အျပစ္လြတ္ေအာင္ ေနၾကစို႔ (သဘာ၀က ေပးေသာတာ၀န္)

မန္းဆန္ (ကြမ္းျခံကုန္း)


ကရင္လူမ်ိဳးမ်ားသည္ ေရွးႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာကပင္ ကိုယ္ပိုင္စကား၊ ကိုယ္ပိုင္စာေပ၊ကိုယ္ပိုင္ယဥ္ေက်းမႈတို႔ျဖင့္ရပ္တည္ခဲ့ၾကေသာလူ
မ်ိဳးမ်ားျဖစ္ၾကသည္။ ထိုေဖၚျပပါ စကား၊ စာေပ၊ယဥ္ေက်းမႈမ်ားကို
ေရွးကရင္ လူၾကီးသူမမ်ားလက္ဆင့္ကမ္းထိန္းသိမ္းေစာင့္ေရွာက္
လာခဲ့ၾက၍သာ ယခုအခါကရင္လူမ်ိဳးဟု ၀င့္၀င့္ထည္ထည္ ခိုင္ခိုင္မာမာရပ္တည္ေနႏိုင္ၾကျခင္းျဖစ္သည္။ထိုကရင္လူၾကီးသူမမ်ားထမ္းေဆာင္လာခဲ့ ေသာတာ၀န္မ်ားသည္ယခုအခါ
မ်ိဳးဆက္သစ္ကရင္လူငယ္မ်ားအေပၚသို႔ က်ေရာက္ေနျပီျဖစ္သည္။

ေရွးလူၾကီးသူမမ်ား တာ၀န္ေက်ခဲ့ၾကသလို မ်ိဳးဆက္သစ္ကရင္လူမယ္မ်ားအေနႏွင့္လည္း မိမိတို႔ထံသို႔ ကေရာက္လာေသာတာ၀န္မ်ားကို ေက်ပြန္စြာထမ္းေဆာင္ၾကရန္လည္း အင္မတန္အေရးၾကီးလွ ပါေပ၏။ ဤ ”တာ၀န္”
ႏွင့္ ”၀တၱရား” ဟူေသာ စကားႏွစ္မ်ိဳးကိုကြဲကြဲျပားျပားသိရွိနားည္ရန္လိုအပ္ ေပ၏။ ”တာ၀န္” ဟူသည္ မျဖစ္မေနလုပ္ေဆာင္ရမည့္ကိစၥျဖစ္သည္။လုပ္ခ်င္သည္ျဖစ္ေစ မလုပ္ျခင္သည္ျဖစ္ေစ လုပ္ေဆာင္ရမည္သာျဖစ္ေပသည္။ ေရွာင္လြဲ၍မရ။ ”တာ၀န္” က်ေရာက္လာပါလွ်က္ မထမ္းေဆာင္၊ မလုပ္ေဆာင္လွ်င္ အျပစ္ရွိသည္သာျဖစ္သည္။

”၀တၱရား” ဟူသည္ကား မျဖစ္မေနလုပ္ရမည့္ ကိစၥမဟုတ္ေခ်။ မလုပ္ႏိုင္လွ်င္္၊ မလုပ္ခ်င္လွ်င္ေရွာင္လြဲသြား၍ရသည္။ မလုပ္ေသာ္လည္း အျပစ္မရွိ။


ေရွးကရင္လူၾကီးသူမမ်ားသည္ မိမိတို႔၏ ကရင္လူမ်ိဳး မတိမ္ေကာ၊ မပေပ်ာက္ေရးအတြက္ကရင္စ ကား၊ ကရင္စာေပ၊ ကရင္ယဥ္ေက်းမႈတည္းဟူေသာ မျဖစ္မေနလုပ္ေဆာင္ရမည့္တာ၀န္မ်ားကို ေက် ပြန္စြာထမ္းေဆာင္ခဲ့ၾကပါေပျပီး။ ထိုကဲ့သို႔ တာ၀န္ေက်ပြန္မႈေၾကာင့္သာမိမိတို႔သည္ ကရင္လူမ်ိဴးျဖစ္ တင့္တင့္တယ္တယ္ ခုိင္ခိုင္မာမာ ရပ္တည္ေနႏိုင္ၾကျခင္းျဖစ္
သည္။ မိမိတို႔သည္ ေမြးဖြားလာကတည္း က ကရင္လူမ်ိဳးအျဖစ္ ေမြးဖြားလာခဲ့ၾကျခင္းျဖစ္ရကား မိမိတို႔ ကရင္လူမ်ိဳး အဓြန္႔ရွည္တည့္တံ့ျပန္႔ပြား ရန္ တာ၀န္မ်ားကိုပါ တစ္ပါတည္းပါလာျပီးျဖစ္သည္။ သဘာ၀တရားၾကီးမွအပႏွင္းလိုက္ေသာ
တာ၀န္ မ်ားကို ေျဖစ္မေန ထမ္းေဆာင္ၾကရေပေတာ့မည္။ ေရွာင္လြဲ၍ မျဖစ္ႏိုင္ေတာ့ပါ။ထိုတာ၀န္မွ ေ၇ွာင္ လြဲ၍သြားမည္
ဆိုပါက အျပစ္ရွိေတာ့မည္။ အျပစ္တင္ခံရေပေတာ့မည္။မည္သူမ်ားက အျပစ္တင္ၾက မည္နည္း၊ ေရွးကရင္လူၾကီးသူမမ်ားႏွင့္ ေနာင္လာေနာင္သားကရင္မ်ိဳးဆင္သစ္မ်ားမွ အျပစ္တင္ ၾကေပလိမ့္မည္။

ေရွးကရင္လူၾကီးသူမမ်ားမွ ”ငါတို႔ အဆက္ဆက္လက္ဆင့္ကမ္းသယ္ေဆာင္ ထိန္းသိမ္းလာခဲ့ၾကေသာ ကရင္စကား၊
ကရင္စာေပ၊ ကရင္ယဥ္ေက်းမႈမ်ားသည္ သင္တို႔လက္ထက္ေရာက္မွာသာလွ်င္ သင္တို႔ ေမ့ေမ့ေလ်ာ့ေလ်ာ့ ေပါ့ေပါ့ဆဆေနမႈ၊ မိမိထံက်ေရာက္လာေသာ ကရင္မ်ိဳးႏြယ္မတိမ္ေကာမပေပ်ာက္ ေရးတာ၀န္မ်ားကို ထမ္းေဆာင္ျခင္းမျပဳဘဲ ေရွာင္လြဲခဲ့မႈေၾကာင့္
ငါ့တို႔ကရင္လူမ်ိဳးမ်ား၏ စကား၊ စာေပ၊ ယဥ္ေက်းမႈမ်ားသည္ ေမွးမွိန္ခဲ့ၾကရေပျပီ” ဟုအျပစ္တင္ၾကေပလိမ့္မည္။

ထို႔ျပင္ ေနာင္လာေနာက္သားမ်ားမွလည္း ”ငါတို႔၏အရင္မ်ိဳးဆက္မ်ားသည္ ကရင္လူမ်ိဳးမ်ား၏ကိုယ္ ပိုင္ယဥ္ေက်းမႈတို႔ကို ထိန္းသိမ္းေစာင့္ေရွာက္ျခင္းေျပဳခဲ့ၾက၍ ငါတို႔သည္ ကရင္စကားေျပာလွ်င္နားမ လည္၊ စာေပဆုိလွ်င္လည္း မတတ္၊ ယဥ္ေက်းမႈဟူသည္လည္း မသိျဖစ္ေနၾကရေပျပီ။ ငါတို႔အရင္မ်ိဳး ဆက္မ်ား ညံ့ဖ်င္းမႈေၾကာင့္၊ တာ၀န္မဲ့မႈေၾကာင့္ ငါတို႔သည္ မိမိကုိယ္ကိုယ္ကရင္လူမ်ိဳးဟုထုတ္ေဖၚ ေျပာဆိုရန္ မ၀ံ့မရဲျဖစ္ေနၾကရေပျပီ။ ကရင္မ်ိဳးႏြယ္စုမ်ားအတြင္းသို႔
မသြားရဲေလာက္ေအာင္ ျဖစ္ေနၾက ရေပျပီ။ ငါ့တို႔ ထိုကဲ့သို႔ျဖစ္ရျခင္းသည္ကား ငါတုိ႔အရင္မ်ိဳးဆက္မ်ား၏တာ၀န္မေက်ပြန္မႈ၊ တာ၀န္ပ်က္ ကြက္မႈတုိ႔ေၾကာင့္သာျဖစ္သည္” ဟု အျပစ္တင္ၾကေပလိမ့္မည္။

ထိုေၾကာင့္ ယခုေခတ္မ်ိဳးဆက္သစ္ကရင္လူငယ္မ်ားသည္ မိမိတို႔ကရင္လူမ်ိဳးတို႔၏ စကား၊စာေပ၊ ယဥ္ေက်းမႈ မတိမ္ေကာ၊ မပေပ်ာက္ေရးတာ၀န္မ်ား မိမိတို႔၏ထံေမွာက္သို႔ က်ေရာက္လာခဲ့ၾကရေပ ေတာ့မည္။ အျပစ္တင္ခံၾကရေပေတာ့မည္။ ထိုသို႔ အျပစ္ရွိသူမ်ား အျပစ္တင္ခံရသူမ်ား မျဖစ္ၾကရေလ ေအာင္ က်ေရာက္လာေသာတာ၀န္မ်ားကို ထမ္းေဆာင္ၾကရေပမည္။
ကမၻာတည္သေရြ႕ ကရင္လူမ်ိဳး မ်ားသည္ ကိုယ္ပိုင္စကား၊ ကိုယ္ပိုင္စာေပ၊ ကိုယ္ပိုင္ယဥ္ေက်းမႈတို႔ျဖင့္ ရင္ေကာ့ေခါင္းေမာ့၍ ၀င့္၀င့္ ၾကြားၾကြား ရပ္တည္ႏုိင္ရန္ ၾကိဳးပမ္းထမ္းေဆာင္ၾကပါဟုအေလးအနက္ တိုက္တြန္းလုိက္ရေပသည္။