15-04-2008
သီရိလကၤာႏိုင္ငံ ၊ ကုိလံဘိုျမိဳ႕ ဗုဒၶဘာသာႏွင့္ ပါဠိတကၠသိုလ္(Buddhist and Pali University) ႏွင့္ ေကလဏိယတကၠသိုလ္တို႔တြင္ B.A , M.A အတန္းမ်ားတြင္ တက္ေရာက္
ပညာသင္ၾကားေနၾကေသာ ပညာေတာ္သင္ကရင္ရဟန္းေတာ္မ်ား၏ ေႏြရာသီေက်ာင္းပိတ္
ရက္ ကာလအတြင္း ဘုရာဖူးႏွင့္ ေလ့လာေရးခရီးစဥ္ကို (၁၂-၀၄-၂၀၀၈) ေေန႔တြင္ စတင္ခဲ့သည္။
ခရီးစဥ္ကို အရွင္ဣႏၵာစာရ (ဥကၠ႒-ဇြဲကပင္ပညာဒါနအသင္း) ဦးေဆာင္၍ နံနက္ (၆)နာရီတြင္ ခရီးစဥ္ကို စတင္ခဲ့ၾကသည္။ ေရွးဦးစြာ ကိုလံဘိုမွ ကီလိုမီတာတစ္ရာေက်ာ္ ခန္႔ေ၀းေသာ ဒမၻဴလေတာင္ကို သြားေရာက္ေလ့လာခဲ့ၾကသည္။ ၎သည္ ဒမၻဴလျမိဳ႕အနီးတြင္ တည္ရွိေသာ ေရွးေဟာင္းလႈိဏ္ဂူဘုရားျဖစ္ျပီး၊ ေလွ်ာင္းေတာ္မူ၊ ထိုင္ေတာ္မူႏွင့္ ရပ္ေတာ္မူေရွးေဟာင္ဘုရားမ်ားကိုေလ့လာဖူးေတြ႔ႏိုင္သည္။ ထို႔ျပင္ သီဟိုဠ္ႏွင့္ ျမန္မာသာသနာသမိုင္းတြင္ ထင္ရွားခဲ့ေသာ ဒု႒ဂါမနိမင္းၾကီး ( ၁၆၁-ဘီစီ-၁၃၇-ဘီစီ) ဒမၼိိဠေၾကးကလားတို႔ကို ျပန္လည္တိုက္ခိုက္ရန္ အင္းအားစုရံုးသည့္အေနျဖင့္ ပုန္းခိုရာလႈိဏ္ဂူအျဖစ္လည္းထင္ရွားခဲ့သည္။
ထိုေနာက္ နံနက္ (၁၁)နာရီခန္႕တြင္ ဆိဂိရိယေတာင္သို႔ ေရာက္ရွိေလ့လာခဲ့ၾကသည္။ ၎သည္ ျခင္ေသ့တစ္ေကာင္၀ပ္ေနသည့္ အသြင္ရွိေသာေၾကာင့္ ဆိဂိရိယ (ျခင္ေသ့ေတာင္) ဟု ေခၚတြင္ျခင္းျဖစ္သည္။ ထုိေၾကာင့္ ေတာင္ဘက္တြင္ ျခင္ေသ့၏ လက္ႏွစ္ဖက္ပံုစံ အုတ္ခံုႏွစ္ခုကို ေတြ႔ရွိႏိုင္သည္။ ေတာင္ထိပ္ေပၚတြင္ ကႆပဘုရင္၏ နန္းေတာ္ရာေဟာင္း အုတ္ခံုမ်ားႏွင့္ ေရကန္တို႔ကို ေတြ႔ရွိႏိုင္သည္။ ထို႔ျပင္ ပင္မေက်ာက္ေတာင္ၾကီး၏ အေနာက္ဖက္ေတာင္ေစာင္းနံရံေပၚတြင္ နတ္သမီးမ်ားရုပ္၊ ေဆးေရးပန္ခ်ီတို႔ကို ေလ့လာေတြ႔ရွိ
ႏုိင္သည္။ ေတာင္ေျခပတ္လည္တြင္ ေရရွိေနေသးေသာက်ံဳးပတ္လည္၀န္းရံထားသည္။
တတိယခရီးစဥ္အေနျဖင့္ ေပါေလာနာရု၀ေရွးေဟာင္းယဥ္ေက်းမႈနယ္ေျမ သို႔ သို႔ေနာက္မွာ ညေနသံုးနာရီခြဲခန္႔တြင္ ေရာက္ရွိိေလ့လာခဲ့့ၾကသည္။ ေရွးဦးစြာ polonnaruva ျပတုိ္က္ကုိ ေလ့လာၾကသည္၊ ျပတိုက္ထဲတြင္ ေရွ႕ေဟာင္းေက်ာက္ဆင္းတုမ်ား ေၾကးထည္မ်ား၊ ဓာတ္ပုံစသည္တို႔ကို ျပသထားသည္ကုိ ေလ့လာေတြ႔ရွိႏိုင္သည္၊ ထုိ႔ျပင္ ပရကၠမဗာဟု မင္းႀကီးရဲ႕ နန္းေတာ္ေဟာင္းမ်ား၊ ေက်ာင္းေတာ္ရာမ်ား ပရကၠမ သမုဒၵရာဟု ေခၚေသာ ေရကန္ႀကီးကုိလည္း ေတြ႔ႏုိင္သည္၊ polonnaruva ေခတ္သည္ ပုဂံႏွင့္ေခတ္ၿပိဳင္ဟု ေျပာစမွတ္ျပဳၾကသည္၊ အဘယ္ေၾကာင့္ဆုိေသာ္ ေရွ႕ေဟာင္းပစၥည္းမ်ားရဲ႕ ေအာက္ေျခတြင္ ၁၁-၁၂ ရာစု ေအဒီ ဟု စာတမ္းထုိးထားသည္ကုိ ေတြ႕ရွိရသည္၊ ညေန ၆နာရီခန္႕တြင္ polonnaruva ေဒသမွ ျပန္လည္ထြက္ခြာၾကၿပီး Anuradhapura ၿမိဳ႕သို႔ ခရီးဆက္ခဲ့ၾကသည္၊ ၄င္းၿမိဳ႕တြင္ ခရီးတစ္ေထာက္အျဖစ္ ျမန္မာေက်ာင္းတြင္ ညအိပ္ရပ္နားခဲ့ၾကသည္၊
၁၃-၄-၂၀၀၈၊ နံနက္(၇)နာရီတြင္ ဒုတိယေန႔ ေလ့လာေရးခရီးစဥ္ကုိ စတင္ခဲ့ၿပီး ေရွ႕ဦးစြာ မဟာေဗာဓိပင္ကုိ သြားေရာက္ဖူးေမွ်ာ္ၾကသည္၊ ကံေကာင္းေထာက္မသျဖင့္ မိမိတို႔ေလ့လာေရးအဖဲြ႔သည္ သက္ဆုိ္င္ရာဘုန္းေတာ္ႀကီးကုိ ခြင့္ေတာင္းၿပီး ေဗာဓိပင္၏ အေပၚဆုံး ပစၥယံသုိ႔ တက္ေရာက္ဖူးေမွ်ာ္ခြင့္ ရရွိခဲ့သည္၊ သဃၤန္းႏွင့္ ၀တၳဳေငြမ်ား လွဴဒါန္းပူေဇာ္ခ့ဲၾကသည္၊ ေဗာဓိပင္ကုိ အနီးကပ္ဖူးေမ်ွာ္ခြင့္ရရွိရန္မွာ အလြန္ရခဲဲေသာ အခြင့္ေရးတစ္ခုျဖစ္သည္၊ အဘယ့္ေၾကာင့္ဆုိေသာ္ ေဗာဓိပင္ကုိ မသမာသူမ်ား ဖ်က္ဆီးမည့္ အႏၱရာယ္မွ တားဆီးရန္အလုိ႔ငွါ ရဲ စစ္တပ္ အေစာင့္အေရွာက္မ်ားခ်ထားၿပီး ၀င္ေရာက္ဖူးေမ်ွာ္သူမ်ားကုိ စက္ပစၥည္းျဖင့္ တစ္ဦးခ်င္း စစ္ေဆးခံၿပီးမွ ၀င္ခြင့္ျပဳသည္၊ ေဗာဓိပင္ကို သီရိလကၤာႏုိင္ငံသားတုိ႔သည္ အသက္သဖြယ္ ေလးစားျမတ္ႏုိး တန္ဖုိးထားၾကသည္၊ ေဗာဓိပင္ကုိ ဖူးေမ်ွာ္ဆုေတာင္းခြင့္ရၾကသူမ်ားသည္ ဆုေတာင္းျပည့္၍ အလုိဆႏၵမ်ားျပည့္ၾကသည္ဟု ေျပာစမွတ္ျပဳၾကသည္၊
ထုိ႔ေနာက္ မဟာေစတီ ေလာဟပါသာဒ ေၾကးျပသာဒ္ေဟာင္း၊ အဘယာဂီရိေစတီ၊ ေဇတ၀န္ေစတီ၊ သမာဓိရုပ္ပြားဆင္းတုေတာ္၊ ထူပါရာမေစတီ၊ မရိႆ၀တၱိယေစတီ၊ အမြာညီေနာင္ ေရကန္ႀကီးႏွစ္ကန္၊ ဣသုရုမုနိရာဇမဟာ၀ိဟာရေနရာ၊ လကၤာတိလကေစတီ၊ Gardstone, moonstone စသည္တုိ႔ကို ေလ့လာခဲ့ၾကသည္၊ ထုိ႔ေနာက္ ေန႔လည္ဆြမ္းကုိ ဘုဥ္းေပးခဲ့ၾကသည္၊
မြန္းလဲြ(၁၂)နာရီ ေလာက္တြင္မဟိႏၵေလသုိ႔ သြားေရာက္ေလ့လာၾကသည္၊ မဟိႏၵေလသည္ သီဟုိဠ္သာသနာကုိ စတင္မ်ိဳးေစ့ခ်ေပးခဲဲ့ေသာ ရွင္မဟိႏၵ စတင္ေရာက္ရွိခဲ့ရာ ေနရာအျဖစ္ ထင္ရွားသည္၊ မဟိႏၵေလတြင္ မဟိႏၵေလေစတီ၊ ရွင္မဟိႏၵႏွင့္ ေဒ၀ါနံပိယတိႆ မင္းႀကီးတုိ႔ ဆုံေတြ႔ၾကသည့္ ေစတီ၊ သုမနရွင္သာမေဏ ေႀကြးေၾကာ္ရာေတာင္၊ ရွင္မဟိႏၵ သီတင္းသုံးသည့္ေနရာ ႏွင့္ ေရွးေဟာင္းေက်ာင္းေတာ္ရာမ်ားကို ဖူးေမ်ွာ္ေလ့လာခဲဲ့ၾကသည္၊
ညေန(၃)နာရီ ၄၅-မိနစ္ေလာက္တြင္ ၾသကၠန ရပ္ေတာ္မူ ဗုဒၶဆင္းတုေတာ္သုိ႔ သြားေရာက္ေလ့လာဖူးေမ်ွာ္ၾကသည္၊ ၄င္းသည္ အႏုရာဓပူရၿမိဳ႕မွ ကီလုိမီတာ(၄၀)ခန္႔ေ၀းၿပီး Architecture ဘာသာရပ္အတြက္မျဖစ္မေန ေလ့လာရေသာ ေေရွးေဟာင္းဆင္းတုေတာ္တစ္ဆူျဖစ္သည္၊ ဆင္းတုေတာ္သည္ ေျခဖ၀ါးေတာ္မွ ဦးေခါင္းေတာ္အထိ (၁၀)မီတာဉာဏ္ေတာ္အျမင့္ရွိသည္၊
ညေန(၄)နာရီ-၁၉ မိနစ္ခန္႕တြင္ ၾသကၠနမွ ျပန္လည္ထြက္ခြာၾကၿပီး နာလႏၵာေကဒီေက (Nalandayedike)သုိ႔ ခရီးဆက္ၾကသည္၊ ညေန(၅)နာရီခဲြခန္႕တြင္ ေရာက္ရွိသည္၊ ၄င္းသည္ ေက်ာက္တုံးကုိ ထုဆစ္ထားၿပီး အထဲတြင္ ရပ္ေတာ္မူဆင္းတုေတာ္တစ္ဆူရွိသည္၊ ေအဒီ(၈)ရာစုႏွင့္(၁၀)ရာစုအတြင္း တည္ေဆာက္ထားေသာ ဘုရားေက်ာင္းေဆာင္ငယ္ တစ္ခုျဖစ္သည္၊ ထူးျခားသည္မွာ နာလႏၵေကဒီေကသည္ သီဟုိဠ္ႏုိင္ငံ၏ အလယ္ဗဟုိအျဖစ္ ေရွးဘုရင္မ်ားက အထိမ္းအမွတ္ျပဳ တည္ေဆာက္ထားခဲ့သည္၊ ထုိေနရာသည္ သီဟုိဠ္ႏုိင္ငံ၏ အလယ္ဗဟုိျဖစ္ေၾကာင္းကုိ စစ္ပစၥည္းကိရိယာမပါပဲ သိရွိႏုိင္သည့္ သိဟုိဠ္ဘုရင္မ်ား၏ စြမ္းရည္ကို ေလးစားဖြယ္ရာ ေတြ႔ရွိႏုိင္သည္၊ ယခုေခတ္ ဘူမိေဗဒ ပညာရွင္မ်ားက ေခတ္မီ စက္ကိရိယာမ်ားျဖင့္ စမ္းသပ္တုိင္းတာၾကည့္သည့္အခါ ထုိေနရာသည္ သီဟုိဠ္ႏုိင္ငံ၏ အလယ္ဗဟုိျဖစ္ေၾကာင္း အသိအမွတ္ျပဳ လက္ခံၾကရသည္၊
ညေန(၆)နာရီတြင္ Aluvihara သုိ႔ ခရီးဆက္၍ ေလ့လာၾကသည္၊ ထုိေနရာသည္ စတုတၳသဂၤါယနာ တင္ရာေနရာအျဖစ္ ထင္ရွားသည္၊ လွဳိဏ္ဂူထဲတြင္ စတုတၳသဂၤါယနာတင္သည့္ အထိမ္းအမွတ္အေနျဖင့္ ဆင္းတုမ်ားႏွင့္ ပန္းခ်ီကားမ်ားကုိ ထြင္းထုေရးဆဲြထားသည္၊ ထုိမွအျပန္တြင္ ဂႏၵီသုိ႔ ခရီးဆက္ၿပီး ဂႏၵီၿမိဳ႕ ျမန္မာေက်ာင္းတြင္ ခရီးတစ္ေထာက္အျဖစ္ ညအိပ္ရပ္္္နားခဲ့ၾကသည္၊
၁၄-၄-၂၀၀၈၊ နံနက္(၇)နာရီ-၁၅-မိနစ္တြင္ တတိယေန႔ ေလ့လာေရးခရီးစဥ္ကုိ စတင္ၾကသည္၊ ေရွ႕ဦးစြာ ဂႏီၵ ေတာင္ေပၚဘုရားကို သြားေရာက္ဖူးေမ်ွာ္ၾကသည္၊ ၄င္းသည္ ညာဘက္လက္၀ါးကုိ ေရွ႕ဘက္သုိ႔ ေထာင္၍ လွည့္ထားသည့္ အဘယမုဒၵရာ ထုိင္ေတာ္မူဆင္းတုေတာ္ႀကီးျဖစ္သည္၊ ဆင္းတုေနာ္ေၾကာ၀မ္းဗုိက္ထဲတြင္ အဂၤေတျဖင့္ ျပဳလုပ္ထားသည့္ ဗုဒၶ၀င္ ျပခန္းပါရွိသည္၊ သီဟုိဠ္ႏုိင္ငံတြင္ ရုပ္ပြားဆင္းတုေတာ္အမ်ားစုုကုိ ေရႊမခ်ပဲ ထုံးျဖဴသဃၤန္းျဖင့္သာ ထားရွိကုိးကြယ္ၾကသည္၊ ထုိ႔ေနာက္ စြယ္ေတာ္တုိက္ကုိ သြားေရာက္ဖူးေမ်ွာ္ၾကသည္၊ စြယ္ေတာ္တုိက္ကုိ ဖြင့္လွစ္အပူေဇာ္ခံျခင္းမျပဳမီ စြယ္ေတာ္ျပတုိက္ကုိ ၾကည့္ရႈေလ ့လာခဲ့ၾကသည္၊ နံနက္(၉-၃၀)တြင္ စြယ္ေတာ္တုိက္ ဖြင့္လွစ္အပူေဇာ္ခံၿပီး တန္းစီ၍ အေ၀းမွလွမ္းၿပီး ဖူးေမ်ွာ္ၾကည္ညိဳ ၾကရသည္၊ စြယ္ေတာ္တုိက္ ၏သက္တမ္းမွာ ႏွစ္ေပါင္းေျခာက္ရာခန္႕ရွိၿပီဟု သိရသည္။
ဤေနရာတြင္ မွတ္သားဖြယ္ရာ တစ္ခုမွာ ဂႏီၵဗုဒၶျမတ္စြယ္ေတာ္ႏွင့္ အႏုရာဓပူရၿမိဳ႕ရွိ မဟာေဗာဓိပင္တုိ႔မွာ သီဟုိဠ္ႏုိင္ငံသားမ်ား အသက္သဖြယ္ ျမတ္ႏုိးတန္ဖိုးထားသည့္ အရာႏွစ္ခုအျဖစ္ ခံယူထားသည့္အားေလ်ာ္စြာ အသက္ေပး၍လည္း ကာကြယ္ေစာင့္ေရွာက္ထားၾကသည္၊ ၄င္းတုိ႔ကို ယခုထက္တုိင္ ဆန္႕က်င္တုိက္ခုိက္ေနသည့္ သူပုန္မ်ားက ၄င္းေဗာဓိပင္ႏွင့္စြယ္ေတာ္ေၾကာင့္ ဆင္ဟာလီစ္တုိ႕ကို ႏုိင္ေအာင္မတုိက္ႏုိင္ျခင္း ျဖစ္သည့္ဟု ယုံၾကသည္ၾကသည္၊ ထုိ႔ေၾကာင့္လည္း ၄င္းစြယ္ေတာ္ႏွင့္ေဗာ
ဓိပင္ကုိ ဖ်က္ဆီးရန္ အၿမဲတေစ ႀကံစည္လုပ္ေဆာင္ၾကသည္၊ ထုိ႔ေၾကာင့္ စြယ္ေတာ္ႏွင့္မဟာေဗာဓိပင္ကုိ ၀င္ေရာက္ဖူးေမ်ွာ္သူမ်ားအား လက္နက္ခဲဲယမ္းပါမပါ အၿမဲတမ္းစစ္ေဆးရျခင္းျဖစ္သည္။
နံနက္(၁၀)နာရီတြင္ View Point ေနရာသုိ႔သြား၍ ဂႏီၵၿမိဳ႕ ရႈခင္းကုိ ၾကည့္ရႈၾကသည္၊ ထုိမွတစ္ဖန္ ရုကၡေဗဒ ဥယ်ာဥ္ကုိ သြားေရာက္ေလ့လာၾကသည္၊ထုိ႔ေေနာက္ ေန႔ဆြမ္းစားၿပီး ကုိလံဘုိအျပန္ခရီးကုိ စတင္ၾကသည္၊ အျပန္လမ္းတြင္ လကၤာတိလက ေရွ႕ေဟာင္းဘုရားေက်ာင္းကို ၀င္ေရာက္ၾကည့္ရႈေလ့လာၾကသည္၊ ညေန(၃-၃၀)တြင္ ေနာက္ဆုံးေလ့လာေရးခရီးစဥ္အေနျဖင့္ Nittanbuwa ၿမိဳ႕ အတၱနဂရရာဇမဟာ၀ိဟာရ ေက်ာင္းကုိ ၀င္ေရာက္ေလ့လာခဲ့ၾကသည္၊ ထုိေက်ာင္းတြင္ သံဃေဗာဓိဘုရင္၏ ဆင္းတုရွိသည္၊ ညေန (၅-၃၀)ခန္႕တြင္ ကုိလံဘုိၿမိဳ႕သုိ႔ ျပန္လည္ေရာက္ရွိၾကသည္။
၁၂-၄-၂၀၀၈၊ နံနက္(၆)နာရီတြင္ စတင္ခဲ့ေသာ ေလ့လာေရးခရီးစဥ္သည္ ၁၄-၄-၂၀၀၈၊ ညေန(၅-၃၀)ခန္႔တြင္ ပညာေတာ္သင္ကရင္ရဟန္းေတာ္မ်ား၏ ေလ့လာေရးခရီးစဥ္မွာ ေအာင္ျမင္ၿပီးဆုံးျခင္းသုိ႔ေရာက္ရွိ၍ တန္ဖုိးမျဖတ္ႏုိင္ေသသာ ကုသုိလ္ႏွင့္ ေဒသႏၱရ ဗဟုသုတတုိ႔ကုိ ရရွိခဲ့ၾကသည္။
(အရွင္ဣႏၵာစာရ-ဇဲြကပင္ ပညာဒါနအသင္း ဥကၠ႒)
[Read More...]
သီရိလကၤာႏိုင္ငံ ၊ ကုိလံဘိုျမိဳ႕ ဗုဒၶဘာသာႏွင့္ ပါဠိတကၠသိုလ္(Buddhist and Pali University) ႏွင့္ ေကလဏိယတကၠသိုလ္တို႔တြင္ B.A , M.A အတန္းမ်ားတြင္ တက္ေရာက္
ပညာသင္ၾကားေနၾကေသာ ပညာေတာ္သင္ကရင္ရဟန္းေတာ္မ်ား၏ ေႏြရာသီေက်ာင္းပိတ္
ရက္ ကာလအတြင္း ဘုရာဖူးႏွင့္ ေလ့လာေရးခရီးစဥ္ကို (၁၂-၀၄-၂၀၀၈) ေေန႔တြင္ စတင္ခဲ့သည္။
ခရီးစဥ္ကို အရွင္ဣႏၵာစာရ (ဥကၠ႒-ဇြဲကပင္ပညာဒါနအသင္း) ဦးေဆာင္၍ နံနက္ (၆)နာရီတြင္ ခရီးစဥ္ကို စတင္ခဲ့ၾကသည္။ ေရွးဦးစြာ ကိုလံဘိုမွ ကီလိုမီတာတစ္ရာေက်ာ္ ခန္႔ေ၀းေသာ ဒမၻဴလေတာင္ကို သြားေရာက္ေလ့လာခဲ့ၾကသည္။ ၎သည္ ဒမၻဴလျမိဳ႕အနီးတြင္ တည္ရွိေသာ ေရွးေဟာင္းလႈိဏ္ဂူဘုရားျဖစ္ျပီး၊ ေလွ်ာင္းေတာ္မူ၊ ထိုင္ေတာ္မူႏွင့္ ရပ္ေတာ္မူေရွးေဟာင္ဘုရားမ်ားကိုေလ့လာဖူးေတြ႔ႏိုင္သည္။ ထို႔ျပင္ သီဟိုဠ္ႏွင့္ ျမန္မာသာသနာသမိုင္းတြင္ ထင္ရွားခဲ့ေသာ ဒု႒ဂါမနိမင္းၾကီး ( ၁၆၁-ဘီစီ-၁၃၇-ဘီစီ) ဒမၼိိဠေၾကးကလားတို႔ကို ျပန္လည္တိုက္ခိုက္ရန္ အင္းအားစုရံုးသည့္အေနျဖင့္ ပုန္းခိုရာလႈိဏ္ဂူအျဖစ္လည္းထင္ရွားခဲ့သည္။
ထိုေနာက္ နံနက္ (၁၁)နာရီခန္႕တြင္ ဆိဂိရိယေတာင္သို႔ ေရာက္ရွိေလ့လာခဲ့ၾကသည္။ ၎သည္ ျခင္ေသ့တစ္ေကာင္၀ပ္ေနသည့္ အသြင္ရွိေသာေၾကာင့္ ဆိဂိရိယ (ျခင္ေသ့ေတာင္) ဟု ေခၚတြင္ျခင္းျဖစ္သည္။ ထုိေၾကာင့္ ေတာင္ဘက္တြင္ ျခင္ေသ့၏ လက္ႏွစ္ဖက္ပံုစံ အုတ္ခံုႏွစ္ခုကို ေတြ႔ရွိႏိုင္သည္။ ေတာင္ထိပ္ေပၚတြင္ ကႆပဘုရင္၏ နန္းေတာ္ရာေဟာင္း အုတ္ခံုမ်ားႏွင့္ ေရကန္တို႔ကို ေတြ႔ရွိႏိုင္သည္။ ထို႔ျပင္ ပင္မေက်ာက္ေတာင္ၾကီး၏ အေနာက္ဖက္ေတာင္ေစာင္းနံရံေပၚတြင္ နတ္သမီးမ်ားရုပ္၊ ေဆးေရးပန္ခ်ီတို႔ကို ေလ့လာေတြ႔ရွိ
ႏုိင္သည္။ ေတာင္ေျခပတ္လည္တြင္ ေရရွိေနေသးေသာက်ံဳးပတ္လည္၀န္းရံထားသည္။
တတိယခရီးစဥ္အေနျဖင့္ ေပါေလာနာရု၀ေရွးေဟာင္းယဥ္ေက်းမႈနယ္ေျမ သို႔ သို႔ေနာက္မွာ ညေနသံုးနာရီခြဲခန္႔တြင္ ေရာက္ရွိိေလ့လာခဲ့့ၾကသည္။ ေရွးဦးစြာ polonnaruva ျပတုိ္က္ကုိ ေလ့လာၾကသည္၊ ျပတိုက္ထဲတြင္ ေရွ႕ေဟာင္းေက်ာက္ဆင္းတုမ်ား ေၾကးထည္မ်ား၊ ဓာတ္ပုံစသည္တို႔ကို ျပသထားသည္ကုိ ေလ့လာေတြ႔ရွိႏိုင္သည္၊ ထုိ႔ျပင္ ပရကၠမဗာဟု မင္းႀကီးရဲ႕ နန္းေတာ္ေဟာင္းမ်ား၊ ေက်ာင္းေတာ္ရာမ်ား ပရကၠမ သမုဒၵရာဟု ေခၚေသာ ေရကန္ႀကီးကုိလည္း ေတြ႔ႏုိင္သည္၊ polonnaruva ေခတ္သည္ ပုဂံႏွင့္ေခတ္ၿပိဳင္ဟု ေျပာစမွတ္ျပဳၾကသည္၊ အဘယ္ေၾကာင့္ဆုိေသာ္ ေရွ႕ေဟာင္းပစၥည္းမ်ားရဲ႕ ေအာက္ေျခတြင္ ၁၁-၁၂ ရာစု ေအဒီ ဟု စာတမ္းထုိးထားသည္ကုိ ေတြ႕ရွိရသည္၊ ညေန ၆နာရီခန္႕တြင္ polonnaruva ေဒသမွ ျပန္လည္ထြက္ခြာၾကၿပီး Anuradhapura ၿမိဳ႕သို႔ ခရီးဆက္ခဲ့ၾကသည္၊ ၄င္းၿမိဳ႕တြင္ ခရီးတစ္ေထာက္အျဖစ္ ျမန္မာေက်ာင္းတြင္ ညအိပ္ရပ္နားခဲ့ၾကသည္၊
၁၃-၄-၂၀၀၈၊ နံနက္(၇)နာရီတြင္ ဒုတိယေန႔ ေလ့လာေရးခရီးစဥ္ကုိ စတင္ခဲ့ၿပီး ေရွ႕ဦးစြာ မဟာေဗာဓိပင္ကုိ သြားေရာက္ဖူးေမွ်ာ္ၾကသည္၊ ကံေကာင္းေထာက္မသျဖင့္ မိမိတို႔ေလ့လာေရးအဖဲြ႔သည္ သက္ဆုိ္င္ရာဘုန္းေတာ္ႀကီးကုိ ခြင့္ေတာင္းၿပီး ေဗာဓိပင္၏ အေပၚဆုံး ပစၥယံသုိ႔ တက္ေရာက္ဖူးေမွ်ာ္ခြင့္ ရရွိခဲ့သည္၊ သဃၤန္းႏွင့္ ၀တၳဳေငြမ်ား လွဴဒါန္းပူေဇာ္ခ့ဲၾကသည္၊ ေဗာဓိပင္ကုိ အနီးကပ္ဖူးေမ်ွာ္ခြင့္ရရွိရန္မွာ အလြန္ရခဲဲေသာ အခြင့္ေရးတစ္ခုျဖစ္သည္၊ အဘယ့္ေၾကာင့္ဆုိေသာ္ ေဗာဓိပင္ကုိ မသမာသူမ်ား ဖ်က္ဆီးမည့္ အႏၱရာယ္မွ တားဆီးရန္အလုိ႔ငွါ ရဲ စစ္တပ္ အေစာင့္အေရွာက္မ်ားခ်ထားၿပီး ၀င္ေရာက္ဖူးေမ်ွာ္သူမ်ားကုိ စက္ပစၥည္းျဖင့္ တစ္ဦးခ်င္း စစ္ေဆးခံၿပီးမွ ၀င္ခြင့္ျပဳသည္၊ ေဗာဓိပင္ကို သီရိလကၤာႏုိင္ငံသားတုိ႔သည္ အသက္သဖြယ္ ေလးစားျမတ္ႏုိး တန္ဖုိးထားၾကသည္၊ ေဗာဓိပင္ကုိ ဖူးေမ်ွာ္ဆုေတာင္းခြင့္ရၾကသူမ်ားသည္ ဆုေတာင္းျပည့္၍ အလုိဆႏၵမ်ားျပည့္ၾကသည္ဟု ေျပာစမွတ္ျပဳၾကသည္၊
ထုိ႔ေနာက္ မဟာေစတီ ေလာဟပါသာဒ ေၾကးျပသာဒ္ေဟာင္း၊ အဘယာဂီရိေစတီ၊ ေဇတ၀န္ေစတီ၊ သမာဓိရုပ္ပြားဆင္းတုေတာ္၊ ထူပါရာမေစတီ၊ မရိႆ၀တၱိယေစတီ၊ အမြာညီေနာင္ ေရကန္ႀကီးႏွစ္ကန္၊ ဣသုရုမုနိရာဇမဟာ၀ိဟာရေနရာ၊ လကၤာတိလကေစတီ၊ Gardstone, moonstone စသည္တုိ႔ကို ေလ့လာခဲ့ၾကသည္၊ ထုိ႔ေနာက္ ေန႔လည္ဆြမ္းကုိ ဘုဥ္းေပးခဲ့ၾကသည္၊
မြန္းလဲြ(၁၂)နာရီ ေလာက္တြင္မဟိႏၵေလသုိ႔ သြားေရာက္ေလ့လာၾကသည္၊ မဟိႏၵေလသည္ သီဟုိဠ္သာသနာကုိ စတင္မ်ိဳးေစ့ခ်ေပးခဲဲ့ေသာ ရွင္မဟိႏၵ စတင္ေရာက္ရွိခဲ့ရာ ေနရာအျဖစ္ ထင္ရွားသည္၊ မဟိႏၵေလတြင္ မဟိႏၵေလေစတီ၊ ရွင္မဟိႏၵႏွင့္ ေဒ၀ါနံပိယတိႆ မင္းႀကီးတုိ႔ ဆုံေတြ႔ၾကသည့္ ေစတီ၊ သုမနရွင္သာမေဏ ေႀကြးေၾကာ္ရာေတာင္၊ ရွင္မဟိႏၵ သီတင္းသုံးသည့္ေနရာ ႏွင့္ ေရွးေဟာင္းေက်ာင္းေတာ္ရာမ်ားကို ဖူးေမ်ွာ္ေလ့လာခဲဲ့ၾကသည္၊
ညေန(၃)နာရီ ၄၅-မိနစ္ေလာက္တြင္ ၾသကၠန ရပ္ေတာ္မူ ဗုဒၶဆင္းတုေတာ္သုိ႔ သြားေရာက္ေလ့လာဖူးေမ်ွာ္ၾကသည္၊ ၄င္းသည္ အႏုရာဓပူရၿမိဳ႕မွ ကီလုိမီတာ(၄၀)ခန္႔ေ၀းၿပီး Architecture ဘာသာရပ္အတြက္မျဖစ္မေန ေလ့လာရေသာ ေေရွးေဟာင္းဆင္းတုေတာ္တစ္ဆူျဖစ္သည္၊ ဆင္းတုေတာ္သည္ ေျခဖ၀ါးေတာ္မွ ဦးေခါင္းေတာ္အထိ (၁၀)မီတာဉာဏ္ေတာ္အျမင့္ရွိသည္၊
ညေန(၄)နာရီ-၁၉ မိနစ္ခန္႕တြင္ ၾသကၠနမွ ျပန္လည္ထြက္ခြာၾကၿပီး နာလႏၵာေကဒီေက (Nalandayedike)သုိ႔ ခရီးဆက္ၾကသည္၊ ညေန(၅)နာရီခဲြခန္႕တြင္ ေရာက္ရွိသည္၊ ၄င္းသည္ ေက်ာက္တုံးကုိ ထုဆစ္ထားၿပီး အထဲတြင္ ရပ္ေတာ္မူဆင္းတုေတာ္တစ္ဆူရွိသည္၊ ေအဒီ(၈)ရာစုႏွင့္(၁၀)ရာစုအတြင္း တည္ေဆာက္ထားေသာ ဘုရားေက်ာင္းေဆာင္ငယ္ တစ္ခုျဖစ္သည္၊ ထူးျခားသည္မွာ နာလႏၵေကဒီေကသည္ သီဟုိဠ္ႏုိင္ငံ၏ အလယ္ဗဟုိအျဖစ္ ေရွးဘုရင္မ်ားက အထိမ္းအမွတ္ျပဳ တည္ေဆာက္ထားခဲ့သည္၊ ထုိေနရာသည္ သီဟုိဠ္ႏုိင္ငံ၏ အလယ္ဗဟုိျဖစ္ေၾကာင္းကုိ စစ္ပစၥည္းကိရိယာမပါပဲ သိရွိႏုိင္သည့္ သိဟုိဠ္ဘုရင္မ်ား၏ စြမ္းရည္ကို ေလးစားဖြယ္ရာ ေတြ႔ရွိႏုိင္သည္၊ ယခုေခတ္ ဘူမိေဗဒ ပညာရွင္မ်ားက ေခတ္မီ စက္ကိရိယာမ်ားျဖင့္ စမ္းသပ္တုိင္းတာၾကည့္သည့္အခါ ထုိေနရာသည္ သီဟုိဠ္ႏုိင္ငံ၏ အလယ္ဗဟုိျဖစ္ေၾကာင္း အသိအမွတ္ျပဳ လက္ခံၾကရသည္၊
ညေန(၆)နာရီတြင္ Aluvihara သုိ႔ ခရီးဆက္၍ ေလ့လာၾကသည္၊ ထုိေနရာသည္ စတုတၳသဂၤါယနာ တင္ရာေနရာအျဖစ္ ထင္ရွားသည္၊ လွဳိဏ္ဂူထဲတြင္ စတုတၳသဂၤါယနာတင္သည့္ အထိမ္းအမွတ္အေနျဖင့္ ဆင္းတုမ်ားႏွင့္ ပန္းခ်ီကားမ်ားကုိ ထြင္းထုေရးဆဲြထားသည္၊ ထုိမွအျပန္တြင္ ဂႏၵီသုိ႔ ခရီးဆက္ၿပီး ဂႏၵီၿမိဳ႕ ျမန္မာေက်ာင္းတြင္ ခရီးတစ္ေထာက္အျဖစ္ ညအိပ္ရပ္္္နားခဲ့ၾကသည္၊
၁၄-၄-၂၀၀၈၊ နံနက္(၇)နာရီ-၁၅-မိနစ္တြင္ တတိယေန႔ ေလ့လာေရးခရီးစဥ္ကုိ စတင္ၾကသည္၊ ေရွ႕ဦးစြာ ဂႏီၵ ေတာင္ေပၚဘုရားကို သြားေရာက္ဖူးေမ်ွာ္ၾကသည္၊ ၄င္းသည္ ညာဘက္လက္၀ါးကုိ ေရွ႕ဘက္သုိ႔ ေထာင္၍ လွည့္ထားသည့္ အဘယမုဒၵရာ ထုိင္ေတာ္မူဆင္းတုေတာ္ႀကီးျဖစ္သည္၊ ဆင္းတုေနာ္ေၾကာ၀မ္းဗုိက္ထဲတြင္ အဂၤေတျဖင့္ ျပဳလုပ္ထားသည့္ ဗုဒၶ၀င္ ျပခန္းပါရွိသည္၊ သီဟုိဠ္ႏုိင္ငံတြင္ ရုပ္ပြားဆင္းတုေတာ္အမ်ားစုုကုိ ေရႊမခ်ပဲ ထုံးျဖဴသဃၤန္းျဖင့္သာ ထားရွိကုိးကြယ္ၾကသည္၊ ထုိ႔ေနာက္ စြယ္ေတာ္တုိက္ကုိ သြားေရာက္ဖူးေမ်ွာ္ၾကသည္၊ စြယ္ေတာ္တုိက္ကုိ ဖြင့္လွစ္အပူေဇာ္ခံျခင္းမျပဳမီ စြယ္ေတာ္ျပတုိက္ကုိ ၾကည့္ရႈေလ ့လာခဲ့ၾကသည္၊ နံနက္(၉-၃၀)တြင္ စြယ္ေတာ္တုိက္ ဖြင့္လွစ္အပူေဇာ္ခံၿပီး တန္းစီ၍ အေ၀းမွလွမ္းၿပီး ဖူးေမ်ွာ္ၾကည္ညိဳ ၾကရသည္၊ စြယ္ေတာ္တုိက္ ၏သက္တမ္းမွာ ႏွစ္ေပါင္းေျခာက္ရာခန္႕ရွိၿပီဟု သိရသည္။
ဤေနရာတြင္ မွတ္သားဖြယ္ရာ တစ္ခုမွာ ဂႏီၵဗုဒၶျမတ္စြယ္ေတာ္ႏွင့္ အႏုရာဓပူရၿမိဳ႕ရွိ မဟာေဗာဓိပင္တုိ႔မွာ သီဟုိဠ္ႏုိင္ငံသားမ်ား အသက္သဖြယ္ ျမတ္ႏုိးတန္ဖိုးထားသည့္ အရာႏွစ္ခုအျဖစ္ ခံယူထားသည့္အားေလ်ာ္စြာ အသက္ေပး၍လည္း ကာကြယ္ေစာင့္ေရွာက္ထားၾကသည္၊ ၄င္းတုိ႔ကို ယခုထက္တုိင္ ဆန္႕က်င္တုိက္ခုိက္ေနသည့္ သူပုန္မ်ားက ၄င္းေဗာဓိပင္ႏွင့္စြယ္ေတာ္ေၾကာင့္ ဆင္ဟာလီစ္တုိ႕ကို ႏုိင္ေအာင္မတုိက္ႏုိင္ျခင္း ျဖစ္သည့္ဟု ယုံၾကသည္ၾကသည္၊ ထုိ႔ေၾကာင့္လည္း ၄င္းစြယ္ေတာ္ႏွင့္ေဗာ
ဓိပင္ကုိ ဖ်က္ဆီးရန္ အၿမဲတေစ ႀကံစည္လုပ္ေဆာင္ၾကသည္၊ ထုိ႔ေၾကာင့္ စြယ္ေတာ္ႏွင့္မဟာေဗာဓိပင္ကုိ ၀င္ေရာက္ဖူးေမ်ွာ္သူမ်ားအား လက္နက္ခဲဲယမ္းပါမပါ အၿမဲတမ္းစစ္ေဆးရျခင္းျဖစ္သည္။
နံနက္(၁၀)နာရီတြင္ View Point ေနရာသုိ႔သြား၍ ဂႏီၵၿမိဳ႕ ရႈခင္းကုိ ၾကည့္ရႈၾကသည္၊ ထုိမွတစ္ဖန္ ရုကၡေဗဒ ဥယ်ာဥ္ကုိ သြားေရာက္ေလ့လာၾကသည္၊ထုိ႔ေေနာက္ ေန႔ဆြမ္းစားၿပီး ကုိလံဘုိအျပန္ခရီးကုိ စတင္ၾကသည္၊ အျပန္လမ္းတြင္ လကၤာတိလက ေရွ႕ေဟာင္းဘုရားေက်ာင္းကို ၀င္ေရာက္ၾကည့္ရႈေလ့လာၾကသည္၊ ညေန(၃-၃၀)တြင္ ေနာက္ဆုံးေလ့လာေရးခရီးစဥ္အေနျဖင့္ Nittanbuwa ၿမိဳ႕ အတၱနဂရရာဇမဟာ၀ိဟာရ ေက်ာင္းကုိ ၀င္ေရာက္ေလ့လာခဲ့ၾကသည္၊ ထုိေက်ာင္းတြင္ သံဃေဗာဓိဘုရင္၏ ဆင္းတုရွိသည္၊ ညေန (၅-၃၀)ခန္႕တြင္ ကုိလံဘုိၿမိဳ႕သုိ႔ ျပန္လည္ေရာက္ရွိၾကသည္။
၁၂-၄-၂၀၀၈၊ နံနက္(၆)နာရီတြင္ စတင္ခဲ့ေသာ ေလ့လာေရးခရီးစဥ္သည္ ၁၄-၄-၂၀၀၈၊ ညေန(၅-၃၀)ခန္႔တြင္ ပညာေတာ္သင္ကရင္ရဟန္းေတာ္မ်ား၏ ေလ့လာေရးခရီးစဥ္မွာ ေအာင္ျမင္ၿပီးဆုံးျခင္းသုိ႔ေရာက္ရွိ၍ တန္ဖုိးမျဖတ္ႏုိင္ေသသာ ကုသုိလ္ႏွင့္ ေဒသႏၱရ ဗဟုသုတတုိ႔ကုိ ရရွိခဲ့ၾကသည္။
(အရွင္ဣႏၵာစာရ-ဇဲြကပင္ ပညာဒါနအသင္း ဥကၠ႒)
Previous Article
