ဖႜဳံခါန္ၟလင္ၟကႜယ္ ထုိင့္အးတယ္

ဖႜဳံခါန္ၟကႝင့္ယုိ၀္ ႓းဍံင္ဆု္ခါန္ၟကႝင့္အု္ဟွဴ႕ဟွာေေအးေခါဟ္လံင္အွ္ေ၀့ခါန္ၟကႝင့္လွ္။ လါင့္ေဍေခါဟ္လံင္ဏွ္ ဟု္ေယာ၀္ၟစုိ၀္လု္အု္ယာင္အု္ဖၚေခါဟ္ဏွ္႓းဍံင္ေလာဟ္သာလွ္။လာင့္ေဍေခါဟ္လံင္အု္ဖႜံင္သဘာ၀ဏွ္႓းဍံင္ေလာဟ္သာေအးလွ္။ လါင့္ဏွ္မြာဲလုံၟအု္ယုက္ယွာၟလုံၟဏံင္၊လုံၟဍံင္းေသွ္သာ္၊လုံၟအင္းေဃွာဟ္႓ုိင္သယ္ကဲလုံၟစုိင္စုိင္အွ္ထုိင့္ဖႜဳံးသာ့ ကုိ၀္ေ၀့လါင့္ဏွ္လွ္။ေခါဟ္လံင္ဏွ္လုံၟအု္ယုက္႓င္းလုံၟ႓ူး၊လုံၟသြာ့သယ္အွ္ဍိင္ဆာတြယ္သာေဍဟွင္းေခါဟ္သယ္ကုိ၀္ေ၀့ေေခါဟ္လံင္ဏွ္လွ္။ေခါဟ္လံင္ဏွ္ေဍာဟ္သီးခ၀့္ေဍာဟ္ထ၀့္သီးခ၀့္ထ၀့္ဆင့္ေလံလင္သာ႓ႜာ္႓ႜၚထုိင့္ထုိင့္အု္ယွ၀္ထ၀့္အု္တုိင္လ္ုယာ႓ႜဲသီး အွ္ေ၀့လွ္။ အွ္ဖႜဳံထီ့ခါန္ၟကႝင့္ဖုိင္ေခါဟ္လံင္ဖါ့သုိင့္၊ေခါဟ္လံင္ေမာ၀္ၟလု္အာ္သယ္ဏွ္ အု္ထ၀့္ဖၚအွ္ေ၀့ ဃွဴ႕ထံင့္၊ ႏုဦ႔ထံင့္႓ႜဲသယ္ဏွ္လွ္။
လါင့္ဏွ္ဍ၀္ ဖါေဍာဟ္ဖါထ၀့္အွ္ယွာ လာင့္ေဖါဟ္လာင့္လီဏွ္အွ္အးေ၀့လွ္။ ဖႜဳံခါန္ၟကႝင့္ဖုိင္ဆာမြာဲအွ္လါင့္လု္ဖးဏွ္ လါင့္ခြဲါကၶင္ယုိ၀္ကဲအု္ေဍာဟ္ထုက္ အု္ထ၀့္ထုက္လွ္။ အု္ထ၀့္ဖၚအွ္ေ၀့ ဏီ့ထံင့္ႏုဦ႔ယာေဆ၀္ၟလွ္။ လာင့္အု္ဃွာင္ၟဃွံင္ဏွ္ အု္ထ၀့္ထုက္ အု္ဖၚလု္ထံင့္႓ႜဲသယ္လွ္။ေခါဟ္လံင္ထုိင့္ေခါဟ္လံင္ဆုဂ္ဖုိင္ ႓းဏင္ဏင္လာင့္ေဖါဟ္အွ္ၾကင္ လု္ဖႜဳံးလု္ထာၟေသွ္ေဆ၀္ၟလွ္။ ႓းဏင္ဏင္ဍ၀္ လု္ေခါဟ္ထုိ၀္လု္ဖႜဳံးမြာဲလါင့္ အု္ေမာ၀္ယွာၟ ဆုင္ၟလင္သာဏွ္ဍ၀္ ထို၀္႓ုဂ္သာေဍေခါဟ္လံင္အွ္ေသွ္ေ၀့လွ္။
ဖႜဳံခါန္ၟကႝင့္ လာင့္ဖ်ဳိင့္ေဍလာင့္၀ဲါပ်င့္သီးဏွ္အု္ေခါဟ္ထုိ၀္မြာဲလါင့္ အု္ေမာ၀္ယွာၟ အု္ေမ၀္ၟကံင္မြာဲေ၀့ေခါဟ္လံင္ဏွ္ ဍးကုိ၀္ဟွာလွ္။ ဖႜဳံခါန္ၟကႝင့္ဖုိင္ ကဲေ၀့လာင့္လင္ေတၞင့္ထုက္လု္ဖႜဳံးဏွ္ မြြာဲေ၀့လာင့္တၞဳိ၀္ပႜာင္ၟ ဟု္စၚလာင့္ခႜိင္းဆူ႔ဏွ္လွ္။ လာင့္တၞဳိ၀္ပႜာင္ၟ လာင့္ခႜိင္းဆူ႔ဏွ္ အွ္လု္လာင့္ခြဲါကၶင္မူၟႏုက္လု္ခ၀့္ ယြာၿပင္ဖိုင္လာင့္ေဖါဟ္လု္ဖႜဳံးဏွ္လွ္။ လာင့္ဏါင္၀ွး၀ွးဏွ္ ထီ့သယ္ဏံင္းသယ္ အွ္ေ၀့အးအးလွ္။ လာင့္ေဖါဟ္ဏွ္ အု္ထ၀့္မု္အွ္ေ၀့ ဏင္ၟႏုဦ႔ဆီ့႓ုိ၀္လွ္။ လာၟဏင့္႓ုိ၀္ လာင့္ဍင္ဍီးလံင္ဏွ္ အွ္ေဍကႜံင္ေဖါဟ္လု္ဖႜဳံး အု္ေခါဟ္က်ံင္ဟု္ေယာ၀္ၟစုိ၀္လ္ုအု္ယာင္ ဃွီ႔လာေ၀့စြးမာၟလွ္။
ဆု္လု္လာင့္သီးယုိ၀္ေဍာဟ္ေဟွ၀္ေပ၀့္ေဟွ၀္ ထုိင့္အွ္ဍးဆု္ထၞာၟလွ္။ ထုိင့္ေဍာဟ္ထုိင့္ေပ၀့္ ထုိင့္ရုဂ္က်ာ္အွ္ လု္အွ္ ထုိင့္အု္မိင္ဖႜဟ္ လ္ုဖႜဟ္သယ္ လု္႓းဍံင္ေလာဟ္သာ႓း အွ္ေ၀့ေ႓့ဏွ္သုိ၀္လွ္။ ထုိင့္႓းဏင္ဏင္ ယွာၟလု္ဖႜဳံသယ္တာင္လၜ၀ယ္ ကႜံင္က်ာ္ဖါေဍာဟ္ က်ာ္ေဖါဟ္သယ္အးလု္ဏိငး္လု္႓ႜင္ ပၱံင္မာ႓ုံးေသၻင္ၟ အွ္ေ၀့အု္ေခါဟ္က်ံင္ထု္ယ၀္ၟၿပာထာ့ ဆု္ေသွ္ယာ့အး ဆု္ေလ၀္႓ါပူဇၜဆုိင္အးေ၀့လွ္။ ဖႜဳံထီ့ခါန္ၟကႝင့္ဖုိင္ ရုဂ္က်ာ္အွ္ထုိင့္လု္ဖးဏွ္ဍ၀္--------
ဍဳံထု္အင္ကႝင့္ ရုဂ္က်ာ္အွ္ထုိင့္လု္ဖး
၁။ ထုိင့္ေကာ၀္ခံင္ၟ
၂း ထုိင့္အာ္သာ္ကု္လာင့္၊
၃။ ထုိင့္ဖါ့ပုက္၊
၄။ ထုိင့္ေ႓န္ဂ်ီ၊
၅။ ထုိင့္ဍင္က်ာ္၊
၆။ ထုိင့္မိက္ၾတင့္၊
၇။ ထုိင့္ဖ်ဳိင့္
၈။ ထုိင့္သာယာယွဳဦဂူ၊
၉။ ထုိင့္၀ဲါပ်င့္၊
၁၀။ ထုိင့္မိက္စင္ေကာ၀္ကူၟ၊
၁၁။ ထုိင့္၀ိက္၊
၁၂။ ထုိင့္ကု္ေ၀၊
၁၃။ ထုိင့္မးခၞာ္၊
၁၄။ ထုိင့္ ပၱာင္၊
၁၅။ ထုိင့္ကႜာ၊
၁၆။ ထုိင့္ခု္လုက္ထုိင့္၊
၁၇။ ထုိင့္ေကာ၀္ကု္သံင့္။
ဖႜဳံခါန္ၟလင္ကႜယ္ ဍဳံထု္အင္ကႝင့္ဖုိင္ ရုဂ္က်ာ္အွ္ ထုိင့္လု္ဖးဏွ္ အု္မိင္ေဍာဟ္ထုက္ အု္မိင္ဖႜဟ္စြးထုိင့္လု္ဖးဏွ္ဍ၀္ မြာဲေ၀့ ထုိင့္ေကာ၀္ခံင္ၟ၊ ထုိင့္ေ႓န္ဂ်ီ၊ ထုိင့္၀ဲါပ်င့္၊ ထုိ္င့္မးခၞၞာ္၊ ထုိင့္ေကာ၀္ကု္သံင့္သယ္ ယာဲဖႜဳံးဏွ္လွ္။ ထုိင့္ေကာ၀္ခံင္ၟဏွ္ ရုဂ္က်ာ္အွ္ ကဲအု္အးထုက္ အု္ဏိင္းယိက္ထုက္ ထု္ယၜၿပာထာ့ဃွိင္ၟေကာ၀္ၾကင္ လ္ုဏိင္းလု္႓ႜင္ ႓ုံးအု္ေဘင္ၟအွ္ေ၀့ သင့္ခႜင္လင္ထႜဳိင့္သုိင့္သင့္ဏွ္ ကုိ၀္ဏိင္းေဍလွ္။
ထုိင့္ေ႓န္ဂ်ီဏွ္ဍ၀္ ကႜံင္ေဖါဟ္အွ္အး လါင့္ခင္းထၚဏွ္ ဏံင္းထီ့ေခါ၀္ၟအွ္ဏွ္တာၟ ဆု္ေလ၀္အင္းလူၟထီ့ေခါ၀္ၟအး၊ ဆု္ယွ၀့္၊ ဆ္ုဃွ၊ ဆု္ဆာ့လံင္သာသယ္ ႓ႜးေ၀့လုက္ခႜာ ထု္ယၜၿပာထာ့စြး ဆု္ေလ၀္အးေ၀့လွ္။ လု္ဏိင္းလု္႓ႜင္ လာထာင့္ခုက္ဖါေဍာဟ္ဏွ္ အု္ေဘင္ၟအွ္ေ၀့ကုိ၀္ၟဏိင္းေဍလွ္။ ယွဳဦ႕ကံင္ၟဖင္ေခါဟ္ ကၞ၀့္ေယွာဟ္မူၟႏုက္ခ၀့္ ထုိင့္၀ဲါပ်င့္ဏွ္ဍ၀္ ရုဂ္က်ာ္အွ္အး ထုိင့္အု္ထုက္ဏွ္ အွ္ေဍထီ့ကၞာ့သယ္ ဆု္ေလ၀္႓ါပူဇၜအး အု္မိင္ဖႜဟ္စြးေ၀့ေဆ၀္ၟလွ္။ လု္ဏိင္းလု္႓ႜင္ ႓ုံးအု္ေဘင္ၟအွ္ေ၀့ သင့္ခႜင္္ထါင္ထင္းလု္ဏီဏွ္ ကုိ၀္ၟဏိင္းေဍလွ္။
ထုိင့္မးခၞာ္ဏွ္ဍ၀္ ထုိင့္ဖႜံင့္ေခါဟ္ခါင့္ ရုဂ္က်ာ္ဖါေဍာဟ္အီသီ့နံင္ၟအွ္ ၊ကု္ဆင့္အြာဖုိင္ ၊ကု္္္္ဆင့္အြာဃႊိက၊္ ဟု္လၞးတု္ပူဖုိင္သယ္ လုံၟအွ္႓းဍံင္ဏွ္ ဆု္ေလ၀္႓ါပူဇၜအး အု္မိင္ဖႜဟ္စြးလု္ဏိင္းလု္႓ႜင္ သင့္ခႜင္လင္ အု္ကႜာလု္ဏီဏွ္ ႓ုံးအု္ေဘင္ၟအွ္ေ၀့ ကုိ၀္ၟဏိင္းေဍလ္ွ။
ထိုင့္ပၚက်ံင္ၟကႝင့္ဖုိင္ ရုဂ္က်ာ္အွ္ထုိင့္လု္ဖး---
၁။ ထုိင့္မးအယ္၊
၂။ ထုိင့္ ပၱဳံ၊
၃။ ထုိင့္ ဏံင္းကု္မႜဳိင့္၊
၄။ ထုိင့္ေကာ၀္ဘာၟ၊
၅။ ထုိင့္ပီစု္ခါ၊
၆။ ထုိင့္ဏံင္းမ်လြဲ၊
ထုိင့္လု္ဖးဏွ္ဍ၀္ အု္မိင္ေဍာဟ္ထုိင့္ဏွ္ဍ၀္ အ္ွ္လု္တု္ခုံလုံတြါန္႔ဏါင္ ထုိင့္ ပၱဳံဏွ္ အု္မိင္ဖႜဟ္ထုက္လွ္။ ရုဂ္က်ာ္အွ္အး ဆု္ေလ၀္႓ါပူဇၜစြး သင့္ခႜင္လင္ အု္ကႜာလု္ဏီဏွ္ ႓ုံးအု္ေဘင္ၟအွ္၀့ ကုိ၀္ၟဏိင္းေဍလွ္။
ဍဳံေကာ၀္ၾတာ္ကႝင့္ဖုိင္ ရုဂ္က်ာ္အွ္ထုိင့္လု္ဖး----
၁။ ထုိင့္ေကာ၀္လာင့္ေဖါဟ္၊
၂။ ထုိင့္ဏံင္းထး႓င္၊
၃။ ထုိင့္ မူၟလု္အာ္၊
ထုိင့္ဏံင္းထး႓င္ဏွ္ ရုဂ္က်ာ္အွ္အး ဆု္ေလ၀္႓ါပူဇၜစြး လု္ဏိင္းလု္႓ႜင္ သင့္ခႜင္လင္ဏွ္ ႓ုံးအု္ေဘင္ၟအွ္ေ၀့ကုိ၀္ၟဏိင္းေဍေဆ၀္ၟလွ္။
ဍဳံေသႝ၀့္ဖါေဍာဟ္လာ့တု္က၀္ကႝင့္ဖုိင္ ရုဂ္က်ာ္အွ္ထုိင့္လု္ဖး---
၁။ ထုိင့္ ဖါ့ၿပ၊
၂။ ထုိင့္ ထုဲးမင္ေထာ၀္၊
၃။ ထုိင့္လာ့ခႛာ၊
၄။ ထုိင့္ မိက္ၿပင္သယ္ဏွ္လွ္။
ထုိင့္ဖါ့ၿပဏွ္ ရုဂ္က်ာ္အွ္အး ဆု္ေလ၀္႓ါပူဇၜစြး အု္မိင္ဖႜဟ္ေဍာဟ္ေ၀့လွ္။ လု္ဏိင္းလု္႓ႜင္ လာတာဃွဳဦဏွ္ ႓ုံးအု္ေဘင္ၟအွ္ေ၀့ ကုိ၀္ၟဏိင္းေဍေဆ၀္ၟလွ္။ ထုိင့္ ရုဂ္က်ာ္အွ္ လု္အု္ဃွာၟဃွံင္ အု္မိင္လု္ဖႜဟ္ပု္သာ္႓းဏွ္ အွ္ေ၀့အးဍာ္ေဆ၀္ၟလွ္။ ဆာမြာဲေသွ္ယာ့ ထုိင့္လု္ဖးဏွ္ ယု္ေက၀္လင္လွ္။ ဖႜဳံထီ့ခါန္ၟကႝင့္ယုိ၀္ ထုိင့္အွ္အးအု္ဖႜံင္ဏွ္ လ၀္ဟွဳိင့္၀ယ္မြာဲ႓ုိ၀္ေဆ၀္ၟလွ္။

စ၀္အဲဆုိဒ္ (႓ုံးကု္တိက္)

[Read More...]

ေဟွး ပု္ဖႜဳံ---

ေဟွး ပု္ဖႜဳံ---
ဏု္မု္လင္ဖုိဟ္၊ သု္ကုိဟ္လု္ေဃွ၀္၊
ေဍဟ္တု္ကုိ၀္ေဍဟ္၊ က်ဂ္ေလံထု္ပုဂ္၊
အာင္းထုဂ္ေလာဟ္သာ၊ မာလာၟေဃွ၀္။
ေဟွး ပု္ဖႜဳံ---
လု္ဏီမူၟယုိ၀္၊ ဏု္ဍဳိ၀္ဏါၟယင္ၟ၊
ကပ္ကမၻာထုက္၊ မူၟႏုက္မူၟထင္း၊
သင္းဖႜင္သုဂ္ထင္း၊ ဆံင္းကီးထင္းသီး၊
ႏ််ဴကု္လီးယား၊ ဆု္ဏးဍဳိ၀္ခါ၊
သႝာစူးဖံင္း၊ မာကံင္းထုဂ္ဖႜဟ္၊
ပု္ဍး႓းဖ၀္ၟ။
ေဟွး ပု္ဖႜဳံ--
ဆံင္းဏးကုိ၀္ဟွာ၊ သႝာအု္ေ၀့ဏွ္၊
မာ႓ႜဟ္ပု္ေမံ၊ မာေထံဖါပု္၊
ပါကု္လ၀္ပ၊ု္ မူၟလု္ဏီယုိ၀္--။

ေဟွး ပု္ဖႜဳံ--
ဃွဴ႕ဃွင္သၞ၀့္၊ ေယာ၀္ၟေအထ၀့္ဆာ္၊
ေသၞ၀့္သႜင့္၊ လု္ဆင့္ဏဲပ်ာ၊
ထီ့ကႜာယးမုိၤ၀္္၊ ဍဳိ၀္လင္ခြယ့္ဆး၊
မု္႓းပု္ခုိတ္---။
ေဟွး ပု္ဖႜဳံ--
ခီယုိ၀္႓ႜာ္သာ၊ အင္းလယ္သာဏယ့္၊
ႃေအန္တာနက္႗ေဍကြန္ယက္႗ဆာတြယ္၊
အု္ယယ္႓ုဂ္ထ၊ မး-ေဍ-႓းၿပုဳိင့္၊
ဆု္ဏီ့ဖုိင္ဏ္ွ၊ ေထာ၀္ထုိင္ဆုိင့္ေထံ၊
ဖု္ေလံလု္ဖံင္၊ သံင္သာဆု္ယွင္း၊
ပင္းလဲထီ့ကႜာ၊ အု္က်ာအု္ဟုံ႔၊
ဏု္ဍဳိ၀္ခႜဳံ႔ေဃွ၀္၊ ခါ့ထင္းလု္ယာ့၊
ဆီ့ထုင္းေလ၀္-----။
ေဟွး ပု္ဖႜဳံ---
ဏု္ဆုိဒ္ဏ္ုဆ၊ ဟွးသးကုံ႓ုိ၀္၊
ၿဒပ္ခု္သုိ၀္သယ္၊ ေ႓့ဆုိဒ္ဆု္မာ၊
လု္ဆိင္းၿပာသုိ၀္၊ ဖု္လ်ာ.လု္ေဃွ၀္၊
၀ီၟေဏ၀္ၟကုိ၀္ဟွာ၊ စွ္သာေအထံင္၊
ပႝံင့္႓ံင္ဏွ္ ေလ၀္ေအလံင္----။
(ဆု္မူ႔လာၟ ဖႜဳံကုိ၀္ဟွာ ေကႜစုိဒ္အင္းဃွဴ႕လာၟဆု္ေသွ္ ဆု္႓းဆာ္)

ဟွဳင္ၟခုိင့္(မ်ာင့္ကု္ေလၟ)

[Read More...]

ေဟွး ပု္ဖႜဳံ---

ေဟွး ပု္ဖႜဳံ---
ဏု္မု္လင္ဖုိဟ္၊ သု္ကုိဟ္လု္ေဃွ၀္၊
ေဍဟ္တု္ကုိ၀္ေဍဟ္၊ က်ဂ္ေလံထု္ပုဂ္၊
အာင္းထုဂ္ေလာဟ္သာ၊ မာလာၟေဃွ၀္။
ေဟွး ပု္ဖႜဳံ---
လု္ဏီမူၟယုိ၀္၊ ဏု္ဍဳိ၀္ဏါၟယင္ၟ၊
ကပ္ကမၻာထုက္၊ မူၟႏုက္မူၟထင္း၊
သင္းဖႜင္သုဂ္ထင္း၊ ဆံင္းကီးထင္းသီး၊
ႏ််ဴကု္လီးယား၊ ဆု္ဏးဍဳိ၀္ခါ၊
သႝာစူးဖံင္း၊ မာကံင္းထုဂ္ဖႜဟ္၊
ပု္ဍး႓းဖ၀္ၟ။
ေဟွး ပု္ဖႜဳံ--
ဆံင္းဏးကုိ၀္ဟွာ၊ သႝာအု္ေ၀့ဏွ္၊
မာ႓ႜဟ္ပု္ေမံ၊ မာေထံဖါပု္၊
ပါကု္လ၀္ပ၊ု္ မူၟလု္ဏီယုိ၀္--။

ေဟွး ပု္ဖႜဳံ--
ဃွဴ႕ဃွင္သၞ၀့္၊ ေယာ၀္ၟေအထ၀့္ဆာ္၊
ေသၞ၀့္သႜင့္၊ လု္ဆင့္ဏဲပ်ာ၊
ထီ့ကႜာယးမုိၤ၀္္၊ ဍဳိ၀္လင္ခြယ့္ဆး၊
မု္႓းပု္ခုိတ္---။
ေဟွး ပု္ဖႜဳံ--
ခီယုိ၀္႓ႜာ္သာ၊ အင္းလယ္သာဏယ့္၊
ႃေအန္တာနက္႗ေဍကြန္ယက္႗ဆာတြယ္၊
အု္ယယ္႓ုဂ္ထ၊ မး-ေဍ-႓းၿပုဳိင့္၊
ဆု္ဏီ့ဖုိင္ဏ္ွ၊ ေထာ၀္ထုိင္ဆုိင့္ေထံ၊
ဖု္ေလံလု္ဖံင္၊ သံင္သာဆု္ယွင္း၊
ပင္းလဲထီ့ကႜာ၊ အု္က်ာအု္ဟုံ႔၊
ဏု္ဍဳိ၀္ခႜဳံ႔ေဃွ၀္၊ ခါ့ထင္းလု္ယာ့၊
ဆီ့ထုင္းေလ၀္-----။
ေဟွး ပု္ဖႜဳံ---
ဏု္ဆုိဒ္ဏ္ုဆ၊ ဟွးသးကုံ႓ုိ၀္၊
ၿဒပ္ခု္သုိ၀္သယ္၊ ေ႓့ဆုိဒ္ဆု္မာ၊
လု္ဆိင္းၿပာသုိ၀္၊ ဖု္လ်ာ.လု္ေဃွ၀္၊
၀ီၟေဏ၀္ၟကုိ၀္ဟွာ၊ စွ္သာေအထံင္၊
ပႝံင့္႓ံင္ဏွ္ ေလ၀္ေအလံင္----။
(ဆု္မူ႔လာၟ ဖႜဳံကုိ၀္ဟွာ ေကႜစုိဒ္အင္းဃွဴ႕လာၟဆု္ေသွ္ ဆု္႓းဆာ္)

ဟွဳင္ၟခုိင့္(မ်ာင့္ကု္ေလၟ)

[Read More...]

၀ါေခါင္လခ်ည္ျဖဴဖြဲ ့မဂၤလာပြဲ သမုိင္းအက်ဥ္း

ကရင္အမ်ဳိးသားမ်ား၏ မဂၤလာရွိေသာ ရုိးရာဓေလ့မ်ားအနက္ ကရင့္ရုိးရာ၀ါေခါင္လ ခ်ည္ျဖဴဖြဲ ့ မဂၤလာပြဲေတာ္ အလြန္မြန္ျမတ္ေသာ ရုိးရာပြဲေတာ္တစ္ခု ျဖစ္ပါသည္။ ဤမဂၤလာပြဲေတာ္သည္ ဘာသာေရးပြဲေတာ္တစ္ခုမဟုတ္ပါ။ ေရွးဘုိးေဘးဘီဘင္ ကရင္လူၾကီးမ်ား၏ အဆုိအမိန္ ့အရ ၀ါေခါင္လသည္ မေကာင္းဆုိး၀ါးမ်ား၏ ျမဴးတူးေပ်ာ္ပါးသည့္ လရာသီျဖစ္သည္။ ထုိမေကာင္းဆုိး၀ါး ၀ိဉာဥ္(လိပ္ျပာ)မ်ားသည္ လူသားတုိ ့၏ ၀ိဉာဥ္ (လိပ္ျပာ)မ်ားထံ ခုိ၀င္ ပူးကပ္မႈျပဳတတ္သည့္အေပၚ လူသားမ်ား၏ ၀ိဉာဥ္ (လိပ္ျပာ)ႏွင့္ ပူးကပ္ကၽြမ္း၀င္မည္ကုိ အလြန္စုိးရြံသျဖင့္ မိဘဘုိးဘြားမ်ားမွာ သားသမီးေျမးျမစ္မ်ား၏ ၀ိဉာဥ္ (လိပ္ျပာ)ကုိ ေခၚျပီး သန္ ့ရွင္းျဖဴစင္သည့္ ခ်ည္ျဖဴျဖင့္ တုတ္ခ်ည္ ခ်ဳပ္ေႏွာင္လုိက္ျခင္း ျုဖစ္သည္။

ကရင္လူမ်ဳိးမ်ားသည္ ျမန္မာျပည္ဟု ယခုေခၚဆုိေသာေဒသသုိ ့ မေရာက္ရွိလာမွီအခ်ိန္ကာလကတည္းကပင္ မြန္ဂုိးလီးယားႏုိင္ငံရွိ ကုန္းျပင္ျမင့္မွေန၍ ကရင့္ရုိးရာခ်ည္ျဖဴဖြဲ ့အဂၤလာပြဲေတာ္ကုိ ႏွစ္စဥ္ ဆင္ႏႊဲလာခဲ့ၾကပါသည္။ ဟုိးေရွးေခတ္ ဘုိးေဘးဘီဘင္မ်ားသည္ ယခုေခတ္ ကၽြႏု္ပ္တုိ ့ေခတ္ကာလ လူမ်ားႏွင့္ အလြန္ကြဲျပားျခားနားစြာျဖင့္ အသက္ရွည္ၾကာၾကပါသည္။ ေခတ္မွီေဆး၀ါးမ်ားကုိ ရယူသုံးစြဲျပီး အသက္ရွည္ၾကာၾကျခင္းမဟုတ္ေခ်။ ထုိသုိ ့ အသက္ရွည္ၾကာၾကသည့္အတြက္ (ေဖါဟ္လု္ဆီ့ – လီလု္ယာ) (သားသမီးတက်ိတ္ ေျမးတရာ) ဟူ၍ ဘုိးဘြားမ်ား ေျပာစမွတ္ရွိသည္ကုိ ေတြ ့ ရွိမွတ္သားမိပါသည္။ အဆုိပါအဆက္ဆက္ အမ်ားအျပားေသာ သားသမီးမ်ားသည္ နိယာမအရ အခ်ိန္တန္အရြယ္ေရာက္ အိမ္ေထာင္သားေမြးျပဳၾကျပီး ေရာၾကည္ရာ၊ မ်က္ႏုရာ မိမိတုိ ့ ကၽြမ္းက်င္ခုံမင္သည့္ လုပ္ငန္းအစုစုျဖင့္ အရပ္ေဒသအသီးသီးသုိ ့ထြက္ခြါလႈပ္ရွား အသက္ေမြး၀မ္းျပဳၾကသည့္အခါ မိဘဘုိးဘြားမ်ားႏွင့္ အလွမ္းေ၀းကြာၾကျပီး မြန္ဂုိးလီးယားသားအႏြယ္၀င္ မ်ားႏွင့္ ထုိင္း၊ တရုတ္အႏြယ္၀င္လူမ်ဳိးမ်ားတုိ ့ႏွင့္အတူ ေရာေႏွာေနထုိင္လာၾကသည့္အတြက္ မိဘဘုိးဘြားမ်ားက မိမိ၏ သားသမီးေျမးျမစ္မ်ား ကြဲျပား ေပ်ာက္ကြယ္သြားမည္ကုိ စုိးရိမ္ပူပန္ၾက၍ ၀ါေခါင္လျပည့္ေရာက္သည့္အခါ တနယ္တေက်းသုိ ့ေနထုိင္ၾကသည့္ သားသမီးေျမးျမစ္မ်ား၏ စီးပြားေရး၊ က်န္းမာေရး၊ ပညာေရး အစရွိသည္အားျဖင့္ မည္ကဲ့သုိ ့ ျဖစ္ရွိေနသည္မ်ားကုိ ကုိယ္တုိင္ကုိယ္က် ေတြ ့ျမင္သိရွိႏုိင္ရန္ႏွင့္ စီမံေဆာင္ရြက္ေပးႏုိင္ရန္အတြက္ စုစည္းကာ တခ်ိန္တေနရာတည္း၌ပင္ လုိအပ္သလုိ စီမံေဆာင္ရြက္ေပးျခင္းျဖစ္ပါသည္။ သားသမီးေျမးျမစ္မ်ားအတြင္း အျပန္အလွန္ ခ်စ္ၾကည္ရင္းႏွီးျပီး စိတ္၀မ္းကြဲျပားမႈမရွိေစရန္ တစုတစည္းတည္း ဆုံးမဩ၀ါဒေပးႏုိင္ရန္လည္း ျဖစ္ပါသည္။
ကရင္လူမ်ဳိးမ်ားသည္ ေရၾကည္ရာ၊ မ်က္ႏုရာ ျမန္မာျပည္သုိ ့ ဆင္းသက္ထြက္ခြါလာၾကသည့္အခါ အုပ္စုခြဲ၍ “ေမာ၀္ထၚ”(အမိဘက္) “ဖါထၚ” (အဖဘက္)အုပ္စုႏွစ္စု ျဖစ္ေပၚခဲ့ၾကသည္။ ထုိသုိ ့အုပ္မကြဲမွီကတည္းက တဦးႏွင့္တဦး ျပန္လည္မွတ္မိေစရန္ႏွင့္ အခ်င္းခ်င္း အသိအမွတ္ျပဳေစာင့္ေရွာက္ႏုိင္ေရးကုိ ရည္ရြယ္ျပီး မိဘဘုိးဘြားမ်ားျဖစ္သည့္ ကရင့္ေခါင္းေဆာင္မ်ားက မိမိ၏ လက္ေကာက္၀တ္အသီးသီးတြင္ အမွတ္သညာအျဖစ္ ခ်ည္ဖြဲ ့ေႏွာင္ေပးခဲ့ၾကသည္။ ကရင္လူမ်ဳိးမ်ားသည္ ကုိဘီသႏၱာရအား ျဖတ္သန္းရာတြင္ မုိးအမ်ားဆုံးရြာေသာလျဖစ္သည့္ ၀ါေခါင္လတြင္ ျဖတ္သန္းလာခဲ့ၾကသည္။ အဘယ္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ သဲကႏၱရအား ျဖတ္သန္းရာတြင္ မုိးမ်ားရြာသည့္အတြက္ အပူဒဏ္ခံႏုိင္ျခင္း၊ ေသာက္သုံးေရမ်ား အလြယ္တကူ ရရွိျခင္းတုိ ့ေၾကာင့္ ျဖစ္သည္။ ထုိသုိ ့ သဲကႏၱရာမျဖတ္သန္းမွီ တဦးႏွင့္တဦး ျပန္လည္မွတ္မိၾကေစရန္ ရည္ရြယ္၍ လက္ေကာက္၀တ္တြင္ အမွတ္အသားအျဖစ္ ခ်ည္ျဖဴဖြဲ ့ေႏွာင္ေပးျခင္းျဖစ္သည္ဟု ယူဆၾကသည္။ ထုိ ့အျပင္ ၀ါေခါင္လတြင္ ကရင္လူမ်ဳိးတုိ ့သည္ လယ္ယာလုပ္ငန္းခြင္အတြင္းသုိ ့၀င္ ေရာက္လုပ္ကုိင္ၾကသည့္ အခ်ိန္အခါျဖစ္သည့္အေလွ်ာက္ အလြန္ပင္ပန္းသျဖင့္ မေကာင္းဆုိး ၀ါးမ်ား ပူးကပ္သည့္အခါ လူ၏ခႏၶာကုိယ္၌ရွိေသာ ၀ိဉာဥ္ (လိပ္ျပာ)မ်ား လႊင့္ပါးမသြားေစဘဲ အစားအေသာက္မ်ားမ်ား ပုိမုိစားသုံးႏုိင္ရန္ရည္ရြယ္၍ ခ်ည္ျဖဴဖြဲ ့ျခင္း ျပဳလုပ္ၾကသည္ဟု ယုံၾကည္ၾကသည္။
ကရင္ရုိးရာခ်ည္ျဖဴဖြဲ ့မဂၤလာပြဲေတာ္သည္ စင္စစ္အားျဖင့္ အလြန္ေကာင္းျမတ္သည့္ အႏွစ္သာရႏွင့္ ရည္ရြယ္ခ်က္မ်ား ပါရွိပါသည္။ ကရင္လူမ်ဳိးသည္ စိတ္ထားျဖဴစင္သန္ ့ရွင္းျပီး၊ ကံတရားအေပၚ သက္၀င္ယုံၾကည္အားကုိးေသာ လူမ်ဳိးတမ်ဳိးျဖစ္သည္ႏွင့္အညီ အစဥ္သျဖင့္ ကံေကာင္းအေၾကာင္းလွေစရန္ႏွင့္ မေကာင္းသည့္အေၾကာင္းတရားမ်ား ၾကဳံေတြ ့ ခံစားရျခင္းမ်ဳိး မရွိေစရန္အတြက္ မိဘဘုိးဘြားမ်ားမွ ေမတၱာပုိ ့သ ဆုေတာင္းပထနာ ျပဳေပးျခင္းလည္းျဖစ္ပါသည္။ အခ်ဳပ္အားျဖင့္ ဆုိရပါလွ်င္ ကရင္အမ်ဳိးသားထုအတြင္း စည္းလုံးညီညြတ္စြာျဖင့္ ေနထုိင္လႈပ္ရွားျခင္း၊ ေကာင္းျမတ္သည့္ ကုိယ္က်င့္တရားႏွင့္ျပည့္စုံရန္ အားထုတ္ၾကဳိးပမ္းေစျခင္း၊ မိမိ၏အမ်ဳိးသားေရးစိတ္ဓါတ္မ်ား ယဥ္ေက်းမႈအေမြအႏွစ္မ်ား တုိးတက္ပြားမ်ား ရွင္သန္ႏုိးၾကားေစျခင္းမ်ားကုိ ျပည္လည္လွစ္ဟႏုိးဆြေပးသည့္ ကရင့္ရုိးရာ ၀ါေခါင္လ ခ်ည္ျဖဴဖြဲ ့ မဂၤလာပြဲေတာ္ကုိ အစဥ္အလာမပ်က္ ႏွစ္စဥ္ႏွစ္တုိင္း က်င္းပလုပ္ေဆာင္ျခင္းျဖစ္ပါသည္။
ကရင့္ရုိးရာ၀ါေခါင္လ ခ်ည္ျဖဴဖြဲ ့မဂၤလာပြဲေတာ္သည္ ေတာင္ေပၚ၊ ေျမျပန္ ့ ကရင္တစ္မ်ဳိးသားလုံး၏ မဂၤလာရွိေသာေန ့ၾကီးတေန ့ ျဖစ္ပါသည္။ ဤကဲ့သုိ ့ ကရင္မိဘဘုိးဘြာားမ်ား၏ တစ္ခုတည္းေသာ ရုိးရာအေမြအႏွစ္ၾကီးျဖစ္ျပီး ကရင္အမ်ဳိးသားအားလုံး၏ စည္းလုံးညီညြတ္ေရးကုိ တည္ေဆာက္ေပးခဲ့ေသာ ေန ့ၾကီးတေန ့ လည္းျဖစ္ပါသည္။
ကရင့္ရုိးရာ၀ါေခါင္လ ခ်ည္ျဖဴဖြဲ ့မဂၤလာပြဲေတာ္သည္ ၀ါေခါင္လဆန္း ၁ ရက္မွ ၁၅ ရက္ လျပည့္ေန ့အထိ ႏွစ္စဥ္ က်င္းပလုပ္ေဆာင္ခဲ့ၾကျပီး လမည့္ ကရင့္သကၠရာဇ္ ၂၇၄၈ ခုႏွစ္၊ ၀ါေခါင္လဆန္း ၁၅ ရက္ လျပည့္ေန ့တြင္ ျပည္တြင္း၊ ျပည္ပမွ ကရင္အမ်ဳိးသားမ်ား ၀ါေခါင္လခ်ည္ျဖဴဖြဲ ့မဂၤလာပြဲေတာ္အား စည္ကားသုိက္ျမဳိက္စြာက်င္းပလုပ္ေဆာင္မည္ျဖစ္ပါသည္။
ဖားစည္သံမွ ကူးယူတင္ၿပထားသည္။

ဖါးစည္သံ

[Read More...]

ဆု္အာင္လင္ (ဆအုိင္ေလာင္) ကရင္ရုိးရာဩပြဲ

ပုိးကရင္အေခၚ “ ဆု္အာင္လင္” (ဆအုိင္ေလာင္)သည္ ျမန္မာဘာသာျဖင့္ “ကုိယ္ဟန္ျပျခင္း,လက္ေဝွ႔ေရးျပျခင္း” ဟု အဓိပၸါယ္ရသည္။ တနည္း ျမန္မာဇာတ္ပြဲ၌ ေဇာ္ဂ်ီမ်ား ကေသာ္အခါတြင္ ပုိးကရင္တုိ႔က “ေဇာ္ဂ်ီအာင္လင္”ဟု ေခၚဆုိပါသည္။ “အာင္လင္”ဟူေသာ စကားသည္လက္ေဝွ႔ေရးျပျခင္းသေဘာမ်ဳိ:မဟုတ္ဘဲလ်င္ျမန္ျဖတ္လတ္မႈ၊ကုိယ္လက္ႀကံ႕ခုိင္မႈ၊လာယဗလျပည့္စုံမႈရွိေၾကာင္း သေဘာကုိ ဆုိလုိေပသည္။
ဆအုိင္ေလာင္ပြဲသည္ အိမ္ေထာင္မျပဳရေသးေသာ စြမ္းအားျပည့္ လူပ်ဳိပြဲျဖစ္သည္။ လူပ်ဳိမ်ား မိတ္ဆက္ၾကျခင္း၊ အခ်င္းခ်င္း ခ်စ္ၾကည္ရးႏွီးမႈရွိေစျခင္းကုိ အေၾကာင္းျပဳ၍ က်င္းပျခင္းျဖစ္သည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ဤပြဲကုိ ကုိယ္လက္ႀကံ႕ခုိင္မႈမရွိသူ ကုိယ္အဂၤါခ်ဳိ႕ယြင္းသူ၊ နာမည္ပ်က္ခဲ့သည့္ တစ္ခုလပ္ျဖစ္သူ၊ မုဆုိးဖုိျဖစ္သူတုိသည့္ ပါဝင္ျခင္းခြင့္မျပဳေပ။ အထူးသျဖင့္ လူမႈေရးေဖာက္ျပန္ၿပီး နာ္မည္ပ်က္ထားသူျဖစ္ပါက ပုိ၍ခြင့္မျပဳေပ။ အတိအလင္းတားျမစ္ၾကသည္။


“ဆု္အာင္လင္” ပြဲသည္ အနိစၥေရာက္ရွိသူမ်ားကုိ ျပန္လည္၍ ဒါနကုသုိလ္ျပဳေပးေသာအခါ၌လည္းေကာင္း၊ အခ်င္းခ်င္း ေတြ႔ဆုံလုိၾက၍ ကုိးကြယ္သည့္ ရြာေက်ာင္းဇရပ္တြင္ ခ်ိန္းဆုိၿပီး က်င္းပၾကသည့္ပြဲလည္းေကာင္း၊ အလ်ဥ္းသင့္သလုိ က်င္းပၾကသည္။ ေရွးေခတ္က ကရင္တုိ႔ေဒသသည္ လွ်ပ္စစ္မီးမ်ား၊ ဓာတ္မီးမ်ား မထြန္းႏုိင္ေသးေပ။ ထုိအခ်ိန္ ပြဲတစ္ခုခု က်င္းပျပဳလုပ္ေတာ့မယ့္ဆုိလွ်င္ ပုိးကရင္အေခၚ “ဝးေက်ာဟ္” (ျမန္မာဘာသာ-ဝါးေျခာက္)မ်ားကုိ ရွာ၍အစိပ္စိပ္ ျခမ္းထားၿပီးမီးတုတ္မ်ား ျပဳလုပ္ၾကသည္။ မီးတုိင္အျဖစ္ အင္ပင္မွ ထြက္ေသာ အဆီ၊ ကညင္ပင္မွ ထြက္ေသာအဆီမ်ားကုိ ငွက္ေပ်ာဖက္အစုိႏွင့္လိပ္၍ မီးတုိင္အျဖစ္ အသုံးျပဳၾကသည္။ ၎မ်ားကုိ မထြန္းညွိႏုိင္ပါက ထင္းမ်ားကုိ ရွာကာ မီးဖုိႀကီးလုပ္ၿပီး အလင္းေရာင္အျဖစ္ အသုံးျပဳၾကရသည္။ ဤပြဲကုိ က်င္းပႏုိင္ေရးအတြက္ က်င္းပသူတုိ႔က ႀကိဳတင္၍ မီးတုတ္၊ မီးတုိင္ထင္းမ်ားရွာေဖြ စုေဆာင္းထားၾကရပါသည္။
“ဆု္အာင္လင္” ပြဲက်င္းပရာတြင္ က်င္းပသည့္ေန႔၌ မီးတုတ္၊ သုိ႔မဟုတ္ မီးတုိင္၊ မီးဖုိမ်ားကုိ ထြန္းညွိထားရပါသည္။ အလင္းေရာင္ရွိေသာေနရာတြင္ “ေကႜာဟ္” (ဖားစည္)၊ “ ခုဦ” (ကၽြဲခ်ဳိ)၊ “ပီ႓ါ” (ေႁပြ)၊ “ တု္ဗုင္ၟ” (ဗုံစည္)၊ “ထး” (အုိးစည္)၊ “ဖံင္ဍြာ” (၀ါးပေလြ) စသည့္ကရင့္တူရိယာ ပစၥည္းမ်ားကုိ သံစုံတီးခတ္၍ ကုိယ္ဟန္အမ်ဳိးမ်ဳိး ျပသၾကပါသည္။
ျပသပုံမွာ အကၤ်ီခြ်တ္၍ ခါးေတာင္းက်ဳိက္ၿပီး ရုိးရာတူရိယာ သံစုံ(ဆုိင္း)တီးလုံးျဖင့္ တီးလုံးခ်က္ညီညီႏွင့္ ကုိယ္ဟန္ေရးျပပါသည္။ ၾကည့္႐ႈအားေပးၾကေသာ ပြဲၾကည့္ပရိသတ္ႏွင့္ အပ်ဳိလူပ်ဳိတုိ႔က လက္ခုပ္ဩဘာေပးၾကသည္။ အားေပးေကာင္းေသာ ပရိသတ္တုိ႔က “ဒါမွေယာက္်ားဘသားကြ”ဤသုိ႔ျဖင့္လည္းေကာင္း “ကု္ဆင့္ထီၟေဟ့ ကု္ဆင့္ထီၟ” (ဆင္ႀကီးေဟ့ ဆင္ႀကီး)၊ ဇာဒီသုိင့္ေဟ့ ဇာဒီသုိင့္” (ျခေသၤ့ကြ ျခေသၤ့)ဟူ၍လည္းေကာင္း ေျပာင္ေလွာင္ေနက္ေျပာင္လုိသည့္သေဘာျဖင့္ “အု္ဏွ္မ မြာဲဟွာၟမူး (…)မ” “အဲ့ဒါမွေဒၚ (…)သမက္ကြ” ဆုိၿပီး ဟားၾက၊ ရယ္ေမာၾကသည္။
ကာယဗလ ျပသရာတြင္ ေပြး, ၀ဲ, ညွင္း,ႏွင္းခူအနာေရာဂါကင္းစင္သူ ျဖစ္မျဖစ္ ျပသသည့္ သေဘာျဖင့္လည္းေကာင္း သုိ႔တည္းမဟုတ္ အသား၊အေသြး လွပျခင္းရွိမရွိႏွင့္ ရုပ္ေရ႐ူပါ ရွိမရွိျခင္း သေဘာကုိလည္းေကာင္း ေယာက္်ားပီသမႈ ျဖစ္မျဖစ္ သေဘာျဖင့္ ရုိးရာကုိယ္ကာယဟန္ျပမႈကုိ ျပသၾကျခင္းျဖစ္ပါသည္။ ကုိယ္ကာယဟန္ေရးျပခ်ိန္တြင္ ၾကည့္႐ႈအားေပး ေယာက္်ားပီသေၾကာင္း ေတြ႔ျမင္ရလွ်င္ လက္ခုပ္ဩဘာသံမဆုံးႏုိင္ေအာင္ အားေပးၾကသည္။ ခ်စ္သူျဖစ္ခဲ့သူအပ်ဳိစင္အမ်ဳိးသမီးက အကဲခတ္ၾကည့္႐ႈ၍ စိတ္လႈပ္ရွားေနဟန္ရွိသည္။
ေယာက်္ားဘသား မပီသသူ၊ ပန္နံေသးေကြး၊ က်ဳံလီလိမ္ပါး ေယာက်္ားတုိ႔က ၎တုိ႔၏ အနီးအနားတြင္ မေနဝံ့ဘဲ ေမွာင္ရိပ္တြင္ ေန၍ ၾကည့္႐ႈေနရရွာပါသည္။
“ဆု္အာင္လင္” ကုိယ္ဟန္မျပဝံ့၊ မျပရဲသူမ်ားက ေျပာင္ေလွာင္ ေနာက္ေျပာင္လုိသည့္ သေဘာျဖင့္ “ဆု္အာင္လင္” ကုိယ္ဟန္ျပသူတုိ႔၏ ေနာက္မွေန၍ ဆန္႔က်င္ေနသည့္သေဘာျဖင့္ ကုိယ္ဟန္ျပေမာင္ ခြ်တ္ထားေသာ အကီၤ်၊ လုံခ်ည္မ်ားကုိ အထုပ္ျပဳ၍ ထမ္းပုိးၿပီး မိန္းမလွ်ာဆန္ဆန္ (ခပ္ႏဲြ႕ႏြဲ႕)ရယ္ရႊင္ဖြယ္သေဘာျဖင့္ လမ္းေလွ်ာက္ျပသည္။ ထုိအခါ အနီးအနားတြင္ ထုိင္ေနၾကသူတုိ႔က ျမင္ၾကရ၍ တေဟးေဟး၊ တဝါးဝါးေလွာင္ေျပာင္ရယ္ေမာၾကပါသည္။
ကုိယ္ဟန္ျပေသာ ေယာက်္ားတုိ႔သည္ အထူးသျဖင့္ “ေဆ၀္ယံင္ၟ” (ေဆယြန္-မင္ေၾကာင္ထုိးကြင္းေပါင္သားေပၚတြင္) ထုိးထားသည္။ “ယြန္” ထုိးကြင္းမထုိးထားဘဲ ကုိယ္ဟန္မျပရဲၾကေပ။ “ယြန္”ထုိးထားပါေသာ္လည္း ေပါင္တစ္ဖက္သာ ထုိးထားပါက ပုိၿပီးေျပာင္ေလွာင္ေနာက္ၾကပါသည္။ ေရွးေခတ္ ကရင္လူမ်ဳိးတုိသည္ ေယာက်္ားျဖစ္ပါက အသက္(၂၀)ေက်ာ္လွ်င္ ေဆးမင္ေၾကာင္ထိုးျခင္း၊ (ထုိးကြင္း)ကုိ ထုုိးၾကသည္။ “ထုိးကြင္း” ရွိေသာ သူမွသာလွ်င္ ေယာက်္ားပီသသူဟု သတ္မွတ္ၾကပါသည္။ မထုိးရဲေသာ သူသည္ ေယာက်္ားဟု မသတ္မွတ္လုိေပ။ သတၱိနည္းသူ၊ စြန္းအားမျပည့္သူဟု သတ္မွတ္ၾကသည္။
“ယြန္” (ထုိးကြင္း)မထုိးႏုိင္ေသာ္လည္း “ယြန္” (ထုိးကြင္း)ထုိးရာမွ တူႏုိင္ေသာ တစ္ကြက္၊ တစ္စက္ျဖင့္ ေပါင္ေပၚတြင္ ကရင္ေယာက်္ားျဖစ္လွ်င္ မ်ားေသာအားျဖင့္ ထုိးၾကရသည္။ “ယြန္” (ထုိးကြင္း)ထုိးရာ၌ ထုိးခ်င္သလုိ ထုိးလု႔မရဘဲ “ယြန္”(ထုိးကြင္း)ထုိးတတ္ေသာ ဆရာႏွင့္ ထုိးရပါသည္။ “ယြန္” (ထုိးကြင္း) ထုိးရာတြင္ အဓိကပါရွိရမည့္ အဂၤါရပ္မွာ--
(၁) ဆရာကန္ေတာ့ပြဲေပးရျခင္း၊
(၂) အသက္(၂၀)ေက်ာ္ျဖစ္ရျခင္း၊
(၃) အိမ္ေထာင္မျပဳရေသးသူျဖစ္ရျခင္း၊
(၄) က်န္းမာေနသူျဖစ္ရျခင္းပင္ျဖစ္ပါသည္။
“ယြန္”(ထုိးကြင္း)ထုိးရာတြင္ ေဆးမင္ေၾကာင္တစ္ခုျဖင့္ ထင္ျခင္းသေဘာမ်ဳိးမဟုတ္ဘဲ လက္ရာေကာင္းမြန္ရပါသည္။ လက္ရာညံ့ပါက ၾကည့္၍မလွပါ။ အသားျဖဴသူကုိ “ယြန္” (ထုိးကြင္း)အကြက္က်ဲက်ဲ ထုိးပါက ၾကည့္၍မလွေပ။ ကုိယ္ကာယ ေပါင္ကုိၾကည့္၍ အကြက္ခ်ၿပီး ထုိးရပါသည္။
“ယြန္” (ထုိးကြင္း) ပညာရပ္သည္။ သာမန္အႏုပညာတစ္ခု မဟုတ္ေပ။ သစ္သား၊ အဂၤေတေပၚ၌ ေရးထုိးေသာ ပညာရပ္ထက္ ပုိတိက်တတ္ေျမာက္ရေသာ ပညာရပ္ျဖစ္သည္။ အဘယ္ေၾကာင့္ဆုိေသာ္ ကုိယ္ကာယအသားေပၚတြင္ ေဆးမင္အနက္ေရာင္မ်ားကုိ ကုိယ္သားတြင္း၌ ထုိးထည့္ရေသာေၾကာင့္ျဖစ္သည္။ လက္တုန္ျခင္း၊ ထုိးခံသူက မခံရႏုိင္ဘဲ တုန္ျခင္း၊ လႈပ္ျခင္းျဖစ္ပါက အကြက္က်မျဖစ္ေတာ့ဘဲ မလွမပဘဲ ျဖစ္တတ္သည္။ အသားေပၚတြင္ မင္ရည္ျဖင့္ ထုိးသြင္းရေသာ ထုိးပန္းခ်ီပညာရပ္ျဖစ္၍ အထင္ေသး၍ မရေပ။
“ယြန္” (ထုိးကြင္း)ပညာရပ္၌ ထုိးျပရေသာ ပန္းခ်ီမွာ ေဇာ္ကဟန္၊ ျခေသၤ့မာန္ဟန္၊ သဇင္ေခြပန္းဟန္၊ မ်ဥ္းေၾကာင္းတစ္ထပ္၊ ႏွစ္ထပ္၊ သုံးထပ္ခ်၍ အကြက္ထုိးရသည္။ ထုိအကြက္ထဲတြင္ ေဇာ္ကဟန္၊ ျခေသၤ့မာန္ဟန္၊ ကေဒါင္းဟန္၊ စၾကၤာပန္းဟန္စသည္အားျဖင့္ အမ်ဳိးမ်ဳိးထုိးၾကပါသည္။ အကြက္မွ မပါ၀င္ေသာ ေနရာမ်ားသိုု႕ သဇင္ေခြပန္းျဖင့္ကာ ပိတ္ထိုးရသည္း တစ္ခ်ိဳ႕မွာ ယြန္ (ထိုးကြင္း) ထိုးေသာ ခုနွစ္တို႕ကို ကမည္းေရးထိုးထားသည္ကို ေတြ႕ ရပါသည္။ ထိုးထားေသာ ဟန္ လက္ရာမ်ားမွာ ပုဂံေခတ္ ျခေသၤ့ ဟန္နႏွင္ ့ အင္း၀ေခတ္ ျခေသၤ့ဟန္ျဖစ္သည္။ ကာေဒါင္းဟန္လက္ရာမွာ ပုဂံေခတ္ ကာေဒါင္းဟန္ျဖစ္သည္။ ေဇာ္ကဟန္မွ အမရပူ၇ေခတ္ လက္ရာျဖစ္သည္။ စၾကၤာပံုဟန္မွာ အမရပူရေခတ္ လက္ရာျဖစ္သည္။ သဇင္ေခြဟန္မွာ အမရပူရေခတ္ လက္ရာျဖစ္သည္။ အဆိုတစ္ရပ္မွာ ……….
ေရွးကရင္ အမ်ိဳးသားမ်ား ေဆးမင္ေၾကာင္ထိုးကြင္းမ်ားကို မထိုးမျဖစ္ ထိုးရျခင္း ေယာက္်ားျဖစ္ေၾကာင္း၊ ေယာက္်ားပီသေၾကာင္းရည္ရြယ္ျခင္းတို႕ အျပင္ ျပပဲြ (ၾသပဲြ) လက္ေ၀ွ႕ ေရးျပရာမွာလည္း ကိုယ္ခႏာ တြင္ ေပြး၊ ၀ဲ ၊ညွင္းမ်ား ေပါက္ပါက ထင္းရွားစြာ မျမင္နို္္င္ေအာင္ ကာကြယ္မႈတစ္ရပ္အျဖစ္လည္း ေဆးမင္ေၾကာင္ ထိုးကြင္း ထိုးသူမ်ား ရွိသည္၏ ဟု ဆိုပါသည္။
ကိုယ္ခႏာ ၾကံ႕ ခိုင္မႈရွိ၍လည္း အေၾကာင္းမညီညြတ္သူလည္းရွိတတ္သည္။ ခ်စ္သူနွင့္ လက္ထပ္ရန္(လူသိရွင္ၾကား) ရွိသူ၊ ခ်စ္သူနွင့္ ေကြကြင္းရသူ၊ အခ်စ္ဆံုးရံႈးရသူတို႕မွာ ကိုယ္ဟန္မျပ၀ံ့ၾကဘဲ “ဆု္မူဏင္မိက္တာခႜဳဂ္ေဏဝ္ၟ” (ခ်စ္သူစြန္႔ထားမိသူ)ဟူ၍ ဝုိ္င္ေလွာင္ေျပာင္ၾကသည္။
ဤသုိ႔ ဝုိင္းေလွာင္ခံရသည္ေၾကာင့္ ခ်စ္သူထံမွ ေပးထားခဲ့ဖူးေသာ ေစာင္၊ သုိ႔မဟုတ္ ကတိျပဳပစၥည္း တစ္ခုခုကုိ ပရိသတ္ေရွ့တြင္ မီးပုံတြင္ထည့္၍ မီး႐ိႈ႕ပစ္လုိက္၏။ “ငါ့ဘ၀သည္ ဤသုိ႔ဆုံး႐ႈံးမႈ တစ္ရပ္ျဖစ္၏” ဆုိသည့္သေဘာမ်ဳိးျဖစ္သည္။ ျမင္ရေသာ သူတုိ႔က ဝမ္းနည္းေၾကကြဲမိၾကပါသည္။ ထုိသို႔မဟုတ္မူ၍ “ငါသည္ ခ်စ္ရသူမရွိေတာ့ၿပီး၊ တစ္ကုိယ္ေတာ္ လူပ်ဳိဘဝျဖင့္ ရပ္တည္ေနသူျဖစ္၏” ဆုိေသာ သေဘာျဖစ္သည္။
ေရွးေခတ္ ကရင္လူမ်ဳိးတုိသည္ ခ်စ္သူ႔ဘဝအျဖစ္ သုံးႏွစ္သုံးမုိး အခ်ိန္ယူၿပီးမွ လက္ထပ္ထိမ္းျမားျခင္း မဂၤလာျပဳၾကသည္။ ခ်စ္သူႏွစ္ဦး (အခ်င္းခ်င္း)၏ သစၥာကတိအျဖစ္ “ဖု္႓ါင္လူးယွာ့၀၀္” (ေစာင္နီ)၊ “ဖု္႓ါင္လူးယွာ့အြာ” (ေစာင္ျဖဴ) အျဖစ္ျဖင့္ ေပးထားၾကသည္။ ခ်စ္သူႏွစ္ဦးသည္ အေၾကာင္းမညီညြတ္ဘဲ (ေသကြဲ-ကြဲ၊ ရွင္ကြဲ-ကြဲ) ႏွစ္ေယာက္သား ျပန္မဆုံႏုိင္ေသာ အခါတြင္ ထုိကတိသစၥာ ျပဳထားေသာ ေစာင္ သုိ႔မဟုတ္ ပစၥည္းတစ္ခုခုကုိ တယုတယ (ျမတ္ႏုိးစြာ)ျဖင့္ သိမ္းဆည္းထားေလ၏။ ရွင္ကြဲ-ကြဲရေသာအခါျဖစ္လည္း ျပန္ဆုံဆည္းၾကေသာအခါတြင္ ျပဳထားေသာ ကတိသစၥာပစၥည္းကုိ ၾကင္နာျမတ္ႏုိးစြာ ျပန္လည္၍ေပးၾကပါသည္။ ေသကြဲ-ကြဲသူျဖစ္ရပါမူ ေသသူ၏ အေလာင္းရွိရာသုိ႔ သြားေရာက္၍ သုိ႔မဟုတ္ အရုိး ေျမက်ရာ သခၤ်ဳိင္းေျမေပၚကုိ လြမး္ၿခံဳ၍ ျပန္ေပးေလ့ရွိၾကပါသည္။
ဤသုိ႔ကတိသစၥာ တည္ၾကေစရန္အတြက္ ေတးသီခ်င္းျဖင့္ ဖြဲ႕ႏြဲ႔ထားရွိခဲ့ပါသည္။
“ဏီ့႓ိင္း ဏီ့႓ိင္း ေဍေထာဟ္ကုိ၀္၊
ဏီး႓ိင္း လု္လင္ယွး ဏင္ၟဆုိ၀္၊
ေအသီ့ မု္ထါင္ လု္သြးေခါဟ္၊
ေအမုိင့္ မု္ထါင္ ကဲဏု္သုိ၀္”။
ျမန္မာဘာသာ-
“ေအာက္ခ်င္းငွက္လုိ တူႏွစ္ကိုယ္၊
စဥ္အၿမဲ မခြဲသလုိ၊
ေသေသာ္ သုႆန္အတူျမန္း၊
ရွင္ေသာ္ ေဖာ္မြန္ေနမည္မွန္း” ဟူ၍ ရွိခဲ့သည္။ခ်စ္သူႏွစ္ဦး လက္ထပ္မဂၤလာပြဲတြင္ ဧည့္ခံရန္အတြက္ “ေထာ၀္”(ဝက္)ကုိ ေမြးျမဴထားေလ့ရွိသည္။ ထုိဝက္သည္ သုံးႏွစ္သုံးမုိးတုိင္ေအာင္ ေမြးျမဴရပါသည္။ အေၾကာင္းအမ်ဳိးမ်ဳိးေၾကာင့္ ဝက္မွာ ေသဆုံးသြားပါလွ်င္ မဂၤလာေဆာင္ဖုိ႔အတြက္ ဝက္ကုိျပန္လည္၍ ေမြးျမဴၾကရပါသည္။ ဝက္ေသဆုံးေသာ အတိတ္နိမိတ္ကုိ ၾကည့္၍ ခ်စ္သူႏွစ္ဦး၏ ေရွ႔ေလွ်ာက္ရမည့္ ဘဝခရီးကုိ ႀကိဳတင္ေစာင့္ထိန္းျခင္း ျပဳလုပ္ၾကပါသည္။ ။ ။

ေဖါ့အားခ်ဳိ

[Read More...]

ဆင့္ေဖါဟ္လု္ဍဳံ ဃွဳဲေလာဟ္သာ

ဖႜဳံဆုိဒ္ေဖါဟ္ အု္၀ီၟသင့္ခါ့၊
အွ္လု္ဖူ႔လ၀့္ လု္ကါင္ဖါ။

အွ္ထင္းေ၀့ ယိက္မူၟထ၀့္လာ၊
မာေဏ၀္ၟသုိ၀္ ေဍဖႜဳံဟွဴ႕ဟွာ။

ဆုိဒ္အု္ဃွာၟဃွံင္ ေဖွ္ေစ၀္ယွ၊
မာႏုိင္ထာင္ေ၀့ အု္ဆုိဒ္ဆ။

ပု္ဖႜဳံေဖါဟ္ပညာ့အွ္ယွာ၊
ေ႓့ဖႜဳံလ၀္ ဏယ္စြးသု္ကါ။

သုဲးကု္ဍယ္သုဲး ႓းလင္ယြာ၊
လအုိင္ေဏ၀္ၟ ေမင္ၟစိင္ၟလုက္ခႜာ။

ယိက္လု္မ၀္ၟ ေကာ၀္ၾကင္ေခါဟ္ဍာ၊
ဖႜဳံဆုိဒ္ေဖါဟ္ယုိ၀္ မု္လင္မာၟ။

စ၀္က်ာ႓ီ(ထုဲးမင္ေထာ၀္)

[Read More...]

ဟု္႓းတုိဒ္ထင္း လု္ယာ့လု္ယာ့

ဟု္မၞီၟဍဳံလုက္ေကာ၀္ၾကင္ေခါဟ္ဍာယုိ၀္လု္ဟွာေဟွ၀္လု္ဟွာေဟွ၀္မု္ေသွ္႓းဖႜံင့္ဟွ႓းသာမု္ေဍာဟ္ယွာၟစီကႜာ႓းသာ
မု္ထု္ယ၀္ၟျပာထာ့႓းသာကုိ၀္ဟွာေဍဏွ္လွ္။ေသွ္ဖႜံင့္ဟွအု္ထ၀့္ထုက္အၥာေခါဟ္စံင္း(ပါရဂူ)ဏွ္ဆု္ထင္းထံင္ယွာခုိ၀္းလွ္။
ဆု္ေဍာဟ္ယွာၟစီကႜာ အု္ထ၀့္ထုက္(မီလ်ံနာ)ဏွ္ ဆု္ထင္းထံင္ယွာခုိ၀္းလွ္။ ထု္ယ၀္ၟျပာထာ့ အၥာလု္၀ၚ အု္ထ၀့္ထုက္(ေဏ၀္ၟႏုိ၀္႓ယ္လ္လ်းသာ္)ေ႓့ "ရာေစန္နတု္ဂုိဝ္း" သုိဝ္ အွ္ယွာေဝ့လွ္။
ဆု္လု္အု္ထဝ့္ထုက္ဏွ္သု္႐ုက္ထင္းမု္ထံင္မု္ေဏဝ္ၟ႓းဏွ္ကးစြးမာၟလွ္။မု္ထံင္႓းသာအု္ထ၀့္ကုက္ေကႜစုိဒ္ထင္းလာၟဏင့္
သီးမု္မၞီၟလု္လာဏွ္မု္ထံင္ဏင္ၟဟွာသီးကးမာၟလွ္။ ဆု္လု္မိင္ေဟွ၀္ လု္မိင္ေဟွ၀္ ေအေသွ္ဏါင္းထ၀့္ဏါင္း႓းသာ ဆု္ဟွဴ႕ဟွာစာ္႓ုိ၀္ မု္႓းေကႜစုိဒ္ ထင္းတု္ယွာၟေဆ၀္ၟလွ္။ ေကႜစုိဒ္ကုက္တု္ယွာၟအးဏိင္းအးလာယုဂ္သီး ေ႓့သာအွ္သုိ၀္ ေ႓့ဆု္ပု္ေယာဟ္အွ္သုိ၀္ မု္ထံင္ကုိ၀္ဟွာေဍသီး မြာဲေအဟွဟ္။ ႓းဏင္ဏင္ ေကႜစုိဒ္တု္ယွာၟ ထံင္လု္ဖုိ၀္ဖင့္ လု္တု္၀ါ ဍးခံင္ဆု္ကးဆု္ဟွယ္ ဆု္ႏုံ႕ဆု္ဏာ ႓းပု္ထုက္ခြိက္လွ္။ ႓းဏင္ဏင္ဏွ္ ဍးခံင္ဆု္ကးဆု္ဟွယ္ အု္ထ၀္ထ၀္သီး ပါကာေအး၊ အု္တုိင္ေကႜစုိဒ္ဏွ္ ေကႜစုိဒ္တုိဒ္ထင္းတု္ယွာၟလု္႓ႜင္ ေ႓့သာအွ္ ဆု္ပု္ေယာဟ္အွ္သုိ၀္ ထံင္ေ၀့လု္အု္ထ၀့္ထုက္အုိ၀္လွ္။


ေအထံင္ လု္အု္ထ၀့္ထုက္ လု္ဟွာဟွာဏွ္ မၞီၟထုိင္ၟေကာ၀္ၾကင္သာ့ အင္းအုဂ္ထုိင္သာ့ဆုိင္ေ၀့ ျပာျပာေဆ၀္ၟလွ္။ ေကာ၀္ၾကင္ဖုိင္ ႓းဆာင့္ေခါဟ္လံင္လု္ဖးဏွ္ (ဏိဖုိလ္)ခါန္ၟဖုိင္ဟိမ၀ႏၱာ ဧ၀ရက္ေခါဟ္လံင္ဍင္ဍီးဏွ္ ကဲအု္ထ၀့္ထုက္လွ္။ ဆု္ထင္းအု္ဍင္ဍီးထံင္ဏင္ၟဟွာေအးလွ္။ လာၟဏင့္႓ုိ၀္ေကႜစုိဒ္ဆု္စြး ေခါ၀္လာအြာ(ဏု္ယူ႔ဗီလုိင္ေဖါဟ္)ဃွီၟလာရီေဍ(ဏိဖွ္လ္)ခါန္ၟေဖါဟ္ ေတန္ေဆန္းဏီ့ဟွာ ကုက္တု္ယွာၟေလ၀္ထင္းထံင္လု္႓ႜင္ ဂမႜဳိင္ၟ ထုိင္ၟေကာ၀္ၾကင္ဖုိင္လု္ဖး အင္းအုဂ္ ထုိင္သာ့ဆုိင္ ေတၞင့္ဆုိင္သာကုိ၀္ဟွာေဍလွ္။ ဆု္ထင္း လု္ထံင္ဏင္ၟဆုိ၀္ ဆုိထင္း မု္ထံင္သီး ဆု္လု္အွ္သာ႓း လု္လာဖုိင္အုိ၀္ (အု္ေမရိကံ)ခါန္ၟေဖါဟ္ ေအာ္ဍေရန္ သယ္ေလ၀္ထင္းေဍ ကႜဳဂ္ယူ စါင္းလင္ေဍ ကုဲမုဂ္ဖုိ၀္ဖင့္ဏွ္ ထံင္လင္ လု္လာဖုိင္အုိ၀္လု္႓ႜင္ ထုိင္ေကာ၀္ၾကင္ဖုိင္ ဂမႜဳိင္ၟလု္ဖး အင္းအုဂ္ဆုိင္ ေတၞင့္ဆုိင္သာ ကုိ၀္ဟွာေဍေဆ၀္ၟလွ္။
ဟု္ထင္းဆု္ လု္အု္ထ၀့္ထုက္သီးယုိ၀္ ကးတု္ယွာၟလွ္။ လု္ထံင္ဍာ္႓း ဆု္႓ုံဆုိင္ဏွ္ မု္႓းဍးခံင္ဆု္ကးဆု္ဟွယ္ အု္ထ၀္ထ၀္၊ ဆု္ယွင္းႏုံ႔ဏာအု္ေဆာတ္ေဆာတ္ဏွ္လွ္။ ဍးခံင္လာၟဏင့္ ဆု္ကးဆု္ဟွယ္ ဆု္ယွင္းႏုံ႔ဏါသီး သာမဲလု္ေဃွ၀္ တုိဒ္ခြိက္ ဆင္းခြိက္ေအဖႜဲလွ္။ ေကႜစုိဒ္ထင္းယုဂ္သီး ထင္းလု္ေသွ္ လု္႓းလုိင္စာ္႓ုိ၀္ အွ္ပြၚဆံင့္မံင္း ကုံးေယာ၀္ၟဍ၀္လွ္။ ထင္းေယာ၀္ၟအးစံင္းအးစံင္း ယိက္ယိက္ခုိ၀္း မု္ဖႜံင့္ထင္းေ၀့ဏင္ၟစံင္းလွ္။ ေအဖႜံင့္ထင္းခုိ၀္းဏင္ၟထီး ထင္းထာင္လု္အု္ဍင္ဍီး အု္ထ၀့္ထုက္ဏွ္ ထံင္ဖႜဲေ၀့လွ္။ ဆု္ကးဆု္ဟွယ္လု္ဖးဏွ္ ဏု္လု္တုိဒ္ခြိက္႓း ဏု္ထင္းဆု္ဖႜဳိ၀္လုိင္ေအးကု္ထေ၀့လွ္။
ဆု္ကး ဆု္ဟွယ္သီးယုိ၀္ ဟွာေဃွ၀္ဖံင္ေအး၊ မု္႓းဍးခံင္ ထၞာၟလွ္။ ဍးခံင္လာၟဏင့္သီး သာမဲလု္ေဃွ၀္၊ သာေပ၀့္လု္ေဃွ၀္ အွ္ေကွ္သာေအဟွဳင္ၟ ဖုံ(ဖုိင္)ဏွ္ တုိဒ္ဖႜံင့္ထင္းခြိက္လု္ယာ့ ဖႜံင့္ယ၀င္ေ၀့လွ္။ ဆု္ကးဆု္ဟွယ္ ေအဍးခံင္၊ မြာဲဆု္ယွဴး႓ွ္ဏု္မု္ထံင္၊ ယွာၟလ၀္ဆုိ၀္၀ယ္ ဆု္ခႜါင္အွ္ေ၀့လွ္။
ဆု္ကးဆု္ဟွယ္ဏွ္ ပါကာလု္ေဃွ၀္၊ ဆု္ကးဆု္ဟွယ္ေအထံင္ဏွ္ ေ႓့မု္ဖံင္ခြိက္သို၀္ ႓းေကႜစုိဒ္တု္ယွာၟလွ္။ ထႜဳိင့္ခြိက္ ဆု္ကးဆု္ဟွယ္ေအဟွံင္ဏွ္ မု္ထံင္ထာင္ေ၀့ လု္ဆု္ယွဴး႓ွ္ဏွ္လွ္။ ဆု္လု္မိင္ေဟွ၀္ လု္မိင္ေဟွ၀္ လု္တုင္ၟယွင္း၀ီၟသာ႓း မု္ထင္ဆု္ယွဴး႓ွ္မြာဲ ေအးလွ္။ တုင္ၟယွင္းတုင္ၟဆာ့သာယုဂ္ ေအဍးခံင္ဍာ္ ဆု္ကးဆု္ဟွယ္ဏွ္ ေ႓့မု္ဖံင္သုိ၀္ ေကႜစုိဒ္တုိဒ္ခြိက္သာ့လွ္။ တုိဒ္ထင္းခြိက္ ဆု္ကးဆု္ဟွယ္ေအဟွံင္ မု္ထံင္တယ္ လု္အု္ထ၀့္ထုက္ဏွ္လွ္။
ဆု္လု္မိင္ေဟွ၀္ လု္မိင္ေဟွ၀္ ကး႓ုုိ၀္ကးကး ဟု္မႝီၟေအကုံးဏွ္ ထုင္ၟေ၀့ကဲေအး၊ ႓းယ၀့္ထင္းထာင္လွ္၊ (ဟွိင္း႓းအွ္ေဍအု္ထုင္း ဟု္မႝီၟ႓းအွ္ေဍဆု္ကုံး) ယွာၟမာလုက္၀ယ္လွ္၊ (ဟွိင္း႓းအွ္ေဍဃွင့္ မႝီၟ႓းအွ္ေဍဉာဏ္ၟ)သီးလ၀္ေ၀့ေဆ၀္ၟလွ္၊ ဉာဏ္ၟပညာေ႓့မု္အးသုိ၀္ ေကႜစုိဒ္မာေလာဟ္၀ယ္ လိက္ေအအး၊ ဆု္ကုံးေ႓့မု္ဖႜံင္သုိ၀္ ေယာ၀္ၟလိက္ဏွ္ေအစြး၊ ဍးခံင္လာၟဏင့္ ဆု္ကးဆု္ဟွယ္သီး ခိင့္ဖါေဍပညာ တုိဒ္ခြိက္ေဍဆု္ေသွ္ယာ့ ေအေကႜစုိဒ္ တုိဒ္ခြိက္ တု္ယွာယွာၟဏွ္ လု္အု္ထ၀့္ထုက္ လင္ၟဍာဏွ္ မု္ထံင္ေ၀့ဏင္ၟ႓ႜင္လွ္။ စင္ၟ႓ုိ၀္ လု္လင္ၟခါင့္ခ၀့္ ဆူလု္ေဃွ၀္တုိဒ္ထင္းလာၟ လု္ယာ့ခ၀့္ကုိ၀္ဟွာေဍဟွဟ္။ ။ ။

စ၀္အဲဆုိဒ္(႓ုံးကု္တိက္)

[Read More...]