႓့သာမု္္္္္္ဆံင္းခႜာင့္သုိ၀္အု္ဟွင္ၟ ေအ႓းလံင္မာ ပ်ဳက္ေဖွ္ ေဍပႝံင့္အု္ဖႜံင္းသီးဏွ္ဍ၀္…….

(က) ဏင့္္ဆာၟေ႓့မု္အွ္ဆံင္းခႜာင့္သုိ၀္ ႓းေကႜစုိဒ္ပါလု္၀ီၟေ၀့ဟွံင္ ဏင့္ဆာၟေအ အွ္္ဆံင္းအွ္္ခႜာင့္ဏွ္ သုင္းသာဍ၀္ အွ္ဆံင္းအွ္္ခႜာင့္ေဆ၀္ၟလွ္၊ ႃရ၀္မ႗ ဆု္ခႜာင္ အု္ဍံင္ဏွ္ အွ္ေ၀့လု္မိင္ေဆ၀္ၟလွ္။

(ခ) သုင္းသာဖုိင္လု္ဟွဳင့္ၟလု္ခုိင့္ ကု္လုဂ္ကု္ယာ့ဏွ္ ေ႓့မု္ဟွဳင္ၟမု္ခုိင့္ ယွဴးလင ္ခြိက္သုိ၀္ ႓းပုိင္ဟွဳင္ၟထေ၀့ေဆ၀္ၟလွ္။ သုင္းသာလု္ဟွဳင္ၟခုိင့္႓းဏွ္ ႓းထာ္ေ၀့ ဟု္သာမြာဲအု္ဖႜံင္လု္မိင္ေဆ၀္ၟလွ္။

(ဂ) ဆု္တ၀္ဆု္လံင္ဏွ္ ေ႓့ဆု္တ၀္ဆု္လံင္သုိ၀္၊ ဆု္အု္မးဏွ္ ေ႓့အု္မးသုိ၀္ ၿဂင္းလင္႓းစွ္ေယာ၀္ၟေအေသွ္လွ္။ ဆု္တ၀္ဏွ္ လ၀္ေဍဆု္မး ဆု္မးဏွ္ မာ ေဏ၀္ၟေဍဆု္တ၀္ ေအအွ္ထင္းေ႓့ဏွ္သုိ၀္ လု္သုင္းသာဖုိင္္ဆု္ဆာ့ ဏွ္အွ္ ထင္းလု္မိင္ယုဂ္ ဟု္လ၀္ေသွ္ေ၀့လွ္၊

(ဃ) ဟွယ့္ကဲထင္း႓းဟု္မႝီဟ္အု္က်းသီးယုိ၀္႓းဆာင့္ေဍ အွ္ဟွင္ၟအင္းဟွင္ၟဏွ္ ႓းအွ္ထင္းအွ္လင္မာေဏ၀္ၟအု္ဍံင္ေ႓့ေသွ္လဲဏွ္.. ႓းအင္တာင္လင္ထ ဆု္သုဂ္ ကႜယ္လွ္၊ ဆု္သုဂ္လု္အွ္႓းဏွ္ သုင္းသာအူတု္ရာ္၀ိင္၀င္သာ ကဲထင္းေ၀့ဟွံင္ ေဏ၀္ၟ႓းထာင္ဆု္ဆာ့သီးေသွ္ေ၀့လွ္။

(င) ေဍဟု္မႝီဟ္သီးကုိ၀္ဟွာ ႓းပါထီပါသုိ၀္ ႓းပါေသွ္ယာ့ေ၀့လွ္။ မု္ပါထီပါသုိ၀္၊ မု္႓းပါေသွ္ယာ့သာေဍဖႜဳံဃွာၟဃွံင္ ေအလု္အွ္႓းဏွ္ သုင္းသာလင္ယွာေ၀့ဍးဟွံင္ ဟွာင္ၟ႓်ာသီးမု္လင္ဖုက္ မု္လင္ယွာ မု္လင္ဆင့္ေ၀့ေဆ၀္ၟလွ္။

(စ) ဆု္ယွင္းဆု္ယးလု္မိင္မိင္ ေအဖႜဟ္ထင္းဏွ္ ေလ၀္လု္ဖႜဳံဃွာၟဃွံင္အွ္ လ၀္ဟွဳိင့္လ၀္ပ်ာလင္ေဖွ္ ႓းအင္းကိင္ေဏ၀္ၟေ၀့ ဆု္ကုံးဆု္္မံင္းဏွ္လွ္၊ ဏု္ေအအင္းမုိ၀္ထဆု္ယွင္းဆု္ယးဏွ္ မြာဲေ၀့မု္ကဲထင္း ဆု္အု္ဏါထုက္လွ္။

(ဆ) လင္ဏီၟလင္ကုိဟ္သာ ေဒၢတ္ဏွ္ ေ႓့မု္ေသွ္သုိ၀္ ႓းေကႜစုိဒ္ေဏ၀္ၟအု္လွ္။ ဆု္လင္ဏီၟ ဆု္လင္္ကုိဟ္သာသီးယုိ၀္ လု္သုင္းသာဖုိင္ ဆု္အွ္ဆံင္းအွ္္ခႜါင့္ အု္ဟွင္ၟ အု္ေဟွ၀္ထုက္သီး ဟွာင္ၟလု္မိင္ေဆ၀္ၟလွ္။

စဝ္ဆုိဒ္ေယာတ္(ဖႜဳံေကာ၀္က်ာ္)
[Read More...]


အခ်ိန္မီ



``ေအာင္မယ္ေလး ငေပါရယ္၊ နင့္ပါးစပ္ကမ်ား ဒီလုိစကားမ်ဳိး ထြက္ရတယ္လုိ႔ အံ့ပါ့၊ ရယ္ခ်င္ရဲ႕ ပက္က်ိလုိ ျဖစ္ေနၿပီ၊ ငါက မင္းသမီး၊ နင္က လူရႊင္ေတာ္၊ ငါ့ကုိမ်ား ေစာ္ေစာ္ကားကား ခ်စ္တယ္ ဟုတ္လား။

အဟင္း ဟင္း၊ နင့္ ကိုယ္ နင္ ေရႊမင္းသမီးနဲ႔ ေမာင္ေရႊ႐ုိး ဇာတ္က ေနတယ္လုိ႔မ်ား ထင္ေနလား။ ဒီမယ္ ငေပါ မင္းသမီးနဲ႔ လူရႊင္ေတာ္ ညားတာကေတာ့ ရွိပါတယ္။ ငါက ဒီလုိ ခပ္ညံ့ညံ့ မင္းသမီးထဲမွာ မပါဘူးဟဲ့၊ နင့္ညေၾကး တစ္လစာ ေပါင္းရင္ေတာင္ ငါ့ထဘီတစ္ထည္ဖုိး မရွိဘူး။ ငါ့လုိ ထိတ္ထိတ္ႀကဲ ေရႊမင္းသမီးကုိေလ နင္ကမ်ား ေတာ္ေတာ္…ငါ ေဒါသထြက္လာၿပီး ငါ့ေရွ႕က ထြက္သြား ``

`` ေဟ့ ငေပါ၊ လူဆုိတာ ကုိယ့္ေနရာကုိယ္ ေနရတယ္ကြ။ ခုိင္သစၥာကုိ တုိ႔တစ္ေတြ ဖူးဖူးမႈတ္ထားတာ မင္းအသိပဲ၊ မင္းလုိလူက ဇာတ္ထဲမွာ မရွိလုိ႔ ဘာမွမျဖစ္ဘူး ကုိယ့္လူ၊ မင္းသမီးမရွိမွ အားလံုးအုိးစားကဲြ သြားမယ္ မွတ္ထား၊ မင္း….ၾကပ္ၾကပ္ သတိထား သြား သြားေတာ့ ႏွစ္ပါးခြင္လည္း နီးေနၿပီ ``

ငေပါ(ေခၚ)ကုိျမႀကီးမွာ ခုိင္သစၥာ၏ ဥေပကၡာစကား၊ ဇာတ္ဆရာ၏ အထင္အျမင္ ေသးေသာ စကားမ်ားေၾကာင့္ အံကုိ ႀကိတ္လုိက္သည္။

----------------------

`` ေမာင္ႀကီးတုိ႔ေရ``

``ဗ်ာ ဗ် ``

`` လူရႊင္ေတာ္ဆုိတာ ေရွးယခင္က ေပ်ာ္ေတာ္ဆက္ကေန လူပ်က္၊ လူရႊင္ေတာ္တဲ့ ေဟာ ခုေခတ္က်ေတာ့ ဟာသလုလင္တဲ့ မဟုတ္လားရွင္``

``ဟုတ္တာေပါ့ မင္းသမီးရဲ႕``

``အဲသလုိ လူရႊင္ေတာ္နဲ႔ ကၽြန္မလုိ ျပည္ခ်စ္မင္းသမီးတုိ႔ လက္ဆက္မယ္ဆုိရင္… ေမာင္ႀကီးတုိ႔ ေက်နပ္ပါ့မလား ဟင္``

`` ဟာ…ဘာယ္ေက်နပ္ပါ့မလဲ၊ ေဟာဒီေကာင္လား၊ ကုိယ့္သမီးေလး အရြယ္ကုိ ေစာင့္ေရွာက္ရမယ့္ အစား စာကေလးကုိ အေျမာက္နဲ႔ ခ်ိန္တဲ့ မဟာအက်င့္ မဟာအႀကံေတြ ႀကံေနတာကုိး…..ကဲ………ငေပါ လာ လာ မင္းကုိ ငါေမးမယ္``

ဇာတ္စင္ေထာင့္နားတြင္ ထုိင္ေနေသာ ငေပါက

``ဘာလုပ္မလုိ႔တုန္း၊ ငါ့ဟာနဲ႔ ငါ ဖီလင္တက္ေနတာ``

``လာပါဆုိ…….လာစမ္းပါ``

ငေပါက သုန္သုန္မႈန္မႈန္ႏွင့္ ထလာပါတယ္။

``မင္းခုိင္သစၥာကုိ ႀကိဳက္လား``

``ႀကိဳက္တယ္``

``ခ်စ္လား``

``ခ်စ္ပါတယ္ဆုိ``

``မင္း ဒီ မင္းသမီးကုိ ရရင္ကံေကာင္းတယ္``

``ဘာျဖစ္လုိ႔``

``ဟေကာင္ ငတံုးရ၊ မင္းသမီးက အဘက္ဘက္က ျပည့္စံုေနေတာ့ မင္း သူ႕ကုိ ရရင္ ဘာမွ လုပ္စရာ မလုိေတာ့ဘူး``

``ဗ်ာ……လုပ္စရာ မလုိေတာ့ဘူး ဟုတ္လား``

``ဟုတ္တယ္ေလ``

``ဒါဆုိ မယူေတာ့ဘူးဗ်ာ``

``ဘာျဖစ္လုိ႔``

``မင္းတုိ႔ပဲ စဥ္းစားၾကည့္ေလ၊ မင္းသမီး ယူၿပီး ဘာမွ မလုပ္ရဘူးဆုိေတာ့ ဘာထူးလုိ႔တုန္း``

``ေသနာႀကီး``

ဆုိၿပီး လူရႊင္ေတာ္ေတြက ၀ုိင္းထုၾကပါတယ္။

ပရိသတ္က မည္သုိ႔သေဘာေပါက္သြားၾကသည္ မသိ။ တ၀ါး၀ါးႏွင့္ ပဲြက်သြားသည္။

-----------------

ဇာတ္႐ံုေထာင့္နားတြင္ ယိမ္းသမ တစ္စု ပြစိပြစိႏွင့္ ထံုးစံအတုိင္း အတင္းေရာ၊ သတင္းပါ ေရာသမေမႊၿပီး သကာလ အတင္းတုတ္ေနၾကပါသည္။ ငေပါက ၀င္ၿပီး နားစြင့္လုိက္သည္။

``ညည္းတုိ႔ စဥ္းစားၾကည့္ၾကစမ္းပါေအ၊ တုိ႔လုိ ဇာတ္သမကုိ ဒီအဂၤလိပ္ႀကီးက အတည္လက္ထက္မယ္ဆုိတာ ျဖစ္ႏုိင္ပါ့မလာကြယ္၊ တုိ႔ ဟုိတစ္ည သံ႐ံုးညစာ စားပဲြမွာ ၿဗဳန္းကနဲ ခုိင္သစၥာကုိ လာရစ္ေနတုန္းကတည္းက တုိ႔က သိထားၿပီးသား၊ အဲဒီေကာင္မကလည္း ႏွာေခါင္းနီႀကီး အေရးေပးတာနဲ႔ တစ္ခါတည္း ဖ်ပ္ဖ်ပ္ကုိ လူးေနတာပဲ၊ ဘာေျပာလုိက္ေသးတယ္ထင္လဲ၊ တုိ႔လုိ ျမန္မာအမ်ဳိးသမီး တစ္ေယာက္ကုိ ႏုိင္ငံျခားသားက စိတ္၀င္စားတယ္ဆုိတာ နည္းတဲ့ အခြင့္အေရးလားဟဲ့၊ ေတာက္….. သင္းကုိ မေျပာလိုက္ခ်င္ဘူး``

မေျပာလုိက္ခ်င္ဘူးလုိ႔ဆုိၿပီး ထပ္ေျပာေနမည္ကုိ သိ၍ ကုိေပါ ဇာတ္ဆရာအခန္းသို႔ ၀င္လုိက္သည္။

---------------

``ဒီတစ္ညၿပီးရင္ ကၽြန္မ မကႏုိင္ေတာ့ဘူး ဆရာ၊ ကၽြန္မစာခ်ဳပ္ေဖာက္ဖ်က္မိတဲ့အတြက္ ကၽြန္မေလ်ာ္ဆုိ ေလ်ာ္ပါ့မယ္ဆရာ၊ အျပစ္တင္ရင္လည္း လည္စင္းခံဖုိ႔ ဆံုးျဖတ္ ထားၿပီးသားပါ။ ဒီဇာတ္က လူေတြအားလံုး ကၽြန္မကုိ အျမင္မၾကည္ဘူးဆုိတာ သိပါတယ္။ ကၽြန္မ မစၥတာဗင္(ခ်္)ကုိ ကတိေပးထားၿပီးပါၿပီ။ သူ႕ရဲ႕ အေထာက္အပံ့နဲ႔ ကၽြန္မတုိ႔ မိသားစုအမ်ားႀကီး ေခ်ာင္လည္ခဲ့တာကိုလည္း ဆရာ အသိပါ။ အခု ကၽြန္မမွာ တုိက္နဲ႔ ကားနဲ႔ ကၽြန္မကုိ ဒီလုိမ်ဳိး ဘယ္သူက ေထာက္ပံ့ႏုိင္မွာလဲ ဆရာ၊ ညီအစ္ကုိ ေမာင္ႏွမလား၊ မိတ္ေဆြေတြလား၊ ဟင္း ဟင္း ဟင္း ေ၀းပါေသးတယ္ ဆရာ။ ကၽြန္မ ဒီဇာတ္ထဲေရာက္တာ ငါးႏွစ္ရွိပါၿပီး ။ ကၽြန္မစီးပြားေရးအရ ဘာမ်ား တုိးတက္မႈ ရွိလုိ႔လဲ၊ ရတဲ့ ညေၾကးကလည္း မိတ္ကပ္ဖုိးသာသာ….``

`` ေတာ္စမ္း မိခိုင္၊ နင့္စကားေတြ လြန္လာၿပီ၊ နင့္ကုိယ္နင္ ဘာမ်ားထင္ေနလုိ႔လဲ၊ မေျပာခ်င္လုိ႔ ၾကည့္ေနတာ ၾကာၿပီ၊ အေရးေပး ေရာင့္တက္၊ ပရိသတ္ေတြ ခ်ီးျမႇင့္ ေျမႇာက္စားတယ္ဆုိတာ နင္တစ္ေယာက္တည္း ေတာ္လုိ႔ မဟုတ္ဘူး၊ အားလံုးက တက္ညီလက္ညီနဲ႔ ၀ုိင္း၀န္းပံ့ပုိးေပးၾကလုိ႔ ခုိင္သစၥာဆုိတဲ့ နာမည္တစ္လံုးရလာတာ၊ ေက်းဇူးမကန္းနဲ႔၊ ေနာက္ၿပီး ကုိယ့္လူမ်ဳိး၊ ကုိယ့္ဘာသာလည္း မဟုတ္တဲ့သူကို နင္ဘာေတြမက္စရာ ရွိလုိ႔လဲ၊ သူတုိ႔ကုိ နင္ဘယ္လုိ ယံုရမလဲ၊ ေက်းဇူးဆုိၿပီး အဲဒီေက်းဇူးေတြရဲ႕ ေနာက္မွာ ေၾကာက္စရာအႏၱရာယ္ဆုိးကုိ နင္ဘယ္သိပါ့မလဲ၊ ခုခ်ိန္မွာ နင္က ခုိင္သစၥာ ခုိင္သစၥာ ဆုိၿပကီး မာန္မာန၊ အတၱတိမ္သလႅာေတြ ဖံုးေနတာကုိး၊ ေကာင္းၿပီ ငကန္းေသ ငေစြေပၚလာလိမ့္မယ္၊ ညည္း ကတိအတုိင္း ဒီည ကလိုက္ဦး``

ဇာတ္ဆရာက ေဒါသတႀကီး ေျပာၿပီးထြက္သြားသည္။ ဇာတ္တစ္ဖဲြ႕လံုးက မေက်နပ္ေသာ အၾကည့္ျဖင့္ ခုိင္သစၥာကုိ လွမ္း၍ ၾကည့္လုိက္ၾကသည္။

---------------

ခုိင္သစၥာ၏ အၿငိမ့္ခြင္အခန္းသုိ႔ ေရာက္ၿပီျဖစ္၍ အျပင္တြင္ လွည့္ပတ္ေစ်းတန္း ေလွ်ာက္ေနေသာ အစ္ကုိ ကာလသားတစ္သုိက္ ဇာတ္စင္နားသုိ႔ အလ်င္အျမန္ စု႐ုံးေရာက္ရွိလာၾကသည္။ ခုိင္သစၥာ၏ အလွ၊ ခုိင္သစၥာ၏ အဆုိ၊ အေျပာ၊ အကႏွင့္ ညဳလံုးေလးမ်ားကုိ လြတ္သြားမည္စုိး၍ ေရာက္သည့္ေနရာမ်ားမွ အေျပးအလႊား လာေရာက္အားေပးၾကျခင္း ျဖစ္သည္။ ခုိင္သစၥာ၏ အၿပံဳးသည္ သူတုိ႔အား ညႇိဳ႕ယူဖမ္းစား လက္ယပ္ေခၚေနသည္။ ယေန႔ေခတ္ အၿငိမ့္မ်ားတြင္ မင္းသမိး၏အကထက္ လူရႊင္ေတာ္၏ ျပက္လံုးမ်ားကုိ ပုိ၍ သေဘာက်ၾကသည္။ သုိ႔ရာတြင္ ခုိင္သစၥာ၏ အၿငိမ့္ကုိ ၾကည့္မိသူတုိင္း ေမွာ္ထက္လုိက္တာ အိမ္ကဟာမႏွင့္ ကြာပါ့လုိ႔ ေျပာရေလာက္ေအာင္ မင္းသမီးတုိ႔ တတ္အပ္ေသာ မာယာေလးဆယ္အျပင္ ဆယ့္ႏွစ္ႀကိဳးကေ၀ အတတ္ပါ ကၽြမ္းတဲ့အတြက္ တတ္လည္း တတ္ႏုိင္ပါရဲ႕ဟု ေအာခ်ရေအာင္ ျပည္သူေတြ ခ်စ္တဲ့ ခုိင္သစၥာ။

ယေန႔ည ခုိင္သစၥာ၏ ဆုိပံု၊ ကပံုကုိ ပရိသတ္မ်ား နားမလည္ႏုိင္ေအာင္ ျဖစ္ေနသည္။ ေလးေလးပင္ပင္ႏွင့္မုိ႔ ကာလသား တစ္သုိက္က

``ခ်စ္ကေလး ခုိင္ေရ ဘာ အလုိမက်ပါလိမ့္``

ဆုိၿပီး အူရစ္ ရစ္ၿပီး ဟစ္ေနၾကပါသည္။ မင္းသမီးတစ္ပုဒ္ကၿပီး ဆုိင္း၀ိုင္းသုိ႔ အသြား လူရႊင္ေတာ္မ်ားက

``ပရိသတ္ႀကီး ခင္ဗ်ား၊ ဒီညျပက္လံုးသစ္တစ္ခု တင္ဆက္ပါ့မယ္၊ ပရိသတ္ကုိ တစ္ခါဖူးမွ မတင္ဆက္ ဖူးပါဘူး၊ ကဲ မင္းသမီးေရ လာပါဦး``

မင္းသမီးမွာ ၿပံဳးၿပံဳးေလးႏွင့္ လူရႊင္ေတာ္ႏွစ္ေယာက္ အၾကားေရာက္သြားသည္။ လူရႊင္ေတာ္ႏွစ္ဦးက

``တုိ႔ ျမန္မာမင္းသမီးကုိ တုိ႔ယူမယ္``

ဆုိၿပီး သူလု ငါလု သူယူမယ္ ငါယူမယ္ဆုိၿပီး လုေနၾက၍ ပရိသတ္မွာ တ၀ါး၀ါး ပဲြက်ေနသည္။

``ေအာင္မေလးဗ်ာ ကုန္ပါၿပီ၊ ကုန္ပါၿပီ၊ ခုိင္သစၥာဆုိတဲ့ ထန္းလ်က္မေလးေရ ေခြးေတြလ်က္လုိ႔ တျဖည္းျဖည္းနဲ႔ လံုးပါးပါးၿပီး ကုန္ပါၿပီဗ်``

ဆုိၿပီ ကာလသားတစ္သုိက္က စင္ျမင့္ေထာင့္ ၀ဲယာကေန အားေပးေနပါတယ္။

အဲဒီအခ်ိန္မွာ လူရႊင္ေတာ္ တစ္ဦးက အဂၤလိပ္ ယူနီေဖာင္း အျပည့္အစံုနဲ႔ ယူနီယံဂ်က္အလံကုိ ကုိင္လာၿပီး မင္းသမီးအနားကုိ ႐ုတ္တရက္ တုိးကပ္သြားပါတယ္။ ႐ုတ္တရက္ တုိးကပ္သြားပါတယ္။ ႐ုတ္တရက္မုိ႔ မင္းသမီးက အံ့အားသင့္ သြားတယ္ ထင္ပါ့။ ဒါေပမယ့္ မင္းသမီးပဲေလ ဒါေလးမ်ား။

အဂၤလိပ္(လူရႊင္ေတာ္)က

`` ကဲ မင္းသမီး က်ဳပ္ကုိ ယူမလား၊ ေဟာဟုိက ျမန္မာႏုိင္ငံသားကုိ ယူမလား ေျပာစမ္း ေျပာစမ္း``

ဆုိၿပီး အုိက္တင္အျပည့္နဲ႔ ဘုိလုိ မႈတ္ေနပါတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ လူရႊင္ေတာ္ ကုိေပါက

``ပရိသတ္ႀကီး ခင္ဗ်ား ခင္ဗ်ားတုိ႔သာ မင္းသမီးဆုိရင္ အဂၤလိပ္ႀကီးကုိ ယူမလား၊ က်ဳပ္ကုိ ယူမလား`` လုိ႔ ပရိသတ္ႀကီးဆီသုိ႔ ေအာ္ေျပာလုိက္ပါတယ္။

ပရိသတ္ကလည္း

``ျမန္မာႏုိင္ငံသားကုိ ယူပါ ခုိင္သစၥာေရ၊ သူ႕ကုိ မယူရင္ က်ဳပ္တုိ႔ကုိ ယူပါ``

ဆုိၿပီး ကာလသား တစ္သုိက္တ၀ါး၀ါး ျဖစ္ေနၾကပါတယ္။ အဲဒီအခါမွာ ခုိင္သစၥာဆီက မေမွ်ာ္လင့္တဲ့ စကားတစ္ခြန္း ထြက္လာပါတယ္။

``ခုိင္ခ်စ္တဲ့ ပရိသတ္ႀကီးရွင့္ ခုိင္ကေတာ့ေလ၊ ေဟာဒီ႐ုိးတဲ့၊ အတဲ့၊ ဆင္းရဲမဲြေတေနတဲ့ ျမန္မာႏုိင္ငံသား ကုိေပါကုိ မယူႏုိင္ေပါင္၊ ေဟာဟုိက အဂၤလိပ္ႀကီး မစၥတာႀကီးကုိသာ အသည္းစဲြခ်စ္ပါသတဲ့ရွင္၊ ႀကိဳက္ပါသတဲ့ရွင္၊ အားကုိးပါသတဲ့ရွင္၊ ပ်ဳိေမအထုပ္ပုိက္လုိ႔ ဘုိေခၚရာ ေနာက္လုိက္မယ္ရွင္``

လုိ႔ ၾကာမူပါပါနဲ႔ အဂၤလိပ္(လူရႊင္ေတာ္)ႀကီးကုိ လွမ္းအဖက္ ပရိသတ္ႀကီးက မထင္မွတ္ေလာက္ေအာင္ မီးကုိ ေရနဲ႔ ၿငိမ္းသတ္သလုိ ၿငိမ္က်သြားပါတယ္။ မၾကာလွပါ။ ဇာတ္ခံုေပၚသုိ႔ ေဆးလိပ္တုိ၊ ေျပာင္းဖူးတုိ ခဲလံုးမ်ား ပ်ံတက္လာပါတယ္။

``အမ်ဳိးဖ်က္မ၊ ေသနာမ``

ဆုိတဲ့ အသံေတြနဲ႔အတူ ခဲမုိးမ်ား ရြာလာပါတယ္။

လူရႊင္ေတာ္မ်ားက ေျပာင္းလဲ သြားတဲ့ အံ့ၾသဖြယ္ ျမင္ကြင္းမ်ားေၾကာင့္…………..

``သည္းခံပါခင္ဗ်ား၊ သည္းခံပါ၊ တကယ္ မဟုတ္ပါဘူး ခင္ဗ်ား၊ ျပက္လံုးထုတ္တာပါခင္ဗ်ာ၊ ျပက္လံုး ထုတ္တာပါ``

ပဲြခင္းတစ္ခုလံုး ႐ုတ္႐ုတ္သဲသဲ ျဖစ္သြားတဲ့အတြက္ ျပည္ဖံုးကား ကန္႔လန္႔ကာကုိ ကမန္းကတန္း ခ်ပစ္လိုက္ရပါတယ္။

---------------------

ခုိင္သစၥာ၏ မ်က္ႏွာမွာ ရစရာ မရွိေအာင္ စုတ္ျပတ္ေနပါသည္။ ကုိေပါႏွင့္ ဇာတ္ဆရာကုိ ေတာင္းပန္တဲ့ အၾကည့္နဲ႔ ၾကည့္ေနပါတယ္။ မ်က္ရည္ေပါက္ေပါက္ က်ေနၿပီး ႏႈတ္ခမ္းက တဆတ္ဆတ္ တုန္ေနပါသည္။ သုိ႔ေသာ္ အသံကား ထြက္၍ မလာပါ။ ဇာတ္ဆရာက ခုိင္သစၥာကုိ ၾကည့္ၿပီး

``မင္းသမီး သေဘာေပါက္ပါၿပီေနာ္``

ခုိင္သစၥာက ေခါင္းညိတ္ျပ လုိက္ပါသည္။ ဇာတ္ဆရာ ထြက္သြားၿပီးေနာက္ ငေပါက ခုိင္သစၥာရဲ႕ လက္ကုိ ဆုပ္ကိုင္လုိက္ပါတယ္။ ၿပီးမွ အနားကပ္ၿပီး

``အခ်ိန္မီပါေသးတယ္ ခုိင္ရယ္၊ မီပါေသးတယ္``

ဟု တုိးတုိးေလး ကပ္ေျပာလုိက္ေလသတည္း…………။

(ကရင္ျပည္နယ္မဂၢဇင္းမွ စာေရးဆရာ လူႀကီး၏ ၀တၱဳတုိကုိ ထုတ္ႏုတ္ေဖာ္ျပပါသည္။)

ေမာင္ေစတနာ
ေမာင္ေစတနာ ဘေလာ့မွ တဆင့္ကူးယူေဖၚၿပသည္။

[Read More...]


ေခါင္းေဆာင္မႈ





18.01.2010
ေအာင္ခက္-

ထမင္းေကာင္း ဟင္းေကာင္းစားရတဲ့ အခါ မိတ္ေကာင္းေဆြေကာင္းေတြကုိ သတိရသလုိ စာေကာင္းေပေကာင္း ေတြကုိ ဖတ္ရတဲ့ အခါ က်ေနာ္တုိ႔ စာဖတ္မိတ္ေဆြေတြကုိလည္း သတိရမိတာေတာ့ အမွန္ပါဘဲ။ အဲဒီအတြက္ဘဲ က်ေနာ္တုိ႔ WFWW( We Fight We Win) က က်ေနာ္တုိ႔ ဖတ္ရွဳ႕ ခဲ့ တဲ့ စာေကာင္းေပေကာင္းေတြကုိ က်ေနာ္တုိ႔ရဲ႕ စာဖတ္ပရိသတ္ အေဆြခင္ပြန္းေတြအတြက္ မွ်ေ၀ ေပးေနပါတယ္။

ဒီလမွာေတာ့ အင္တာနက္စာမ်က္ႏွာမ်ားမွာ လူထုအက်ိဳးအတြက္ အသိစိတ္ဓာတ္ရွိရွိၿဖင့္ မိမိဆႏၵအေလ်ာက္ သတင္းမ်ား၊ ခြန္အားၿဖစ္ေစမည့္ ဗဟုသုတမ်ား၊ ဘ၀ခံစားခ်က္မ်ား၊ အေတြးအၿမင္မ်ားကုိ မွ်ေ၀ ေပးေနၾကသည့္ ၿပည္တြင္းၿပည္ပရွိ Citizen Journalists လုိ႔ေခၚတဲ့ လူထု သတင္းေထာက္မ်ား၊ ႏုိင္ငံသား သတင္းေထာက္မ်ား က ေရးသားတင္ၿပ ထားၾကတဲ့ “ေခါင္ေဆာင္ /ေခါင္းေဆာင္မႈ” ဆုိသည့္ အေၾကာင္းႏွင့္ ပက္သက္ၿပီး လက္လွမ္းမွီ ဖတ္ရွဳ႕ရသမွ် ကုိ ခ်စ္လွစြာေသာ စာဖတ္မိတ္ေဆြမ်ားအား ေ၀မွ်ေပးေနပါတယ္။

ဒီေန႔မွာေတာ့ Creative Space Design ဘေလာ့ခ္မွ “ေခါင္းေဆာင္မႈ” ေခါင္းစဥ္ၿဖင့္ေရးသားေဖာ္ၿပထားတဲ့ ေဆာင္းပါး တစ္ပုဒ္ကုိ မွ်ေ၀သြားမွာ ျဖစ္ပါတယ္။

၂၀၁၀ ႏွစ္သစ္ကူးမွစတင္ၿပီး ၀င္ေရာက္လာခဲ့ၿပီၿဖစ္တဲ့ ဆယ္စုႏွစ္သစ္ မွာ အရည္အခ်င္း ၿပည့္၀ၿပီး၊ တုိင္းခ်စ္ၿပည္ခ်စ္ စိတ္ဓာတ္ရွိတဲ့ ၿမန္မာလူငယ္ေခါင္းေဆာင္ေကာင္းမ်ား ေပၚထြက္လာၿပီး တုိင္းၿပည္ကုိ မွန္ကန္တဲ့လမ္းေၾကာင္းေပၚ ဦးေဆာင္လမ္းၿပေခၚေဆာင္ သြားႏုိင္ၾကပါစုိ႔လား။

*****************************************************



၂၀ရာစုေခတ္လယ္ပိုင္းေလာက္ကစျပီး ေခါင္းေဆာင္မႈအေရးေပၚ ခ်ဥ္းကပ္နည္း ကို ထဲထဲဝင္ဝင္ လြန္စြာအေလးထား လာခဲ့က်ပါတယ္။ အေရးေပၚေခါင္းေဆာင္မႈ သီအိုရီေတြ ေျမာက္ျမားစြာေပၚထြန္းလာခဲ့ပါတယ္။ သို့ေသာ္ ၄င္းတို့အားလံုးရဲ့ တူညီတဲ့ ယူဆခ်က္ဆံုမွတ္တစ္ခုကေတာ့ တစ္စံုတစ္ခုေသာ(သို့) ထူးျခားေသာအေျခအေန တစ္ရပ္မွာ ေခါင္းေဆာင္တစ္ဦးဟာ ဘယ္ပံုဘယ္နည္းျပဳမႈသင့္တယ္ဆိုတာကို ေထာက္ျပ ညွြန္ျပၾကျခင္းပဲျဖစ္ပါတယ္။ ပညာရွင္ေတြက Management ရဲ့ အဓိပၸါယ္ကို အမ်ိဳးမ်ိဳးဖြင့္ ဆိုခဲ့သလိုပဲ Leadership နဲ့ပါတ္သက္ျပီးေတာ့လည္း အဓိပြါယ္အမ်ိုးမ်ိုး ဖြင့္ဆိုခဲ့က်ပါတယ္။

ေခါင္းေဆာင္မႈ အနက္အဓိပၸါယ္ ဖြင့္ဆိုတာ အမ်ိဳးမ်ိဳးရွိသလိုပဲ ေခါင္းေဆာင္မႈ သေဘာတရားကို အဓိပၸါယ္ဖြင့္ဆိုရန္ ၾကိဳးပမ္းသူ ပုဂၢိုလ္ေတြ အမ်ားၾကီးရွိပါတယ္။ ေယဘုယ်အားျဖင့္ေတာ့ ထိေရာက္ျဖစ္ထြန္းေသာ ေခါင္းေဆာင္မႈဆိုသည္မွာ ေခါင္းေဆာင္ ၏ ေအာင္ျမင္ေသာ ၾသဇာသက္ေရာက္မႈ နွင့္ ေနာက္လိုက္မ်ား၏ ရည္မွန္းခ်က္ပန္းတိုင္ ဆြတ္ခူးရရွိတဲ့ ေအာင္ျမင္မႈ နွစ္ရပ္ ပါဝင္တယ္ဆိုေသာ အခ်က္ကို အ‌ေျခခံအားျဖင့္ လက္ခံ ထားရွိၾကပါသည္။ ေခါင္းေဆာင္မႈဟူသည္ တစ္စံုတစ္ခုေသာ ပန္းတိုင္တစ္ရပ္ (သို႔) ပန္းတိုင္အခ်ိဳ႔ ဆြတ္ခူး ရရွိေအာင္ျမင္ေရး၌ ပါဝင္သက္ဆိုင္သူတို့၏ လံုးလစိုက္ထုတ္ ၾကိဳးပမ္း အားထုတ္ ခ်က္မ်ားကို ၾသဇာေပးလမ္းညွြန္ျပတဲ့ နည္းစဥ္ အျဖစ္ အဓိပၸါယ္ဖြင့္ ဆိုနိုင္တယ္ လို႔ဆိုပါတယ္။

(Barnard Bass. Stogdill’s Handbook of Leadership)

ေဂ်ာ့အက္ဖ္ကင္နန္ ( George F.Kennan 1954 )ကေတာ့ “ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ဧကန္အမွန္ ပိုင္စိုးထိန္းနိုင္သူသည္သာ အျခားတစ္ပါးသူေတြအေပၚ ေခါင္းေဆာင္မႈ ေပးစြမ္းနိုင္သည္” ဟုဆိုပါတယ္။

စီမံခန့္ခြဲေရးမႉးတစ္ဦး၏ ေရွ့တန္းအက်ဆံုး နဲ့ အေရးပါဆံုး အရည္အခ်င္းတစ္ရပ္ ကေတာ့ “ ေခါင္းေဆာင္တတ္ေရး” ပဲျဖစ္ပါတယ္။ ထိေရာက္ျဖစ္ထြန္းေသာ ေခါင္းေဆာင္မႈ သည္ လူတစ္ဦးခ်င္းေအာင္ျမင္မႈအတြက္ေရာ အဖြဲ့အစည္းေအာင္ျမင္မႈ အတြက္ပါ အဓိကက်ပါတယ္။

စီမံခန့္ခြဲေရးမႉးေတြဟာ တစ္ဦးနွင့္တစ္ဦးသည္ ၾသဇာေပးနည္းစနစ္ျခင္း မတူညီ က်ပါဘူး။

ဥပမာ -

စီမံခန့္ခြဲေရးမႉးအခ်ို့ဟာ လက္ေအာက္ငယ္သားမ်ားအတြက္ ရည္မွန္းခ်က္မ်ား ေဖာ္ေပးျခင္း၊ လုပ္ရမည့္အရာမ်ားကို အေသးစိတ္စာရင္းခ်ေပးျခင္း နွင့္ လုပ္ငန္းစဥ္ဇယား အတိုင္း လုပ္ျဖစ္ /မျဖစ္ ေသခ်ာေအာင္ ထပ္ျကပ္မကြာ အနီးကပ္စစ္ေဆး ျကည့္ရႈ့ျခင္းျဖင့္ အခ်ိန္အမ်ားျကီးသံုးစြဲခဲ့က်ပါတယ္။ ဒီလိုစီမံခန့္ခြဲးေရးမႉးမ်ိုးကိုေတာ့ လက္ေအာက္ငယ္ သားမ်ားအား လုပ္ပိုင္ခြင့္အာဏာကို မျဖစ္ညစ္က်ယ္ မဆိုစေလာက္သာ လွြဲအပ္ေပးသည့္ လူမ်ိုးလို့ဆိုရမွာျဖစ္ပါတယ္။
ေနာက္တစ္မ်ိုးကေတာ့ လက္ေအာက္ငယ္သားမ်ားကို ကိုယ္လုပ္နည္းကိုင္နည္း အား ကိုယ္တိုင္ဆံုးျဖတ္ေရြးခ်ယ္ေစျခင္း၊ အကူအညီထပ္မံလိုသူေတြကို တံခါးဖြင့္မူဝါဒ ထားေပးျခင္းျဖင့္ ေယဘုယ် ရည္မွန္းခ်က္မ်ား ခ်မွတ္ေပးရတာကို ပိုလိုလားက်တယ္။ ဒီလို စီမံခန့္ခြဲေရးမႉးမ်ားကေတာ့ လက္ေအာက္ငယ္သားမ်ားအား မွ်တတဲ့အလုပ္တာဝန္ကို လွြဲအပ္ေပးတဲ့သူမ်ိုးျဖစ္တယ္လို့ဆိုရမွာျဖစ္ပါတယ္။

တခ်ို့စီမံခန့္ခြဲသူေတြကေတာ့ လက္ေအာက္ငယ္သားေတြကို ျဖစ္နိုင္သမွ် အနည္းဆံုးလမ္းညွြန္မႈေပးတယ္၊ လက္ေအာက္ငယ္သားေတြက ျပႆနာအခ်ို့ကိုရင္ဆိုင္ ေနရပါက သူတို့ဘာသာအေျဖရွာျပီးေျဖရွင္းေစတယ္။ ဒီလိုစီမံခန့္ခြဲေရးမႉးမ်ိုးကေတာ့ အလုပ္တာဝန္ခပ္သိမ္းကို လံုးလံုးလွြဲအပ္ေပးထားတဲ့သူမ်ိုးေတြျဖစ္ပါတယ္။
အဲ့ဒီနည္းလမ္း သံုးမ်ိုးထဲမွာ ဘယ္နည္းလမ္းကအေကာင္းဆံုးလဲလို့ေမးလာခဲ့လွ်င္ ေတာ့ နည္းဟန္သံုးမ်ိုးစလံုးဟာ တစ္မ်ိုးစီထိေရာက္နိုင္ပါတယ္။ အေကာင္းဆံုး ေခါင္းေဆာင္မႈနည္းဟန္ တစ္မ်ိုးတည္းဟူ၍ မရွိဘူးဆိုတာကို သိသာထင္ရွားေစပါတယ္။ အဲ့ဒီအခ်က္ေတြေျကာင့္ပဲ ေခါင္းေဆာင္မႈဆိုတာဟာ အလြန္စိတ္ဝင္စားဖြယ္ရာ ေကာင္း လာပါတယ္။

အဓိကစိတ္ဝင္စားဖြယ္ရာေကာင္းတဲ့အခ်က္ကေတာ့ ေခါင္းေဆာင္ ေတြမွာ ရွိတတ္က်တဲ့ ဓေလ့စရိုက္မ်ား နဲ့ အရည္အခ်င္း စြမ္းရည္မ်ား ( traits & abilities ) ပဲျဖစ္ပါတယ္။

၁၉၂၀ နွင့္ ၁၉၅၀ ျပည့္နွစ္အတြင္း ေခါင္းေဆာင္မႈ ထိေရာက္ အက်ိုးျဖစ္ထြန္းခ်က္ အား အေထာက္အကူျပုေသာ အင္အားစုမ်ားကို ပိုင္းျခားျပရန္ အားထုတ္သည့္အေနျဖင့္ ဓေလ့စရိုက္သီအိုရီ ( traits & abilities ) သုေတသနျပုမႈေတြကို အမ်ားျကီးျပုလုပ္ခဲ့က် ပါတယ္။ စူးစမ္းေလ့လာသူ ပညာရွင္မ်ားက အမ်ားလက္ခံနိုင္ေသာ ေယဘုယ်စာရင္း တစ္ခု မေဖာ္ေဆာင္နိုင္ခဲ့ျခင္းမွာ ကံဆိုးသည့္ အျကီးမားဆံုးျပႆနာပဲျဖစ္ပါတယ္။ဒါေပမဲ့ အမ်ားစုတင္ျပခဲ့တဲ့ ေယဘုယ်ေတြ့ရွိခ်က္အခ်ို့ကို ေတာ့ရရွိခဲ့ပါတယ္။

သာဓကအားျဖင့္ အဲ့ဒီေခတ္က ေရးသားတင္ျပခ်က္ေတြကို ဆန္းစစ္သံုးသပ္ျပီး ေနာက္ ဘက္စ္ (Bass )ဆိုသူက ေအာက္ပါေကာက္ခ်က္မ်ား ဆြဲယူရန္ စူးစမ္း ေလ့လာခ်က္ ၁၅ခုေက်ာ္မွ တစ္‌ေျပးညီ ခိုင္မာအားေကာင္းေသာ အေထာက္အထားမ်ားကို ေတြ့ရွိခဲ့ပါတယ္။

ေခါင္းေဆာင္မႈ အေနအထားတစ္ရပ္ရရွိထားသူဟာ ၄င္းရဲ့ အုပ္စု သာမန္အဖြဲ့ဝင္ မ်ားထက္ ေအာက္ပါအခ်က္ေတြဟာသာလြန္ေနတာကိုေတြ့ရမွာျဖစ္ပါတယ္-
(၁) ဉာဏ္အေျမာ္အျမင္ ( Intelligence )
(၂) ပညာအရည္အခ်င္း ( Scholarship )
(၃) တာဝန္မ်ားထမ္းေဆာင္ရာ၌ မွီခိုအားထားနိုင္မႈ ( Depend-ability in exercising responsibilities )
(၄) လႈပ္ရွားထျကြရွိမႈ နွင့္ လူမႈေရးပါဝင္ပူေပါင္းေဆာင္ရြက္မႈ ( Activity & Social Participation )
(၅) လူမႈစီးပြါးေရးဘဝအဆင့္အတန္း ( Socioeconomic Status ) တို့ပဲျဖစ္ပါတယ္။

အဲ့ဒီအခ်က္ေတြအျပင္ ေအာက္ပါေတြ့ရွိခ်က္မ်ားကို အေထာက္အကူျပုေစတဲ့ စူးစမ္းေလ့လာမႈ (၁၀)ခုေက်ာ္ကိုလဲ ဘက္စ္ (Bass )က ထပ္မံေတြ့ရွိခဲ့ျပန္ပါတယ္။
(က) ေခါင္းေဆာင္တစ္ဦးမွာ လိုအပ္တဲ့အရည္အခ်င္းေတြ၊ စရိုက္လကၡဏာေတြနဲ့ ကြ်မ္းက်င္တပ္ေျမာက္မႈေတြကို ေခါင္းေဆာင္တစ္ဦးအျဖစ္ ရင္ဆိုင္ကိုင္တြယ္ရာမွာ အ‌ေျခအေနေတြရဲ့ ေတာင္းဆိုခ်က္မ်ားက အဓိကအားျဖင့္ ပိုင္းျဖတ္တယ္လို့ဆိုပါတယ္။
(ခ) ေခါင္းေဆာင္မႈအေနအထားတစ္ရပ္ ရရွိထားတဲ့သူဟာ သူ့ရဲ့သာမန္အဖြဲ့ဝင္ေတြ ထက္ ေအာက္ပါအခ်က္တစ္ခုစီ၌ အတိုင္းအတာတစ္စံုတစ္ခုအထိ သာလြန္ေနတာကိုေတြ့ ရမွာျဖစ္တယ္လို့ဆိုပါတယ္-
(၁) လူမႈေရးနားလည္မႈ ( Sociability )
(၂) ပင္ကိုအစြမ္းအစ ( Initiative )
(၃) ဇြဲနပဲျကီးမႈ ( Persistence )
(၄) အလုပ္တြင္က်ယ္မည့္ လုပ္နည္းကိုင္နည္းမ်ား သိရွိနားလည္မႈ ( Knowing how to get things done )
(၅) ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယံုျကည္မႈ ( Self-Confidence )
(၆) အ‌ေျခအေနမ်ားကို နိုးျကားထြင္းေဖာက္ျမင္သိမႈ ( alertness to, and insight into, situations )
(၇) အမ်ားနဲ့လက္တြဲပူးေပါင္းလုပ္ေဆာင္မႈ ( Cooperativeness )
(၈) ေရပန္းစားမႈ ( Popularity )
(၉) အ‌ေျခအေနနွင့္လိုက္ေလ်ာညီေထြျပုတတ္မႈ ( Adaptability )
(၁၀) နႈတ္ေရးတတ္ကြ်မ္းမႈ ( Verbal facility ) တို့ပဲျဖစ္ပါတယ္။
သည္လို ေယဘုယ် ေခါင္းေဆာင္မႈဓေလ့စရိုက္ေတြကို စူစမ္းရွာေဖြရာမွာ အလိုအေလ်ာက္ ေစ့ေဆာ္ဆြဲေဆာင္မႈ ရွိျခင္းေျကာင့္ ဒီခ်ဥ္းကပ္နည္းေတြဟာ မ်က္ေမွာက္ေခတ္ စီမံခန့္ခြဲေရးဆိုင္ရာ စာေပေတြမွာ ေရပန္းစားေနဆဲျဖစ္ပါတယ္။

ဥပမာ စိတၱေဗဒပညာရွင္ ဟာရီလီဗင္ဆင္ က ေခါင္းေဆာင္ကိုယ္ရည္ကိုယ္ေသြး ဥပတိအတိုင္းအတာ အခ်က္ (၂၀)ကို ဆြဲထုတ္ျပခဲ့ပါတယ္။ အဲ့ဒီအတိုင္းအတာေတြဟာ ထိပ္တန္းစီမံခန့္ခြဲေရး အခြင့္အာဏာရွိသူတစ္ဦးကို စီစစ္ေရြးခ်ယ္တဲ့အခါမွာ ထည့္သြင္း စဥ္းစားရမဲ့ အခ်က္ေတြပဲျဖစ္ပါတယ္။ အဲ့ဒါေတြကေတာ့-
(၁) အခ်က္အလက္အမ်ိုးမ်ိုးကို ေရွ့ေနာက္ညီညြတ္ေသာ ရည္မွန္းခ်က္ေဘာင္ တစ္ခုရေအာင္ ေတြးဆသိျမင္ဖြဲ့စည္းေပါင္းစပ္တည္ေဆာက္တတ္ျခင္း
( The capacity to abstract, to conceptualize, to organize, and to integrate different data into a coherent frame of reference )
(၂) ဒြိဟသံသယဝိဝါဒကို သေဘာထားျကီးျခင္း
( A tolerance for ambiguity)
(၃) ဉာဏ္အေျမာ္အျမင္ရွိျခင္း
( Intelligence )
(၄) ေကာင္းေကာင္းပိုင္းျဖတ္ျခင္း
( Good Judgment )
(၅) တာဝန္ယူတတ္ျခင္း
( Ability to take charge )
(၆) ျပႆနာမ်ားကို အားတက္သေရာ မဟာျဗူဟာေျမာက္ ရင္ဆိုင္‌ေျဖရွင္း တတ္ျခင္း
( A Capacity for Attacking Problems Both Vigorously and Strategically )
(၇) ထေျမာက္ေအာင္ျမင္ေရးအေလးေပးျခင္း
( An Achievement Oriented-ness )
(၈) အျခားသူမ်ား၏ စိတ္ခံစားခ်က္ကို သိလြယ္တံု့ျပန္တတ္ျခင္း
( A Sensitivity to the Feelings of Others )
(၉) အဖြဲ့အစည္းဝင္တစ္ဦးအေနျဖင့္ ပါဝင္ေဆာင္ရြက္တတ္ျခင္း
( Participation as a Member of the Organization )
(၁၀) ရင့္က်က္ျပည့္ဝျခင္း
( Maturity )
(၁၁) အျခားသူမ်ားထံမွသတင္းစကား၊ ‌ေဝဖန္ခ်က္နွင့္ ပါဝင္ပူေပါင္းမႈရသည့္တိုင္ ကိုယ္ဒူးကိုယ္ခြ်န္တတ္ျခင္း
( Ability to Stand on his or her Own while accepting information, criticism, and cooperation from others. )
(၁၂) ပီျပင္ရွင္းလင္းေျပာဆိုတတ္ျခင္း
( Ability to Articulate )
(၁၃) ရုပ္ပိုင္းစိတ္ပိုင္းသက္လံုေကာင္းျခင္း
( High Physical and Mental Stamina )
(၁၄) ဖိစီးမႈကိုအလိုက္သင့္စီမံထိန္းတတ္ျခင္း
( Ability to adapt and to manage stress )
(၁၅) ဟာသဉာဏ္ရွိျခင္း
( A Sense of Humor )
(၁၆) အဖြဲ့အစည္း၏ လိုအပ္ခ်က္မ်ားနွင့္ကိုက္ညီေသာ ရွင္းလင္းျပတ္သားသည့္ ကိုယ္ပိုင္ပန္းတိုင္မ်ားရွိျခင္း
( Well-defined personal goals that are consistent with organizational needs )
(၁၇) လံုးလဝီရိယျကီးျခင္း
( High perseverance )
(၁၈) အခ်ိန္ကိုစံနစ္တက်စုစည္းအသံုးခ်တတ္ျခင္း
( The ability to organize time well )
(၁၉) ေလးနက္တည္ျကည္ျခင္း
( High integrity )
(၂၀) လူမႈတာဝန္နွင့္ေခါင္းေဆာင္မႈတာဝန္ယူဖို့လိုအပ္ပံုကို နားလည္တန္ဖိုးထားျခင္း ( An appreciation for the need to assume social responsibility and leadership.)

လီဗင္ဆင္သည္ သူရဲ့အတိုင္းအတာေတြဟာ စာရင္းအင္းေဗဒအရ ခိုင္လံုတယ္လို့ ေတာ့ အာမဝန္တာမခံေပ။ ထိပ္ပိုင္ဆိုင္ရာ စိမံခန့္ခြဲေရး ထိေရာက္ေအာင္ျမင္မႈ နွင့္ စပ္လ်ဥ္းေသာ သေဘာလကၡဏာမ်ားကို အေလးေပးစဥ္းစားနိုင္ရံုသာ သူဟာတင္ျပခဲ့ျခင္း ျဖစ္ပါတယ္လို့ဆိုပါတယ္။
သူ ဘယ္လိုပဲ‌ေျပာ‌ေျပာ ေဖာ္ျပပါ ဓေလ့စရိုက္မ်ားဟာ ေခါင္းေဆာင္မႈ သေဘာ သဘာဝကို နားလည္သေဘာေပါက္ ေအာင္ျမင္ေအာင္ျပုလုပ္ရာမွာ အလြန္အေရးပါတယ္ ဆိုတာ ျငင္းနိုင္ဖြယ္ရာမရွိပါဘူး။ သူတင္ျပခဲ့တဲ့ ဓေလ့စရိုက္မ်ား နဲ့ စြမ္းရည္မ်ားကို ဆန္းစစ္ျကည့္တဲ့အခါမွာ စီမံခန့္ခြဲေရး ေခါင္းေဆာင္တစ္ဦးမွာ အမွန္တကယ္လိုအပ္တဲ့ ေယဘုယ်ပံုရိပ္တစ္ခုကို မီးေမာင္းထိုးျပေနသည္မွာ ထင္ရွားတာကို ေတြ့ျမင္က်ရမွာျဖစ္ ပါတယ္။
( Ref: Richard M.Hodgetts. Management)

ေနာက္ အေရးပါေသာ ေခါင္းေဆာင္မႈ ေလ့လာစူးစမ္းနည္းမွာ ေခါင္းေဆာင္ေတြရဲ့ အျပဳအမူ လုပ္ေဆာင္ခ်က္ေတြကို စစ္ေဆးအကဲျဖတ္ျခင္းပဲျဖစ္ပါတယ္။ လူတစ္ဦးရဲ့ ထြန္းေပါက္ေအာင္ျမင္ေသာ ေခါင္းေဆာင္မႈအမူအရာတစ္မ်ိုးကို အတုယူက်င့္သံုးျခင္း အားျဖင့္ ပိုေတာ္ေသာ ေခါင္းေဆာင္ေကာင္းတစ္ဦးျဖစ္လာနိုင္တယ္လို့ သုေတသီပညာရွင္ အမ်ားအျပားက ယံုျကည္ခဲ့က်ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ဒီအယူအဆဟာ အျငင္းပြါးနိုင္စရာေတြ ရွိပါတယ္။ မ်က္ေမွာက္ေခတ္မွာ ေခါင္းေဆာင္မႈအမူအရာကို ပိုျပီးနက္နက္နဲနဲ ထဲထဲဝင္ဝင္ စိတ္ဝင္တစားရွိလာျကပါတယ္။ စိတ္ဝင္တစားျကည့္လာျကတာနဲ့အမွ် ေခါင္းေဆာင္ေတြ နဲ့ လက္ေအာက္ငယ္သားေတြ အျပန္အလွန္ခ်ိတ္ဆက္ အၾကိဳးျပဳေနက်ပံုကို အဓိပၸါယ္အမ်ိုးမ်ိုး ဖြင့္ဆိုခဲ့က်ပါတယ္။

စီမံခန့္ခြဲမႉးေတြ အမ်ားဆံုးလက္ခံက်င့္သံုးျပီး အလြန္အမင္း ျပဳလုပ္တတ္ျကတာ ကေတာ့ အာဏာရွင္ဆန္ေသာ ေခါင္းေဆာင္မႈ ( Autocratic Leadership )ပဲျဖစ္ပါတယ္။ သူတို့ေတြဟာ အလုပ္တာဝန္ျပီးေျမာက္ေအာင္ျမင္ေရးကိုပဲ အဓိကထားအာရံုစိုက္ျကျပီးေတာ့ လူသားေတြအေပၚမွာေတာ့ အေလးမထားက်ေပ။ ဒီလိုေခါင္းေဆာင္ေတြကေတာ့ ေရွးရိုးစီမံခန့္ ခြဲေရးပံုစံနဲ့သာ သင့္ျမတ္ကိုက္ညီပါတယ္။ အဲ့ဒီပံုစံအရ အလုပ္သမားေတြကို ကုန္ထုတ္ အင္အားစုမ်ား ( Factors of Production )အျဖစ္ ရႈျမင္သေဘာထားက်တယ္။ မည္သို့ ပင္ဆိုေစ ေခါင္းေဆာင္ေတြမစြမ္း၊ မထိေရာက္ဟု တစ္ဖက္သတ္ေတာ့ မမွတ္ယူ သင့္ပါဘူး။ တစ္ခါတစ္ရံမွာ သူတို့ဟာ ေျကာက္ခမန္းလိလိ စြမ္းေဆာင္ေအာင္ ျမင္တတ္ ျကပါတယ္။ ဥပမာ အက်ပ္အတည္းဆိုက္တဲ့အ‌ေျခအေနေတြမွာဆိုရင္ ေခါင္းမာျပင္း ထန္ေသာ စီမံခန့္ခြဲေရးမႉး ေတြလိုအပ္ပါတယ္။ တစ္ခ်ို့ေသာအဖြဲ့အစည္းေတြမွာဆိုရင္ ကုန္ထုတ္လုပ္မႈ စြမ္းအား တိုးျမင့္ေရး၊ စရိတ္ထိန္းသိမ္းေရးျပႆနာမ်ား (သို့) အရည္အသြးညံ့ဖ်င္းမႈ ျပႆနာမ်ားနွင့္ ရင္ဆိုင္ က်ရတဲ့အခါေတြမွာဆိုရင္ အ‌ေျခအေနတည့္ မတ္ေအာင္ ေျဖရွင္းရန္ အာဏာရွင္ဆန္တဲ့ ေခါင္ေဆာင္ေတြကို အာကိုးအားထားျပဳက်ရပါတယ္။

ဘာလို့လဲဆိုေတာ့ အာဏာရွင္ဆန္တဲ့ေခါင္းေဆာင္ေတြရဲ့ အမူအရာကို အမူအရာကို အနီးကပ္ ကြပ္ကဲထိန္းခ်ဳပ္မႈအေပၚ အေလးထားျခင္း နဲ့ လုပ္ပိုင္ခြင့္အာဏာလွြဲအပ္ေပးရန္ မလိုျခင္း ဆိုတဲ့လကၡဏာ နွစ္ရပ္အရ အကဲျဖတ္နိုင္ပါတယ္။ သူတို့ဟာဆိုရင္ အေရးပါ ေသာအေျကာင္းကိစၥအားလံုးအေပၚ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ခ်မွတ္တဲ့အခြင့္အာဏာကို ထိန္းခ်ဳပ္ထား က်ပါတယ္။ ေနာက္ဆံုးအျပီးသတ္အတည္ျပုခ်က္ကို သူတို့ ေသခ်ာေပါက္ရယူလိုေသာ ေျကာင့္ျဖစ္ပါတယ္။

ေနာက္တစ္နည္းကေတာ့ ဖခင္အသြင္ဆန္ေသာေခါင္းေဆာင္မႈ ( Paternalistic Leadership ) ပဲျဖစ္ပါတယ္။ ဒီေခါင္းေဆာင္မႈစတိုင္ကေတာ့ အလုပ္ကိုအလြန္အမင္း ဗဟိုျပုထားေသာ္လည္း လူသားအျမုေတျဖစ္တဲ့ ဝန္ထမ္းလုပ္သားမ်ားကိုလည္း အေလးထား ထည့္တြက္က်ပါတယ္။ တစ္ခါတစ္ရံမွာသူတို့ကို ဒီမိုခေရစီဆန္ေသာ/မွ်‌ေဝတာဝန္ယူေသာ ေခါင္းေဆာင္ေတြနဲ့ ေရာေထြးျမင္တတ္က်ပါတယ္။ ဘာလို့လဲဆိုေတာ့ သူတို့ဟာ အလုပ္ ကိုေရာ လူေတြကိုပါ တစ္ျပိုင္နက္ အေလးထားက်ေသာေၾကာင့္ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ သူတို့ရဲ့ ထူးျခားေသာသြင္ျပင္လကၡဏာတစ္ရပ္က သူတို့ဟာ ဒီမိုကေရစီဆန္ေသာ ေခါင္းေဆာင္ေတြ မဟုတ္ဘူးဆိုတာကို မီးေမာင္းထိုးျပပါတယ္။ “ ငါ‌ေျပာသလိုလုပ္၊ အဖြဲ့အစည္းက မင္းကို တာဝန္ယူ ေစာင္မလိမ့္မယ္” ဆိုေသာအေတြးအေခၚကို သူတို့ယံုျကည္ျကျခင္းေၾကာင့္ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီလိုေခါင္းေဆာင္ေတြကေတာ့ သားသမီးေတြကိုအုပ္ခ်ုပ္တဲ့ မိဘေတြနဲ့ တစ္ေထရာထဲ တူလိုဟန္ ရွိက်ပါတယ္။

စီးမံခန့္ခြဲေရးမႉးအမ်ားအျပားဟာ ဖခင္အသြင္ဆန္ေသာ ေခါင္းေဆာင္သူေတြျဖစ္ျက ပါတယ္။ ဘာလို့လဲဆိုေတာ့ သူတို့ဟာ လက္ေအာက္ငယ္သားေတြဟာ သူတို့ကို ျကည့္ရႈေစာင့္ ေရွာက္ေပးမဲ့ တစ္စံုတစ္ဦးကို အျမဲတမ္းလိုလားေတာင့္တေနတယ္လို့ ထင္ေနေသာေျကာင့္ ျဖစ္ပါတယ္။ ဖခင္အသြင္ဆန္ေသာေခါင္းေဆာင္မႈပံုစံသည္ ဘဝမွာလံုျခံုမႈမရွိေသာသူမ်ား၊ မိမိတို့ရဲ့အလုပ္အကိုင္ကိုသာ သင္ယူေနက်ရွာျပီး အျကံဉာဏ္၊ အကူအညီနဲ့ အကာအကြယ္ကို ငံ့လင့္ေနက်တဲ့ လက္ေအာက္ငယ္သားမ်ားကို ကိုင္တြယ္‌ေျဖရွင္းတဲ့အခါမ်ိုးမွာ အထိေရာက္ ဆံုးနဲ့ အစြမ္းေဆာင္နိုင္ဆံုး ျဖစ္တတ္က်ပါတယ္။

( Ref: Richard M.Hodgetts. Management)

ဒီမိုကေရစီဆန္ေသာ/မွ်‌ေဝတာဝန္ယူေသာေခါင္းေဆာင္မႈ ( Democratic/ Participative Leadership) ဆိုတာကေတာ့ လူနွင့္အလုပ္ နွစ္မ်ိုးစလံုးကို လြန္စြာအေလး ထားျခင္းပဲျဖစ္ပါတယ္။ သူတို႔ဟာ လက္ေအာက္ငယ္သားေတြအျကား တစိုက္မတ္မတ္ သတင္းအခ်က္အလက္ အျပန္အလွန္ စီးဆင္းမႈကိုအားေပးတယ္၊ ကူညီပံ့ပိုးေပးတယ္ လုပ္ပိုင္ ခြင့္အာဏာအမ်ားအျပားကိုလဲ လက္ေအာက္ငယ္သားမ်ားအား လွြဲအပ္ေပးထားပါတယ္။ လုပ္သားမ်ား တက္တက္ၾကြၾကြပါဝင္လုပ္ေဆာင္ ေအာင္လဲ နွိုးေဆာ္အားေပးပါတယ္။ ဒီ‌ေခါင္းေဆာင္မႈနည္းဟန္ရဲ့ အားသာခ်က္ကေတာ့ လူတစ္ဦးခ်င္းစီ တာဝန္ယူမႈ၊ အခ်င္းခ်င္း ယိုင္းပင္းကူညီမႈ၊ တစ္ဦးရဲ့အားနည္းခ်က္ကို တစ္ဦးကျဖည့္ဆည္းအားေပးမႈ၊ အျပန္အလွန္ နားလည္မႈ၊ မိမိတာဝန္ နွင့္အျပစ္ကို တစ္ပါးသူအေပၚပံုမခ်မႈ၊ တစ္ဦး၏ စြမ္းေဆာင္ ေအာင္ျမင္မႈကို တစ္ဦးကမုဒိတာပြါးမႈ၊ ေစ့စပ္ညွိနွိုင္းအ‌ေျဖရွာမႈ နွင့္ ေပ်ာ့ေပ်ာင္း ေသာဆက္ဆံ ေရးဘဝျဖစ္တည္မႈ စတာေတြပဲျဖစ္ပါတယ္။ သည္လို လူကိုေရာအလုပ္ကိုပါ အလြန္အမင္း တန္ဖိုးထားျခင္းေျကာင့္ ဒီေခါင္းေဆာင္မႈနည္းဟန္မွာ အက်ိုးေက်းဇူး‌ေျမာက္မ်ားစြာျဖစ္ထြန္း ပါသည္။ သိသာထင္ရွားတဲ့အက်ိုးေက်းဇူးေတြကေတာ့-

(၁) အျပီးသတ္ဆံုးျဖတ္ခ်က္မခ်မီ လိုအပ္တဲ့သတင္းအခ်က္အလက္ေတြနဲ့ အေထာက္အကူရရွိေရးအတြက္ တျခားသက္ဆိုင္သူေတြအေပၚ ေခါင္းေဆာင္ က အားကိုးအားထားျပုနိုင္ေသာေျကာင့္ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ခ်မွတ္ပံု တိုးတက္ ေကာင္းမြန္လာမွာျဖစ္ပါတယ္။
(၂) လုပ္ေအာက္ငယ္သားေတြဟာ သူတို့လုပ္ငန္းခြင္ဝန္းက်င္မွာ အဆင္ေျပ ပြင့္လင္းလြတ္လပ္မႈကို နွစ္သက္သေဘာက်ေသာေျကာင့္ စိတ္ဓါတ္တက္ျကြ အားေကာင္းလာမွာျဖစ္ပါတယ္။
(၃) လက္ေအာက္ငယ္သားေတြဟာ သူတို့ရည္မွန္းခ်က္ကိုသိရွိျပီး အဲ့ဒီရည္မွန္းခ်က္ ကို မျဖစ္မေနဆြတ္ခူးရရွိရန္ လိုအပ္တဲ့လုပ္ပိုင္ခြင့္ လြပ္လပ္မႈ အျပည့္အဝရရွိ ေသာေျကာင့္ အျကီးအက်ယ္ ထေျမာက္ေအာင္ျမင္ေရး ေမာင္းနွင္အားကို ပ်ိုးေထာင္ ရွင္သန္ျကီးထြားလာေစမွာျဖစ္ပါတယ္။
(၄) အေျပာင္းအလဲမ်ားျပုလုပ္ခဲ့ပါလွ်င္လဲ ဝန္ထမ္းမ်ားဟာ ဆန့္က်င္ေသြဖီျခင္း မရွိပဲ ၄င္းတို့ကိုယ္တိုင္ ပါဝင္ တာဝန္ယူလုပ္ေဆာင္က်မွာျဖစ္ပါတယ္။

အဓိကအားျဖင့္ မွ်‌ေဝတာဝန္ယူေသာ ေခါင္းေဆာင္မႈနည္းဟန္ကို ဒီမိုကေရစီက်င့္သံုး ေသာ တိုင္းျပည္ေတြမွာ အမ်ားဆံုးလက္ခံက်င့္သံုးက်ပါတယ္။ အထူးသျဖင့္ အေမရိကန္ နိုင္ငံမွာ လက္ခံက်င့္သံုးပါတယ္။ သို့ေသာ္ ဒီေခါင္းေဆာင္မႈနည္းဟန္သည္ အဖြဲ့အစည္း တိုင္းအတြက္ေတာ့ ျခြင္းခ်က္မရွိ အလုပ္ျဖစ္တယ္လို့ေတာ့ မဆိုနိုင္ပါဘူး။ ဘာလို့လဲဆိုေတာ့ တစ္ခ်ို့အဖြဲ့အစည္းေတြဟာ မွ်‌ေဝတာဝန္ယူမႈ အလြန္အားေကာင္းတဲ့ ပတ္ဝန္းက်င္ ဓေလ့ စရိုက္နဲ့ ဟန္က်ပန္က် လည္ပတ္ေအာင္ မစြမ္းေဆာင္နိုင္တတ္က်လို့ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။

ေနာက္ လြပ္လပ္ေသာ/အထိန္းအခ်ုပ္ကင္းေသာေခါင္းေဆာင္မႈ ( Laissez-faire/Free-rein Leadership) ဆိုတာကေတာ့ လုပ္ငန္းဌာနရဲ့ေဆာင္ရြက္ခ်က္ေတြကို အ‌ေျခခံအားျဖင့္ ကိုယ္တိုင္ပါဝင္ တာဝန္ယူျခင္းမရွိတဲ့ စီမံခန့္ခြဲေရးမႉး(ေခါင္းေဆာင္)ေတြက ကိုင္စြဲက်င့္သံုးက်ပါတယ္။ ဒီစီမံခန့္ခြဲေရးမႉးေတြဟာ လုပ္ငန္းတာဝန္ေတြကို လက္ေအာက္ ငယ္သားေတြအေပၚ ပံုေအာျပီး ပခံုးလွြဲေပးလိုက်တယ္။ သူတို့ကိုယ္တိုင္က်ေတာ့ ဘာတာဝန္ကိုမွ မယ္မယ္ရရမယူျခင္က်ဘူး၊ အလုပ္တာဝန္ေတြကို သူတို့နဲ့မဆိုင္သလိုပဲ သေဘာထားက်တယ္။

သူတို့ဟာ လုပ္ငန္းခြင္ထဲကို ကိုယ္ေရာင္ျပသာလာျကျပီး လုပ္ငန္းအေျခအေနဘယ္လို ရွိတယ္ ဘယ္လိုစခန္းသြားေနတယ္ဆိုတာကို ျကည့္ရႈစစ္ေဆးရန္ေလာက္သာ စိတ္ဝင္စားမႈရွိ ပါတယ္။ ေခါင္းေဆာင္တာဝန္ယူ၍ တက္တက္ျကြျကြ ပါဝင္ေဆာင္ရြက္ျခင္းမ်ိုးမရွိေပ။
သို့ဆိုလွ်င္ လြပ္လပ္ေသာ/အထိန္းအခ်ုပ္ကင္းေသာ ေခါင္းေဆာင္မႈနည္းဟန္ဟာ ေကာင္းစြာအလုပ္ျဖစ္ပါသလားဆိုတဲ့ ေမးခြန္းေတြေပၚေပါက္လာနိုင္ပါတယ္။ အ‌ေျဖကေတာ့ အလုပ္ျဖစ္နိုင္ပါတယ္လို့ပဲ ‌ေျဖဆိုရပါမယ္။ ဘယ္လိုေနရာေတြမွာအလုပ္ျဖစ္နိုင္သလဲဆိုေတာ့ သုေတသနနဲ့ဖြံျဖိုးေရး လက္ေတြ့စမ္းသပ္ခန္းေတြမွာ တာဝန္ယူရတဲ့ စီမံခန့္ခြဲေရးမႉးရဲ့ စြမ္းေဆာင္ခ်က္ေတြပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ သူရဲ့လက္ေထာက္ေတြအားလံုးဟာ အမ်ားအားျဖင့္ အထူးကြ်မ္းက်င္နွံ့စပ္ တတ္သိလိမ္မာ
ၾကတယ္၊ အလုပ္တာဝန္ကို ပိုင္နိုင္ကြ်မ္းက်င္ေသာ အတတ္ပညာရွင္ေတြျဖစ္က်တဲ့ အတြက္ေၾကာင့္ စီမံခန့္ခြဲေရးမႉးဟာ အလုပ္ျပီးေျမာက္ ေအာင္ျမင္ေရးအတြက္ လိုအပ္တဲ့ လက္နက္ကရိယာေတြနဲ႔ အေထာက္အကူကိုျဖည့္ဆည္း ေပးရန္သာျဖစ္တယ္ ဘာေတြလုပ္ကိုင္ ေဆာင္ရြက္ရမယ္ဆိုတာကို အထူးတိုက္တြန္း‌ေျပာဆိုဖို့ လံုးလံုးမလိုအပ္ပါဘူး။ အားျကိုးမာန္တက္ စြမ္းစြမ္းတမံလုပ္ေဆာင္ျကသည္မွာ လံုးဝစိတ္ခ်ရ ေသာေျကာင့္ စီမံခန့္ခြဲးေရးမႉးေတြအဖို့ ထူးျခား‌ေျပာင္ေျမာက္တဲ့ ရလာဘ္ေကာင္းေတြရရွိနိုင္ မွာျဖစ္ပါတယ္။

သို့ေသာ္ ဒီလိုအေျခအေနမ်ိုးေတြဟာ ေတြ့ရခဲပါတယ္။ ျဖစ္ျမဲသေဘာရဲ့ ခြ်င္းခ်က္ တစ္ခုသာျဖစ္ပါတယ္။ ဒီလိုစီမံခန့္ခြဲေရးမႉးေတြဟာ စည္းမ်ဥ္းစည္းကမ္း လြန္စြာေလ်ာ့နည္း တတ္က်ပါတယ္။ အမ်ားအားျဖင့္ေတာ့ သူတို့ဟာ စာဖြဲ့ရေလာက္ေအာင္ ဘာတစ္ခုမွ ဟုတၳိပတၳိ ထိေရာက္ေအာင္စြမ္းေဆာင္နိုင္ျခင္း မရွိက်ပါဘူး။ သည္လိုျဖစ္ျရခင္းရဲ့အဓိက အေျကာင္းရင္းကေတာ့ ေခါင္းေဆာင္တစ္ဦးရဲ့ အေရးၾကီး ဆံုးျဖစ္တဲ့ ဦးစီးေခါင္ေဆာင္ မႈတာဝန္ကို လစ္ဟင္းျကေသာေျကာင့္ျဖစ္ပါတယ္။

ဘယ္သူေတြဘာေတြ‌ေျပာ‌ေျပာ ေနာက္ဆံုးမွာေတာ့ ေခါင္းေဆာင္ေကာင္းတစ္ေယာက္ ရဲ့တာဝန္မွာ-
(က) လက္ေအာက္ငယ္သားေတြလုပ္ေဆာင္ရမဲ့ အလုပ္တာဝန္ေတြကို အလြယ္တကူ နားလည္ေအာင္ရွင္ျပနိုင္ရမယ္။
(ခ) ပန္းတိုင္ေပါက္ေျမာက္ ေအာင္ျမင္ေရးကိုဟန့္တားထားတဲ့ လမ္းပိတ္ဆို့မႈ တားဆီးမႈအခက္အခဲေတြကို ရွင္းလင္းဖယ္ရွားေပးရမယ္။
(ဂ) ကိုယ္ပိုင္ဆနၵျပည့္ဝ ေက်နပ္မႈရရွိေအာင္ လက္ေအာက္ငယ္သားေတြအတြက္ အခြင့္အလမ္းကိုတိုးျမွင့္ဖြင့္ေပးနိုင္ရပါမယ္။

ဒါေတြဟာ ေခါင္းေဆာင္ေကာင္းတစ္ဦးမွာ ရွိသင့္တဲ့အေျခခံလိုအပ္ခ်က္ေတြပဲျဖစ္ ပါတယ္။
ေနာက္တစ္ခု ကေတာ့ John C.Maxwell ေရးသားတဲ့ The 21 Irrefutable Laws Of Leadership ကို ေမာင္ျမင့္ျကြယ္ဘာသာျပန္ဆို ထားတဲ့ မွတ္သားထားတာေလး တစ္ခ်ို့ ကို‌ေျပာျပခ်င္ပါတယ္။
ဒါကေတာ့ တစ္ခ်ို့ေသာသူမ်ားဟာ ေခါင္းေဆာင္မႈ နွင့္ စီမံခန့္ခြဲမႈ သည္ တစ္မ်ိုးတည္း ျဖစ္တယ္ဆိုေသာ ယူဆခ်က္ပဲျဖစ္ပါတယ္။ တကယ္ေတာ့ ဒါဟာမွားယြင္းတဲ့အယူအဆပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ တကယ္ေတာ့ ‘ေခါင္းေဆာင္မႈ’ဆိုသည္မွာ လူအမ်ားအျပားအား လိုက္ပါလာ ေအာင္ ျသဇာသက္ေရာက္ေစမႈျဖစ္ျပီး ‘စီမံခန့္ခြဲမႈ’ကေတာ့ နည္းစနစ္မ်ားနွင့္လုပ္ငန္းစဥ္မ်ား တသမတ္တည္းရွိေနေစေရးကို အာရံုစိုက္မႈပင္ျဖစ္တယ္လို့ဆိုပါတယ္။

ခရိုက္စလာ ေမာ္ေတာ္ကားကုမၸဏီရဲ့ ရွယ္ယာမင္ နွင့္ အမႈေဆာင္အရာရွိခ်ုပ္ေဟာင္း လီအိုင္ယာေကာ့ကာ ကေတာ့ “တစ္ခါတစ္ရံမွာေတာ့ အေတာ္ဆံုးမန္ေနဂ်ာေတြေတာင္ ေခြးအျကီးျကီးတစ္ေကာင္ရဲ့ျကိုးကို ကိုင္ထားရတဲ့ ခ်ာတိတ္ေလးတစ္ေယာက္နဲ့တူတယ္တဲ့ ေခြးျကီးကဘယ္ကိုသြားခ်င္သလဲဆိုတာကို ေစာင့္ျကည့္ျပီးမွ လိုက္ပို့တတ္တာမ်ိုးေပါ့” ဆိုျပီး ေလွာင္ေတာင္ေတာင္ခနဲ့တဲ့တဲ့‌ေျပာဖူးပါေသးတယ္။
ပုဂၢိုလ္တစ္ေယာက္အား ထိုပုဂၢိုလ္သည္ စီမံခန့္ခြဲမႈသက္သက္ထက္ ေခါင္းေဆာင္မႈ ေပးနိုင္သူဟုတ္မဟုတ္ စမ္းသပ္ျကည့္နိုင္တဲ့ အေကာင္ဆံုးနည္းလမ္းကေတာ့ ၄င္းအား အျပုသေဘာေဆာင္တဲ့ ေျပာင္းလဲမႈကို ဖန္တီးေပးရန္ ေစခိုင္းဖို့ပဲျဖစ္ပါတယ္။ မန္ေနဂ်ာမ်ားသည္ ဦးတည္ခ်က္ကို မေျပာင္းလဲေအာင္ ထိန္းထာနိုင္ေသာ္လည္း ေျပာင္းလဲသြားေအာင္မူ မျပုလုပ္နိုင္က်ေပ။ လူပုဂၢိုလ္မ်ားကို ဦးတည္ခ်က္ အသစ္ဆီသို့ ေျပာင္းေရွြ့ေဆာင္ရြက္ေစရန္ဆိုတဲ့ ကိစၥရပ္ေတြမွာ ျသဇာသက္ေရာက္မႈရွိေစရန္လည္း လိုအပ္မွာျဖစ္ပါတယ္။

ေခါင္းေဆာင္ျကီးမ်ားက မည္သည့္အခါ၌ ဦးေဆာင္ရမည္ကိုသိျခင္းသည္ မည္သည့္ကိစၥ အားေဆာင္ရြက္ရမည္နွင့္ မည္သည့္ေနရာသို့ သြားရမည္တို့အား သိရွိသကဲ့သို့ပင္ အေရးၾကီး ေၾကာင္းကိုေတြ႔ျမင္ၾကရမွာျဖစ္တယ္လို့ဆိုပါတယ္။ ေခါင္းေဆာင္တစ္ဦးက လႈပ္ရွားမႈတစ္ရပ္ ကို ျပဳလုပ္သည့္အခါတိုင္း ျဖစ္ေပၚလာနိုင္သည့္ ရလဒ္ ေလးမ်ိဳးရွိပါသည္။

(၁) မွားယြင္းေသာအခ်ိန္တြင္ မွားယြင္းေသာလုပ္ရပ္က ေဘးဒုကၡနွင့္ ၾကံုေတြ႔ရရွိလိမ့္မည္။
(၂) မွန္ကန္ေသာအျပဳအမူအား မွားယြင္းသည့္အခ်ိန္ကာလတြင္ ျပဳလုပ္မိပါက ခုခံျငင္းဆန္မႈကို ျဖစ္ေစ၏။
(၃) မွားယြင္းေသာလုပ္ရပ္ကို မွန္ကန္သည့္အခ်ိန္အခါတြင္ ေဆာင္ရြက္ပါကလဲ မွားယြင္းမႈျဖစ္၏။
(၄) မွန္ကန္ေသာအခ်ိန္တြင္ရွိ မွန္ကန္ေသာလုပ္ရပ္က ေအာင္ျမင္မႈမ်ားကို ရရွိေစ၏။
အဂၤလန္နိုင္ငံ၏ ဝန္ၾကီးခ်ဳပ္ျဖစ္ခဲ့ဖူးေသာ ဝင္စတန္ခ်ာခ်ီက “လူတစ္ေယာက္ရဲ့ဘဝမွာ ေမြးဖြားလာကတည္းက သူျကံုေတြ့ရမဲ့ အထူးအခ်ိန္ကာလေလးတစ္ခုရွိေနပါတယ္။ အဲ့ဒီအထူးအခြင့္အေရးေလးကို အမိအရဖမ္းယူျပီး သူေဆာင္ရြက္ရမဲ့လုပ္ငန္းတာဝန္ -အဲ့ဒါကလဲ သူနဲ့အထူးတလည္ သင့္ေလ်ာ္တဲ့လုပ္ငန္းတာဝန္ တစ္ခုကိုသူေဆာင္ရြက္လိမ့္မယ္။ အဲ့ဒီအခ်ိန္ကာလကေလးမွာ သူဟာဂုဏ္သတင္းျကီးျခင္းကိုရရွိလိမ့္မယ္ ေနာက္အဲ့ဒီအခ်ိန္ဟာ သူ့ဘဝရဲ့ အေကာင္းဆံုးအခ်ိန္ပဲျဖစ္တယ္”လို့ဆိုပါတယ္။

အခ်ဳပ္ဆိုရေသာ္ ေခါင္းေဆာင္တစ္ေယာက္သည္ မည္မွ်ပင္ထူးခြ်န္သူျဖစ္ပါေစ ၄င္းတစ္ဦးတည္းေဆာင္ရြက္နိုင္စြမ္း မရွိၾကပါ။ အားကစားေလာကတြင္ ေအာင္ျမင္မႈရရွိေစရန္ နည္းျပဆရာတစ္ေယာက္သည္ အားကစားသမားေကာင္းမ်ားကို စုစည္းထာရန္လို အပ္ေပသည္။ အဖြဲ႔အစည္းတစ္ခုသည္လည္း ေအာင္ျမင္မႈရရွိေစရန္အတြက္ ေခါင္းေဆာင္ ေကာင္းမ်ား ပါဝင္သည့္အဖြဲ႔တစ္ဖြဲ႔ရွိရန္ လိုအပ္ေပသည္။ အဖြဲ႔အစည္း၏ ပမာဏက ပို၍ ၾကီးမားေလေလ ပို၍ခြန္အားျပည့္ဝေသာ ပို၍ေလးနက္ေသာ ေခါင္းေဆာင္ေကာင္းကို လိုအပ္ေလေလျဖစ္ပါသည္။

ဤ Post ျဖစ္လာေအာင္ အစစအရာရာ ကူညီေပးတဲ့ ေဒၚသီတာေအး(လက္ေထာက္ညြွန္ၾကားေရးမွူး,အမွတ္(၂)စက္မွု၀န္ၾကီးဌာန) အား အထူးေက်းဇူးတင္ပါသည္။

ဤေဆာင္းပါးကုိ Creative Space Design ဘေလာ့ခ္မွ ကူးယူေဖာ္ၿပသည္။
[Read More...]


 
Return to top of page Copyright © 2010 | Karen Tasmania Converted into Blogger Template by HackTutors